Οι Moot Point δημιουργήθηκαν στην Θεσσαλονίκη τον Ιούνιο του 1984 όταν o Αγαμέμνων (μπάσο) και o Γιώργος (τύμπανα) συνάντησαν τον Βασίλη (κιθάρα) και άρχισαν τις πρόβες σε ένα ημιυπόγειο στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης.
Το 1985 κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος του φάνζιν "Rollin Under" συνοδευόμενο από την κασετοσυλλογή της νεοσύστατης "Lazy Dog", με τίτλο "Give Bees A Chance", στην οποία συμμετείχαν οι "Moot Point" με τα κομμάτια "'Εναρξη Το Σεπτέμβριο" και "Ποντικοφάρμακο".
Τον επόμενο χρόνο κυκλοφορούν το δεύτερο demo τους (κασσέτα) με τίτλο "Circus" που περιείχε δεκαεφτά κομμάτια, και το οποίο συνοδευόταν, όπως και το πρώτο demo, με ένα φάνζιν με τους στίχους των τραγουδιών.
Αν και έχουν περάσει 30 ολόκληρα χρόνια από την μια και μοναδική τους επίσημη κυκλοφορία οι The Jaywalkers αποτελούν σημαντικά μέλη της ομάδας που άνοιξε τον δρόμο σε αυτό έγινε γνωστό υπό τον όρο Ελληνικό Indie pop. Είναι μαζί με τους Fantastic Something η απαρχή του φαινομένου που αργοτερα μεγάλωσε (πολύ περισσότερες μπάντες) και σήμερα έχει παράλληλα και το δικό του (περιορισμένο αλλά υπαρκτό) φανατικό κοινό.
Οι The Jaywalkers δημιουργήθηκαν το 1983 στην Αθήνα από τους Γιώργο Μουχταρίδη (κιθάρα-φωνή) και τον Πασχάλη Πλησή (κιθάρα-φωνή) ενώ τα υπόλοιπα μέλη τους ήταν οι Βασίλης Διβόλης (τύμπανα-κρουστά), Γιάννης Διβόλης (αρμόνιο-βιολί) και Γιώργος Μάνος (μπάσο).
Το 1987 κυκλοφορεί από την Virgin το ένα και μοναδικό τους EP με τίτλο Mini LP (VG 2085 Z) το οποίο ήταν μια εμπορική αποτυχία και ο αστικός μύθος θέλει η εταιρία να το μάζεψε αμέσως από τις προθήκες των δισκοπωλείων.
To mini LP περιέχει τέσσερα κομμάτια με δυνατότερο ίσως του σημείο την πολύ καλή διασκευή του "Tomorrow never knows" των Beatles. Ολόκληρο το tracklist είναι:
01-(You Can't Be) Happy All The Time
02-Good Day Sunshine
03-I Had A Dream
04-Tomorrow Never Knows
Οι Jaywalkers μεταξύ άλλων έχουν εμφανιστεί ως support στους Watermelon Men, Dream Syndicate, Green on Red κ.α. Χαρακτηριστικότερη και κατα τους ίδιους κορυφαία στιγμή τους είναι η εμφάνισή τους πριν τους
Triffids στο club ΡΟΔΟΝ, την πρώτη ημέρα λειτουργίας του ιστορικού
χώρου. Και επειδή το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον, το 2010 και ενώ οι Jaywalkers ξαναμαζεύονται ανοίγουν (μαζί με τους Yeah) τη συναυλία των Triffids and friends στο Gagarin. Από τότε (2010) δουλεύουν τόσο στην επανακυκλοφορία του miniLP αλλά ίσως και νέα κομμάτια.
Η ηχογράφηση του Mini LP έγονε τον Φεβρουάριο του 1987 στο In Recording Studio (μετά τους Last Drive, Libido Blume και Γενιά του Χάους).
Την παραγωγή και την ηχοληψία του Mini LP είχε αναλάβει ο Μανώλης Βλάχος.
Φωνητικά στο mini LP έκαναν η Ράνια (αγνώστων άλλων στοιχείων) και η Τζοάννα Εγγονιδου.
Ο Γιώργος Μουχταρίδης είναι ραδιοφωνικός παραγωγός, με καθημερινή εκπομπή στον Pepper 96.6, ενώ παλιότερα ήταν βασικός συντελεστής και διευθυντής του σταθμού της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Kosmos 93.6.
Η φωτογραφία στο εξώφυλλο του mini LP είναι του Σωτήρη Τερζίδη.
Τίτλος: Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν (τσέχικα: Ostře sledované vlaky, αγγλικά: Closely Watched Trains)
Συγγραφέας: Μπόχουμιλ Χράμπαλ
Έτος πρώτης κυκλοφορίας: 1965
Το 1965 κυκλοφορεί το υπέροχο μυθιστόρημα του Μπόχουμιλ Χράμπαλ (Bohumil Hrabal, 1914 – 1997) με τον τίτλο «Τρένα υπό στενή παρακολούθηση» που έγινε ευρύτερα γνωστό από τη μεταφορά του στον κινηματογράφο με τον τίτλο «Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν».
Ο Μπόχουμιλ Χράμπαλ γενήθηκε στην πόλη Μπρνο (Brno) της πάλαι ποτε Τσεχοσλαβακίας και υπήρξε διδακτορας νομικής στο φημισμένο Πανεπιστήμιο του Καρόλου της Πράγας ενω δεν άσκησε ποτέ το επάγγλεμα του δικηγόρου μιας και έκανε πληθώρα άλλων επαγγελμάτων όπως σιδηροδρομικός, τηλεγραφητής, εργάτης χαλυβουργίας, υπάλληλος συμβολαιογραφείου, αλλά και στο θέατρο.
Ο Χράμπαλ όταν επιδοκίμασε το «Μανιφέστο των δύο χιλιάδων λέξεων» (1968),ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της ‘Άνοιξης της Πράγας το οποίο είχε υπογραφεί από διάφορους διανοούμενους με αίτημα το σεβασμό των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων συμπεριλήφθηκε, αυτόματα την λίστα των απογορευμένων συγγραφέων και έκτοτε το έργα του κυκλοφορούσαν μόνο στο εξωτερικό.
Το 1968 και ενώ ο Χράμπαλ παρέμεινε άγνωστος στην χώρα μας, οι εκδόσεις «Κάλβος» αποφάσισαν να εκδώσουν το βιβλίo υπό τον τίτλο "Τα Τραίνα" σε μετάφραση της Ρενέ Ψυρούκη.
Βρισκόμαστε στην πρώτη εποχή της επταετίας και η χούντα έχει θέσει σε ισχύ τις περίφημες διατάξεις περί προληπτικής λογοκρισίας («προληπτικού ελέγχου»). Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές κάθε υπό έκδοση κείμενο έπρεπε να ελεγχθεί από τη λογοκρισία και να προχωρήσει η εκπτύπωση και κυκλοφορία του μόνον όταν έχει εξασφαλιστεί η εγκρισή των αρχών.
Όταν οι "αρχές" ανακάλυψαν τις αναλυτικές περιγραφές ερωτικών σκηνών που περιέχονται στο βιβλίο πετσόκοψαν ότι τους ήρθε και έδωσαν το τελικό εγκεκριμένο κείμενο στις εκδόσεις για τύπωση. Παρόλο που οι επιβαλόμενες αλλαγές στο κείμενο ήταν αρκετές, ο εκδοτικός οίκος προχώρησε στην έκδοση (του βιβλίου) χωρίς να τις λάβει υπόψην συμπεριλαμβάνοντας και δύο διηγήματα του συγγραφέα που δεν πέρασαν ποτέ από τη λογοκρισία.
Η ιστορία του βιβλίου έχει ως εξής: o νεαρός Μίλος εργάζεται ως
μαθητευόμενος στο σιδηροδρομικό σταθμό ενός χωριού στην κατεχόμενη από
τους Γερμανούς Τσεχοσλοβακία. Του αρέσει να βλέπει τα τρένα να περνούν
και να κάνει όνειρα. O πόλεμος και οι συνέπειές του δεν τον
πολυαπασχολούν. Το πρόβλημά του είναι ο ανεκπλήρωτος έρωτας του για μία
ωραία γυναίκα. Έχει να λύσει ένα φλέγον προσωπικό ζήτημα: να ξεπεράσει
το ερωτικό σύμπλεγμα του πρωτάρη και να καταφέρει να έχει μια
ολοκληρωμένη σεξουαλική επαφή. Στην επιδίωξή του αυτή, θα γίνει ήρωας
κωμικοτραγικών καταστάσεων, μέχρι που θα εμπλακεί σε μια επιχείρηση
ανατίναξης ενός γερμανικού τρένου που μεταφέρει πυρομαχικά και θα γίνει,
άθελά του, ήρωας της αντίστασης.
Και η ταινία..............................................................
Το βιβλίο του Χράμπαλ μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη to 1966, σε σκηνοθεσία και σενάριο Γίρι Μένζελ ενώ θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες ταινίες του Νέου Κύματος Τσεχοσλοβακίας.
Τα γυρίσματα της ταινίας (από την Barrandov Studios, Ceskoslovensky Films) που πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή Λοντένιτσε και στον σταιδηροδρομικό σταθμό της, άρχισαν τον Φεβρουάριο του 1966 και ολοκληρώθηκαν στα τέλη Απριλίου του ίδιου χρόνου. Η πρεμιέρα στην Τσεχοσλοβακία έγινε στις 18 Νοεμβρίου και κέρδισε αμέσως κριτικούς αλλά (το κυριώτερο) και το κοινό.
Το 1966 κερδίζει το Μεγάλο Βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μανχάιμ-Χαϊδελβέργης και το 1968 το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Αμερικανικής Ακαδημίας.
Την μουσική της ταινίας εχει γράψει ο Ζίρι Σουστ ενώ την φωτογραφία υπογράφει ο Γιαρόμιρ Σοφρ και το μοντάζ η Jiřina Lukešová.
Υπήρξε η σκεψη να υποδηθεί τον πρωταγωνιστή Μίλος ο ίδιος ο Μένζελ καθώς η πρώτη επιλογή Βλάντιμιρ Πούτσολτ αρνήθηκε διότι γύριζε ήδη άλλη ταινία εκείνη την περίοδο. Τελικά τον ρόλο πήρε ο Václav Neckár ενώ τον ρόλο του ιατρού έπαιξε ο ο σκηνοθέτης μιας και ο ηθοποιός που θα τον υποδυόταν δεν εμφανίστηκε στα γυρίσματα. Τους υπόλοιπους ρόλους υποδήθηκαν οι: Ζόζεφ Σομρ, Βλαστιμίλ Μπρόντσκι, Βλαντιμίρ Βαλέντα και Γίτκα Μπέντοβα.
Η ταινία ήταν υποψήφια και για άλλα βραβεία όπως:
Βραβείο BAFTA, Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερου Soundtrack (1968),
Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας, του DGA Award (1967) Χρυσή Σφαίρα, Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας (1967)
Χαρακτηριστική είναι η σκηνή όπου ο Χουμπίτσκα κάνει σεξ με μία υπάλληλο του σταθμού, παίζοντας παράλληλα ένα παιχνίδι με σφραγίδες, γεμίζοντας το πόδι της και τους γλουτούς της με σφραγίδες. Επίσης η τελευταία σκηνή της ταινίας (όπου ενώ το τρένο ανατινάζεται) δείχνει σοκαρισμένους τους ανθρώπους του σταθμού, με τον Χουμπίτσκα να
ξεσπάει σε γέλια και το κύμα της έκρηξης να φέρνει πίσω στον σταθμό το
καπέλο του Μίλος (ο οποίος έχει προκαλέσει την ανατίναξη και έχει πέσει νεκρός από πυρά Ναζί στρατιώτη).
Για τo δέντρο πάνω στο βουνό ".... Ο Ζαρατούστρα αγκάλιασε τον κορμό του δέντρου όπου καθόταν ο νέος και μίλησε έτσι:
«Αν ήθελα να κουνήσω αυτό το δέντρο με τα χέρια μου, δεν θα τα κατάφερνα. Ο άνεμος όμως, που δεν τον βλέπουμε, το τυραννά και το λυγίζει ό πως θέλει. Αόρατα χέρια μας λυγίζουν και μας τυραννούν και μας με τον χειρότερο τρόπο.»
Τότε σηκώθηκε πάνω ταραγμένος ο νέος και είπε: «ακούω τον Ζαρα τούστρα, που τώρα ακριβώς τον σκεφτόμουν».
Ο Ζαρατούστρα απάντησε: «γιατί φοβάσαι; Με τον άνθρωπο συμβαίνει ό,τι και με το δέντρο. Όσο πιο πολύ θέλει να ανεβεί στα ύψη και στη διαύγεια τόσο πιο δυ νατά χώνονται οι ρίζες του μέσα στη γη, προς τα κάτω, στα σκοτάδια, στα βάθη — στο κακό. » ..."
Οι GHOST NOTE PROJECT δημιουργούνται στα τέλη του 2009 , όταν οι Ασκληπιός Ζαμπέτας (κιθάρα) , Χρήστος Τσαπράζης (μπάσο) και Γιώργος Τόλιος (τύμπανα) σχηματίζουν τον πυρήνα του συγκροτήματος , ξεκινώντας πρόβες πάνω σε ινστρουμένταλ μουσικές φόρμες .
Τα δύο μέλη των ΤΡΥΠΩΝ (Ζαμπέτας – Τόλιος ) και των ΞΥΛΙΝΩΝ ΣΠΑΘΙΩΝ (Τσαπράζης) , σύντομα σχηματοποιούν τις ιδέες τους σ’ ένα ύφος που εκφράζεται μέσα από το ροκ , το φάνκ , την ψυχεδέλεια , ενώ κάποιες φορές ακροβατούν ανάμεσα στη τζαζ και το έθνικ παραδοσιακό στοιχείο . Καθώς οριμάζουν οι μουσικές τους ιδέες , έρχονται οι πρώτες ηχογραφήσεις στα ROUGH STUDIOS στη Θεσσαλονίκη , ενώ τώρα πια τους τρείς αρχικούς μουσικούς πλαισιώνουν στο στούντιο πολλοί φίλοι και συνάδελφοι μουσικοί , αφήνοντας ο καθένας το δικό του μουσικό χνάρι στη συνολική δουλειά .
Έτσι βλέπουμε να συμμετέχουν οι Ευγενία Πατίκα (πιάνο και keyboards) , Μιχάλης Βρέττας (βιολί), Χρύσανθος Χριστοδούλου (synths και electronics) , Στέφανος Λαζαρινός (σαξόφωνο) , Γιώργος Αβραμίδης (τρομπέτα) , Γιάννης Μαρίνος (τρομπόνι) , Γεωργία Νταγάκη (κρητική λύρα) , Ηλίας Άϊφαντής (Keyboards) και Ζαμπέτα Ιζαμπέλα (τραγούδι , φωνητικά) . Καθώς οι ηχογραφήσεις συνεχίζονται , το σχήμα παίρνει την τελική του μορφή καθώς σε αυτό πια συμμετέχουν πέραν των ηχογραφήσεων και ως σταθερά μέλη και οι Κώστας Παπαχρήστου (τρομπέτα , πιάνο) , μέλος των SKARIBAS και ο Χρήστος(Skaiv) Τρυψιάνης (synths ,electronics) .
Η ηχοληψία και η παραγωγή έγινε από τον Χρήστο Μέγα και τον Ασκληπιό Ζαμπέτα και το mastering από τον Τίτο Καργιωτάκη.
"As I went walking I saw a sign there and on the sign it said "No Trespassing".
But on the other side it didn't say nothing.
That side was made for you and me "
Woody Guthrie - This land is your land
Ο Woody Guthrie (1912-1967) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Αμερικάνους folk τραγουδιστές και τραγουδοποιούς και ο θεμελιωτής τωου τραγουδιού διαμαρτυρίας στις ΗΠΑ. Αποτέλεσε την σημαντικότερη επιρροή για καλλιτέχνες όπως ο Bob Dylan, ο Phil Ochs, Tom Paxton, o Johnny Cash ο Bruce Springsteen κ.α.
Εκτός από τραδουδοποιός υπήρξε μυθιστοριογράφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, στοχαστής, εκφωνητής ραδιοφώνου, ζωγράφος και φυσικά πολιτικός ακτιβιστής. Η ιστορία που τον ακολουθεί και αποτελεί ακόμη και σήμερα το σημείο αναφοράς του, κάτι σαν trade mark, είναι αναμφίβολα το μήνυμα που έγραψε το 1941 πάνω στην κιθάρα του "This Machine Kills Fascists" για να δηλώσει την απέχθειά του για τον φασισμό.
Για το "This Machine Kills Fascists" και την ζωή του Guthrie έχουν γραφτεί αρκετά βιβλία ενώ έχει αποτελέσει αντικείμενο ακόμη και ακαδημαικών ερευνών. Κατά την διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου υπηρέτησε στο Ναυτικό των ΗΠΑ με το οποίο βρέθηκε σε πολλά μέρη της Ευρώπης και εμπνεύστηκε αρκετά από τα αντιφασιστικά του κομμάτια.
Αν ήθελε κάποιος να ακούσει κομμάτια από το "The Best of" του Guthrie, αυτό θα περιείχε κομμάτια όπως το "All You Fascists Bound To Lose", το "I Ain't Got No Home In This World Anymore" , το "Tear the fascist down", το "Miss Pavlichenko" (αφιερωμένο στην Ρωσίδα ελεύθερη σκοπεύτρια Ludmila Pavlichenko) και φυσικά το γνωστότερο κομμάτι του το "This Land Is Your Land".
Ο Guthrie απεβίωσε σε ηλικία 55 ετών στο Creedmoor Psychiatric Center της Νέας Υόρκης, μετά από πολύχρονη μάχη με την ασθένεια Huntington αφήνωντας πίσω του εκατοντάδες στίχους που δεν είχε προλάβει να mελωποιήσει.
Ανάμεσα σε αυτούς τους στίχους ο Will Kauffman, καθηγητής στο University of Central Lancashire, ανακάλυψε και το "Old man Trump” που αναφέρεται στον πατέρα του Donalld Trump.
Πως όμως προέκυψε αυτό? Στα τέλη του 1950 ο Woody Guthrie ζούσε στη Νέα Υόρκη όπου και νοίκιαζε ένα διαμέρισμα σε έναν συγκρότημα κατοικιών στην περιοχή Beach Heaven του Brooklyn. Ιδιοκτήτης του συγκροτήματος ήταν ο πατέρας Trump (Fred). Σύμφωνα με τους στίχους του Guthrie ο Trump αρνιόταν να νοικιάζει διαμερίσματα σε Αφροαμερικανούς και είχε δεχτεί ανά καιρούς πληθώρα μηνύσεων για αυτήν την επιλογή. Ορίστε και οι στίχοι:
I suppose Old Man Trump knows Just how much Racial Hate he stirred up In the bloodpot of human hearts When he drawed That color line Here at his Eighteen hundred family project Beach Haven ain’t my home! I just cain’t pay this rent! My money’s down the drain! And my soul is badly bent! Beach Haven looks like heaven Where no black ones come to roam! No, no, no! Old Man Trump! Old Beach Haven ain’t my home!
Από το 1960, στο 1990 και από εκεί στο 2017 ένα όνομα με μια ενδιαφέρουσα ιστορία. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
To 1960 κυκλοφορεί η νουβέλα του Jack Kerouac με τίτλο Tristessa που διαδραματίζεται στην πόλη του Μεξικού. Ο εκ των "ηγετών" του κινήματος της beat generation εμπνέυστηκε την ιστορία της Tristessa από την σχέση του με μια μεξικάνα πόρνη που την έλεγαν Esperanza (σημαίνει ελπίδα στα Ισπανικά). Ο Kerouac άλλαξε το όνομα της πρωταγωνίστριας σε Tristessa, παραλαγή της λέξης tristeza που σημαίνει λύπη στα Ισπανικά και στα Πορτογαλικά, και δημιούργησε/έπλασε ακόμη μια beat ιστορία.
Το 1990 εμφανίζεται η δέυτερη κυκλοφορία των Smashing Pumpkins. Ένα single με τον τίτλο Tristessa μια ευθεία αναφορά στην νουβέλα του Kerouac.
Kαι να μαστε στο 2017 και στην πρώτη κυκλοφορία των ελλήνων Tristessa. Οι Tristessa προέρχονται από τους πρώϊμους The Fuzzy Nerds και τις πρώτες ηχογραφήσεις τους όταν και 3 από τα 4 μέλη των Tristessa (Petros Fuzzhead Vyzoukis, Elias Moschoulis, Kostas Dimitriou) συναπάρτιζαν τους Fuzzy της διετίας 1995-1997. Το τέταρτο μέλος των Tristessa είναι ο Δημήτρης Βάσσος (Noise In, Myst, Ismini, Black Humor).
Η ιστορία των Tristessa άρχίζει την ώρα που τελειώνει (??) η ιστορία των The Fuzzy Nerds, όταν στην τελευταία συναυλία των τελευταίων οι Πέτρος "Fuzzhead" Βυζούκης, Ηλίας Μοσχούλης και Κώστας Δημητρίου, βρέθηκαν να παίζουν στην ίδια σκηνή μετά από 20 χρόνια.
Ενώ αρχικά παίζουν early 90's alternative rock και grunge διασκευές στην συνέχεια αποφάσισαν να συνεχίσουν το κουβάρι της δημιοργικότητας από εκεί που το είχαν αφήσει.
Kαι κάπως έτσι φτάνουμε στο 2017 και στην πρώτη κυκλοφορία των Tristessa με τίτλο Fall που είναι το πρώτο από τα τρία που πρόκειται να ακολουθήσουν ήδη από τον επόμενο μήνα.
Ο ήχος των Tristessa δείχνει να συνεχίζει σε εκείνο το μοναπάτι με τα περίεργα για πολλούς μοτίβα που είχαν επιλέξει να διαβούν οι The Fuzzy Nerds. Το Fall σε κερδίζει και είναι από εκείνα τα κομμάτια που ακόμη και να μην τα ξέρεις στήνεις το αυτί σου να τα ακουσεις και ανεβάζεις την ένταση των ηχείων σου καθώς το νιώθεις οικείο. Αναμένουμε λοιπόν και τις υπόλοιπες κυκλοφορίες των Tristessa ώστε να μπορέσουμε να σχηματίσουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για την μουσική και τον "χαρακτήρα" τους.
Το βίντεο κλιπ του Fall έχει σκηνοθετήσει ο Γιώργος Γεωργούλας.
Οι Moot Point δημιουργήθηκαν στην Θεσσαλονίκη τον Ιούνιο του 1984 όταν o Αγαμέμνων (μπάσο) και o Γιώργος (τύμπανα) συνάντησαν τον Βασίλη (κιθάρα) και άρχισαν τις πρόβες σε ένα ημιυπόγειο στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης.
