Δευτέρα 13 Απριλίου 2020

Όταν ο Αγγελόπουλος σκηνοθετούσε τους Forminx σε σενάριο Τσιφόρου

Τίτλος: "Περιπέτειες με τους Φόρμιγξ" 

 Έτος παραγωγής : 1965
Διάρκεια: 89'
Είδος: Κωμωδία
Σκηνοθεσία: Θόδωρος Αγγελόπουλος. Σενάριο: Νίκος Τσιφόρος. 
Μουσική: Βαγγέλης Παπαθανασίου. 
Διεύθυνση φωτογραφίας: Γιώργος Πανουσόπουλος και Γιώργος Αρβαντίτης 
Παραγωγός: Γιάννης Φαφούτης.
Παίζουν: Χρόνης Εξαρχάκος, Χρήστος Δοξαράς, Λάζος Τερζάς, Νίκος Παπαθανασίου, Λίνα Τριανταφύλλου, Μαρία Κουγιουμτζάκη, Εύη Γαβριηλίδη και φυσικά οι Forminx
Μια ταινία που ελάχιστοι έχουν δει. Αποτελεί μυστήριο το τι έγινε όλο αυτό το υλικό που είχε τραβηχτεί τότε. Οσο και να ψάξει κάποιος δεν θα βρεί ούτε πλάνο της ταινίας. Το γιατί επίσης άλυτο μυστήτιο. Το άρθρο στην φωτο είναι από το Τεύχος 37 των Μεντέρνων Καιρών με ημερομηνία κυκλοφορίας 1η Σεπτεμβρίου 1965.  

Η πλοκή της ταινίας: Τα μέλη του γνωστού συγκροτήματος της δεκαετίας του ’60, Φόρμινξ, προσπαθούν να βρουν τη γυναίκα ενός εξ αυτών, την οποία έχει απαγάγει κάποιος μυστηριώδης άντρας.

Πρόκεται για την πρώτη ταινία του Θ. Αγγελόπουλου την οποία όμως  δεν τελείωσε ποτέ. Στην επίσημη σελίδα του Αγγελόπουλου αναφέρεται:

"..Ημιτελής ταινία μεγάλου μήκους. Η ταινία ήθελε να αποτελέσει μια σύγχρονη σπουδή πάνω στους τραγουδιστές, τις διαδικασίες σύνθεσης και παραγωγής. Δεν ολοκληρώθηκε, μετά και την τελική σύμφωνη γνώμη του παραγωγού...."

Στην συνέχεια η παραγωγή αναζήτησε άλλο σκηνοθέτη ώστε να τελειώσει το φιλμ. Αναλαμβάνει ο Κώστας Λυχναράς (γνωστός από την μετέπειτα καριέρα τους στην ελληνική τηλεόραση) και η ταινία ολοκληρώνεται μετά από πολλές περιπέτειες. 


Σάββατο 7 Μαρτίου 2020

Mαρίνος Αντύπας. Κρίμα που κάποιοι στον κάμπο ξεχνούν γρήγορα.............

Λίγα λόγια....

Mαρίνος Αντύπας. Ο άνθρωπος που δεν άφησε χωριό για χωριό στον Θεσσαλικό κάμπο που να μην επισκεφτεί. Θα μπορούσε να έχει μια άνετη ζωή γεμάτη από χαρές και πλούτη. Όμως όπως όλοι οι σημαντικοί άνθρωποι προτίμησε έναν άλλο δρόμο. Υπήρξε πρωτοπόρος σοσιαλιστής και υποστηρικτής της κατάργησης των τσιφλικιών και της απόδοσης της γης στους ακτήμονες αγρότες.

Δολοφονήθηκε τη νύχτα της 8ης προς 9η του Μάρτη 1907 στο χωριό Πυργετός της Ραψάνης. Την δολοφονία του οργάνωσαν και παρήγγειλαν οι μεγαλοτσιφλικάδες της Θεσσαλίας. Δολοφόνος ήταν ο Ιωάννης Κυριακός (επιστάτης του μεγαλοτσιφλικά Αριστείδη Μεταξά) ο οποίος πυροβόλησε πισώπλατα τον Αντύπα.

Τα τελευταία του λόγια ήταν "Ισότης, Αδελφότης, Ελευθερία" το σύνθημα της Γαλλικής Επανάστασης.

Όταν κάποια στιγμή είχε συλληφθεί είχε υποστηρίξει στην απολογία του :“Εις τη Θεσσαλίαν η κατάστασις είναι αθλία και η εικών απαισία. Έλληνες αδελφοί μας, γυμνοί και κατίσχνοι, εφ’ ων τα οστά μόνον και η επιδερμίς προσκολλώνται, χρησιμεύουσιν ως φορτηγά ζώα των ημεδαπών τυράννων”.

Ενώ στο τελευταίο του μήνυμα στις 27 Φεβρουαρίου 1907 ανέφερε: «Συμφώνως προς τας ανωτέρω σκέψεις είμαι επαναστάτης, υποσκάπτων το άγριον καθεστώς μεθ’ όλων μου των δυνάμεων…Φρονώ ότι το δίκαιον είναι εκεί όπου το συμφέρον των πολλών και όχι των ολίγων, επομένως μεταχειρίζομαι τας δυνάμεις μου υπέρ της εξαφανίσεως του τσιφλικιού και της πλήρους ανεξαρτησίας του καλλιεργητού»

Κρίμα που κάποιοι στον κάμπο ξεχνούν γρήγορα.............


Κυριακή 16 Φεβρουαρίου 2020

Διαβάστε όλα τα τεύχη του περιοδικού «Αντί» (ψηφιοποιημένα αρχεία)




Το Αντί ήταν ελληνικό πολιτικό και πολιτιστικό περιοδικό της Αριστεράς, το οποίο κυκλοφορούσε ανά δεκαπενθήμερο από το 1974 έως το 2008. 

Ιδρυτής, ιδιοκτήτης και διευθυντής του περιοδικού ήταν ο δημοσιογράφος Αντώνης Καρκαγιάννης και ο αρχιτέκτονας Χρήστος Γ. Παπουτσάκης τον Μάιο του 1972, και από το 1974 ο δεύτερος.
 
Το πρώτο Αντί κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1972 και περιείχε συνέντευξη του Μίκη Θεοδωράκη, άρθρο του Γεωργίου-Αλέξανδου Μαγκάκη για την δημοκρατία, σκίτσα του Μποστ με τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι και από πάνω να γράφει «υπέρ Δικτατορίας», μια διαφήμιση με αφίσα του Τσε Γκεβάρα, μια άλλη για βιβλίο του Παντελή Πουλιόπουλου, κ.λπ. 

Οι αρχές της Χούντας συνέλαβαν τον εκδότη του περιοδικού και δεν επέτρεψαν την έκδοση άλλων τευχών. 

Το περιοδικό επανακυκλοφόρησε στις 7 Σεπτεμβρίου 1974, αμέσως μετά την κατάρρευση της Δικτατορίας. Γι' αυτό και στο εξώφυλλο όλων των επόμενων τευχών υπήρχε η ένδειξη «Περίοδος Β΄».Περίοδος Α", τεύχ. 1 (Μάϊ. 1972)-[1974;] ; Περίοδος Β", χρόνος 1ος, τεύχ. 1 (Σεπ. 1974)-περίοδος Β", χρόνος 34ος, τεύχ. 919 (11 Απριλίου 2008).




Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου 2019

Μια πρώτη ακρόαση του νέου άλμπουμ των Villagers of Ioannina City - Age of Aquarius

Πριν από λίγες ημέρες οι VIC ανακοίνωσαν την κυκλοφορία του δεύτερου άλμπουμ τους με τίτλο Age of Aquarius. Πέντε χρόνια μετά το Riza (2014) επανέρχονται με Αγγλικό στίχο αυτή την φορά σε μια κίνηση που ίσως δείχνει ότι πλέον είναι έτοιμοι να δοκιμάσουν και εκτός Ελλάδας την δισκογραφική τους αντοχή.

Psychedelic/Stoner rock με έντονη παρουσία των folk στοιχείων που έκαναν του VIC ένα από τα πιο αγαπημένα συγκροτήματα της Ελληνικής μουσικής. Γκαϊντες (όπως στα υπέροχο Father Sun) και έντονα κιθαριστικά ριφάκια (Millennium Blues) σε ένα μείγμα αντάξιο της παράδοσης των VIC και όσων θα περιμέναμε από αυτούς. Δεν αρκέστηκαν και δεν επανέλαβαν όσα ακούσαμε στο Riza. Ανέβασαν τόνο, παιδεύτηκαν μουσικά και αποφάσισαν να δοκιμάσουν σε πιο progressive μοτίβα. 

Αναμφίβολα μια από τις κυκλοφορίες της χρονιάς από ένα συγκρότημα που ούτε τα όργανά του ούτε την φωνή και την άποψή του ντρέπεται να βροντοφωνάκει και να φωτίσει πάνω σε σκηνές και γεμάτα θέατρα.

Ακούστε το ολόκληρο.

Δευτέρα 19 Αυγούστου 2019

Ο Federico García Lorca : (5 Ιουνίου 1898 - 19 Αυγούστου 1936) μέσα από τα λόγια του και από δυο τραγούδια

«Εγώ πάντα θα είμαι στο πλευρό αυτών που δεν έχουν τίποτα και στους οποίους δεν επιτρέπεται καν να απολαύσουν ειρηνικά το τίποτα που έχουν»


«Εγώ ποτέ δεν θα γίνω πολιτικός. Είμαι επαναστάτης, γιατί δεν υπάρχει αληθινός ποιητής που να μην είναι επαναστάτης»


«Έπειτα κατάλαβα ότι είχα δολοφονηθεί. Με έψαξαν σε καφετέριες, νεκροταφεία και εκκλησίες…αλλά δε με βρήκαν. Δε με βρήκαν ποτέ; Όχι. Ποτέ δε με βρήκαν.»


“Δε ζει μόνο με ψωμί ο άνθρωπος. Αν ήμουν πεινασμένος και αβοήθητος στο δρόμο, δε θα ζητούσα ένα ψωμί. Θα ζητούσα μισό ψωμί και ένα βιβλίο.”


Παρασκευή 16 Αυγούστου 2019

Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: I WANT THE MOON

Oι Ι want the Moon ιδρύθηκαν στην Αθήνα το 2011 και έκτοτε τα μουσικά τους όργανα πάλλονται σε ρυθμούς hardcore και Punk. 

H σύνθεσή τους είναι :Alex (ex "Αρνητική Στάση", "ThisGhost") φωνητικά, T1 (ex "ThisGhost") κιθάρα, Mel (ex "Χειμερία Νάρκη", "Straighthate") μπάσο και  Bill drums.

Μέχρι σήμερα οι κυκλοφορίες τους είναι self-reasled.  Συγκεκριμένα το 2011 κυκλοφόρησε το demo "Demon 2011" με έξι ζωντανές ηχογραφήσεις δικών τους κομματιών και το 2013 κυκλοφόρησε ένα 10'΄ LP που περιέχει τέσσερα κομμάτια οι ηχογραφήσεις των οποίων έγιναν στο Deva Soundz Studios.

Οι I want the Moon έχουν εμφανιστεί ζωντανά σε διάφορα αυτοοργανωμένα στέκια και καταλήψεις τόσο εντός όσο και εκτός Αθηνών. 


Σάββατο 10 Αυγούστου 2019

To Ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ παρουσιάζει: Το πιο κρύο καλοκαίρι Τρεις πραγματικές ιστορίες προσφύγων (εικονογραφημένες)

Ένας εργαζόμενος πατέρας, μια εργαζόμενη μητέρα, δυο παιδιά που αναγκάζονται να δουλεύουν για να βγάλουν τα προς το ζην, εγκαταλείπουν τον τόπο τους που έχει γίνει επικίνδυνος, τη ζωή τους που έχει γίνει αβίωτη, τις οικογένειές τους που δεν μπορούν να ακολουθήσουν, για να αρχίσουν μια ζωή που θα τους επιτρέπει να σκέφτονται όχι πια με τη μέρα και τον μήνα, αλλά να σχεδιάσουν το μέλλον τους εν ειρήνη, να δουλέψουν, να σπουδάσουν, να ζήσουν ανάμεσά μας με ίσα δικαιώματα στη συμμετοχή, στη δημοκρατία, στην κοινωνία, στον πολιτισμό. Οι ιστορίες είναι βασισμένες σε πραγματικές αφηγήσεις προσφύγων που συναντήσαμε στην Αθήνα και στο Βερολίνο. Ιστορίες τυχαίες, χωρίς ιδιαίτερες κορυφώσεις. Διαλέξαμε να τις μετατρέψουμε σε κόμικς για να ξεγελάσουμε τη δραματικότητα χωρίς να χάσουμε τη λεπτομέρεια της αφήγησης. Τα βασικά πρόσωπα των ιστοριών μας είναι άνθρωποι που θα μπορούσαν ίσως να είναι μέλη της οικογένειάς μας, φίλοι μας, γείτονες. Είναι όμως σίγουρα άνθρωποι που στο κοντινό μέλλον θα γίνουν οι συνάνθρωποί μας στις κοινωνίες μας, στους τόπους μας. Ας τους υποδεχτούμε.


Μέσα σε δύο χρόνια από την έκδοσή του, το κόμικ έχει ήδη μεταφραστεί σε 5 γλώσσες: αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά, αραβικά. Το κόμικ, όπως και όλες οι εκδόσεις του Ιδρύματος, διατίθεται δωρεάν. Για αντίτυπα, ελάτε σε επαφή με το Παράρτημα Ελλάδας.