H Dark Liquid records και η B-otherSide records παρουσιάζουν για πρώτη φορά σε 200 αριθμημένες κόπιες βινυλίου (100 ροζ και 100 μαύρες) μια συλλογή με τραγούδια των Lost Bodies, με τίτλο “On vinyl at last".
Η έκδοση περιλαμβάνει 18 συνολικά τραγούδια τα οποία προέρχονται από τις 8 κυκλοφορίες σε cd που είχε η μπάντα στην μέχρι τώρα πορεία της, κινούμενη με ευελιξία στο hard core,post punk , experimental, electronica.
Στην έκδοση περιλαμβάνεται και η ακυκλοφόρητη version του τραγουδιού «Παρίσι Ντακάρ», σε μια unplugged ethnic επανεκτέλεση και περιέχει δισέλιδο ένθετο με τους στίχους των τραγουδιών και κείμενα των Lost Bodies.
Όλα ξεκίνησαν τον Ιούνιο του 1984, στο "1ο Punk Φεστιβαλ Θεσσαλονίκης" στο Θέατρο Κήπου. Εκεί ο o Αγαμέμνωνας και o Γιώργος συνάντησαν τον Βασίλη και κάπως έτσι οι Moot Point απέκτησαν σάρκα και οστά. Οι πρόβες του σχήματος γινόταν στο "στούντιό τους", ένα ημιυπόγειο στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης στην οδό Βησσαρίωνα, ενώ η πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση ήταν στο προαύλιο του 21ου λυκείου Θεσσαλονίκης, μαζί με τους "Art Line". Στις αρχές του Ινουαρίου 1985 μπαίνουν στο "Studio Foster" και ηχογραφούν τα πέντε πρώτα τους κομμάτια.
Λίγο αργότερα προστίθεται στην παρέα και η Λία και οι Moot Point αποκτούν την οριστική τους μορφή η οποία έχει ως εξής: Βασίλης Μέλφος (φωνητικά και κιθάρα), Αγαμέμνων Μαρδας (μπάσο), Λια Γιοκα (φωνητικά και πλήκτρα) και Γιώργος Καλογεράκης (τύμπανα). Με την σύνθεση αυτή ηχογραφούν την πρώτη τους κασσέτα με τίτλο "Gonna Blast Ya Fulla Lead" με 22 κομμάτια!!!! Ο Μπάμπης
Αργυρίου του "Rollin Under" και της "Lazy Dog", βοήθησε
ποικιλοτρόπως στις ηχογραφήσεις
με τον τεχνικό του εξοπλισμό, με τις γνώσεις του και με την υπομονή
του.
Το 1987 κυκλοφορούν την δέυτερη κασσέτα τους με τίτλο "Moot Point Circus" και με 17 τραγούδια και το οποίο συνοδευόταν, όπως και το πρώτο demo, με ένα φάνζιν με τους στίχους των τραγουδιών.!!! Και κάπως έτσι φτάνουμε στο 1991 όπου και ηχογραφούν τα τελευταία τους κομμάτια που όμως δεν κυκλοφόρησαν ποτέ (εκείνη την εποχή). Οι τελευταίες τους ζωντανές εμφανίσεις ήτααν το 1996 στη Θεσσαλονίκη, στο αμφιθέατρο της Νομικής.
Το 1996 εμφανίζεται ένα CD με διάφορες ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις τους και τίτλο "Moot Point 1990-1996". Είκοσι-πέντε χρόνια μετά, τον Οκτώβριο του 2011, οι ηχογραφήσεις του 1987 κυκλοφορούν αυτούσιες σε δίσκο βυνιλίου, εκτός 5 τραγουδιών, με τίτλο "ΠΟΝΤΙΚΟΦΑΡΜΑΚΟ" από τις Wipe Out! Records και B-Otherside (WOR521, BSR013) και ο δίσκος εξαντλείται σε 3 μήνες!!!
Τον Φεβρουάριο 2012 οι MOB, ένα αγγλικό punk συγκρότημα που μόλις επανιδρύθηκε 25 χρόνια μετά, παίζουν στη Θεσσαλονίκη στο ΓΑΙΑLIVE. Τη συναυλία άνοιξαν οι Moot Point!!
To 1985 κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος του φάνζιν "Rollin Under" μαζί με μια κασετοσυλλογή της νεοσύστατης "Lazy Dog", με τίτλο "Give Bees A Chance", στην οποία συμμετείχαν οι "Moot Point" με τα κομμάτια "'Εναρξη Το Σεπτέμβριο" και "Ποντικοφάρμακο".
O Bασίλης Μέλφος είναι επίκουρος Καθηγητής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ο Αγαμέμνων Μάρδας έχει υπάρξει μέλος των Musica Lontana.
Η Λια Γιοκα είναι μέλος και των Next & Patient και των No Sin.
Φήμες θέλουν να κυκλοφορεί και το δεύτερο άλμπουμ τους σύντομα από την B-Otherside με επίσης παλιές τους ηχογραφήσεις.
H Geheimnis Records ανακοίνωσε την κυκλοφορία σε βινύλιο της μιας και μοναδικλης (ανεπίσημης) κυκλοφορία των Alive She Died με τίτλο Viva Voce. Το Viva Voce κυκλοφόρησε σε κασσέτα το 1985 και ποτέ μέχρι τώρα σε άλλη μορφή.
Εκτός από τα 5 κομμάτια του Viva Voce στην κυκλοφορία της Geheimnis Records περιέχονται και επιπλέον 6 ακυκλοφόρητα κομμάτια των Alive She Died από την περίοδο 1984 - 1986.
Πρόκειται για κυκλοφορία σε 700 αντίτυπα εκ των οποίων τα μισά σε μαύρο και τα υπόλοιπα (μισά) σε διάφανο βινύλιο.
Ακούστε όλα το κομμάτια του δίσκου και απολαύστε ακόμη μια φορά τους ιδιαίτερους Alive She Die.
Οι Moot Point δημιουργήθηκαν στην Θεσσαλονίκη τον Ιούνιο του 1984 όταν o Αγαμέμνων (μπάσο) και o Γιώργος (τύμπανα) συνάντησαν τον Βασίλη (κιθάρα) και άρχισαν τις πρόβες σε ένα ημιυπόγειο στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης.
Το 1985 κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος του φάνζιν "Rollin Under" συνοδευόμενο από την κασετοσυλλογή της νεοσύστατης "Lazy Dog", με τίτλο "Give Bees A Chance", στην οποία συμμετείχαν οι "Moot Point" με τα κομμάτια "'Εναρξη Το Σεπτέμβριο" και "Ποντικοφάρμακο".
Τον επόμενο χρόνο κυκλοφορούν το δεύτερο demo τους (κασσέτα) με τίτλο "Circus" που περιείχε δεκαεφτά κομμάτια, και το οποίο συνοδευόταν, όπως και το πρώτο demo, με ένα φάνζιν με τους στίχους των τραγουδιών.
Αν και έχουν περάσει 30 ολόκληρα χρόνια από την μια και μοναδική τους επίσημη κυκλοφορία οι The Jaywalkers αποτελούν σημαντικά μέλη της ομάδας που άνοιξε τον δρόμο σε αυτό έγινε γνωστό υπό τον όρο Ελληνικό Indie pop. Είναι μαζί με τους Fantastic Something η απαρχή του φαινομένου που αργοτερα μεγάλωσε (πολύ περισσότερες μπάντες) και σήμερα έχει παράλληλα και το δικό του (περιορισμένο αλλά υπαρκτό) φανατικό κοινό.
Οι The Jaywalkers δημιουργήθηκαν το 1983 στην Αθήνα από τους Γιώργο Μουχταρίδη (κιθάρα-φωνή) και τον Πασχάλη Πλησή (κιθάρα-φωνή) ενώ τα υπόλοιπα μέλη τους ήταν οι Βασίλης Διβόλης (τύμπανα-κρουστά), Γιάννης Διβόλης (αρμόνιο-βιολί) και Γιώργος Μάνος (μπάσο).
Το 1987 κυκλοφορεί από την Virgin το ένα και μοναδικό τους EP με τίτλο Mini LP (VG 2085 Z) το οποίο ήταν μια εμπορική αποτυχία και ο αστικός μύθος θέλει η εταιρία να το μάζεψε αμέσως από τις προθήκες των δισκοπωλείων.
To mini LP περιέχει τέσσερα κομμάτια με δυνατότερο ίσως του σημείο την πολύ καλή διασκευή του "Tomorrow never knows" των Beatles. Ολόκληρο το tracklist είναι:
01-(You Can't Be) Happy All The Time
02-Good Day Sunshine
03-I Had A Dream
04-Tomorrow Never Knows
Οι Jaywalkers μεταξύ άλλων έχουν εμφανιστεί ως support στους Watermelon Men, Dream Syndicate, Green on Red κ.α. Χαρακτηριστικότερη και κατα τους ίδιους κορυφαία στιγμή τους είναι η εμφάνισή τους πριν τους
Triffids στο club ΡΟΔΟΝ, την πρώτη ημέρα λειτουργίας του ιστορικού
χώρου. Και επειδή το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον, το 2010 και ενώ οι Jaywalkers ξαναμαζεύονται ανοίγουν (μαζί με τους Yeah) τη συναυλία των Triffids and friends στο Gagarin. Από τότε (2010) δουλεύουν τόσο στην επανακυκλοφορία του miniLP αλλά ίσως και νέα κομμάτια.
Η ηχογράφηση του Mini LP έγονε τον Φεβρουάριο του 1987 στο In Recording Studio (μετά τους Last Drive, Libido Blume και Γενιά του Χάους).
Την παραγωγή και την ηχοληψία του Mini LP είχε αναλάβει ο Μανώλης Βλάχος.
Φωνητικά στο mini LP έκαναν η Ράνια (αγνώστων άλλων στοιχείων) και η Τζοάννα Εγγονιδου.
Ο Γιώργος Μουχταρίδης είναι ραδιοφωνικός παραγωγός, με καθημερινή εκπομπή στον Pepper 96.6, ενώ παλιότερα ήταν βασικός συντελεστής και διευθυντής του σταθμού της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Kosmos 93.6.
Η φωτογραφία στο εξώφυλλο του mini LP είναι του Σωτήρη Τερζίδη.
Τίτλος: Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν (τσέχικα: Ostře sledované vlaky, αγγλικά: Closely Watched Trains)
Συγγραφέας: Μπόχουμιλ Χράμπαλ
Έτος πρώτης κυκλοφορίας: 1965
Το 1965 κυκλοφορεί το υπέροχο μυθιστόρημα του Μπόχουμιλ Χράμπαλ (Bohumil Hrabal, 1914 – 1997) με τον τίτλο «Τρένα υπό στενή παρακολούθηση» που έγινε ευρύτερα γνωστό από τη μεταφορά του στον κινηματογράφο με τον τίτλο «Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν».
Ο Μπόχουμιλ Χράμπαλ γενήθηκε στην πόλη Μπρνο (Brno) της πάλαι ποτε Τσεχοσλαβακίας και υπήρξε διδακτορας νομικής στο φημισμένο Πανεπιστήμιο του Καρόλου της Πράγας ενω δεν άσκησε ποτέ το επάγγλεμα του δικηγόρου μιας και έκανε πληθώρα άλλων επαγγελμάτων όπως σιδηροδρομικός, τηλεγραφητής, εργάτης χαλυβουργίας, υπάλληλος συμβολαιογραφείου, αλλά και στο θέατρο.
Ο Χράμπαλ όταν επιδοκίμασε το «Μανιφέστο των δύο χιλιάδων λέξεων» (1968),ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της ‘Άνοιξης της Πράγας το οποίο είχε υπογραφεί από διάφορους διανοούμενους με αίτημα το σεβασμό των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων συμπεριλήφθηκε, αυτόματα την λίστα των απογορευμένων συγγραφέων και έκτοτε το έργα του κυκλοφορούσαν μόνο στο εξωτερικό.
Το 1968 και ενώ ο Χράμπαλ παρέμεινε άγνωστος στην χώρα μας, οι εκδόσεις «Κάλβος» αποφάσισαν να εκδώσουν το βιβλίo υπό τον τίτλο "Τα Τραίνα" σε μετάφραση της Ρενέ Ψυρούκη.
Βρισκόμαστε στην πρώτη εποχή της επταετίας και η χούντα έχει θέσει σε ισχύ τις περίφημες διατάξεις περί προληπτικής λογοκρισίας («προληπτικού ελέγχου»). Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές κάθε υπό έκδοση κείμενο έπρεπε να ελεγχθεί από τη λογοκρισία και να προχωρήσει η εκπτύπωση και κυκλοφορία του μόνον όταν έχει εξασφαλιστεί η εγκρισή των αρχών.
Όταν οι "αρχές" ανακάλυψαν τις αναλυτικές περιγραφές ερωτικών σκηνών που περιέχονται στο βιβλίο πετσόκοψαν ότι τους ήρθε και έδωσαν το τελικό εγκεκριμένο κείμενο στις εκδόσεις για τύπωση. Παρόλο που οι επιβαλόμενες αλλαγές στο κείμενο ήταν αρκετές, ο εκδοτικός οίκος προχώρησε στην έκδοση (του βιβλίου) χωρίς να τις λάβει υπόψην συμπεριλαμβάνοντας και δύο διηγήματα του συγγραφέα που δεν πέρασαν ποτέ από τη λογοκρισία.
Η ιστορία του βιβλίου έχει ως εξής: o νεαρός Μίλος εργάζεται ως
μαθητευόμενος στο σιδηροδρομικό σταθμό ενός χωριού στην κατεχόμενη από
τους Γερμανούς Τσεχοσλοβακία. Του αρέσει να βλέπει τα τρένα να περνούν
και να κάνει όνειρα. O πόλεμος και οι συνέπειές του δεν τον
πολυαπασχολούν. Το πρόβλημά του είναι ο ανεκπλήρωτος έρωτας του για μία
ωραία γυναίκα. Έχει να λύσει ένα φλέγον προσωπικό ζήτημα: να ξεπεράσει
το ερωτικό σύμπλεγμα του πρωτάρη και να καταφέρει να έχει μια
ολοκληρωμένη σεξουαλική επαφή. Στην επιδίωξή του αυτή, θα γίνει ήρωας
κωμικοτραγικών καταστάσεων, μέχρι που θα εμπλακεί σε μια επιχείρηση
ανατίναξης ενός γερμανικού τρένου που μεταφέρει πυρομαχικά και θα γίνει,
άθελά του, ήρωας της αντίστασης.
Και η ταινία..............................................................
Το βιβλίο του Χράμπαλ μεταφέρθηκε στην μεγάλη οθόνη to 1966, σε σκηνοθεσία και σενάριο Γίρι Μένζελ ενώ θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες ταινίες του Νέου Κύματος Τσεχοσλοβακίας.
Τα γυρίσματα της ταινίας (από την Barrandov Studios, Ceskoslovensky Films) που πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή Λοντένιτσε και στον σταιδηροδρομικό σταθμό της, άρχισαν τον Φεβρουάριο του 1966 και ολοκληρώθηκαν στα τέλη Απριλίου του ίδιου χρόνου. Η πρεμιέρα στην Τσεχοσλοβακία έγινε στις 18 Νοεμβρίου και κέρδισε αμέσως κριτικούς αλλά (το κυριώτερο) και το κοινό.
Το 1966 κερδίζει το Μεγάλο Βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μανχάιμ-Χαϊδελβέργης και το 1968 το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας της Αμερικανικής Ακαδημίας.
Την μουσική της ταινίας εχει γράψει ο Ζίρι Σουστ ενώ την φωτογραφία υπογράφει ο Γιαρόμιρ Σοφρ και το μοντάζ η Jiřina Lukešová.
Υπήρξε η σκεψη να υποδηθεί τον πρωταγωνιστή Μίλος ο ίδιος ο Μένζελ καθώς η πρώτη επιλογή Βλάντιμιρ Πούτσολτ αρνήθηκε διότι γύριζε ήδη άλλη ταινία εκείνη την περίοδο. Τελικά τον ρόλο πήρε ο Václav Neckár ενώ τον ρόλο του ιατρού έπαιξε ο ο σκηνοθέτης μιας και ο ηθοποιός που θα τον υποδυόταν δεν εμφανίστηκε στα γυρίσματα. Τους υπόλοιπους ρόλους υποδήθηκαν οι: Ζόζεφ Σομρ, Βλαστιμίλ Μπρόντσκι, Βλαντιμίρ Βαλέντα και Γίτκα Μπέντοβα.
Η ταινία ήταν υποψήφια και για άλλα βραβεία όπως:
Βραβείο BAFTA, Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερου Soundtrack (1968),
Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας, του DGA Award (1967) Χρυσή Σφαίρα, Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας (1967)
Χαρακτηριστική είναι η σκηνή όπου ο Χουμπίτσκα κάνει σεξ με μία υπάλληλο του σταθμού, παίζοντας παράλληλα ένα παιχνίδι με σφραγίδες, γεμίζοντας το πόδι της και τους γλουτούς της με σφραγίδες. Επίσης η τελευταία σκηνή της ταινίας (όπου ενώ το τρένο ανατινάζεται) δείχνει σοκαρισμένους τους ανθρώπους του σταθμού, με τον Χουμπίτσκα να
ξεσπάει σε γέλια και το κύμα της έκρηξης να φέρνει πίσω στον σταθμό το
καπέλο του Μίλος (ο οποίος έχει προκαλέσει την ανατίναξη και έχει πέσει νεκρός από πυρά Ναζί στρατιώτη).
