Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2020

Τα soundtrack του καλοκαιριού Track IV: Λευκή Συμφωνία - Black Twilight

Δεν είναι η πρώτη φορά που η Λευκή Συμφωνία κινείται σε Αγγλόφωνους ρυθμούς. Η μπάντα το έχει ξανακάνει στην δεκαετία του 90 όταν είχε μετοικήσει στο Βερολίνο για περίπου τρία χρόνια δίνοντας μια σειρά συναυλιών ως Timedrops και ηχογραφόντας (στο "Rollin Rock Studio") έντεκα κομμάτια. Όμως η αλήθεια είναι ότι η Λευκή Συμφωνία αγαπήθηκε για τα Ελληνόφωνα κομμάτια τη με την ιδιαίτερη μουσική και τους δυνατούς στοίχους τους, ενώ δεν πρέπει να λησμονούμε ότι το video clip τους για το "Κοιτάζοντας Πίσω" ήταν το πρώτο Ελληνικό κλιπ που παίχτηκε στο "MTV". 

Το 2000 όταν καιξαφνικά η Λευκή Συμφωνία διαλύεται. Με αυτά και αυτά πέρασαν 17 χρόνια σιωπής, μακριά από συναυλίες, ηχογραφήσεις αλλά ποτέ χωρίς τα μέλη της να επικοινωνούν. Και πάλι έτσι ξαφνικά το 2017 ανακοινώνουν μια και μοναδική συναυλία (Σάββατο 9 ∆εκεμβρίου) στο Piraeus 117 Academy. Από τότε δεν άφησαν ξανά μικρόφωνα και όργανα. 

Φέτος εκτός από την κυκλοφορία του ολοκληρωμένου άλμπουμ τους με τίτλο "Σαν Τον Ήλιο" μας δώρισαν και το "Black Twilight" μόνο και μόνο για να μας θυμήσουν ότι οι παλιοί είναι αλλιώς, ότι δεν γερνάνε και ότι απλά οριμάζουν μουσικά και πάνε βήματα παραπέρα. 

Το "Black Twilight", ένα από τα καλύτερα κομμάτια της μπάντας, κυκλοφόρησε στις 21 Αυγούστου ώς digital single σε στοίχους και μουσική του Θοδωρή Δημητρίου μαζί με ένα video clip αντάξιο της dark wave ιστορίας της Λευκής Συμφωνίας. Περιμένοντας και εκλπιζονας ότι το "Black Twilight" θα κυκλοφορήσει και σε φυσική μορφή (μια είναι η φυσική μορφή), διαβάζουμε τα θετικά σχόλια που αποσπά από τον εγχώριο και διενή μουσικό τύπο και ακούμε στην διαπασών "Black Twilight.

Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2020

Τα soundtrack του καλοκαιριού Track III: ΤHE ILLUSION FADES – Dead and Buried

Το τρίτο κομμάτι του soundtrack του καλοκαιριού 2020 έρχεται με φόρα από την άνοιξη!!! Λίγο πριν την επιβολή του lockdown στη χώρα το συγκρότημα του Γιώργου Δέδε επανήλθε 6 χρόνια μετά την τελευταία τους κυκλοφορία. Ήταν το βράδυ 6 Μαρτίου όταν μέσα από το επίσημο κανάλι των ΤHE ILLUSION FADES στο youtube είδαμε (επιτέλους) το βίντεο του  Dead and Buried.  Το δημοφιλέστερο Ελληνικό gothic συγκρότημα γιορτάζει φέτος 30 χρόνια αδιάληπτης παρουσίας στα μουσικά δρώμενα της χώρας. 

Το Dead and Buried μοιάζει για το ιδανικό soundtrack ενός δυναμικού αλλά ταυτόχρονα ατμοσφαιρικού road trip που αναμφίβολα καταλήγει εκεί που ο καθένας μας έχει επιλέξει για προσωπικό καταφύγιο. Κιθάρες και τύμπανα εκεί που μας έχουν συνηθίσει και τα φωνητικά ακόμη πιο οικεία παρέα με το sitar του guest Bill Hunchback. Τρυφερό μα και συνάμα εσωτερικό ξέσπασμα ενός ανθρώπου που δείχνει να αναζητά, να φλέγεται αλλά και να σημαδεύεται χωρίς να φοβάται (??) από τις αναμνήσεις του έρωτα σήμερα και για πάντα.

Βγήκε άνοιξη αλλά σημάδεψε πολλές φορές τις καλοκαιρινές μας αποδράσεις. Καλή σας και μας ακρόαση.  

 

ΤHE ILLUSION FADES – Dead and Buried (2020) 

Recorded at Artracks Recording Studios . Produced and mixed by George Priniotakis 

(Special guest: Bill Hunchback - Sitar) 

Music&Lyrics: George Dedes 

• George Dedes - vocals 

• Manos Vichos - guitars 

• Andreas Zeis - bass 

• Aggelos Marinakis - drums 

• Ioannis Vlazakis - keyboards

Τρίτη, 8 Σεπτεμβρίου 2020

Τα soundtrack του καλοκαιριού Track II: Common Sense - Grotesque (Last Chance Remix by Dimitris Papaspyropoulos)

Το δεύτερο κομμάτι έρχεται από μια εξίσου αγαπημένη μπάντα η οποία κατά την γνώμη μας έχει κυκλοφορήσει ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της αγγλόφωνης ελληνικής σκηνής. Μιλάμε για τους Common Sense και εκείνο το άλμπουμ που στοιχειώνει τον τρόπο που ακούμε Αγγγλόφωνα κομμάτια από Ελληνικές και όχι μόνο μπάντες.  Tο απλά υπέρχο Sun Comes Up από το μακρινό 1995. 

Και ενώ περιμένουμε από τότε την επόμενη ολοκληρωμένη τους δουλειά (φυσικά έχει μεσολαβήσει το minialbum Time Stood Still to 2009) σκάει σαν κρυμμένη μουσική βόμβα το Last Chance Remix του Dimitris Papaspyropoulos στο ακαταμάχητο Grotesque από εκείνο το καταραμένα αγαπημένο 7'' που πρωτοκυκλοφόρησε το 1993. Από τότε στους Common Sense έχουν αλλάξει πολλά και πολλοί.  Στη θέση της Τατιάνας Σταυρουλάκη έχει έρθει η Maiken Marlen Sundby ως άλλο ξωτικό σέ ένα σύμπαν που ο ήλιος δεν έχει φτάσει ακόμη στο υψηλότερο σημείο του και προς το παρόν αρνείται (??) να δύσει. Ο Δημήτρης Παπασπυρόπουλος πήρε στα χέρια του το κομμάτι όταν οι Common Sense είχαν τελειώσει επιτέλους με την νέα του εκτέλεση και παρέδωσε στην μπάντα την δική του μουσική εκδοχή του Grotesque τον περασμένο Μαίο (Mixed and Mastered by George Priniotakis).  Σε εμάς έφτασε επίσημα την τελευταία ημέρα του καλοκαιριού μέ ένα βίντεο που έδρασε ως καλοκαιρινή μπόρα και καταιγίδα μαζί. Κάνοντας για ακόμη μια φορά την αναμονή για την δέυτερη ολοκληρωμένη δουλειά των Common Sense μαρτύριο και ευλογία ταυτόχρονα. Mέχρι τότε ακολουθήστε την The Sound of Everything και τους Common Sense ακούστε το Last Chance Remix του Dimitris Papaspyropoulos στο Grotesque και εαν ξέρετε τύμπανα επκοινωνήστε με το συγκρότημα για τις απαραίτητες συστάσεις μιας και πριν από μερικές ώρες ανακοίνωσαν ότι αναζητούν drummer για τα live.

more on common sense 

@http://giusurum.blogspot.com/2008/12/common-sense-indie.html


Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2020

Τα soundtrack του καλοκαιριού Track I : Yodashe - "Τake Time"

Aναμφίβολα tο καλοκαίρι που μόλις πέρασε, θα μείνει χαραγμένο στην ατομική αλλά και στην συλλογική μας μνήμη. Το κύριο θέμα συζήτησης ήταν η πανδημία χωρίς φυσικά να λείπουν οι ώρες συζητήσεων και οι χιλιάδες γραμμές κειμένων (σύντομων ή μη) αφιερωμένων σε προσωπικές στιγμές και στην κάθε είδους έκφανση της τέχνης και του πολιτισμού (ότι και να θωρούμε ως τέτοια). 

Μέσα σε όλα αυτά, για ακόμη μια φορά όλοι μας αναζητήσαμε και δημιουργήσαμε (?) ένα soundtrack για να ντύσει με ηχοτοπία τις προσωπικές στιγμές (με ότι και να σημαίνει αυτό για τον καθένα μας) του δύσκολου και συνάμα περίεργου αυτού καλοκαιριού. Κάπως έτσι προέκυψε και εδώ στα μέρη του γιουσουρούμ τούτο το (ας το χαρακτηρίσουμε) miniLP, αποτελούμενο από πέντε κομμάτια της ανεξάρτητης και κυρίως αγγλόφωνης μουσικής σκηνής (αν πούμε ότι υφίσταται κάτι τέτοιο) της χώρας. Tο soundtrack αυτό, ήταν μια από τις αφορμές για να επιστρέψουμε στις αναρτήσεις εδώ στο στο blog και να ακούσουμε σήμερα το πρώτο από τα πέντε του κομμάτια.

Πρόκειται για το νέο κομμάτι της Yodashe με τίτλο "Τake Time" που κυκλοφόρησε ηλεκτρονικά λίγο πριν το τέλος του Αυγούστου. Την Yodashe την πρωτογνωρίσαμε ως μέλος και φωνή των πατρινών Flakes. Ήταν λίγο πριν την κυκλοφορία του πρώτου και μοναδικού τους άλμπουμ με τίτλο Lick Your Fingers If You Like It, από την Inner Ear, όταν έφτασε στα χέρια μας το demo τους. Αμέσως καρφώθηκε ολόγυρα ένα κομμάτι με τον περίεργο τίτλο Αriel (που αργότερα στην τελική μορφή του άλμπουμ θα άλλαζε λίγο χαρακτήρα και τίτλο και θα γινόταν Trashroot), Ήταν η φωνή της Yodashe που έκανε το Ariel/Trashroot παράξενα μεθυστικό και καθηλωτικό. Από τότε περάσαν περίπου 12 χρόνια, το Ariel συνεχίζει να ακούγεται συχνά πυκνά στα μέρη μας ένω  πλέον η Yodashe ζει και εργάζεται στο Λονδίνο. 

Το ¨Τake Time" είναι ίσως η ωριμότερη μέχρι στιγμής σύνδεσή της και όπως ανάφέρεται στο δελτίο τύπου 

«..is inspired by Bjork's percussive detailing and Xenakis' multidimentional all-encompassing sound''.

Ηλεκτρονικές λούπες ενός ψηφιδωτού που όχι μόνο δεν περνά απαρατήρητο αλλά σε κάνει να θέλεις να το ακούσεις ξανά και ξανά και που έχει ως αδελφή ψυχή το βιντεο που δημιουργήθηκε με την συνεργασία της Rachel Heavey. Απολαύστε το και σε λίγες ημέρες έρχεται το δεύτερο κομμάτι του mini soundtrack του καλοκαιριού 2020.



Κυριακή, 12 Ιουλίου 2020

Η Μελίνα η Ρωμιά και τα ορφανά του Παττακού

Ημερομηνία : 12 Ιουλίου 1967.
Τοποθεσία: Μια χώρα σε γύψο
Η Χούντα αφαιρεί την ελληνική ιθαγένεια από τη Μελίνα Μερκούρη η οποία δηλώνει στα ξένα ΜΜΕ: "Γεννήθηκα Ελληνίδα και θα Πεθάνω Ελληνίδα, ο Παττακός γεννήθηκε Φασίστας και θα πεθάνει Φασίστας". (άραγε είναι ο ίδιος Παττακός που θαυμάζει ο Αδωνις και ο Βορίδης ή είναι απλή συνωνυμία?). Αυτή η ιστορία ήταν η αφορμή ώστε η Μελίνα και η Αλκη Ζέη να συνεγράψουν το "Είμαι Ρωμιά", για το οποίο άλλοι αναφέρουν λανθασμένα ως στιχουργό μόνο την Μελίνα.

Η Ζέη χρόνια μετά έχει πει "..Ευχαριστιόμουν να πηγαίνω σπίτι της, όταν δεν είχε κόσμο, για να τα λέμε οι δυο μας. Έλεγα στους δικούς μου: «Απόψε θα μείνω στης Μελίνας». Κάποια στιγμή γράφαμε μαζί και ένα τραγούδι, «Είμαι Ρωμιά» λεγόταν. Έβαζε τον έναν στίχο η μία και συμπλήρωνε τον επόμενο η άλλη. Μας έλεγε ο Ντασσέν: «Δεν είστε σοβαρές!».."

Μελίνα Μερκούρη* - Είμαι Ρωμιά - Μεσόγειος (1974, Vinyl) | Discogs
Το κομμάτι γράφτηκε στο Παρίσι στο σπίτι στο Καρτιέ Λατέν, όπου ζούσαν η Μελίνα με τον Ντασσέν. Η μουσική του κομματιού είναι των Joe Dassin & Richelle Dassen, ενώ η Γαλλική του έκδοση (je suis grecque) ήταν μέρος του προγράμματος «Deux sur la Deux Τζο Ντασέν (1970)". Ένα άλλο εντυπωσιακό στοιχείο είναι το ότι όταν το κομμάτι κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το 1974 ( Polydor ‎– 2056359) υπήρχε ένα Sticker στο εξώφυλλο που έγραφε "Προσφορά στην Κύπρο. Όλα τα δικαιώματα από τις εισπράξεις αυτού του δίσκου η Μελίνα τα προσφέρει για τον κυπριακό αγώνα ". 

Αυτά το ολίγα για την γυναίκα που έλεγε ".."Είμαι Ρωμιά, δηλαδή, είμαι φρικτά απαισιόδοξη στα μικρά πράγματα και μετά δίνω μια μπαμ και όταν συμβαίνει το κακό είμαι αισιόδοξη..."

Τρίτη, 7 Ιουλίου 2020

Frans Masereel - To πάθος ενός ανθρώπου


Το 1918 ο Frans Masereel δημιούργησε την πρώτη του "ιστορία δίχως λέξεις". Ήταν το άλμπουμ "25 Εικόνες για το Πάθος ενός Ανθρώπου", αποτελούμενο από εικοσιπέντε ξυλογραφίες. Αμέσως έτυχε μεγάλης αποδοχής και τα επόμενα δύο χρόνια ακολουθήθηκε από "Το Βιβλίο μου των Ωρών", "Ο Ήλιος", "Η Ιδέα" και το "Ιστορία Δίχως Λέξεις". Αυτά τα βιβλία, καθώς και αυτά που ακολούθησαν κατά τη μακρά και παραγωγική του ζωή, επηρέασαν τρεις γενιές καλλιτεχνών, αν και η δουλειά του παραμένει σε κάποιο βαθμό άγνωστη σ' ένα ευρύτερο κοινό. Μόλις τώρα ο Masereel ανακαλύπτεται ξανά σαν ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες σχεδιαστές του 20ού αιώνα και ως πατέρας των graphic novels. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)


ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΕκδότηςΔΑΙΜΩΝ ΤΟΥ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟΥ
Χρονολογία ΈκδοσηςΝοέμβριος 2017
Αριθμός σελίδων32
Διαστάσεις17x12