Εντάξει για τους b-sides τα είπαμε και τους ακούσαμε εδώ. Αλλά μετά τι νομίζατε ότι θα τελειώνανε έτσι μαζί μας χωρίς συζήτηση κλπ?? Μπα!!! Ο δρόμος είναι γνωστός και τα παιδιά γνώριζαν το τι θα ακολουθήσει μετά την "εμφάνισή" τους στο γιουσουρούμ. Συζήτηση εφ’ όλης της ύλης που λένε και στα κλασικά ΜΜΕ (τρομάρα τους). Μπείτε στην σελίδα των παιδιών, βάλτε ωραία μουσική και διαβάστε το τι μας είπανε.
--------------------------------------
Giusurum: Γιατί bsides και όχι asides ρε παιδιά?? Να υποθέσουμε ότι η αναφορά στην δεύτερη πλευρά έχει να κάνει με βινύλιο???
b-sides: Ναι, το «b-sides» έχει να κάνει με το βινύλιο. Την εποχή των singles βινυλίου υπήρχε μόνο ένα κομμάτι σε κάθε πλευρά, το "a-side" στην πρώτη πλευρά και το "b-side" στην άλλη. Τις περισσότερες φορές το τραγούδι της πρώτης πλευράς ήταν το "καλύτερο" ή αλλιώς, αυτό που οι εταιρίες ήθελαν να γίνει επιτυχία και να παιχτεί στο ραδιόφωνο. Το b-side κάποιες φορές υπήρχε απλά για να μην πάει χαμένη η πίσω πλευρά, άλλες ήταν ισάξιο του a-side και κάποιες ήταν η έκπληξη του δίσκου και γινόταν αυτό επιτυχία!
Giusurum: Σχεδόν όλα σας το κομμάτια (αν δεν κάνουμε λάθος) είναι διαθέσιμα για νόμιμο κατέβασμα (downloading) στην επίσημη σελίδα σας. Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο σκεπτικό για αυτή σας την κίνηση?
b-sides: Γενικά πιστεύουμε ότι η μουσική είναι για να ακούγεται. Είναι καλλιτεχνική δημιουργία και όχι προϊόν που βγαίνει από γραμμή παραγωγής. Παλιότερα ο μόνος τρόπος να ακούσεις ηχογραφημένη μουσική ήταν να έχεις το φυσικό μέσο (δίσκο, cd) που την περιέχει. Έτσι συνδέθηκε η δυνατότητα ακρόασης της μουσικής με την κατοχή του μέσου. Σήμερα λοιπόν που η τεχνολογία μας επιτρέπει να ξεφύγουμε από αυτή την λογική δεν βλέπουμε το νόημα να επιμένουμε σε μια ξεπερασμένη πρακτική και να περιορίσουμε αυτούς που θέλουν να ακούσουν την μουσική μας. Όποιος θέλει λοιπόν να ακούσει τι είναι οι b-sides μπορεί να το κάνει ελεύθερα, στον υπολογιστή του, στο mp3 του, στο αυτοκίνητό του. Μπορεί μάλιστα να μοιράσει τα τραγούδια σε άλλους χωρίς να κινδυνεύει να χαρακτηριστεί "πειρατής", φτάνει να το κάνει για μη εμπορικούς σκοπούς. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι πιστεύουμε πως χρειάζεται να καταργηθεί το φυσικό μέσο. Χρειάζονται και τα δύο. Βέβαια υπάρχει και η άποψη πως εκτιμάς μόνο ό,τι ψάχνεις ή ό,τι πληρώνεις. 'Έτσι είμαστε κάπου στη μέση, διαθέτοντας ανοιχτά κομμάτια στο Internet για ακρόαση και download αλλά αφήνοντας και κάποια εκτός δικτύου γι’ αυτούς που θέλουν να ακούσουν κάτι ακόμα από εμάς (για τα οποία όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μας)!
Giusurum: Η πρώτη σας επίσημη κυκλοφορία είναι πλέον εδώ και λίγο καιρό γεγονός. Αναφερόμαστε στο υπέροχο 7’’ βινύλιο που κυκλοφορήσατε. Γιατί βινύλιο??? Έχετε κάτι με το CD format?? Ακολουθείτε την «μόδα» των 7΄’?? Αν και εμείς πιστεύουμε ότι τέτοιες μόδες είναι καλό να υπάρχουν.
b-sides: Το 7ιντσο βινυλιάκι που κυκλοφορήσαμε είναι μέσω της B-otherside records, μίας νέας εταιρείας στο χώρο των ανεξάρτητων δισκογραφικών. Η απόφαση της βινυλιακής έκδοσης ήταν αρχικά ιδέα του Δημήτρη Βασιλειάδη από την εταιρεία και τη δεχθήκαμε με μεγάλη χαρά διότι είμαστε φανατικοί βινυλιομανείς... Χαιρόμαστε επίσης που η εταιρία αποφάσισε να το βγάλει σε "βαρύ" audiophille βινύλιο κάτι που σπανίζει στα single αλλά όπως γνωρίζεις έχει μεγάλη ποιοτική διαφορά και αντοχή στον χρόνο. Δεν θα λέγαμε ότι ακολουθήσαμε κάποια μόδα γιατί κατ' αρχήν πιστεύουμε στο βινύλιο αλλά και γιατί νομίζουμε πως πλέον είναι μονόδρομος για μία ανεξάρτητη μπάντα να βγάλει single σε βινύλιο. Είναι ένας σχετικά απλός και γρήγορος τρόπος να κυκλοφορήσει ένα νέο συγκρότημα τη δουλειά του και να ακουστεί από ανθρώπους που πραγματικά ''ακούν'' μουσική. Θα λέγαμε ότι το format του cd single έχει πεθάνει. Αν κάποιος κάνει cd τότε έχει νόημα μόνο σαν full album, όχι σαν cd single με λίγα track. Cd single βγάζει και κάποιος μόνος του, δε χρειάζεται καν εταιρεία! Πάντως όταν θα κυκλοφορήσουμε το long play, σίγουρα θα το βγάλουμε και σε cd και σε βινύλιο! Παρόλο που ο περισσότερος κόσμος δεν έχει πικ απ πιστεύουμε πως αυτό θα αλλάξει τα επόμενα χρόνια.
Giusurum: Έχετε εικόνα για το πως πάει και εμπορικά το singlaκι σας??
b-sides: Δεν έχουμε πολύ καλή εικόνα για αυτό γιατί είναι θέμα της εταιρίας. Ξέρουμε όμως πως έχουν εξαντληθεί όλες οι κόπιες από την εταιρεία και ότι αν και στην Πάτρα έχει σχεδόν εξαντληθεί (αφού εδώ το κοινό μας ξέρει) στις άλλες πόλεις υπάρχουν ακόμα διαθέσιμα κομμάτια. Επίσης μία σημαντική ποσότητα δόθηκε σε δημοσιογράφους για κριτικές, αν και δυστυχώς έχει πραγματοποιηθεί για την ώρα μόνο μία.
Giusurum: Τα τραγούδια σας για ποιο θέμα μιλάνε??
b-sides: Τα τραγούδια μας σίγουρα δεν αναφέρονται σε κοινωνικά φαινόμενα και πολιτικο-οικονομικές εξελίξεις. Δεν μπορούμε να εκφράσουμε τέτοιου είδους προβληματισμούς στο χαρτί και στην συνέχεια στην μουσική. Μιλάμε κυρίως για προσωπικούς προβληματισμούς, ερωτικά κατάλοιπα και προσωπικά βιώματα. Κάποιος που μας γνωρίζει προσωπικά, θα καταλάβει για τι πράγμα μιλάει το κάθε τραγούδι!
Giusurum: Υπάρχει κάποιο κομμάτι που θα θέλατε να είχατε γράψει αλλά σας πρόλαβαν άλλοι??
b-sides: Πολλά… Αυτό βέβαια έχει να κάνει με πολλές παραμέτρους όπως τον ήχο, το παίξιμο, τη σύνθεση, τους στίχους, την ερμηνεία, το ύφος, την παραγωγή. Ακόμα όμως και μεμονωμένα τα παραπάνω, τα ζηλεύουμε σε πολλά τραγούδια!
Giusurum: Θα γράφατε μουσική για ένα διαφημιστικό???b-sides: Μάλλον δε θα γράφαμε, αλλά αν μας το ζητούσαν τότε ίσως υπό προϋποθέσεις να δίναμε κάποιο από τα κομμάτια μας. Φυσικά δε θα θέλαμε να συσχετιστούμε με προϊόντα όπως μασαζοκαλσόν και εσώρουχα… Αν το προϊόν ή μήνυμα δεν ενοχλεί, τότε η διαφήμιση μπορεί να γίνει όχημα αναγνώρισης και να προσφέρει οικονομικές απολαβές που είναι πολύ σημαντικές για group που αυτοχρηματοδοτούν τις παραγωγές τους. Και ξέρεις πόσο κοστίζει μία καλή παραγωγή…
Giusurum: Προέρχεστε από μια πόλη που έχει δημιουργήσει παράδοση στην ελληνική αγγλόφωνη σκηνή. Πώς είναι οι σχέσεις σας με τα υπόλοιπα σχήματα της πόλης?
b-sides: Υπάρχουν γκρουπ με μέλη των οποίων κάνουμε παρέα και είμαστε φίλοι, άλλα τα οποία εκτιμάμε σαν μουσικούς και άλλα με τα οποία δε γνωριζόμαστε καλά και απλά έχουμε πει ένα γεια! Πάντως υπάρχει καλό κλίμα στην Πάτρα, γνωριζόμαστε μεταξύ μας και όλοι υποστηρίζουμε τη σκηνή όσο μπορούμε περισσότερο. Εξάλλου η Πάτρα δεν είναι τόσο μεγάλη πόλη. Όλοι στα ίδια μέρη συχνάζουμε!
Giusurum: Τι σημαίνει τελικά επιτυχία για ένα γκρουπ σαν εσάς? Πωλήσεις? Καλές κριτικές και μόνο? Διάρκεια στο χρόνο? αναγνώριση? Καριέρα στο εξωτερικό?? b-sides: Όλα τα παραπάνω συνεισφέρουν στην ικανοποίηση που έχει κάποιος ως δημιουργός για το έργο του. Νομίζω βέβαια πως οι καλές κριτικές και η αναγνώριση είναι πιο κοντά σε αυτά που θα θέλαμε και θα μπορούσαμε ίσως να κατακτήσουμε. Η διάρκεια στο χρόνο είναι σχετική διότι δεν είμαστε 20 χρονών πλέον, οι πωλήσεις είναι κάτι το οποίο δε νομίζουμε ότι θα πραγματοποιηθεί ποτέ σε κλίμακα που θα μπορέσουμε να πούμε ότι ζούμε από αυτό και η καριέρα στο εξωτερικό φαίνεται αδύνατη. Άλλωστε όσο απίθανο θεωρείται το να κάνει επιτυχία ένας Ρώσος που τραγουδάει ελληνικά ρεμπέτικα, τόσο απίθανο είναι να κάνει καριέρα κι ένα ελληνικό γκρουπ με ξένο στίχο στο εξωτερικό. Από τη στιγμή δε που δεν το κατάφεραν κορυφαία ελληνικά σχήματα στο παρελθόν με υπέροχες δουλειές και μεγάλη προώθηση, φαίνεται βουνό το να το καταφέρει ένα γκρουπ σαν κι εμάς. Όχι βέβαια ότι θα μας χαλούσε αν συνέβαινε!
Giusurum: Ποιο πιστεύετε ότι είναι το μέλλον της δισκογραφίας και των δισκογραφικών. Θα επιμείνουν στο CD format?? Θα επανέλθουμε (μακάρι) στο βινύλιο??? On line αγορές??b-sides: Οι δισκογραφικές εταιρίες περνούν κρίση γιατί έχουν αλλάξει οι παραδοσιακοί κανόνες της αγοράς μουσικής. Δεν έχουμε ελπίδες πως θα καταργηθεί η λεγόμενη "βιομηχανία" της μουσικής, απλά θα στραφεί και σε άλλες δραστηριότητες και αγορές (όπως ήδη κάνει). Παλιότερα ήταν πολύ δύσκολο να προωθήσει κάποιος την μουσική του εκτός και αν έβρισκε κάποια εταιρία που θα αναλάμβανε την ηχογράφηση, παραγωγή, προώθηση. Σήμερα τα πράγματα είναι πιο απλά και μπορεί να γίνει και από το σπίτι αν υπάρχει όρεξη και γνώση. Όμως οι δισκογραφικές (είτε είναι με την παραδοσιακή μορφή είτε μέσω internet) χρειάζονται για να αναδείξουν μέσα από το χάος των κυκλοφοριών αυτές που ταιριάζουν στο συγκεκριμένο ύφος που επιλέγουν και κάποιες φορές για την προώθηση στους χώρους που γνωρίζουν. Όπως ξέρεις, το να μπει ένα συγκρότημα στον κατάλογο ενός καλού label συχνά είναι η καλύτερη προώθηση που μπορεί να έχει. Το cd -αν και είναι πολύ δύσκολο να κάνει κάποιος προβλέψεις- πιστεύουμε πως θα παραμείνει σαν μέσο αλλά θα χάνει συνεχώς μερίδιο και ίσως σε 10 χρόνια να αποτελεί τμήμα της ιστορίας όπως οι κασέτες. Το βινύλιο θα ανακάμψει (και ήδη ανακάμπτει) αλλά δεν πρόκειται ποτέ ξανά να γίνει mainstream μέσο. Παρόλα αυτά ίσως κάποια στιγμή να γίνει η μοναδική "υλική" αγορά μουσικής. Η ψηφιακή μετάδοση/κατοχή/αγορά μουσικής είναι λογικό να επικρατήσει και όποιος δεν το πιστεύει αυτό μάλλον εθελοτυφλεί. Δισκογραφία φυσικά θα συνεχίσει να υπάρχει, γιατί μιλάμε για καλλιτεχνική δημιουργία που είναι αδύνατο να διακοπεί ακόμα και αν αλλάξει η μορφή της.
Giusurum: Τα επόμενά σας βήματα ποια είναι?? Περισσότερα Live?? Κάποια νέα επίσημη κυκλοφορία??b-sides: Για το επόμενο χρονικό διάστημα σκοπεύουμε να κάνουμε όσο περισσότερα live μπορούμε, σε όσες περισσότερες πόλεις μπορούμε! Παράλληλα δουλεύουμε νέα κομμάτια και κάπου στο καλοκαίρι θα μπούμε studio για να γράψουμε τα κομμάτια για το cd/lp που θα κυκλοφορήσουμε κάπου στο φθινόπωρο. Βέβαια όλα τα παραπάνω αποτελούν ένα χαλαρό χρονοδιάγραμμα το οποίο μπορεί να αλλάξει αν το απαιτήσουν οι περιστάσεις, όμως κάπως έτσι σκοπεύουμε να κινηθούμε.
Giusurum: Πιστεύετε ότι το μουσικόφιλο κοινό επηρεάζεται από κάτι που θα διαβάσει σε ένα περιοδικό, site, blog κλπ ώστε να τρέξει να αγοράσει ένα album ή να μην ακούσει κάποιο άλλο??b-sides: Φυσικά και γίνεται αυτό. Παλιότερα επειδή ήταν αδύνατο να αγοράσεις κάθε δίσκο που κυκλοφορούσε έπρεπε να διαβάσεις κριτικές από περιοδικά ή εφημερίδες. Ουσιαστικά λοιπόν επηρεαζόσουν και κατευθυνόσουν είτε το επιθυμούσες είτε όχι. Αν δεν ήταν από περιοδικά τότε ήταν οι φίλοι σου ή το ραδιόφωνο. Το internet αρχικά παρουσιάστηκε ως το μέσο που δίνει την ελευθερία σε οποιονδήποτε να παρουσιάσει το έργο του σε οποιονδήποτε θέλει να το ακούσει - και πράγματι έτσι είναι. Όμως αυτό που δεν είχε υπολογιστεί στην αρχή είναι το λεγόμενο information overload. Η "προσφορά" μουσικής είναι τελικά τόσο μεγάλη που αδυνατείς να ακούσεις τα πάντα ακόμα και αν έχεις 2-3 ζωές διαθέσιμες! Σίγουρα σήμερα κυκλοφορούν διαμάντια που δεν θα ακούσουμε ποτέ. Έτσι χρειάζονται (και θα χρειάζονται) αυτοί που θα σου προτείνουν ακούσματα, όμως το αν θα σε κατευθύνουν με τον τρόπο που το εννοείς είναι πια στο χέρι σου. Με την αμεσότητα που υπάρχει, κάθε προσπάθεια επηρεασμού (ειδικά αν είναι κακόβουλη) μπορεί να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που επιδιώκεται και τελικά να καταστρέψει την "φήμη" του blog ή site σε μια νύχτα, στερώντας το από αναγνώστες.
Giusurum: Τελικά υπάρχουν στις μέρες μας δισκοκριτικοί ή όλοι μας έχουμε πιάσει ένα στυλό και ένα πληκτρολόγιο και ότι προκύψει?? Και δεν εξαιρώ το γιουσουρούμ... (αν και προσπαθούμε να μην γράφουμε δισκοκριτικές αλλά παρουσιάσεις συγκροτημάτων)
b-sides: Κάθε ένας κρίνει την μουσική που ακούει και με τις νέες τεχνολογίες μπορεί να δημοσιοποιήσει την άποψή του. Άρα είναι εν δυνάμει δισκοκριτικός. Δεν πιστεύουμε ότι χρειάζεται κάποιος να είναι "ειδικός" γιατί η μουσική εμπειρία ευτυχώς είναι υποκειμενική, βασίζεται στην ιδιοσυγκρασία του καθενός και στα ακούσματά του. Άρα κάθε κριτική είναι καλοδεχούμενη, φτάνει να είναι αληθινή. Το αν είναι "καλή" ή όχι, αποδεικνύεται μέχρι ένα σημείο από τα άτομα που συμφωνούν με αυτήν (και φυσικά συμπίπτουν στα ακούσματα). Δυστυχώς κάθε στιγμή υπάρχει ο κίνδυνος να θεωρήσει κάποιος τον εαυτό του "αυθεντία" και να αποκτήσει την άποψη ότι αν κάτι δεν του αρέσει τότε δεν θα πρέπει να αρέσει και σε κανέναν άλλο. Και πάντα θα υπάρχουν αυτοί που επηρεάζονται από τις αυθεντίες. Όμως αυτό είναι ανθρώπινο χαρακτηριστικό και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, εκτός ίσως από το να ακούμε όσο το δυνατόν περισσότερη μουσική, ακόμα και αυτή που κάποιοι κρίνουν ως "κακή".Giusurum: Τέλος θα θέλαμε να μας δώσετε το τοπ5 (κατά την γνώμη σας) της Ελληνικής ανεξάρτητης σκηνής (καλλιτέχνης – album).
b-sides: Top 5 albums :Abbie gale – 2, Flakes – Lick your fingers if you like it, Raining Pleasure – Memory comes back, Film – Angel B, Purple Overdose – Indigo. Top 5 7” singles: Deus ex machine – Execute/Iraq and roll, Bella Union – Spring, Closer – A fly in the milk, Make believe – Leave me alone, Raining Pleasure – Underworld D Tales (Fractal)------------------------------------------
Αυτά μας είπαν τα παιδιά. Εμείς απλώς να υπενθυμίσουμε ότι το 7'' τους (queen) κυκλοφορεί από την
b-otherside. Όσοι δεν το έχετε πάρει κάντε το γρήγορα γιατί σε λίγο θα το ψάχνετε!! Επίσης μιας και τα live των παιδιών έχουν ξεκινήσει να πούμε ότι αυτή τη Κυριακή (08/03)μπορείτε να τους δείτε στο Βόλο μαζί με τους επίσης φίλους
the place within και τους
pig in a poke στη μουσική σκηνή Μέθεξης!! Όσοι πιστοί σπεύσατε...
Πριν από λίγες ημέρες έγινε γνωστό το πρόγραμμα και οι λεπτομέρειες του Velvet Bus II (περισσότερα θα πούμε σύντομα), στο οποίο έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές, με χαρακτηριστικότερη όλων το κείμενο της Γκρατσιέλλας Καννέλου. Όμως η Γκρατσιέλλα με το Velvet Bus δεν είναι η πρώτη φορά που καταπιάνεται με το θέμα της ελληνικής αγγλόφωνης σκηνής. Είχε προηγηθεί το υπέροχο (και ορόσημο) ντοκιμαντέρ της “the approaching of the hour” (από το ομότιτλο κομμάτι των Pleasure). Ένα ντοκιμαντέρ που ήρθε να καλυψει ένα πραγματικά μεγάλο κενό και μέσα από την πορεία των Raining Pleasure και την ματιά του «οπαδού» της σκηνής επιχειρεί μια βαθιά βουτιά στον κόσμο, την ιστορία και την εξέλιξη της ελληνικής αγγλόφωνης σκηνής. Μέσα από συνεντεύξεις θίγει και σχολιάζει ζητήματα όπως: το παρελθόν και το σήμερα, ελληνικός και ξένος στίχος, ελληνική δισκογραφία, ΜΜΕ και προώθηση, βιωσιμότητα των συγκροτημάτων, ελληνική μουσική πραγματικότητα, ελιτισμός, διαφήμιση, συναυλίες, προώθηση και ύπαρξη των συγκροτημάτων στο εξωτερικό. Η ταινία προβλήθηκε στο 7ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και στο 11ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας "Νύχτες Πρεμιέρας". Για 2 χρόνια ταξίδεψε σε όλη τη Ελλάδα, συχνά σε συνδυασμό με συναυλίες συγκροτημάτων που συμμετείχαν σε αυτή. Τελευταίος σταθμός της ταινίας ήταν το Λονδίνο, όπου προβλήθηκε στα πλαίσια του AΤΗ-LDN Festival τον Απρίλιο του 2007. Εμείς ζητήσαμε (ακόμη μια φορά) από την Γκρατσιέλα να μας πει για την δημιουργία του και τις αναμνήσεις της. Ας αφήσουμε λοιπόν εμείς τα λόγια και ας δώσουμε τον λόγο στην δημιουργό και τα ξαναλέμε στο τέλος!! 
Πάνε κιόλας πέντε χρόνια! Μόλις είχα γνωρίσει τους Raining Pleasure σε μια συνέντευξη τους για το Mad. Ήταν τότε που είχαν γίνει γνωστοί με το Fake από τη διαφήμιση που όλοι θυμόμαστε. Ήταν το πρώτο αγγλόφωνο συγκρότημα που έγινε γνωστό και σε ένα μη “εναλλακτικό” κοινό. Ένα κοινό που δεν έιχε ακούσει Last Drive, Closer και Bokomolech.
Μάθαινα κι εγώ παράλληλα. Όταν ολοκλήρωσα το πρώτο cut της ταινίας στο μοντάζ, ήρθε να το δει ένας φίλος φίλης, ο Λευτερης Αδαμίδης (τότε ήταν στις Νύχτες Πρεμιέρας και στο περιοδικό Σινεμα). Το είδε από προσωπικό ενδιαφέρον, άλλωστε δεν σκόπευα να το κάνω κάτι, πόσο μάλλον να το στείλω σε φεστιβάλ. Όταν τελείωσε η προβολή μου λέει ότι κακώς το κρατάω εδώ για ιδιωτική χρήση και πρέπει άμεσα να το στείλω στο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Θεωρούσε ότι ήταν πολύ καλύτερο από διάφορα που φτάνουν στα χέρια τους ακόμα και από το εξωτερικό. Έτσι λοιπόν το έστειλα, και όντως το δέχτηκαν! Ύστερα προβλήθηκε στις Νύχτες Πρεμιέρας και σε κάποιες πόλεις και φεστιβάλ, ώσπου το κυκλοφορήσαμε σε dvd. 
