Τo soundtrack του καλοκαιριού Track II: Common Sense - Grotesque (Last Chance Remix by Dimitris Papaspyropoulos)

Το δεύτερο κομμάτι έρχεται από μια εξίσου αγαπημένη μπάντα η οποία κατά την γνώμη μας έχει κυκλοφορήσει ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της αγγλόφωνης ελληνικής σκηνής. Μιλάμε για τους Common Sense και εκείνο το άλμπουμ που στοιχειώνει τον τρόπο που ακούμε Αγγγλόφωνα κομμάτια από Ελληνικές και όχι μόνο μπάντες.  Tο απλά υπέρχο Sun Comes Up από το μακρινό 1995. 

Και ενώ περιμένουμε από τότε την επόμενη ολοκληρωμένη τους δουλειά (φυσικά έχει μεσολαβήσει το minialbum Time Stood Still to 2009) σκάει σαν κρυμμένη μουσική βόμβα το Last Chance Remix του Dimitris Papaspyropoulos στο ακαταμάχητο Grotesque από εκείνο το καταραμένα αγαπημένο 7'' που πρωτοκυκλοφόρησε το 1993. Από τότε στους Common Sense έχουν αλλάξει πολλά και πολλοί.  Στη θέση της Τατιάνας Σταυρουλάκη έχει έρθει η Maiken Marlen Sundby ως άλλο ξωτικό σέ ένα σύμπαν που ο ήλιος δεν έχει φτάσει ακόμη στο υψηλότερο σημείο του και προς το παρόν αρνείται (??) να δύσει. Ο Δημήτρης Παπασπυρόπουλος πήρε στα χέρια του το κομμάτι όταν οι Common Sense είχαν τελειώσει επιτέλους με την νέα του εκτέλεση και παρέδωσε στην μπάντα την δική του μουσική εκδοχή του Grotesque τον περασμένο Μαίο (Mixed and Mastered by George Priniotakis).  Σε εμάς έφτασε επίσημα την τελευταία ημέρα του καλοκαιριού μέ ένα βίντεο που έδρασε ως καλοκαιρινή μπόρα και καταιγίδα μαζί. Κάνοντας για ακόμη μια φορά την αναμονή για την δέυτερη ολοκληρωμένη δουλειά των Common Sense μαρτύριο και ευλογία ταυτόχρονα. Mέχρι τότε ακολουθήστε την The Sound of Everything και τους Common Sense ακούστε το Last Chance Remix του Dimitris Papaspyropoulos στο Grotesque και εαν ξέρετε τύμπανα επκοινωνήστε με το συγκρότημα για τις απαραίτητες συστάσεις μιας και πριν από μερικές ώρες ανακοίνωσαν ότι αναζητούν drummer για τα live.

more on common sense 

@http://giusurum.blogspot.com/2008/12/common-sense-indie.html

VINYL SUICIDE: HOMEWARD BOUND Debut Album by The Sound Of Everything

H The Sound Of Everything παρουσιάζει το debut album των Vinyl Suicide με τίτλο Homeward Bound, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 30 Οκτωβρίου σε digital download/streaming και στις 6 Νοεμβρίου σε CD σε συνεργασία με την Cobalt Music. Το album περιλαμβάνει τα κομμάτια πάνω στα οποία η μπάντα έχτισε τον ήχο της μέσα από live εμφανίσεις τα τελευταία 2 χρόνια.  

Οι Vinyl Suicide παίζουν suicide pop. Στον ήχο του άλμπουμ έχει συμβάλλει καθοριστικά ο Τίμων Καρδάμας (Playground Noise), ο οποίος επιμελήθηκε την μίξη και παραγωγή των κομματιών. Αιθέρια layers φωνητικών επεξεργασμένα με υπνωτικά reverb. Rhythm section με roomy, γλυκά τύμπανα και πομπώδες, groovy μπάσο. Κιθάρες που συχνά ακούγονται σαν synth ή arpeggiator και ονειρικές lead μελωδίες στα πλήκτρα.

Στα 9 κομμάτια του άλμπουμ περιγράφεται μια αντίστροφη πορεία στο χρόνο, με προορισμό τους ανθρώπους, τα μέρη και τις εμπειρίες που αποτέλεσαν την έμπνευση των κομματιών. Χωρίς νοσταλγική διάθεση, οι Vinyl Suicide επιστρέφουν «σπίτι» τους, όχι για ασφάλεια αλλά με σκοπό να αντιμετωπίσουν και να ξεκαθαρίσουν τις εκκρεμότητές τους.  

Οι Vinyl Suicide σχηματίστηκαν την Άνοιξη του 2009 στην Αθήνα. To 2013 κυκλοφόρησαν το EP τους 6.40 Α.Μ. (On Lycabettus), ενώ τον Μάρτιο του 2014 κυκλοφόρησε το Safely Blind Again ως digital single.

more@ http://www.vinylsuicide.com/

To ντεμπούτο άλμπουμ των Carte Postale από την The Sound Of Everything

Ήταν το (μακρινό) 2008 όταν σε μια περιήγηση στο (πάλαι ποτέ κραταιό) myspace το giusurum έκανε στάση σε έναν ιδιαίτερο μουσικό κόσμο, αυτόν των Carte Postale. Να τι γράφαμε τότε σε μια ανάρτηση-αφιέρωμα (που ανεξήγητα μας έσβησε το blogger) στους Carte Postale:

"Οι Carte Postale ξεκίνησαν στην Πάτρα ως self project του undo_an. Η σύνθεση των κομματιών βασίζεται σε μουσικά και παιδικά όργανα όπως melodika,toy piano, concertina κ.α, δημιουργώντας έτσι ευχάριστες μα και νοσταλγικές πολλές φορές μελωδίες. Δεν είναι δυνατόν να ακούσεις ένα παιδικό πιάνο συνοδευόμενο από μια μελόντικα και να μην έρθουν στην επιφάνεια εικόνες, φωτογραφίες, αρώματα και νότες από τα παιδικά σου χρόνια και τα παραμύθια που αγάπησες."

Ήταν το Music Land που μας άνοιξε τις πύλες και μας ξενάγησε στον κόσμο των Carte Postale. Ενα κομμάτι που συμπεριλάβαμε στην συλλογή μας Indie Side of Music που κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2009 και μας έκανε να ακολουθήσουμε όλα τα μουσικά τους βήματα.

Σήμερα πέντε χρόνια μετά την  κυκλοφορία της συλλογής, κυκλοφορεί από την The Sound Of Everything το επίσημο (και ομότιτλο) ντεμπούτο άλμπουμ των Carte Postale.

Ένα άλμπουμ που στις δέκα (αν βάλουμε και το Intro) συνθέσεις του, αποτυπώνει από την μια την μουσική πρόοδο των Carte Postale και από την άλλη εξακολουθεί να ζωγραφίζει ηχοτοπία και κόσμους βγαλμένους από τις αναμνήσεις και την παιδική μας καθαρότητα εμπλουτισμένους με βαλς ρυθμούς και κινηματογραφικά μοτίβα δημιουργώντας αυτό οι ίδιοι θέλουν να αποκαλούν ρετρό ποπ.

Στο άλμπουμ περιέχεται το Music Land με νέα ενορχήτρωση αλλά πάντα ως εφαλτήριο για το ταξιδι μας στον κόσμο των Carte Postale, παρέα αυτή την φορά με με την φωνή της Δέσποινας που δένει αρμονικά με όλα τα κομμάτια ακόμη και με το ιδιαίτερο Telepherique (και αυτό σε καινούργια ενορχήστρωση) που είχαμε αγαπήσει με την φωνή της grorybox και μας είχε συστήσει το (πάλαι ποτέ και αυτό) Muzine στο τεύχος Ιανουαρίου- Μαρτίου 2009.

Τα δυο αυτά κομμάτια αποτελούν το χαρακτηριστικότερο δείγμα αλλά και την απόδειξη της μουσικής προόδου και ωρίμανσης του γκρουπ και το πέρασμά σε μια εποχη όπου το παιδικό πιάνο, οι κιθάρες και το γιουκαλίλι κάνουν παρέα με το κοντραμπάσο και τα τύμπανα δίνοντας όμως πολλές φορές τον πρωταγωνσιτικό ρόλο στην τρομπέτα και το ακορντεόν.

Το acrobats, που μπορει να πει κανείς ότι αποτελεί το ανεπίσημο single του άλμπουμ, ακούγεται ήδη αρκετά έχοντας βρει τον χώρο και τον χρόνο του στους ραδιοφωνικούς σταθμούς που δεν στηρίζονται μόνο στα Playlists. Tο Μary, που είναι το (νέο) αγαπημένο κομμάτι των Carte Postale εδώ στο giusurm, θα μπορούσε άνετα να είναι, αγκαζέ με το Rio, το main theme μιας γαλλικής κομεντί αλά Amelie, ενώ το ξεχωριστό Kyklamino μας υπενθυμίζει γλυκά τις καταβολές και την αρχή των πάντων όσο αφορά στην μουσική των Carte Postale.

To Carnival δεν έρχεται απλά να δηλώσει την καταγωγή των Carte Postale αλλά αποτελεί το (μουσικό) ξέσπαμα της μπάντας και στον αντίποδα το Electra κλείνει το άλμπουμ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Αναμφισβήτητα από τις καλύτερες μέχρι στιγμής κυκλοφορίεςς της χρονιάς και ενα ιδανικό ντεμπούτο για ένα συγκροτήμα που δείχνει ότι έχει και τα φόντα αλλά και την όρεξη να μας απασxολήσει στο μέλλον. Καλή μας και σας ακρόαση.

Τους Carte Postale αποτελούν πλεόν οι:

Δέσποινα Γκοτσοπούλου (φωνή, κιθάρα)

Αντώνης Σπαθής (κιθάρα, πιάνο, γιουκαλίλι, παιδικό πιάνο)
Γεράσιμος Ασπρομάλλης (κοντραμπάσο, ηλεκτρικό μπάσο, κιθάρα)
Γιώργος Νικολόπουλος (τύμπανα)
Ιάσωνας Βάκρινος (τρομπέτα)
Κώστας Νικολόπουλος (ακορντεόν)

More@https://www.facebook.com/cartepostalemusicband