Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: The Jaywalkers

Αν και έχουν περάσει 30 ολόκληρα χρόνια από την μια και μοναδική τους επίσημη κυκλοφορία οι The Jaywalkers αποτελούν σημαντικά μέλη της ομάδας που άνοιξε τον δρόμο σε αυτό έγινε γνωστό υπό τον όρο Ελληνικό Indie pop. Είναι μαζί με τους Fantastic Something η απαρχή του φαινομένου που αργοτερα μεγάλωσε (πολύ περισσότερες μπάντες) και σήμερα έχει παράλληλα και το δικό του (περιορισμένο αλλά υπαρκτό) φανατικό κοινό.

Οι The Jaywalkers δημιουργήθηκαν το 1983 στην Αθήνα από τους Γιώργο Μουχταρίδη (κιθάρα-φωνή) και τον Πασχάλη Πλησή (κιθάρα-φωνή) ενώ τα υπόλοιπα μέλη τους ήταν οι Βασίλης Διβόλης (τύμπανα-κρουστά), Γιάννης Διβόλης (αρμόνιο-βιολί) και Γιώργος Μάνος (μπάσο). 

Το 1987 κυκλοφορεί από την Virgin ‎ το ένα και μοναδικό τους EP με τίτλο  Mini LP (VG 2085 Z) το οποίο ήταν μια εμπορική αποτυχία και ο αστικός μύθος θέλει η εταιρία να το μάζεψε αμέσως από τις προθήκες των δισκοπωλείων.  

To mini LP περιέχει τέσσερα κομμάτια με δυνατότερο ίσως του σημείο την πολύ καλή διασκευή του "Tomorrow never knows" των Beatles. Ολόκληρο το tracklist είναι:
01-(You Can't Be) Happy All The Time 
02-Good Day Sunshine 
03-I Had A Dream 
04-Tomorrow Never Knows

Οι Jaywalkers  μεταξύ άλλων έχουν εμφανιστεί ως support στους Watermelon Men, Dream Syndicate, Green on Red κ.α. Χαρακτηριστικότερη και κατα τους ίδιους κορυφαία στιγμή τους είναι η εμφάνισή τους πριν τους Triffids στο club ΡΟΔΟΝ, την πρώτη ημέρα λειτουργίας του ιστορικού χώρου. Και επειδή το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον, το 2010 και ενώ οι Jaywalkers  ξαναμαζεύονται ανοίγουν (μαζί με τους Yeah) τη συναυλία των Triffids and friends στο Gagarin.  Από τότε (2010) δουλεύουν τόσο στην επανακυκλοφορία του miniLP αλλά ίσως και νέα κομμάτια.

Η τωρινή σύνθεση των είναι:
Πασχάλης Πλησής (κιθάρα, φωνή) 
Γιώργος Μουχταρίδης (κιθάρα, φωνή, φωνητικά)
Γιάννης Διβόλης (βιολί, αρμόνιο, λάουτο, φωνητικά) 
Βασίλης Διβόλης (τύμπανα, κρουστά, τουμπελέκι, φωνητικά) 
Γιώργος Μάνος (Μπάσο, πιάνο, κινέζικο βιολί) 
Κική Κριμιτζά (Μπάσο, φωνητικά)

Hints and Tips
Η ηχογράφηση του Mini LP έγονε τον Φεβρουάριο του 1987 στο In Recording Studio (μετά τους Last Drive, Libido Blume και Γενιά του Χάους).
Την παραγωγή και την ηχοληψία του Mini LP είχε αναλάβει ο Μανώλης Βλάχος.
Φωνητικά στο mini LP έκαναν η Ράνια (αγνώστων άλλων στοιχείων) και η Τζοάννα Εγγονιδου.
Ο Γιώργος Μουχταρίδης είναι ραδιοφωνικός παραγωγός, με καθημερινή εκπομπή στον Pepper 96.6, ενώ παλιότερα ήταν βασικός συντελεστής και διευθυντής του σταθμού της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Kosmos 93.6.
Η φωτογραφία στο εξώφυλλο του mini LP είναι του Σωτήρη Τερζίδη.

  \

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

(ένα βιβλίο και μια ταινία): Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν

Το βιβλίο........................................
Τίτλος: Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν (τσέχικα: Ostře sledované vlaky, αγγλικά: Closely Watched Trains)
Συγγραφέας: Μπόχουμιλ Χράμπαλ 
Έτος πρώτης κυκλοφορίας: 1965

Το 1965 κυκλοφορεί το υπέροχο μυθιστόρημα του Μπόχουμιλ Χράμπαλ (Bohumil Hrabal, 1914 – 1997) με τον τίτλο «Τρένα υπό στενή παρακολούθηση» που έγινε ευρύτερα γνωστό από τη μεταφορά του στον κινηματογράφο με τον τίτλο «Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν». Ο Μπόχουμιλ Χράμπαλ γενήθηκε στην πόλη Μπρνο (Brno) της πάλαι ποτε Τσεχοσλαβακίας και υπήρξε διδακτορας νομικής στο φημισμένο Πανεπιστήμιο του Καρόλου της Πράγας ενω δεν άσκησε ποτέ το επάγγλεμα του δικηγόρου μιας και έκανε πληθώρα άλλων επαγγελμάτων όπως σιδηροδρομικός, τηλεγραφητής, εργάτης χαλυβουργίας, υπάλληλος συμβολαιογραφείου, αλλά και στο θέατρο. 

Ο Χράμπαλ όταν επιδοκίμασε το «Μανιφέστο των δύο χιλιάδων λέξεων» (1968),ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της ‘Άνοιξης της Πράγας το οποίο είχε υπογραφεί από διάφορους διανοούμενους με αίτημα το σεβασμό των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων συμπεριλήφθηκε, αυτόματα την λίστα των απογορευμένων συγγραφέων και έκτοτε το έργα του κυκλοφορούσαν μόνο στο εξωτερικό. 

Το 1968 και ενώ ο  Χράμπαλ παρέμεινε άγνωστος στην χώρα μας, οι εκδόσεις «Κάλβος» αποφάσισαν να εκδώσουν το βιβλίo υπό τον τίτλο "Τα Τραίνα" σε μετάφραση της Ρενέ Ψυρούκη. 

Βρισκόμαστε στην πρώτη εποχή της επταετίας και η χούντα έχει θέσει σε ισχύ τις περίφημες διατάξεις περί προληπτικής λογοκρισίας («προληπτικού ελέγχου»). Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές κάθε υπό έκδοση κείμενο έπρεπε να ελεγχθεί από τη λογοκρισία και να προχωρήσει η εκπτύπωση και κυκλοφορία του μόνον όταν έχει εξασφαλιστεί η εγκρισή των αρχών.

Όταν οι "αρχές" ανακάλυψαν τις αναλυτικές περιγραφές ερωτικών σκηνών που περιέχονται στο βιβλίο πετσόκοψαν ότι τους ήρθε και έδωσαν το τελικό εγκεκριμένο κείμενο στις εκδόσεις για  τύπωση. Παρόλο που οι επιβαλόμενες αλλαγές στο κείμενο ήταν αρκετές, ο εκδοτικός οίκος προχώρησε στην έκδοση (του βιβλίου) χωρίς να τις λάβει υπόψην συμπεριλαμβάνοντας και δύο διηγήματα του συγγραφέα που δεν πέρασαν ποτέ από τη λογοκρισία. 

Η ιστορία του βιβλίου έχει ως εξής: o νεαρός Μίλος εργάζεται ως μαθητευόμενος στο σιδηροδρομικό σταθμό ενός χωριού στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Τσεχοσλοβακία. Του αρέσει να βλέπει τα τρένα να περνούν και να κάνει όνειρα. O πόλεμος και οι συνέπειές του δεν τον πολυαπασχολούν. Το πρόβλημά του είναι ο ανεκπλήρωτος έρωτας του για μία ωραία γυναίκα. Έχει να λύσει ένα φλέγον προσωπικό ζήτημα: να ξεπεράσει το ερωτικό σύμπλεγμα του πρωτάρη και να καταφέρει να έχει μια ολοκληρωμένη σεξουαλική επαφή. Στην επιδίωξή του αυτή, θα γίνει ήρωας κωμικοτραγικών καταστάσεων, μέχρι που θα εμπλακεί σε μια επιχείρηση ανατίναξης ενός γερμανικού τρένου που μεταφέρει πυρομαχικά και θα γίνει, άθελά του, ήρωας της αντίστασης.
  
Και η ταινία..............................................................
Το βιβλίο του Χράμπαλ μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη to 1966, σε σκηνοθεσία και σενάριο Γίρι Μένζελ ενώ θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες ταινίες του Νέου Κύματος Τσεχοσλοβακίας.

Τα γυρίσματα της ταινίας (από την Barrandov Studios, Ceskoslovensky Films) που πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή Λοντένιτσε και στον σταιδηροδρομικό σταθμό της, άρχισαν τον Φεβρουάριο του 1966 και ολοκληρώθηκαν στα τέλη Απριλίου του ίδιου χρόνου. Η πρεμιέρα στην Τσεχοσλοβακία έγινε στις 18 Νοεμβρίου και κέρδισε αμέσως κριτικούς αλλά (το κυριώτερο) και το κοινό. 

Το 1966 κερδίζει το Μεγάλο Βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μανχάιμ-Χαϊδελβέργης και το 1968 το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Αμερικανικής Ακαδημίας.

Την μουσική της ταινίας εχει γράψει ο Ζίρι Σουστ ενώ την φωτογραφία υπογράφει ο Γιαρόμιρ Σοφρ και το μοντάζ η Jiřina Lukešová.

Υπήρξε η σκεψη να υποδηθεί τον πρωταγωνιστή Μίλος ο ίδιος ο Μένζελ καθώς η πρώτη επιλογή Βλάντιμιρ Πούτσολτ αρνήθηκε διότι γύριζε ήδη άλλη ταινία εκείνη την περίοδο. Τελικά τον ρόλο πήρε ο Václav Neckár ενώ τον ρόλο του ιατρού έπαιξε ο ο σκηνοθέτης μιας και ο ηθοποιός που θα τον υποδυόταν δεν εμφανίστηκε στα γυρίσματα. Τους υπόλοιπους ρόλους υποδήθηκαν οι: Ζόζεφ Σομρ, Βλαστιμίλ Μπρόντσκι, Βλαντιμίρ Βαλέντα και Γίτκα Μπέντοβα. 

Η ταινία ήταν υποψήφια και για άλλα βραβεία όπως: 
  • Βραβείο BAFTA, Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερου Soundtrack (1968),
  • Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας, του DGA Award (1967) Χρυσή Σφαίρα, Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας (1967)
Χαρακτηριστική είναι η σκηνή όπου ο Χουμπίτσκα κάνει σεξ με μία υπάλληλο του σταθμού, παίζοντας παράλληλα ένα παιχνίδι με σφραγίδες, γεμίζοντας το πόδι της και τους γλουτούς της με σφραγίδες. Επίσης η τελευταία σκηνή της ταινίας (όπου ενώ το τρένο ανατινάζεται) δείχνει σοκαρισμένους τους ανθρώπους του σταθμού, με τον Χουμπίτσκα να ξεσπάει σε γέλια και το κύμα της έκρηξης να φέρνει πίσω στον σταθμό το καπέλο του Μίλος (ο οποίος έχει προκαλέσει την ανατίναξη και έχει πέσει νεκρός από πυρά Ναζί στρατιώτη).


Closely Watched Trains (1966) pt. 1 από karimberdi

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

(λογοτεχνικά αποσπάσματα) : Ο Ζαρατούστρα το δέντρο και ο άνθρωπος

Για τo δέντρο πάνω στο βουνό  
"....
Ο  Ζαρατούστρα  αγκάλιασε  τον  κορμό   του  δέντρου  όπου  καθόταν  ο  νέος και  μίλησε  έτσι:   
«Αν  ήθελα  να  κουνήσω  αυτό  το  δέντρο  με  τα  χέρια  μου,   δεν  θα  τα   κατάφερνα.  Ο  άνεμος  όμως,  που  δεν  τον  βλέπουμε,  το  τυραννά  και  το  λυγίζει  ό­ πως  θέλει.  Αόρατα  χέρια  μας  λυγίζουν  και  μας  τυραννούν  και  μας  με  τον   χειρότερο τρόπο.»  
Τότε  σηκώθηκε πάνω  ταραγμένος  ο  νέος  και  είπε:  «ακούω  τον  Ζαρα­ τούστρα,  που τώρα ακριβώς τον  σκεφτόμουν».  
Ο  Ζαρατούστρα απάντησε:  «γιατί φοβάσαι;  Με τον άνθρωπο  συμβαίνει  ό,τι  και  με το  δέντρο.   Όσο  πιο  πολύ  θέλει  να  ανεβεί  στα  ύψη  και  στη  διαύγεια  τόσο  πιο  δυ­ νατά χώνονται  οι  ρίζες  του  μέσα  στη γη,  προς τα κάτω,  στα  σκοτάδια,  στα   βάθη  —  στο  κακό. » ..."


Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα 
Nietzsche Friedrich Wilhelm 
Εκδότης: Νησίδες
Έτος: 1998

Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Κατεβάστε δωρεάν Νο37: Ghost Note Project - Sensomatic (Record Label: Alltogethernow)

Δωρεάν download mp3 (πατήστε εδώ) και κατεβάστε το εξώφυλλο πατώντας εδώ!
΄Και ακούστε στο τέλος της ανάρτησης

Οι  GHOST   NOTE  PROJECT δημιουργούνται στα τέλη του 2009 , όταν οι Ασκληπιός Ζαμπέτας (κιθάρα) ,  Χρήστος Τσαπράζης (μπάσο) και Γιώργος Τόλιος (τύμπανα) σχηματίζουν τον πυρήνα του συγκροτήματος , ξεκινώντας πρόβες πάνω σε ινστρουμένταλ μουσικές φόρμες .  

Τα δύο μέλη των ΤΡΥΠΩΝ (Ζαμπέτας – Τόλιος ) και των ΞΥΛΙΝΩΝ  ΣΠΑΘΙΩΝ (Τσαπράζης) , σύντομα σχηματοποιούν τις ιδέες τους  σ’ ένα ύφος που εκφράζεται μέσα από το ροκ , το φάνκ , την ψυχεδέλεια , ενώ κάποιες φορές ακροβατούν ανάμεσα στη τζαζ και το έθνικ παραδοσιακό στοιχείο . Καθώς οριμάζουν οι μουσικές τους ιδέες , έρχονται οι πρώτες ηχογραφήσεις στα ROUGH STUDIOS στη Θεσσαλονίκη , ενώ τώρα πια τους τρείς αρχικούς μουσικούς πλαισιώνουν στο στούντιο πολλοί φίλοι και συνάδελφοι μουσικοί , αφήνοντας ο καθένας το δικό του μουσικό χνάρι στη συνολική δουλειά .  

Έτσι βλέπουμε να συμμετέχουν οι Ευγενία Πατίκα (πιάνο και keyboards) ,  Μιχάλης Βρέττας (βιολί), Χρύσανθος Χριστοδούλου (synths και electronics) , Στέφανος Λαζαρινός (σαξόφωνο) , Γιώργος Αβραμίδης (τρομπέτα) , Γιάννης Μαρίνος (τρομπόνι) , Γεωργία Νταγάκη (κρητική λύρα) , Ηλίας Άϊφαντής (Keyboards) και Ζαμπέτα Ιζαμπέλα (τραγούδι , φωνητικά) .  Καθώς οι ηχογραφήσεις συνεχίζονται , το σχήμα παίρνει την τελική του μορφή καθώς σε αυτό πια συμμετέχουν πέραν των ηχογραφήσεων και ως σταθερά μέλη και οι Κώστας Παπαχρήστου (τρομπέτα , πιάνο) , μέλος των SKARIBAS και ο Χρήστος(Skaiv) Τρυψιάνης (synths ,electronics) .  

Η ηχοληψία και η παραγωγή έγινε από τον Χρήστο Μέγα και τον Ασκληπιό Ζαμπέτα και το mastering  από τον Τίτο Καργιωτάκη.



Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

O Woody Guthrie το This machine kills fascists και ο πατέρας Trump

"As I went walking I saw a sign there and on the sign it said "No Trespassing". 
But on the other side it didn't say nothing.
That side was made for you and me "
Woody Guthrie - This land is your land 

Ο Woody Guthrie (1912-1967) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Αμερικάνους folk τραγουδιστές και τραγουδοποιούς και ο θεμελιωτής τωου τραγουδιού διαμαρτυρίας στις ΗΠΑ. Αποτέλεσε την σημαντικότερη επιρροή για καλλιτέχνες όπως ο Bob Dylan, ο Phil Ochs, Tom Paxton, o Johnny Cash ο Bruce Springsteen κ.α. 

Εκτός από τραδουδοποιός υπήρξε μυθιστοριογράφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, στοχαστής, εκφωνητής ραδιοφώνου, ζωγράφος και φυσικά πολιτικός ακτιβιστής. Η ιστορία που τον ακολουθεί και αποτελεί ακόμη και σήμερα το σημείο αναφοράς του, κάτι σαν trade mark, είναι αναμφίβολα το μήνυμα που έγραψε το 1941 πάνω στην κιθάρα του "This Machine Kills Fascists" για να δηλώσει την απέχθειά του για τον φασισμό. 

Για το "This Machine Kills Fascists" και την ζωή του Guthrie έχουν γραφτεί αρκετά βιβλία ενώ έχει αποτελέσει αντικείμενο ακόμη και ακαδημαικών ερευνών. Κατά την διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου υπηρέτησε στο Ναυτικό των ΗΠΑ με το οποίο βρέθηκε σε πολλά μέρη της Ευρώπης και εμπνεύστηκε αρκετά από τα αντιφασιστικά του κομμάτια. 

Αν ήθελε κάποιος να ακούσει κομμάτια από το "The Best of" του Guthrie, αυτό θα περιείχε κομμάτια όπως το "All You Fascists Bound To Lose", το "I Ain't Got No Home In This World Anymore" , το "Tear the fascist down", το "Miss Pavlichenko" (αφιερωμένο στην Ρωσίδα ελεύθερη σκοπεύτρια Ludmila Pavlichenko) και φυσικά το γνωστότερο κομμάτι του το "This Land Is Your Land". 

Ο Guthrie απεβίωσε σε ηλικία 55 ετών στο Creedmoor Psychiatric Center της Νέας Υόρκης, μετά από πολύχρονη μάχη με την ασθένεια Huntington αφήνωντας πίσω του εκατοντάδες στίχους που δεν είχε προλάβει να mελωποιήσει.

Ανάμεσα σε αυτούς τους στίχους ο Will Kauffman, καθηγητής στο University of Central Lancashire, ανακάλυψε και το "Old man Trump” που αναφέρεται στον πατέρα του Donalld Trump. 

Πως όμως προέκυψε αυτό? Στα τέλη του 1950 ο Woody Guthrie ζούσε στη Νέα Υόρκη όπου και νοίκιαζε ένα διαμέρισμα σε έναν συγκρότημα κατοικιών στην περιοχή Beach Heaven του Brooklyn. Ιδιοκτήτης του συγκροτήματος ήταν ο πατέρας Trump (Fred). Σύμφωνα με τους στίχους του Guthrie ο Trump αρνιόταν να νοικιάζει διαμερίσματα σε Αφροαμερικανούς και είχε δεχτεί ανά καιρούς πληθώρα μηνύσεων για αυτήν την επιλογή.  Ορίστε και οι στίχοι:

I suppose
Old Man Trump knows
Just how much
Racial Hate
he stirred up
In the bloodpot of human hearts
When he drawed
That color line
Here at his
Eighteen hundred family project
Beach Haven ain’t my home!
I just cain’t pay this rent!
My money’s down the drain!
And my soul is badly bent!
Beach Haven looks like heaven
Where no black ones come to roam!
No, no, no! Old Man Trump!
Old Beach Haven ain’t my home!

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

(New band in town) Tristessa- ακούστε το πρώτο τους single με τίτλο Fall

for I've been dead for sometime now,
 but my soul still breathes
Tristessa - Fall

Από το 1960, στο 1990 και από εκεί στο 2017 ένα όνομα με μια ενδιαφέρουσα ιστορία. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

To 1960 κυκλοφορεί η νουβέλα του Jack Kerouac με τίτλο Tristessa που διαδραματίζεται στην πόλη του Μεξικού. Ο εκ των "ηγετών" του κινήματος της beat generation εμπνέυστηκε την ιστορία της Tristessa από την σχέση του με μια μεξικάνα πόρνη που την έλεγαν Esperanza (σημαίνει ελπίδα στα Ισπανικά). Ο Kerouac άλλαξε το όνομα της πρωταγωνίστριας σε Tristessa, παραλαγή της λέξης tristeza που σημαίνει λύπη στα Ισπανικά και στα Πορτογαλικά, και δημιούργησε/έπλασε ακόμη μια beat ιστορία. 

Το 1990 εμφανίζεται η δέυτερη κυκλοφορία των Smashing Pumpkins. Ένα single με τον τίτλο Tristessa μια ευθεία αναφορά στην νουβέλα του Kerouac. 

Kαι να μαστε στο 2017 και στην πρώτη κυκλοφορία των ελλήνων Tristessa. Οι Tristessa προέρχονται από τους πρώϊμους The Fuzzy Nerds και τις πρώτες ηχογραφήσεις τους όταν και 3 από τα 4 μέλη των Tristessa (Petros Fuzzhead Vyzoukis, Elias Moschoulis, Kostas Dimitriou) συναπάρτιζαν τους Fuzzy της διετίας 1995-1997. Το τέταρτο μέλος των Tristessa είναι ο Δημήτρης Βάσσος (Noise In, Myst, Ismini, Black Humor).

Η ιστορία των Tristessa άρχίζει την ώρα που τελειώνει (??) η ιστορία των The Fuzzy Nerds, όταν στην τελευταία συναυλία των τελευταίων οι Πέτρος "Fuzzhead" Βυζούκης, Ηλίας Μοσχούλης και Κώστας Δημητρίου, βρέθηκαν να παίζουν στην ίδια σκηνή μετά από 20 χρόνια. 

Ενώ αρχικά παίζουν early 90's alternative rock και grunge διασκευές στην συνέχεια αποφάσισαν να συνεχίσουν το κουβάρι της δημιοργικότητας από εκεί που το είχαν αφήσει. 

Kαι κάπως έτσι φτάνουμε στο 2017 και στην πρώτη κυκλοφορία των Tristessa με τίτλο Fall που είναι το πρώτο από τα τρία που πρόκειται να ακολουθήσουν ήδη από τον επόμενο μήνα.

Ο ήχος των Tristessa δείχνει να συνεχίζει σε εκείνο το μοναπάτι με τα περίεργα για πολλούς μοτίβα που είχαν επιλέξει να διαβούν οι The Fuzzy Nerds. Το Fall σε κερδίζει και είναι από εκείνα τα κομμάτια που ακόμη και να μην τα ξέρεις στήνεις το αυτί σου να τα ακουσεις και ανεβάζεις την ένταση των ηχείων σου καθώς το νιώθεις οικείο. Αναμένουμε λοιπόν και τις υπόλοιπες κυκλοφορίες των Tristessa ώστε να μπορέσουμε να σχηματίσουμε μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα για την μουσική και τον "χαρακτήρα" τους.

Το βίντεο κλιπ του Fall έχει σκηνοθετήσει ο Γιώργος Γεωργούλας.

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

Διαβάστε ολόκληρο ένα υπέρχο περιηγητικό βιβλίο για την Ελλάδα από το 1835- William Martin Leake : Travels in Northern Greece VOLI





Ο  William Martin Leake (1777-1860) υπήρξε Βρετανός στρατιωτικός, τοπογράφος, αρχαιολόγος, και περιηγητής στην Ελλάδα και Μικρά Ασία. Θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικότερους ερευνητές των ελληνικών εδαφών.  Σπούδασε στη Bασιλική Στρατιωτική Aκαδημία, έζησε τέσσερα χρόνια στην Ινδία, έγινε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου, της Βασιλικής Γεωγραφικής Εταιρείας καθώς και της Ακαδημίας Επιστημών του Βερολίνου.

Aπό το 1794 έως το 1815 στάλθηκε από τη βρετανική κυβέρνηση στις ευρωπαϊκές και ασιατικές επαρχίες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για την εξυπηρέτηση μελλοντικών πολιτικο-στρατιωτικών συμφερόντων. Έτσι το 1801 χαρτογράφησε την Αίγυπτο και τους καταρράκτες του Νείλου. Στο ταξίδι της επιστροφής όμως βρισκόταν σε ένα από τα πλοία που μετέφερε μέρος των γλυπτών που είχε αποσπάσει o Λόρδος Έλγιν από την Ακρόπολη, και έχασε όλα του τα σχέδια και τους χάρτες του. Αργότερα μελέτησε τη στρατηγική φυσιογνωμία, τους δρόμους και τις οχυρές θέσεις της Πελοποννήσου, ενώ ως επίσημος αντιπρόσωπος στην Αυλή του Aλή Πασά επιδόθηκε σε πρωτοποριακές ανιχνεύσεις στον βόρειοελλαδικό χώρο.

Στη διάρκεια των αποστολών του, κατέγραψε με το συγκροτημένο και λεπτομερειακό του ύφος ό,τι σημαντικό είχε να επιδείξει κάθε περιοχή, παραδίδοντας ένα πλουσιότατο συγγραφικό έργο αποτελούμενο από περιηγητικές, ιστορικές και πολιτικές αφηγήσεις με επίκεντρο τον ελληνικό, αρχαίο και σύγχρονο κόσμο. Επιπλέον συγκέντρωσε πλήθος αρχαιοτήτων, οι οποίες δόθηκαν το Βρετανικό Μουσείο και το Μουσείο Fitzwilliam του Καίμπριτζ. 

Tο πρώτο του ταξίδι στα εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μετά την Αίγυπτο, ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 1804. Μέχρι τον Φεβρουάριο είχε οδοιπορήσει στην βόρειο Ήπειρο και κατόπιν συνέχισε στην Πελοπόννησο, έχοντας ως οδηγό του το κείμενο του Παυσανία. Όπως γράφει ο ίδιος, ο χρόνος δεν επαρκούσε για να εντοπίσει όλα όσα ήθελε να μελετήσει. Η πρώτη αυτή περιήγηση στον νότιο ελλαδικό χώρο ολοκληρώθηκε τον Μάιο του ίδιου έτους. Το Ιούνιο του 1805 κατευθύνθηκε και πάλι στη δυτική ηπειρωτική Ελλάδα. Με κατεύθυνση προς τα βόρεια περιηγήθηκε την ανατολική Πίνδο και από τη Θεσσαλία, τη Βοιωτία και τη Φωκίδα κατέληξε στην Πάτρα. Τον Φεβρουάριο του 1806 ξεκινάει το δεύτερό του ταξίδι στην Πελοπόννησο, το οποίο ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του ίδιου έτους.

Οι περιηγήσεις του συνεχίστηκαν και σε άλλες περιοχες τηε Ελλάδας. Τον Μάρτιο του 1810 ο Leake επέστρεψε στην Αγγλία και από το 1814 άρχισε να δημοσιεύει τα έργα του, κυρίως πορίσματα των αρχαιοδιφικών του μελετών αλλά και ένα μελέτημα σχετικό με τη νεοελληνική γλώσσα. Σε ηλικία εβδομήντα εννέα ετών εξέδωσε τον κατάλογο της φημισμένης συλλογής αρχαίων νομισμάτων που είχε συγκεντρώσει.

Το παρόν έργο του είναι ο πρώτος τόμος από τα ταξίδια του στον Ελλαδικό χώρο και μεταξύ άλλων περιέχονται: Αλβανία, Αυλώνα, Κέρκυρα, Αργυρόκαστρο, Τεπελένι, Καλυδώνα, Μακύνεια, Μεσολόγγι, Αχελώος, Αμβρακία, Βόνιτσα, Άκτιο, Νικόπολη, Άρτα, Άραχθος, Ιωάννινα, Σούλι, Κλεισούρα, Ζάλογγο, Σιάτιστα, Καστοριά, Κορυτσά, Ζαγόρια, Βοϊδομάτης, Μετέωρα, Καλαμπάκα, Τρίκαλα, Λάρισα, Φάρσαλα, Δομοκός, κ.α ενώ στο Παράρτημα παραδίδεται μία βιογραφία του Αλή πασά.

(τα στοιχεία για τον William Martin Leake αντλήθηκαν από το el.travelogues.gr)
Τα στοιχεία του βιβλίου

Publisher J. Rodwell
Year 1835 Pages 553
Possible copyright status NOT_IN_COPYRIGHT
Language English
Digitizing sponsor Google
Book from the collections of Oxford University
Collection europeanlibraries