Τρίτη, 28 Μαΐου 2019

«Ηπειρώτικο τραγούδι. Οδοιπορικό στην αρχαιότερη ζωντανή δημώδη μουσική της Ευρώπης»

(από την έκδοση) 
Συνηθίζουμε ν’ αντιλαμβανόμαστε τη μουσική σαν μια μορφή ψυχαγωγίας ― σαν μια πολυτέλεια, τελικά σαν κάτι το περιττό. Και πράγματι η μουσική που συνήθως ακούμε αυτόν το σκοπό έχει: να διασκεδάσει. Ποια ήταν όμως η πρωταρχική λειτουργία της μουσικής; Για ποιο λόγο άρχισαν κάποτε οι άνθρωποι να τραγουδούν και να χορεύουν;

Ο Κρίστοφερ Κινγκ, βραβευμένος μουσικός παραγωγός και μανιώδης συλλέκτης δίσκων γραμμοφώνου, υποστηρίζει ότι η μουσική στην πρωταρχική της μορφή είναι ένα γιατρικό για τις πληγές της ψυχής ― κάτι εξίσου απαραίτητο με τον αέρα και την τροφή.

Σταδιακά η μουσική έπαψε να έχει αυτή τη λειτουργία. Τα εύθραυστα πολιτισμικά οικοσυστήματα μες στα οποία η μουσική επιτελούσε το ιαματικό της έργο καταστράφηκαν.

Μ’ εξαίρεση μια απόμερη γωνιά της Ελλάδας, στις εσχατιές της Ευρώπης ― την Ήπειρο. Εδώ, σαν από θαύμα, κρατήθηκε ζωντανός ένας πανάρχαιος τρόπος ζωής που επέτρεψε στη μουσική να διατηρήσει το θεραπευτικό της ρόλο. Ο Κινγκ αναλαμβάνει να μας ξεναγήσει σ’ αυτόν το σκληρό μα μαγικό τόπο, όπου η μουσική γίνεται ένα με την ποίηση, το χορό και τη γιορτή.

Ο Κινγκ γράφει για την ιστορία της Ηπείρου και το μεγαλείο του το­πίου, για τα πανηγύρια, τα τσίπουρα και τους Τσιγγάνους οργανοπαίχτες, για τα συλλογικά βιώματα και τις κοινές αναμνήσεις. Μας μιλά για τη μουσική σαν θρήνο, σαν νανούρισμα και σαν παρηγοριά. Μας μιλά γι’ ανθρώπους που ξέρουν να πενθήσουν και ξέρουν να γλεντήσουν.

Συνδυάζοντας το φιλοσοφικό στοχασμό με την ιστορική περιγραφή, τη μουσικολογική ανάλυση με την ανθρωπολογική ματιά, η παθιασμένη και παιγνιώδης αυτή αφήγηση παίρνει τελικά τη μορφή ενός ερωτικού γράμματος στη μουσική και τους ανθρώπους της Ηπείρου.

----------------------------------
Συγγραφέας   ΚΙΝΓΚ Κ. ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ
Μετάφραση: Αριστείδης Μαλλιαρός
Επιμέλεια: Θάνος Σαμαρτζής
Θεώρηση μετάφρασης: Νίκος Κουμπιάς
Διορθώσεις: Δημήτρης Ραπτάκης, Μαριλένα Καραμολέγκου & Μιχάλης Σαμαρτζής
Ζωγραφιά εξωφύλλου: Robert Crumb, Η ηπειρώτικη κομπανία του Λάζαρου Ρούντα στη Βίτσα, περ. 1930
Προσαρμογή εξωφύλλου: Ιφιγένεια Βασιλείου
Εκδοτική φροντίδα: Θάνος Σαμαρτζής & Μαριλένα Καραμολέγκου
427 σελ.
ISBN: 978-618-83224-5-5
Εκδότης    ΔΩΜΑ


Πέμπτη, 9 Μαΐου 2019

9 Μαϊου 1945 - Ημέρα Αφιρωμένη σε αυτούς που δεν ζητήσαν μερτικό

 Εδώ πέσαμε . Παιδιά του λαού . Γνωρίζετε γιατί .
Γυμνοί , κατάσαρκα φορώντας τις σημαίες ,
-η Ελλάδα τις έρραψε με ουρανό και άσπρο κάμποτο -.
Ακούσατε τις ομοβροντίες στα μυστικόφωτα αττικά χαράματα .
Είδατε τα πουλιά , που πέταξαν αντίθετα στις σφαίρες
αγγίζοντας με τα φτερά τους ,τον ανατέλλοντα πυρφόρον .
Είδατε τα παράθυρα της γειτονιάς ν’ανοίγουνε στο μέλλον .
Εμείς , μερτικό δε ζητήσαμε ….Τίποτα …Μόνον
θυμηθείτε το : αν η ελευθερία
δεν βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας ,
εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα . Γεια σας .

Γιάννης Ρίτσος

Σάββατο, 23 Φεβρουαρίου 2019

(Το Σινε Γιουσουρούμ παρουσιάζει): Golden Dawn Girls: Οι γυναίκες της Χρυσής Αυγής

H X.A δεν αποτελεί πλέον ένα κρυμμένο μυστική της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας. Η Χ.Α ήταν, είναι και θα είναι ένα εργαλείο χειραγώγησης και ένα επικίνδυνο και απαράδεκτο σημείο μικρής σύνδεσης ενός τόπου και των ανθρώπων του με τον ναζισμό (από τον οποίο υπέφεραν πολύ), τον φασισμό και την πάντα εργαλειοποιημένη άκρα δεξιά. Σε όποιο πραγματικό  σημείο του πολιτικού χάρτη και να ανήκει κανείς δεν είναι δυνατόν να μην στέκεται ενάντια στα όσα πρεσβεύει και υποστηρίζει η ΧΑ. Δεν είναι δυνατόν ως σκεπτόμενο και πολιτισμένο ων να μην δηλώνεις ξεκάθαρα την αντίθεσή σου με όλα αυτά και να μην δηλώνεις αντιφασίστας. Δεν μπορείς να συνομιλά κανείς μαζί τους ή ακόμη (πιο επικίνδυνο) να θεωρεί ότι υπάρχει και ένα "χρήσιμο" και "αναγκαίο" κομμάτι της ΧΑ. 

Στην χώρα μας πολλά έχουν γραφτεί για τον ρόλο της ΧΑ και των μελών της. Έχουνε γυριστεί ενδιαφέρονται και άκρως διαφωτιστικά ντοκιμαντέρ όπως το   Νεοναζί: Το Ολοκαύτωμα της Μνήμης  και το Χρυσή αυγή: Προσωπική υπόθεση.

Όμως η ΧΑ δεν είναι μόνο ο Κασιδιάρης και ο Μιχαλολιάκος. Εαν πιστεύετε ότι πίσω από κάθε "μεγάλο" άνδρα (αν και στην περίπτωση της ΧΑ μιλάμε απλά για μεγάλους μαΡ@Ρ# και όχι άνδρες) κρύβεται και μια ή περισσότερες γυναίκες, τότε το Golden Dawn Girls (Οι γυναίκες της Χρυσής Αυγής) είναι η καλύτερη περιγραφή και αποτύπωση του ρητού. Ένα ντοκιμαντέρ γυρισμένο όχι από Έλληνα αλλά από έναν Νορβηγό τον Håvard Bustnes.Ένα ντοκιμαντέρ με πρωταγωνίστριες τις ίδιες της γυναίκες της ΧΑ και τις απόψεις τους για την πολιτική και τον ρόλο τους εντός της ΧΑ.Απλά δείτε το.

Ημερομηνία πρώτης κυκλοφορίας: 19 Νοεμβρίου 2017 
Σκηνοθέτης: Håvard Bustnes 
Παραγωγός: Christian Falch 
Σύνθεση μουσικής: Jonas Colstrup


 «“Τι συνέβη στην Ελλάδα;” αναρωτιέται δυνατά ο σκηνοθέτης Håvard Bustnes στην αρχή αυτού του δύσκολου ντοκιμαντέρ. Τα τελευταία χρόνια, η εικόνα της ως μια χώρα με ηλιόλουστες παραλίες και φιλικούς ανθρώπους έχει επισκιαστεί από πολιτικές ιδεολογίες που βρίσκονται τρομακτικά κοντά στον Ναζισμό. Με πολλά από τα εξέχοντα μέλη του ακροδεξιού κόμματος της Χρυσής Αυγής να βρίσκονται τώρα στη φυλακή, μια κόρη, μια σύζυγος και μια μητέρα συνεχίζουν να διαδίδουν το μήνυμά της -και όλες τους είναι αρκετά σκληραγωγημένες για να αποφύγουν τυχόν παρεκκλίσεις κατά τη διάρκεια των συνεντεύξεων. Αλλά, ενώ σταματούν συχνά τη συνέντευξη για να βεβαιωθούν πως πήγε όπως θέλουν, ο Bustnes αφήνει την κάμερα να γράφει. Το υλικό που προέκυψε, συμπληρωμένο με αρχειακό υλικό που δεν αφήνει περιθώρια για αμφιβολίες σχετικά με την αλλοτριωμένη πλευρά του κόμματος, αποκαλύπτει ένα διαρκώς διευρυνόμενο χάσμα ανάμεσα στα ξεκάθαρα γεγονότα και τη διαμόρφωση των εικόνων στην πολιτική. Παρότι που είναι απογοητευτικό το γεγονός ότι αυτές οι γυναίκες είναι τόσο πιστές στις απόψεις τους, (το ντοκιμαντέρ) απεικονίζει το πώς η επιλογή του να φοράς παρωπίδες μπορεί να εκτροχιάσει μια ολόκληρη κοινωνία».

more@ https://www.facebook.com/GoldenDawnGirls/

Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2019

VELVET magazine (2005 - 2010)


Το πολιτιστικό περιοδικό VELVET magazine ξεκίνησε να κυκλοφορεί σε μηνιαία βάση τον Απρίλιο του 2005, με πρωτοβουλία των εικαστικών/μουσικών Άρη και Λάκη Ιωνά, οι οποίοι, ως εκδότες του, έχουν τη συνολική επιμέλεια της ύλης. Με θέματα για τη μουσική, τη μόδα, τον κινηματογράφο, τα εικαστικά, την αρχιτεκτονική, το βιβλίο, τα σπορ, τα νέα μέσα, τα κόμικς, αλλά και με αναφορές σε σχετικές δραστηριότητες στην Ελλάδα και το εξωτερικό, το VELVΕT magazine κατάφερε να καθιερωθεί ως ένα από το αντιπροσωπευτικότερα free press νεανικά περιοδικά. Σταθερός στόχος του VELVET magazine έχει υπάρξει η καταγραφή, ανάδειξη και προβολή νέων ανεξάρτητων καλλιτεχνών από ολόκληρο το φάσμα των τεχνών και της νεανικής κουλτούρας.

Τη δημιουργική και συντακτική ομάδα του VELVET magazine έχουν αποτελέσει συνεργάτες με βαθιά γνώση του αντικειμένου τους, οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε αντίστοιχους χώρους. Βασικό χαρακτηριστικό του VELVET magazine από το ξεκίνημά του ήταν η φρέσκια του ματιά σε επίπεδο θεματολογίας και σχεδιασμού. Στα 5 χρόνια της κυκλοφορίας του, η εκδοτική, συντακτική και γραφιστική ομάδα του VELVET magazine κατάφερε να εξασφαλίσει μια μεγάλη και σταθερή ανταπόκριση από το αναγνωστικό κοινό. Η τελευταία έως σήμερα έντυπη έκδοσή του ήταν τον Απρίλιο του 2010, όταν και το VELVET magazine συμπλήρωσε 50 τεύχη.


Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2019

Απρίλιος στο Στάιν: ένα μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Στράιμπελ για ένα κομμάτι της ιστορίας μιας μικρής Αυστριακής πόλης με έντονο Ελληνικό ενδιαφέρον

Βορειοδυτικά της Βιέννης καταμεσής της πανέμορφης κοιλάδας του Wachau πάνω στον Δούναβη, βρίσκεται η μικρή πόλη Krems κομμάτι της οποίας αποτελεί η περιοχή του Στάιν. Σε αυτή την μακρινή και σχετικά άγνωστη στους περισσότερους Έλληνες περιοχή, κρύβεται μια από τις πολλές άγνωστες σελίδες της Ελληνικής ιστορίας που αναφέρονται στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο και τα εγκλήματα των Ναζί. Mία ιστορία που μας δείχνει πως η μικρή αυτή πόλη ξέρει να τιμά έναν Έλληνα, τον κο. Γεράσιμο Γαρνέλη, ο οποίος φυλακίστηκε στις φυλακές της πόλης, λόγω της συμμετοχής του στην αντίσταση κατά του ναζισμού στην κατεχόμενη Ελλάδα, δίνοντας το όνομά του σε έναν δρόμο της περιοχής (Gerasimos-Garnelis-Weg).

Σελίδες που έγινες γνωστές στο Ελληνικό αναγνωστικό κοινό όταν τον Απρίλιο του 2018 (73 χρόνια μετά την ιστορία που διηγούνται οι σελίδες αυτές) οι εκδόσεις Αλφειός εξέδωσαν στην γλώσσα μας το μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Στράιμπελ με τίτλο Απρίλιος στο Στάιν.

Όμως ας αφήσουμε το ίδιο το βιβλίο να μας πει στην ιστορία του.... (από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"...Μια πόλη κοιτάζει επιτέλους κατάματα την ιστορία της. Κατά τη διάρκεια του ναζιστικού καθεστώτος βίας η φυλακή στο Κρεμς-Στάιν ήταν η μεγαλύτερη στην Όστμαρκ, την «Επαρχία της Αυστρίας». Τα τσιράκια του ναζιστικού καθεστώτος φυλάκιζαν, βασάνιζαν και υπέβαλλαν σε καταναγκαστική εργασία τους αντιστασιακούς αγωνιστές που κατέληγαν εκεί από όλη την Ευρώπη. Υπολογίζεται, μάλιστα, ότι ανάμεσα σε όσους είχαν φυλακιστεί στο Στάιν ήταν και σχεδόν 400 Έλληνες, κυρίως πολιτικοί κρατούμενοι. Λίγο πριν από το τέλος του πολέμου, όμως, μια αναπάντεχη εντολή περιπλέκει τα πράγματα: Όλοι οι κρατούμενοι πρέπει να αποφυλακιστούν. Έτσι, στις 6 Απριλίου 1945 οι πύλες της φυλακής ανοίγουν. Ωστόσο, τα Ες Ες, τα Τάγματα Εφόδου και η Βέρμαχτ, με τη βοήθεια και του τοπικού πληθυσμού, κυνηγούν και δολοφονούν εκατοντάδες πολιτικούς
κρατουμένους, επιδιδόμενοι σε μια σφαγή άνευ προηγουμένου. Ο ιστορικός Ρόμπερτ Στράιμπελ συνέλεξε με πλήθος προσωπικών συνεντεύξεων τις αναμνήσεις των ανθρώπων που επέζησαν και τις συνέδεσε μεταξύ τους δημιουργώντας ένα πολυφωνικό, συγκλονιστικό μυθιστόρημα, το οποίο αναβιώνει για πρώτη φορά ένα ξεχασμένο κομμάτι της σύγχρονης αυστριακής ιστορίας, θίγοντας ταυτόχρονα με ξεχωριστό τρόπο και ορισμένες πτυχές της ελληνικής ιστορικής πραγματικότητας..."

Λεπτομέρειες βιβλίου
Ξενόγλωσσος τίτλος APRIL IN STEIN 
Εκδότης ΑΛΦΕΙΟΣ 
Χρονολογία Έκδοσης Απρίλιος 2018 
Αριθμός σελίδων 368 
Μετάφραση ΧΑΛΑΡΗ ΜΑΡΙΑΝΝΑ 
Επιμέλεια ΜΑΖΑΡΑΚΗ ΛΕΝΙΑ 
Συγγραφέας/Δημιουργός (Ελληνικά) ΣΤΡΑΙΜΠΕΛ ΡΟΜΠΕΡΤ



Θα πρέπει όμως να τονίσουμε ότι η πρώτη (?) φορά που οι φυλακές στο Στάιν και η ιστορία των Ελλήνων εμφανίστηκαν σε Ελληνικό βιβλίο ήταν το 1987 με την καταγραφή της προσωπικής ιστορίας "Νίκου Μαυράκη, φυλακές Stein" από τον Αντώνη Σανουδάκη και τις εκδόσεις Κνωσσός. 

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2018

Αβάνα Ένα ταξίδι στην Κούβα - ένα ιδιαίτερο κομικ του Ράινχαρτ Κλάιστ

Ο Ράινχαρτ Κλάιστ μαζεύει τις εντυπώσεις του και τα όσα έζησε στο ταξίδι του στην Κούβα, σε αυθόρμητα σκίτσα, κεφάτες εικόνες και ζωντανά κόμικ. Φτιάχνει έτσι ένα μοναδικό και πολύ προσωπικό ταξιδιωτικό ημερολόγιο.



"Γιατί ειδικά στην Κούβα;" "Επειδή είναι μια χώρα ξεχωριστή, απαντούσα στους φίλους μου, που είτε με κατηγορούσαν πως είμαι ρομαντικός επαναστάτης, ή αθεράπευτα άρρωστος με το κουβανέζικο κιτς. "Επειδή αποσύρθηκε ο Φιντέλ Κάστρο, και ξεκινάει μια αλλαγή σε ένα από τα τελευταία προπύργια του σοσιαλισμού, την αιχμή του δόρατος στα πλευρά της Βόρειας Αμερικής". Εξάλλου και μόνο το όνομα ηχούσε στ΄αυτιά μου γεμάτο υποσχέσεις. Για περιπέτεια. Για μακρινό ταξίδι. Για τζόγο. Για παρακμή. Αλλά αυτό το κρατούσα για τον εαυτό μου. 

Ήθελα οπωσδήποτε ν αποκτήσω μια δική μου εικόνα για τη χώρα αυτή και τους ανθρώπους της. Είναι η κατάσταση πραγματικά τόσο άσχημη, όπως κάθε τόσο διαβάζουμε; Ή είναι η Κούβα τόσο γοητευτική, όσο μου την περιγράφουν οι φίλοι, που επιστρέφουν ενθουσιασμένοι από το ταξίδι; Και πως είναι πραγματικά η κατάσταση εκεί μετά την αποχώρηση του Κάστρο; 

Ένας άλλος λόγος που ήθελα να πάω σ αυτό το νησί ήταν για να προετοιμάσω ένα καινούργιο βιβλίο με μια βιογραφία. Να αναζητήσω τα σημεία της επανάστασης, και να αντιληφθώ τον χώρο, που βρίσκεται μέσα στις φωτογραφικά αποτυπωμένες εικόνες των ημερών αυτών.

Για κάμποσους μήνες προετοιμάστηκα σιγά, σιγά, έκανα μαθήματα ισπανικών, διαβασα στοίβες βιβλία σχετικά με την ιστορία της Κούβας, έπιασα επαφή με την πολύ φιλική πρεσβεία της Κούβας στο Βερολίνο, κουβέντιασα με εξόριστους Κουβανούς, μάζεψα διευθύνσεις και τέλος γνώρισα ανθρώπους, που οι φίλοι τους με κάλεσαν στην Αβάνα. 

Ξεκίνησα τον Μάρτιο του 2008: Μ ένα κεφάλι γεμάτο σχέδια και ερωτήσεις ανέβηκα στο αεροπλάνο. Είχα μπροστά μου τέσσερις βδομάδες στην Κούβα. "

Αβάνα Ένα ταξίδι στην Κούβα 
Ράινχαρτ Κλάιστ 
μετάφραση: Αντώνης Μπίκος 
Γνώση, 2009 110 σελ. 
ISBN 978-960-235-779-8

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2018

Το ΣΙνε Γιουσουρούμ παρουσιάζει: The Art of Amalia

Στις 6 Οκτωβρίου του 1999, σταμάτησε να χτυπά η καρδιά του fado. Σαν σήμερα σταμάτησε να ακούγεται η φωνή της Βασίλισας του fado Αμαλία Ροντρίγκεζ. Η τραγουδίστρια που ταξίδευσε, με την υπέροχα νοσταλγική και μελαγχολική φωνή της, σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη την μαγεία του fado. 

Fado στα  Πορτογαλικά σημαίνει μοίρα ή πεπρωμένο. Η ιστορία του μουσικού αυτού είδους αρχίζει τη δεκαετία του 1820 στην Πορτογαλία ενώ οι ρίζες του χάνονται στον χρόνο. Μουσική γεμάτη μελαγχολία και νοσταλγία ντυμένη με στίχους που συχνά μιλούν για τη θάλασσα ή για τη ζωή των φτωχών. Μουσική και στίχοι γεννημένοι (ή τουλάχιστον επηρεασμένοι) από το ανακάτεμα της μουσικής των σκλάβων της Αφρικής, της Πορτογαλικής παράδοσης και των Αραβικών επιρροών.  

Η εννοιολογική και παράλληλα συναισθηματική μήτρα της μουσικής fado (που σημαίνει μοίρα ή πεπρωμένο) είναι αναμφίβολα η Πορτογαλική λέξη saudade. Mια από εκείνες τις λέξεις (σε αρκετές γλώσσες του κόσμου) που δύσκολα μεταφράζονται σε άλλη (πλην της μητρικής) γλώσσες. Το saudade αναφέρεται σε ένα ιδιαίτερο μείγμα συναισθημάτων προσμονή, νοσταλγία, λύπη, πόνος, ευτυχίας και αγάπη. 

Αυτή τη μουσική επέλεξε να υπηρετήσει από πολύ νωρίς η Αμαλία Ροντρίγκεζ. Από το 1939 και για τις επόμενες έξι δεκαετίες έπαιξε σε δεκάδες ταινίες, ηχογράφησες; δεκάδες δίσκους και εμφανίστηκε σε μεγαλύτερα θέατρα της υφηλίου. Η παράδοσή της πλέον συνεχιζεται από καλυτέχνες όπως οι Madradeus, η Mariza, η Cristina Branko κ.α

To ντοκιμαντέρ του Bruno de Almeida The Art of Amalia αφηγείται και παρακολουθεί την προσωπική αλλά κυρίως την μουσική ζωή της μεγάλης Πορτογαλίδας τραγουδίστριας βασιζόμενη στην 5ώρη τηλεοπτική σειρά και αποτελεί την τέταρτη κατά σειρά κινηματογραφική απόπειρα του σκηνοθέτη να εξυμνήσει την μεγάλη τραγουδίστρια. 

Στην ταινία εκτός από αποσπάσματα ζωντανών εμφανίσεων (μεταξύ των οποίων και μια σπάνια εμφάνιση στη Αμερικάνικη τηλεόραση το 1953), παρουσιάζεται και η τελευταία συνέντευξη της Amalia η οποία πέθανε μια εβδομάδα πριν την ολοκλήρωση του ντοκιμαντέρ.

Ημερομηνία κυκλοφορίας: 8 Δεκεμβρίου 2000 (ΗΠΑ) 
Σκηνοθέτης: Bruno de Almeida 
Παραγωγός: Manuel Falcão 
Σενάριο: Bruno de Almeida, Artur Ribeiro, Φρανκ Κοέλο, Vítor Pavão dos Santos

Δείτε ολόκληρο το ντοκιμαντέρ και αφήστε την Αmalia να περιγράψει αυτό το περίεργο και πολύπλοκο συναίσθημα.