Σαλβαδόρ Αλιέντε : 43 χρόνια από τον θάνατό του. Δείτε το "Im feuer bestanden" των Heynowski, Scheumann (1978).

"...Εκεί έπεσε το αίμα σου. Στη μέση της πατρίδας χύθηκε, απέναντι από το παλάτι, χύμα στο δρόμο, για να το βλέπει όλος ο κόσμος και να μη μπορεί να το σβήσει κανείς. Και έμειναν οι κόκκινοι λεκέδες σαν αδυσώπητοι πλανήτες..." 

 Πάμπλο Νερούδα 

Σαν σήμερα το 1973 ολοκληρώνεται το πραξικόπημα του Πινοσέτ στην Χιλή με την εισβολή στο Προεδρικό Μέγαρο. Ο Αλιέντε βρισκόταν στο μέγαρο αρνούμενος να φυγαδευθεί και να σώθεί. Η ιστορία λέει ότι ο Αλιέντε αυτοκτόνησε με το όπλο που του είχε χαρίσει ο Κάστρο ώστε να μην πέσει στα χέρια του Πινοσέτ και των υποστηρικτών του. 

Μεγάλη κουβέντα και συζήτηση θα μπορούσε να γίνει για το πόσο μακριά κατάφερε ή θέλησε να πάει  ο Αλιέντε και γιατί σε βασικά (για τους Μαρξιστές) θέματα έκανε (κατά πολλούς) πίσω. Μια άλλη κουβέντα. Όχι σήμερα όμως , όχι από εδώ και όχι χωρίς την συμμετοχή ειδικών και σοβαρών αναλυτών. 

Όπως θα πρέπει να σταματήσει η σύγκριση του Αλιέντε με "πολιτικούς" και δημόσια πρόσωπα του παρόντος και του ημισφαρίου μας.Όσο και να το σπρώχνουν μερικοί δεν κολλάει και δεν φτουράει.

Όπως δεν έχει νόημα η χρήση της ονομασίας του κόμματος του Αλιέντε (Λαϊκή Ενότητα) από όψιμους επαναστάτες που δεν δέχονται όμως και την πλήρη άρνηση των ευεργετημάτων του πολιτικού συστήματος..

Επιστροφή όμως στην Χιλή του Σεπτέμβρη του 1973 και στο Προεδρικό Μέγαρο. Όταν ο Πινοσέτ και υποστηρικτές του πλησίαζαν στο Προεδρικό Μέγερα, ο Αλιέντε απευθήνθηκε από το ραδιόφωνο στον λαό της Χιλής λέγοντάς τους: 

"..«Δεν θα παραιτηθώ! Eίναι μια ιστορική στιγμή και θα πληρώσω με τη ζωή μου την αφοσίωση του λαού μου. Eίμαι βέβαιος, πως οι σπόροι φυτεύτηκαν στις αξίες. Όμως ούτε το έγκλημα ούτε η βία μπορούν να διακόψουν την κοινωνική εξέλιξη.  H Iστορία είναι δική μας, η Iστορία γράφεται από τους λαούς. Συνειδήσεις εκατομμυρίων Xιλιανών, θα καρπίσουν..."

Ο Αλιέντε έμεινε εκεί. Δεν έφυγε. Δεν άφησε το όπλο από τα χέρια του και δεν έκανε στροφές και τούμπες ώστε να σώσει εαυτόν φυσικά και πολιτικά.

Δείτε το "Im feuer bestanden" των Heynowski, Scheumann (1978). Καλή σας και μας προβολή.

ΧΙΛΗ Σαλβαδόρ Αλιέντε. Ντοκιμαντέρ (1 από 2) από potion-magique1

Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: The Winter Watercolors

Η ιστορία αρχίζει το 1981 με την δημιουργία των Ends With The Sea στους οποίους συμμετείχαν ο Κούκιος και ο Τσούλος (και ο Σπύρος Αναγνώστου των Not 2 Without 3).

Μετά από αρκετές ανακατατάξεις στην σύνθεση των Ends With The Sea δημιουργήθηκαν οι Winter Watercolors στα τέλη του 1985 στην Αθήνα. Μέλη τους ήταν: Αντώνης Κούκιος (κιθάρα και φωνή), Πλάτωνας Τσούλος (τύμπανα), Βασίλης Νάκης (πλήκτρα), Δημήτρης Δημητρίου (μπάσο και φωνή) και Μάνος Κωνσταντινίδης (κιθάρα, φωνή και κρουστά).

Οι Winter Watercolors εμφανίστηκαν ζωντανά σε πολλά γλωστά στέκια της εποχής τόσο σε Αθήνα όσο και στην Πάτρα ενώ το 1987 συμμετείχαν στην Biennale της Βαρκελώνης όπου και απέσπασαν θριαμβευτικές κριτικές.

Το 1988 ανακοινώνουν την διάλυση τους κατά την διάρκεια της ζωντανής τους εμφάνισης στο Αν Club. Η μοναδική τους (μέχρι το 2013) δισκογραφική παρουσία ήταν με το κομμάτι La Morte (που είναι σύνθεση του Κούκιου από την εποχή των Ends With The Sea) στον διπλό δίσκο με τίτλο Biennal 87 (P-101) που κυκλοφόρησε από την  IPS&Co στα πλαίσια της Biennale της Βαρκελώνης. Το 2013 το La Morte συμπεριλήφθηκε στην συλλογή Fruits Of Wrath (12 Lost And Unreleased Tracks From The Greek 80's Underground)  της Geheimnis Records ‎ (GHMN.013).

HINTS and TIPS

Στην Biennale της Βαρκελώνης και φυσικά και το LP  που κυκλοφόρησε συμμετείχαν και οι Λευκή Συμφωνία με το κομμάτι Rain Is Falling Hard.

Ο Βασίλης Νάκης έχει περάσει και από τους  Film Noir ενώ έχει δημιουργήσει και τους Monitor.

Ο Δημήτρης Δημητρίου έφυγε για άλλους κόσμους το 1994 χτηπημένος από την επάρατη νόσο.
Ο Μ. Κωνσταντινίδης, είναι εν ένεργεια ηχοληπτης σε διάφορα στουντιο της Αθήνας ενω έχει υπάρξει και καθηγητής ηχοληψίας στην Ακτο.

Μετά την διάλυση των Winter Watercolors ο Τσούλος εργάστηκε σαν δημοσιαγράφος και φωτογράφος.

Ο Αντώνης Κούκιος στην συνέχεια δημιούργησε τους "Muzak7", μια μη κερδοσκοπική εταιρεία dj και art, ενώ δραστηροποιείται και ως ως dj υπό το όνομα "H2O". Συνεχίζει να γράφει μουσική (συνθέσεις του έχουν χρησιμοποιηθεί σε ταινίες μικρού μήκους στην Ελλ΄δα και στο εξωτερικό) ενώ αρθρογραφεί www.paranoiseradio.com και είναι ρδθοφωνικός παραγωγός σε διαδικτυακους σταθμούς.

Θάνος Ανεστόπουλος - Καμία απώλεια δεν συνηθίζεται για αυτό και παραμένει απώλεια.

Για τον Ανεστόπουλο θα γραφτούν πολλά, θα ειπωθούν ακόμη περισσότερα αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα γίνει "...η απώλεια συνήθειά μας". 

Θυμόμαστε τον Θάνο Ανεστόπουλο μέσα από ένα ποιήμα του (από την συλλογή "Αρχίζω με το Σ'αγαπώ, 2015)", μέσα από τον Πόε και το Κοράκι (που ο ίδιος τραγουδά  ζωντανά στην μπουάτ Απανεμιά, 2013) και μέσα από τα Διάφανα Κρίνα που μελωποιούν Καρυωτάκη (στο άλμπουμ τους "Κι Η Αγάπη Πάλι Θα Καλεί, 2008)".

Καμία απώλεια δεν συνηθίζεται για αυτό και παραμένει απώλεια

--------------

Σε κάποιν καθρέπτη

Καληνύχτα καλοκαίρι
πολλές λέξεις άφησες
και λίγες σιωπές.
Καλημέρα φθινόπωρο
μονολεκτικές ας είναι οι στιγμές σου.
Το πρώτο σώμα
που θα δοθεί
για τροφή λυγμών
ας μην είναι
νεανικό.
Να έχει αποδεχτεί πάνω του
την φθορά του χρόνου.
Το λυτρωτικό αντίο
σοτν κόσμο που το κούρασε να το κοιτάνε.
να μικραίνει
και να ομορφαίνει
γερνώντας.

-------------------------------------- 



---------------------------------------------  

(λογοτεχνικά αποσπάσματα) : Ο Χικμέτ, ο καφές και η συνήθεια

"...Γιατί πίνουμε αυτό το χαμένο; Γιατί πρώτα πρώτα, αν δεν πιούμε εμείς καφέ, που θα πουλήσουν οι καφετζήδες τους καφέδες τους; Μετά ξέρεις αυτό που λέγεται συνήθεια; 

   Ξέρεις ότι η μεγαλύτερη δύναμη και η μεγαλύτερη κοροϊδια για τον άνθρωπο είναι αυτό που λέγεται συνήθεια? Πρώτα εμείς πλάθουμε για τον εαυτό μας ένα κόσμο, με τον μύλο του καφέ, με το μπρίκι, με τον καφέ του, με το σπίτι του, με το ντιβάνι του, με το δίκιο και την φιλοσοφία του. Μετά γινόμαστε αιχμάλωτοι του κόσμου αυτού που φτιάξαμε και τότε αρχίζει εκείνος να μας πλάθει.

   Κάποια φασαρία, ενας καβγάς, μέχρι να φτιάξουμε έναν νέο κόσμο μέσα από τον παλιό...για να καταφέρουν το λιοντάρι να συνηθίσει το κλουβί, το πιάνουν και το βάζουν μέσα..."

Ναζίμ Χικμέτ

Μια χειμωνιάτικη νύχτα

Εκδόσεις Δαμιανού

Μετάφραση Γ. Εγγλέζου

Μουσικά ντοκιμαντερ: The Punk Rock Movie (1978)

Όλα άρχισαν τo 1977 όταν η συντάκτρια μόδας Caroline Baker δώρισε στον Don Letts, DJ του περίφημου Roxy club, μια κάμερα Super 8. Για τρεις μήνες ο Don Letts "τραβούσε" με την κάμερά του όλα τα τεκταινόμενα στο βασίλειο του Roxy.

Κάπως έτσι λοιπόν γενήθηκε ένα από τα δυνατότερα ντοκιμαντέρ στην ιστορία της μουσικής και ιδιαίτερα του νεο-εμφανιζόμενου τότε punk. To The Punk Rock Movie αποτελεί μνημείο γιατί γυρίστηκε όταν έπρεπε και μας δείχνει το πρωτόλειο υλικό όλων των μεγάλων ονομάτων της punk χωρίς στημένα πλάνα, κλακέτες, ρετούζ, photoshop κλπ ψηφιακά κόλπα.

Στις 90 αυτές ημέρες που ο Letts κρατούσε συνεχώς την κάμερα στα χέρια του κατάφερε να καταγράψει μερικές από τις ιστορικότερες στιγμές της παγκόσμιας μουσικής ιστορίας.

Ανάμεσα στα συγκροτήματα που περνούν, με  ζωντανές τους εμφανίσεις, μπροστά από την Super 8 είναι: The Clash, Sex Pistols, Wayne County & the Electric Chairs, Generation X, Slaughter and the Dogs, The Slits, Siouxsie and the Banshees, Eater, Subway Sect, X-Ray Spex, Alternative TV και ο Johnny Thunders and The Heartbreakers.

Όλες οι ζωντανές εμφανίσεις των συγκροτημάτων είναι από το Roxy εκτός από των Sex Pistols που είναι από το The Screen On The Green του Λονδίνου στις 3 Απριλίου 1977 και είναι η πρώτη δημόσια εμφάνιση του Sid Vicious με την μπάντα που έμελλε να αλλάξει τα πάντα.

Το The Punk Rock Movie προβλήθηκε σε περιορισμένες αίθουσες το 1978 και έκτοτε κυκλοφόρησε σε VHS το 1980 (Danton Video). το 1992 (Studio K7) και τελικά σε DVD τόσο το 2006 όσο και το  2008. 

Δείτε το ολόκληρο και δυναμώστε την ένταση των ηχείων σας. Η ποιότητα δεν είναι και η καλύτερη δυνατή αλλά παρόλα αυτά δεν χάνεται σχεδόν τίποτα από την μαγεία του The Punk Rock Movie. Καλή σας και μας προβολής.

 

Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: The Trash

Η κουβέντα για το ποιό ήταν το πρώτο Ελληνικό punk-new wave συγκρότημα κρατάει χρόνια. Συνήθως καταλήγει στο ότι οι Παρθενογένεσις ήταν η απαρχή του ελληνικoύ new wave και στους Magic De Spell οι οποίοι συγκατελάγονται στους πρωτοπόρους του είδους στην χώρα μας.

Πλεόν όμως στο ιστορία παίρνουν μέρος και με πρωταγωνιστικό ρόλο και οι The Τrash.  Ποιοί όμως είναι οι Trash και γιατί λίγα πράγματα είναι γνωστά για το συγκρότημα που πιθανόν είναι το πρώτο Ελληνικό new wave συγκρότημα?

Οι Trash λοιπόν δημιουργήθηκαν το 1977 από τον Γιάννη Μπελτέκα (οι Παρθενογένεσις το 1978). Η συνθεσή του γκρουπ άλλαζε συνεχώς μιας και από το υπόγειο του σπιτιού του, στον Νέο Κόσμο, όπου γίνονται οι πρόβες, περνούν όλο και περισσότεροι μουσικοί. Τελικά η σύνθεση των Trash σταθεροποιείται ως εξής:  Γιάννης Μπελτέκας (κιθάρες, πλήκτρα, φωνή), Γιώργος Γκιουζέλης (Lead κιθάρα), Νίκος Πάνος (Μπάσο) και Στέλιος Χατζηκρεμύλης (ντραμς).

Το όνομα του συγκροτήματος προέκυψε όταν ο Μπελτέκας επισκέφθηκε μια μικρή ανεξάρτητη και αφού άκουσαν δυο τραγούδια η απάντησή τους ήταν "This is trash"! 

Στην αρχή οι Trash παίζαν διασκευές με πολύ σκληρό ήχο. Αυτό άρχισε ν' αλλάζει όταν ο Μπαλτέκας αποφάισε να εμπλουτίσει το ρεπερτόριό τους με δικές του συνθέσεις, κάτι που είχε ως αποτέλσεμα το 1979 οι Trash να παίζουν κυρίως δικά τους κομμάτια και ελάχιστες διασκευές.

Οι Trash το 1978 εμφανίζονται στην εκπομπή "'Ερευνα" της τότε ΕΡΤ με τίτλο "Το Πανκ στην Ελλάδα" ως το μοναδικό ίσως εκείνη την στιγμή Ελληνικό συγκρότημα του είδους. 

Το καλοκαίρι του 1979 εμφανίζονται στο club 2001 στην Πλάκα κάθε μέρα όπου σφυρηλατήθηκε ο ήχος τους και αποκτήσαν φανατικό κοινό. Για τις εμφανίσεις στο 2001 ο Μπελτέκας θα μας πει "..Το μαγαζί δεν είχε καν μικροφωνική εγκατάσταση κι έπρεπε να αυτοσχεδιάσουμε με δικά μας μικρόφωνα κι ενισχυτές για να ακουγόμαστε καλά.."

To 1980 αρχίζουν ηχογραφήσεις για το άλμπουμ τους που ήταν να κυκλοφορήσει από την CBS, κάτι που τελικά δεν έγινε ποτέ. Αρκετά από το κομμάτια που ηχογραφήθηκαν τότε θα χρησιμοποιηθούν στο πρώτο προσωπικό άλμπουμ του Γιάννη Μπαλτέκα με τίτλο Yannis Beltekas (WEA ‎– 58302) για το οποίο ο ίδιος μας αποκάλυψε πως "..Για την ηχογράφηση του πρώτου μου δίσκου (Φεβρ. 1981) και ως φόρος τιμής στο συγκρότημα, οι ενορχηστρώσεις των τραγουδιών έμειναν ακριβώς οι ίδιες όπως όταν τα παίζαμε με τους Τrash. Απλώς έπαιξα και τις lead κιθάρες αφού ο Γιώργος Γκιουζέλης είχε φύγει πλέον για ΗΠΑ. Το μόνο τραγούδι που έφτιαξα απ' την αρχή ήταν το "The Men Behind The Glass...".

Το κομμάτι I Κnow Your Game ήταν να αποτελέσει το πρώτο single των Trash, κάτι που δεν τελικά δεν υλοποιήθηκε καθώς τα μέλη (εκτός Μπελτέκα) δεν θέλησαν να δεσμευτούν με συμβόλαια - γεγονός που σηματοδότησε και τη διάλυση του group λίγο αργότερα. Η τελευταία φορά που έπαιξαν μαζί ως συγκρότημα ήταν τον Αύγουστο του 1980.

Hints and Tips (δια χειρός Γιάννη Μπελτέκα)

Μετά την διάλυση των Trash, ο ντράμερ μας συμμετείχε στους Παρθενογένεσις ενώ έπαιξε και στο πρώτο σινγκλ των Villa 21. 

Ο Βασίλης Παλαιοκώστας (Billy Load - μετέπειτα Παρθενογένεσις και Statues In Motion) έπαιξε πλήκτρα στους Trash το 1978 για 1-2 μήνες.

Στην πρώτη μας εμφάνιση με άλλα συγκροτήματα σε συναυλία σε κινηματογράφο της Πατησίων (1978) προκλήθηκαν βίαια επεισόδια μεταξύ του κοινού όταν τραγουδιστής γκρουπ "κλασικού ροκ" μας παριουσίασε ως "κάτι πάνκηδες"! Υποθέτω ότι αυτή ήταν η πρώτη εμφάνιση new wave γκρουπ στην Ελλάδα.

Στα πρώτα demo για την εταιρία CBS (1980), μπάσο έπαιξε ο Νίκος Πορτοκάλογλου με τον οποίο έκανα παρέα τότε - κι αφού ο Νίκος Πάνος είχε πάει ήδη στρατό. Το ίδιο κάναμε και στην ηχογράφηση του πρώτου μου δίσκου.

Ένα ακόμα τραγούδι μου που παίζαμε με τους Trash, το "Straight On Til Morning" εμφανίζεται στο δεύτερο δίσκο μου (1983). Άλλα τραγούδια που είχα γράψει και παίζαμε live με το συγκρότημα, δεν κυκλοφόρησαν ποτέ.




*******Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Γιάννη Μπελτέκα για τις πληροφορίες που μας έδωσε καθώς και για τις ανέκδοτες φωτογραφίες που μας έστειλε.
Τα κομμάτια που υπάρχουν στην ανάρτηση είναι από το ιστολόγιο http://freedomgreece.blogspot.gr/ του Μανώλη Νταλούκα, Το ίδιο και η φωτογραφία έξω από το μαγαζί Punk. Aπό το ίδιο ιστολόγιο αντλησαμε και άλλες πληροφορίες σχετικά με τους Trash.

Pink Floyd- The Early Years 1965-1972 : το μεγαλύτερο box-set στην ιστορία της μουσικής

11 Νοεμβρίου 2016. Ημερομηνία που όπως ανακοίνωσαν οι Pink Floyd, θα κυκλοφορήσει το The Early Years 1965-1972 το μεγαλύτερο box-set στην ιστορία της μουσικής.

H τιμή του δείχνει απαγορευτική για κοινούς θνητούς και σίγουρα θα αποτελέσει σημείο συζήτησης μεταξύ των "οπαδών" του συγκροτήματος.

27 DISC COLLECTION ON CD/DVD/BLU-RAY INCLUDES: 

+ Many hours of rare and unreleased music & video

+ 14 Hours of video includes restored footage

+ original 4.0 Quad mixes / BBC sessions/live recordings

+ rare tracks including more than 20 previously unreleased

+ historic TV performances, live concerts and 3 feature films

+ Remixed 5.1 audio for 'Live At Pompeii' footage

 + collectable memorabilia +100

+ photos, most previously unseen + early singles

+ B sides on CD & vinyl

* 7 book-style packages, each with multiple discs. 6 are dedicated to a specific period and include related memorabilia and many unseen photos.

* Box bonus package includes collector's audio and video. Box includes bonus larger replica memorabilia (posters, flyers, etc.) plus 5 x reissued replica 7" singles, mastered from the original analogue tapes.