Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2013
Κυριακή 10 Φεβρουαρίου 2013
Katrin the Thril @giusurum's indie side of music
Η Κατερίνα Πανοπούλου είναι μια dark indie rock/alternative τραγουδίστρια /δημιουργός από την Αθήνα. Η μουσική της έχει περιγραφεί σαν μια διασταύρωση μεταξύ της PJ Harvey και των Radiohead, και έχει προταθεί από περιοδικά του εξωτερικού όπως το Target Audience Magazine, Pure Grain Audio και Loud Horizon. Το πάθος της για τη μουσική ξεκίνησε όταν σαν έφηβη άρχισε να τραγουδάει σε ένα φιλικό συγκρότημα. Μετά από ένα χρόνο δημιουργίας όταν η μπάντα διαλύθηκε, πήρε μια ηλεκτρική κιθάρα και άρχισε να γράφει τα δικά της κομμάτια.
Το 2001 μετακόμισε στην Αγγλία για μουσικές σπουδές. Δυο χρόνια μετά στην Ελλάδα συνεργάστηκε με την κιθαρίστρια Τζίνα Δημακοπούλου, τη βιολίστρια Κατερίνα Μιχαηλίδη, τον μπασίστα Ιάκωβο Σιαπαρίνα και τον ντράμερ Δημήτρη Παναγιωτόπουλο και δημιούργησε την μπάντα Dementia Praecox. Μετά από πολλές ζωντανές εμφανίσεις στην Ελλάδα μετακομiσε στο Λονδίνο για να συνεχίσει τις σπουδές της. Κατά την παραμονή της εκεί, εμφανίστηκε σε διάφορα μέρη ως σόλο καλλιτέχνης και παρουσίασε ζωντανά τη δουλειά της.
Το 2007, με το όνομα Katrin the Thrill, συμμετείχε στον διαγωνισμό του Coca Cola Soundwave και κέρδισε μια θέση ανάμεσα στα πέντε καλύτερα συγκροτήματα. Ως έπαθλο κέρδισε τη δημιουργία του πρώτου της video clip για το τραγούδι If You Believe In Dreams το οποίο συμπεριλήφθηκε στη συλλογή Music on the Coke side of Life που κυκλοφόρησε.Για τα επόμενα δύο χρόνια η Katrin the Thrill εμφανίστηκε σε όλη την Ελλάδα, με μεγαλύτερους σταθμούς το Terra Vibe, το Gagarin 205, το Θέατρο Βράχων, την Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής, το Bios, το Athens Pride, το αντιρατσιστικό φεστιβάλ, το Indie Free Festival και μοιράστηκε τη σκηνή με τους Manic Street Preachers, Greg Dulli και Electrelane.
Το 2009, μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές που σάρωσαν την Ελλάδα, καθώς και πολλά άλλα μέρη του κόσμου, δημιουργήθηκε η ιδέα του Earth Is Calling Us. Η ανάγκη να αναλάβει δράση και να βοηθήσει έμπρακτα αυτήν την μεγάλη καταστροφή, οδήγησε την Katrin στην δημιουργία του πρώτου της σόλο project, με την Τζίνα Δημακοπούλου στην κιθάρα, την Μαρία Ρόκα στο μπάσο και τον Τόλη Τολέα στα τύμπανα. Τον Δεκέμβριο του 2010 το Earth Is Calling Us κυκλοφόρησε από την Incense, ένα άλμπουμ αφιερωμένο στη γη και το περιβάλλον του οποίου μέρος των εσόδων διατίθεται για την αναδάσωση των καμένων περιοχών της Ελλάδας. Τον Ιανουάριο του 2012, η πρώτη αναδάσωση στα Ιταλικά Οχυρά της Πεντέλης, ολοκληρώθηκε με επιτυχία.
Earth Is Calling Us (Radio Edit) by Katrin the Thrill
Τον Δεκέμβριο του 2011, μετά από οκτώ μήνες εντατικής εργασίας στο στούντιο,το νέο της άλμπουμ ήταν έτοιμο να κυκλοφορήσει, αλλά ένα ατυχές γεγονός ανέβαλε τα πάντα. Την τελευταία στιγμή η συμφωνία με την δισκογραφική εταιρεία που συνεργαζόταν διεκόπη και τα έξοδα παραγωγής έπρεπε να καλυφθούν από την ίδια. Μέσα σε μερικούς μήνες διοργανώθηκε μια επιτυχημένη online καμπάνια, από την οποία η Katrin με την βοήθεια των θαυμαστών της κατάφερε να συγκεντρώσει πάνω από $ 2.000, επιτρέποντας στο νέο της άλμπουμ Evil Eye Charm να γίνει πραγματικότητα.
Το 2001 μετακόμισε στην Αγγλία για μουσικές σπουδές. Δυο χρόνια μετά στην Ελλάδα συνεργάστηκε με την κιθαρίστρια Τζίνα Δημακοπούλου, τη βιολίστρια Κατερίνα Μιχαηλίδη, τον μπασίστα Ιάκωβο Σιαπαρίνα και τον ντράμερ Δημήτρη Παναγιωτόπουλο και δημιούργησε την μπάντα Dementia Praecox. Μετά από πολλές ζωντανές εμφανίσεις στην Ελλάδα μετακομiσε στο Λονδίνο για να συνεχίσει τις σπουδές της. Κατά την παραμονή της εκεί, εμφανίστηκε σε διάφορα μέρη ως σόλο καλλιτέχνης και παρουσίασε ζωντανά τη δουλειά της.
Το 2007, με το όνομα Katrin the Thrill, συμμετείχε στον διαγωνισμό του Coca Cola Soundwave και κέρδισε μια θέση ανάμεσα στα πέντε καλύτερα συγκροτήματα. Ως έπαθλο κέρδισε τη δημιουργία του πρώτου της video clip για το τραγούδι If You Believe In Dreams το οποίο συμπεριλήφθηκε στη συλλογή Music on the Coke side of Life που κυκλοφόρησε.Για τα επόμενα δύο χρόνια η Katrin the Thrill εμφανίστηκε σε όλη την Ελλάδα, με μεγαλύτερους σταθμούς το Terra Vibe, το Gagarin 205, το Θέατρο Βράχων, την Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής, το Bios, το Athens Pride, το αντιρατσιστικό φεστιβάλ, το Indie Free Festival και μοιράστηκε τη σκηνή με τους Manic Street Preachers, Greg Dulli και Electrelane.
Το 2009, μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές που σάρωσαν την Ελλάδα, καθώς και πολλά άλλα μέρη του κόσμου, δημιουργήθηκε η ιδέα του Earth Is Calling Us. Η ανάγκη να αναλάβει δράση και να βοηθήσει έμπρακτα αυτήν την μεγάλη καταστροφή, οδήγησε την Katrin στην δημιουργία του πρώτου της σόλο project, με την Τζίνα Δημακοπούλου στην κιθάρα, την Μαρία Ρόκα στο μπάσο και τον Τόλη Τολέα στα τύμπανα. Τον Δεκέμβριο του 2010 το Earth Is Calling Us κυκλοφόρησε από την Incense, ένα άλμπουμ αφιερωμένο στη γη και το περιβάλλον του οποίου μέρος των εσόδων διατίθεται για την αναδάσωση των καμένων περιοχών της Ελλάδας. Τον Ιανουάριο του 2012, η πρώτη αναδάσωση στα Ιταλικά Οχυρά της Πεντέλης, ολοκληρώθηκε με επιτυχία.
Earth Is Calling Us (Radio Edit) by Katrin the Thrill
Τον Δεκέμβριο του 2011, μετά από οκτώ μήνες εντατικής εργασίας στο στούντιο,το νέο της άλμπουμ ήταν έτοιμο να κυκλοφορήσει, αλλά ένα ατυχές γεγονός ανέβαλε τα πάντα. Την τελευταία στιγμή η συμφωνία με την δισκογραφική εταιρεία που συνεργαζόταν διεκόπη και τα έξοδα παραγωγής έπρεπε να καλυφθούν από την ίδια. Μέσα σε μερικούς μήνες διοργανώθηκε μια επιτυχημένη online καμπάνια, από την οποία η Katrin με την βοήθεια των θαυμαστών της κατάφερε να συγκεντρώσει πάνω από $ 2.000, επιτρέποντας στο νέο της άλμπουμ Evil Eye Charm να γίνει πραγματικότητα.
Το καινούριο της άλμπουμ Evil Eye Charm κυκλοφόρησε στις 10 Σεπτεμβρίου του 2012 και απέσπασε εξαιρετικές κριτικές σε διεθνές επίπεδο.
Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2013
Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: T.V.C
Oι T.V.C δημιουργήθηκαν στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1981 και αποτελούν την συνέχεια των VIDEO (οι οποίοι όμως έπαιζαν με Ελληνικό στίχο).Εκείνο τον Αύγουστο ο πυρήνας των VIDEO οι Φάνης Φωτόπουλος (κιθάρα,φωνή) και ο Αντρέας Κουμπαρούλης (φωνητικά,κιθάρες) ένωσαν τις δυνάμεις τους με τους Πάνο Συμεωνίδη (μπάσο), Νίκο Λουίζο (πλήκτρα) και Δημήτρη Δημητράκα (τύμπανα) και έγιναν οι "Tender Violent Century" που αργότερα μετονομάστηκαν σε "Tender Violent Chords" κρατώντας πάντως το αρκτικόλεξο Τ.V.C το οποίο και έγιναν γνωστοί σταθερό.
Το 1982 ηχογραφούν σε δική τους παραγωγή για την "Ocean Records" το πρώτο τους άλμπουμ το οποίο όπως θα κυκλοφορήσει τελικά από την Polygram με τίτλο T.V.C (PolyGram – 6483334). Αρχίζουν εμφανίσεις σε γνωστά μαγαζιά/στέκια της εποχής κερδίζοντας το κοινό. Κάπου εκεί αποχωρεί από το γκρουπ ο Φωτόπουλος και το 1983 κυκλοφορούν (πάλι από την Polygram) το δεύτερο άλμπουμ τους με τίτλο "Make me Up" (PolyGram – 812044-1). Αρχίζουν περιοδεία σε διάφορες πόλεις της χώρας και λίγο αργότερα φεύγουν για τον Καναδά όπου εμφανίζονται σε αρκετά κλαμπ του Τορόντο και της γύρω περιοχής για τρεις μήνες. Επιστρέφουν στην Ελλάδα και σχεδόν διαλύονται αφήνοντας πίσω αρκετούς θαυμαστές αλλά και πολλές απορίες για την απόφασή τους αυτή.H μουσική που έπαιζαν ήταν new wave με τις αντίστοιχες επηροές της εποχής.
Hints and Tips
- O Δημητράκας έχει περάσει από τους PANX ROMANA,Ριφιφι και Συμμορία.
- O Συμεωνίδης έπαιξε στους "Tango" και "Magic de Spell"
- Στο Κύταρρο έπαιξαν μια σαιζόν με τους Απροσάρμοστους
- Συμμετείχαν στην Video συλλογή The Opticoacoustic Bomb (1991) τηε Fifth Dimension records με τα κομμάτια With you και Garbage World.
- Συμμετείχαν στην συλλογή 80’s Rock Made in Greece Vol. 2 (1996) με τα κομμάτια Neutron Killer, Let's Say No και Make Me Up
Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2013
Afghan Girl : Η ιστορία μιας φωτογραφίας και μιας γυναίκας....
Κατά την διάρκεια του προβλήματος που είχαμε με την google δυο post διεγράφησαν και δεν καταφέραμε να τα επαναφέρουμε στην χωροχρονική τους θέση. Έτσι και επειδή δεν θέλαμε να μην υπάρχουν οι συγκεκριμένες στα περιεχόμενα του blog αποφασίσαμε να τα "ξαναγράψουμε" εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι η ίδια η google έχει αποθηκευμένη ακόμη (αλλά άγνωστο για πόσο) την σελίδα των αναρτήσεων αυτών. Σήμερα ανεβάζουμε την πρώτη από τις δυο αναρτήσεις μαζί με όποια σχόλια καταφέραμε να "σώσουμε". H πρωτη ημερομηνία δημοσίευσης της ανάρτησης ήταν Τρίτη 29 Ιανουαρίου 2009.
Αποτελεί (ίσως) το διασημότερο εξώφυλλο περιοδικού όλων των εποχών. Η φωτογραφία της έχει γίνει σύμβολο φιλο-μεταναστευτικών και φιλο-προσφυγικών οργανώσεων σε όλο τον κόσμο. Ο άνθρωπος που τράβηξε την φωτογραφία δεν ήξερε καν το όνομά της, το οποίο έμεινε άγνωστο επί 15 χρόνια. Εκείνη δεν ήξερε την ύπαρξη της διάσημης φωτογραφία της και δεν γνώριζε (φυσικά) και την τεράστια απήχηση της. Όποιος έχει δει την φωτογραφία αυτή δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχει σχολιάσει το υπέροχο πράσινο χρώμα των ματιών και να μην έχει μαγνητιστεί, μαγευτεί και προβληματιστεί από το βλέμμα της μικρής (τότε) Αφγανής προσφυγοπούλας που κοιτά με θυμό την κάμερα.
Το 1984 ο Αμερικάνος φωτογράφος Steve McCurry μεταμφιεσμένος σε ντόπιο βρέθηκε στο Πακιστάν, στην ελεγχόμενη από Αφγανούς επαναστάτες περιοχή, καταγράφοντας με την μηχανή του τα πολεμικά γεγονότα της περιοχής. Στο προσφυγικό «στρατόπεδο» Nasir Bagh ο McCurry είχε μια από τις ελάχιστες ευκαιρίες να απαθανάτιση στιγμές από την ζωή των Αφγανών γυναικών προσφύγων. Εκεί σε ένα άτυπο σχολείο σήκωσε την κάμερά του και τράβηξε την φωτογραφία που θα του χάριζε μια θέση στην αιωνιότητα. Η νεαρή προσφυγοπούλα (θα πρέπει να) ήταν τότε περίπου 13 ετών και από το γεμάτο (και) θυμό βλέμμα της εύκολα μπορεί κανείς να καταλάβει ότι δεν απολάμβανε και πολύ τη φωτογράφισή της. Στη φωτογραφία δόθηκε ο τίτλος "Afghan Girl" και έγινε το εξώφυλλο στο τεύχος Ιούνιου 1985 του National Geographic.
Το Ιανουάριο του 2002 ο McCurry και μια ομάδα του περιοδικού στέλνονται στο Αφγανιστάν με σκοπό να βρουν και να αποκαλύψουν την ταυτότητα της
νεαρής. Ο McCurry είχε προσπαθήσει πολλές φορές στην δεκαετία του 90 να κάνει το ίδιο αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ήταν ίσως μια από τις τελευταίες
ευκαιρίες να μάθει ο κόσμος το όνομα της αφού το Nasir Bagh είχε αποφασιστεί να κλείσει. Με την φωτογραφία στα χέρια απευθύνθηκαν στους
εναπομείναντες κατοίκους του καταυλισμού. Εκεί πολλοί ισχυρίστηκαν πως την ήξεραν, άλλοι πως ήταν η γυναίκα τους και
πολλές γυναίκες εμφανίστηκαν υποστηρίζοντας πως είναι το διάσημο «Afghan Girl».
Μέχρι που εμφανίστηκε κάποιος που όπως είπε είχε μεγαλώσει με το κορίτσι αυτό στον καταυλισμό. Πως το όνομά της ήταν Sharbat Gula και πως
θα τους οδηγούσε σε αυτή. Τους πήρε 3 μέρες να φτάσουν στο χωριό που ζούσε και όταν εκείνη εμφανίστηκε μπροστά τους ο McCurry ήταν σίγουρος:
ήταν αυτή.
Η ιστορία της 30χρονής περίπου πλέον Gula δεν διαφέρει και πολύ από τις ιστορίες άλλων προσφύγων σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη και ειδικά
του Αφγανιστάν με τα 23 χρόνια πολέμου και τα 3.5 εκατομμύρια προσφύγων. Κατά την διάρκεια της συνάντησής της με τον φωτογράφο η Gula
έμεινε σχεδόν ανέκφραστη και αμίλητη (η παράδοση δεν επιτρέπει σε παντρεμένη γυναίκα να μιλά και να χαμογελά σε ξένους) Απάντησε σε
ελάχιστες ερωτήσεις και τα κενά της ζωής της φωτίστηκαν με την βοήθεια του αδερφού της Kashar Khan και ενός Πακιστανού δημοσιογράφου του Rahimullah Yusufzai ο οποίος ανέλαβε τον ρόλο του μεταφραστή. Ήταν περίπου 6 χρόνών (ακόμη και η ίδια δεν είναι σίγουρη για την ηλικία της)
όταν οι γονείς της σκοτώθηκαν κατά την διάρκεια των Σοβιετικών βομβαρδισμών.Για να σωθούν ο Kashar Khan και οι τέσσερις αδερφές του πέρασαν με την βοήθεια της γιαγιά τους από τα χιονισμένα βουνά στο Πακιστάν Κάθε φορά που ακουγόταν αεροπλάνο κρυβόταν μέσα σε σπηλιές και οι ήχοι αυτοί παρέα με τον τρόμο που προκαλούσαν έχουν χαραχθεί βαθιά μέσα στην Gula όπως και σε κάθε παιδί που ζει παρόμοιες καταστάσεις. Κάπως έτσι έφτασαν στο Nasir Bagh όπου τραβήχτηκε η φωτογραφία. Η Gula παντρεύτηκε στα 16 της και έχει 3
παιδιά. Δύο κορίτσια, την Robina και την Zahida, και ένα αγόρι τον Alia. Ξέρει να γράφει το όνομά της αλλά όχι και να διαβάζει. Η ίδια είπε πως
«αγαπούσα το σχολείο και ήθελα να το τελειώσω. Όμως αναγκάστηκα να το εγκαταλείψω. Είναι ίσως πολύ αργά και για την μεγάλη μου κόρη, αλλά
ελπίζω τα δυο μικρά να έχουν την ευκαιρία το τελειώσουν». Ζει το περισσότερο καιρό (εξαιτίας του άσθματός της) στο βουνό μακριά από τον
άντρα της, σε ένα χωριό χωρίς σχολείο, ιατρείο και ως παραδοσιακή Αφγανή φορά την πολύχρωμη μπούρκα της για την οποία λέει πως : «είναι ένα
όμορφο ρούχο να φοράς και όχι κατάρα». Η ίδια θυμάται έντονα την στιγμή της φωτογράφιση της από τον McCurry καθώς ήταν
η πρώτη και η τελευταία (μέχρι την νέά του συνάντηση το 2002) φωτογραφία της. Δεν είχε δει ποτέ της την διάσημη φωτογραφία της και
κατ‘επέκταση τον εαυτό της ως κοριτσάκι.
Φωτογραφίες της σύγχρονης καθημερινότητας της χρησιμοποιήθηκαν στο τεύχος του Απριλίου 2002 του National Geographic με
κύριο θέμα την ιστορία της. Έγινε το θέμα ενός ντοκιμαντέρ με τίτλο Search for the Afghan Girl, και προς τιμή της το National eographic δημιούργησε το ίδρυμα Afghan Girls Fund που έχει ως σκοπό την εκπαίδευση Αφγανών κοριτσιών.
Φωτογραφίες προσφύγων είδαμε και θα δούμε πολλές αυτές τις ημέρες με τα γεγονότα στη Γάζα. Μπορεί καμιά φωτογραφία σύγχρονης προσφυγοπούλας να μην γίνει διάσημη όσο η "Afghan Girl", αλλά ας ελπίσουμε να σταματήσουν αυτό που πολλοί (πολιτικοί, δημοσιογράφοι και μη) ονομάζουν (τι ν πεί κανείς???) παράπλευρες απώλειες. Αυτές δεν είναι απώλειες είναι δολοφονίες. Οι άμαχοι δυστυχώς πάντα πληρώνουν πολύ ακριβά τα όποια και όπου παιχνίδια εξουσίας Τα παιδιά στην χώρα μας αυτές τις ημέρες επέστρεψαν στα σχολεία τους μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων.
Τα παιδιά στην Παλαιστίνη πηγαίνουν στα σχολεία τους όχι για να συνεχίσουν τις (όποιες) σπουδές τους, αλλά να κρυφτούν και να σωθούν από τους ανελέητους και ανεξήγητους σε αυτά βομβαρδισμούς. Δεν χρειάζονται εξώφυλλα περιοδικών. Χρειάζονται ανθρωπιά. Τίποτε άλλο. ΤΕΛΟΣ.
***Διαβάστε εδώ το σχετικό με το Afghan Girl άρθρο στο National Geographic, ενώ εδώ ένα Αφιέρωμα στον Steve McCurry.
----------------------------------------------------------------------------------
Το 1984 ο Αμερικάνος φωτογράφος Steve McCurry μεταμφιεσμένος σε ντόπιο βρέθηκε στο Πακιστάν, στην ελεγχόμενη από Αφγανούς επαναστάτες περιοχή, καταγράφοντας με την μηχανή του τα πολεμικά γεγονότα της περιοχής. Στο προσφυγικό «στρατόπεδο» Nasir Bagh ο McCurry είχε μια από τις ελάχιστες ευκαιρίες να απαθανάτιση στιγμές από την ζωή των Αφγανών γυναικών προσφύγων. Εκεί σε ένα άτυπο σχολείο σήκωσε την κάμερά του και τράβηξε την φωτογραφία που θα του χάριζε μια θέση στην αιωνιότητα. Η νεαρή προσφυγοπούλα (θα πρέπει να) ήταν τότε περίπου 13 ετών και από το γεμάτο (και) θυμό βλέμμα της εύκολα μπορεί κανείς να καταλάβει ότι δεν απολάμβανε και πολύ τη φωτογράφισή της. Στη φωτογραφία δόθηκε ο τίτλος "Afghan Girl" και έγινε το εξώφυλλο στο τεύχος Ιούνιου 1985 του National Geographic. 
Φωτογραφίες προσφύγων είδαμε και θα δούμε πολλές αυτές τις ημέρες με τα γεγονότα στη Γάζα. Μπορεί καμιά φωτογραφία σύγχρονης προσφυγοπούλας να μην γίνει διάσημη όσο η "Afghan Girl", αλλά ας ελπίσουμε να σταματήσουν αυτό που πολλοί (πολιτικοί, δημοσιογράφοι και μη) ονομάζουν (τι ν πεί κανείς???) παράπλευρες απώλειες. Αυτές δεν είναι απώλειες είναι δολοφονίες. Οι άμαχοι δυστυχώς πάντα πληρώνουν πολύ ακριβά τα όποια και όπου παιχνίδια εξουσίας Τα παιδιά στην χώρα μας αυτές τις ημέρες επέστρεψαν στα σχολεία τους μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων.
***Διαβάστε εδώ το σχετικό με το Afghan Girl άρθρο στο National Geographic, ενώ εδώ ένα Αφιέρωμα στον Steve McCurry.
Σάββατο 26 Ιανουαρίου 2013
Ζαπατίστας : Είναι ο ήχος του κόσμου σας που γκρεμίζεται Είναι ο ήχος του δικού μας που αναβιώνει
Σπάζοντας την σιωπή τους, η οποία κράτησε περίπου έξι χρόνια, οι Ζαπατίστας επανήλθαν στα τέλη του προηγούμενου μήνα (και έτους) με δυο ανακοινώσεις. Η πρώτη στις 21 Δεκεμβρίου λίγες ώρες μετά την κατάληψη των 5 βασικών πόλεων της Τσιάπας από τους Ζαπατίστας και η δεύτερη στις 30 του ίδιου μήνα. Είναι η "απάντησή" τους στην κρίση του (νεο)φιλελεύθερου κόσμου και στα μίντια που τους θεωρούσαν και παρουσίαζαν τα τελευταία χρόνια ως "φούσκα" και ως επικοινωνιακό παιχνίδι.Και οι δυο ανακοινώσεις είναι γραμμένες στο γνωστό ύφος των Ζαπατίστας και σαρκάζοντας την κυβέρνηση του Μεξικού και τις αποτυχημένες προσπάθειές της να τους εξοντώσει καλούν όλα τα κινήματα του είδους να επικοινωνήσουν μεταξύ του και να μάθουν το ένα από τις εμπειρίες και την πορεία του άλλου. Φυσικά και τις δυο υπογράφει ο υποδιοικητής Μάρκος.
------------------------------------------------------------------
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΙΘΑΓΕΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ-ΓΕΝΙΚΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΤΟΥ EZLN, ΜΕΞΙΚΟ
21 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2012
Σε όποιον αφορά:
ΑΚΟΥΣΑΤΕ;
Είναι ο ήχος του κόσμου σας που γκρεμίζεται
Είναι ο ήχος του δικού μας που αναβιώνει
Αυτό που ήταν μέρα, ήταν νύχτα.
Και νύχτα θα γίνει η μέρα που θα είναι μέρα.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!
Από τα βουνά του νοτιοανατολικού Μεξικού.
Από την Παράνομη Επαναστατική Ιθαγενική Επιτροπή – Γενική Διοίκηση του EZLN
Εξεγερμένος Υποδιοικητής Μάρκος
Μεξικό, Δεκέμβριος του 2012
21 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2012
Σε όποιον αφορά:
ΑΚΟΥΣΑΤΕ;
Είναι ο ήχος του κόσμου σας που γκρεμίζεται
Είναι ο ήχος του δικού μας που αναβιώνει
Αυτό που ήταν μέρα, ήταν νύχτα.
Και νύχτα θα γίνει η μέρα που θα είναι μέρα.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!
Από τα βουνά του νοτιοανατολικού Μεξικού.
Από την Παράνομη Επαναστατική Ιθαγενική Επιτροπή – Γενική Διοίκηση του EZLN
Εξεγερμένος Υποδιοικητής Μάρκος
Μεξικό, Δεκέμβριος του 2012
------------------------------------------------------------------
Ανακοίνωση της Παράνομης Επαναστατικής Ιθαγενικής Επιτροπής – Γενικής Διοίκησης του EZLN
30 Δεκεμβρίου 2012
Στο λαό του Μεξικού
Στους λαούς και τις κυβερνήσεις του κόσμου
Αδερφοί και αδερφές
Σύντροφοι και συντρόφισσες,
Στις 21 Δεκεμβρίου του 2012, τα ξημερώματα, δεκάδες χιλιάδες ιθαγενείς ζαπατίστας κινητοποιηθήκαμε και καταλάβαμε, ειρηνικά και σιωπηλά, 5 δήμους της νοτιοανατολικής μεξικανικής πολιτείας της Τσιάπας.
Στις πόλεις του Παλένκε, Αλταμιράνο, Λας Μαργαρίτας, Οκοσίνγκο και Σαν Κριστόμπαλ ντε λας Κάσας, σας κοιτάξαμε και κοιτάξαμε τους ίδιους μας τους εαυτούς σιωπηλά.
Το μήνυμά μας δεν είναι ένα μήνυμα υποταγής.
Ούτε μήνυμα πολέμου, θανάτου και καταστροφής.
Είναι ένα μήνυμα αγώνα και αντίστασης.
Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2013
Το γιουσουρούμ , η google και το blogger!!!!
Eδώ και περίπου δέκα-δώδεκα ημέρες συμβαίνει το εξής: την μια μέρα η google σβήνει εντελώς το giusurum.blogspot.com την άλλη το ενεργοποιεί πάλι. Την μία ημέρα το κλειδώνει και είνι ορατό μόνο σε εμάς, για παράβαση των όρων της ή και για κακόβουλο λογισμικό που περιέχεται στο blog, και μετά από 3-4 ημέρες το ξεκλειδώνει και είναι προσβάσιμο από όλους.
Όσοι προσπαθήσατε (?) τις προηγούμενες ημέρες να έρθετε στα μέρη του giusurum προφανώς είδατε στην οθόνη σας αυτό:
Όσο διήρκεσε ο αποκλεισμός μας από την google στείλαμε δεκάδες αιτήματα/email στις
υπηρεσίες της για να κάνουν νέο review στο blog και να το
ξεκλειδώσουν. Όμως δεν έχουμε λάβει σαφή απάντηση για το τι έγινε και το πότε θα έκαναν το review. Και από τα περίεργα?? Μας ζήτησαν αριθμό τηλεφώνου για να επιβεβαιώσουν λέει ότι
δεν είμαστε μηχάνημα και ότι είμαστε οι κάτοχοι του
blog.!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Και ξαφνικά πριν από δυο ημέρες και χωρίς καμία ειδοποίηση από την google το giusurum ξεκλείδωσε και είναι πλέον προσβάσιμο από όλους όσοι θέλουν (?) να το επισκεφθούν.
Επειδή όμως δεν είμαστε και τόσο σίγουροι ότι δεν πρόκειται να έχουμε πάλι τα ίδια ήδη έχουμε έτοιμες τις εναλλακτικές ώστε το giusurum να μείνει ενεργό και προσβάσιμο από όλους θέλουν το επισκεφθούν.
Με άλλα λόγια ή θα μεταφέρουμε το giusurum σε άλλη πλατφόρμα (με όλο το
μέχρις στιγμής περιεχόμενό του) ή θα παραμείνουμε στο blogspot αλλά με
λίγο διαφοροποιημένη διεύθυνση. Σε κάθε περίπτωση θα ενημερώσουμε!!!
Καλό σας βράδυ!!!!
υ.γ 1: Α ρε Δένδια. Αν αντιληφθούμε ότι έχεις βάλει το χέρι σου και εδώ ...................
Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2013
BABY TRIO URBAN JAZZ live 14 & 21 Iανουαρίου στο Café Αλάβαστρον
Το τρίο των Γιώργο Κοντραφούρη (hammond organ), Κωνσταντίνου Στουραΐτη (κιθάρα) και Βασίλη Ποδαρά (ντραμς) σε δύο ακόμη εμφανίσεις στο Café Αλάβαστρον με κομμάτια από το νέο τους άλμπουμ Urban Jazz και σε παλαιότερο αγαπημένο υλικό.
Το άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο από την Puzzlemusik. Μπορείτε να πάρετε μια γεύση από εδώ:
Το άλμπουμ κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο από την Puzzlemusik. Μπορείτε να πάρετε μια γεύση από εδώ:
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)