FILMISH - ΕΝΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

Ο Edward Ross, όπως ο ίδιος δηλώνει στον πρόλογο του graphic novel του με τίτλο FILMISH, με το που τελείωνε το σχολείο δούλευε ως εθελοντής στο φεστιβάλ κινηματογράφου του Εδιμβούργου. Λίγο αργότερα βρέθηκε να σπουδάζει Κινηματογράφο στο Πανεπιστήμιο ανακαλύπτοντας το μέσο εκ των έσω και φυσικά μαθαίνοντας μα μικρά και μεγάλα μυστικά που “τρέχουν¨μπροστά αλλά πίσω από της κάμερες και τα κινηματογραφικά πλατό. Κάπου εκεί λοιπόν του γεννήθηκε η ιδέα της δημιουργίας του FILMISH (ένα εικονογραφημένο ταξίδι στον κινηματογράφο). 

 

Μέσα από 17 κεφάλαια ο Ross προσπαθεί να μυήσει τον αναγνώστη στον υπέροχο κόσμο της τέχνης του κινηματογράφου. Το FILMISH δεν αποτελεί την κλασσική περίπτωση graphic novel. Αν αφαιρέσει κανείς (δεν το  συνιστούμε) την υπέροχη εικονογράφησή του και απομονώσει το κείμενο θα δημιουργήσει ένα μικρό αλλά  δυνατό εγχειρίδιο για την εισαγωγή στην 7η τέχνη.   

 

Μέσα απο τις σελίδες και τις εικόνες του FILMISH περνάνε περίπου 300 ταινίες όλων των δεκαετιών και όλων των ειδών. Από Χολιγουντιανά blockbusters μέχρι άγνωστες και ανεξάρτητες  ταινίες και b-movies που ακόμη και οι δημιουργοί τους ίσως έχουν ξεχάσει την ύπαρξή τους. Στις 7 θεματικές ενότητες του FILMISH ο Ross μας αναλύει τη “ματιά” του κινηματογραφιστή, τα σκηνικά και την αρχιτεκτονική, τον χρόνο, την γλώσσα και την φωνή, την ιδεολογία, την τεχνολογία και την τεχνοφοβία, βοηθώντας μας να κατανοήσουμε τον τρόπο με τον οποίο δημιουργείται ο κινηματογραφικός κόσμος.

 

Οι σημειώσεις στο τέλος του βιβλίου σίγουρα βοηθούν στο να μπορέσουμε αφενός να αναγνωρίσουμε ή να μάθουμε τις ταινίες στις οποίες αναφέρετε το κείμενο αλλά και αφετέρου να κατανοήσουμε καλύτερα το υπέροχο FILMISH,

Κάμερα, φώτα και πάμε........

Συγγραφέας: Ross Edward
Εκδότης: Χαραμάδα
Έτος έκδοσης: 2017
Αριθμός σελίδων: 200
Κωδικός ISBN-13: 9789609540339

more@ https://www.pixelbooks.gr/book/filmish-ena-ikonografimeno-taxidi-ston-kinimatografo

Βαβέλ Νο.33 - Κάτι παραπάνω από ένα περιοδικό

Για το Βαβέλ  δεν χρειάζεται να γραφτούν παραπάνω από 5-10 γραμμές. Όλοι σχεδόν όσοι ανήκουν στην γενιά το 40+ σίγουρα έχουν πιάσει ένα τεύχος του ιστορικού περιοδικού στα χέρια τους, ενώ οι περισσότεροι ακόμη κρατάμε τα τεύχη καλά φυλαγμένα στην βιβλιοθήκη μας. 

Το Βαβέλ κυκλοφόρησε από τον Φεβρουάριο του 1981 μέχρι τον Ιούνιο του 2008 και υπήρξε κατά τα γραφόμενα στο εσωτερικό του "μηνιάτικο" περιοδικό. Παρόλο που βίωσε 324 μήνες εκδοτικής ζωής, κυκλοφόρησαν μόλις 246 τεύχη.

To περιοδικό δημιουργήθηκε με πρότυπο το ιταλικό Linus ενώ συνέχιζε το πείραμα του βραχύβιου περιοδικού Κολούμπρα που είχε προηγηθεί με ανάλογη θεματική. Ο συμβολισμός του τίτλου παρέπεμπε σε μια ισότιμη συνάντηση ανθρώπων ετερόκλητων ως προς τις ιδέες και τα καλλιτεχνικά τους ενδιαφέροντα.

Εκδότες: 

Τεύχη 1-43 Γιώργος Μπαζίνας, Νίκη Τζούδα, Σταύρος Τσελεμέγκος. 

Τεύχη 44-246: Νίκη Τζούδα.

Διαβάστε εδώ ολόκληρο το τεύχος 33 που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1983. Το τεύχος ανέβηκε online στο Scribd από  "Περιοδικό Βαβέλ by harisg7"

(κάτι παραπάνω από ένα Graphic Novel) Joe Sacco - Palestine

(από το εξώφυλλο της Ελληνικής έκδοσης)

"..Στα τέλη του 1991 και στις αρχές του 1992, ο Τζο Σάκο πέρασε δυο μήνες με τους Παλαιστινίους στα Κατεχόμενα Εδάφη, ταξιδεύοντας και κρατώντας σημειώσεις. Μόλις επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες στα μέσα του 1992, ξεκίνησε να γράφει και να σκιτσάρει το "Palestine" ("Παλαιστίνη"), το οποίο συνδύαζε την τεχνική του επιτόπιου ρεπορτάζ με την αφηγηματικότητα ενός βιβλίου κόμικς, ώστε να εξερευνήσει αυτή την περίπλοκη και συναισθηματικά επιβαρημένη κατάσταση. 

Το "Palestine" πρωτοδημοσιεύτηκε σε 9 τεύχη από την εκδοτική εταιρία Fantagraphics Books του Σιάτλ, από το 1993 ως το 1996 και στη συνέχεια κυκλοφόρησαν οι ομώνυμοι τόμοι, ο πρώτος το 1994 και ο δεύτερος το 1996. Γι' αυτά τα συγκλονιστικά βιβλία, ο Σάκο βραβεύτηκε το 1996 με το American Book Award, ένα από τα σημαντικότερα βραβεία διεθνώς στο χώρο του βιβλίου, που απονεμήθηκε για πρώτη φορά σε κόμικς...."

Joe Sacco Palestine PDF by Daniel Diaz Espinosa on Scribd

Μίκυ Μάους !! (σχεδόν) όλοι μας τα διαβάζαμε ή μήπως ακόμη το κάνουμε?

Δεν χρειάζονται συστάσεις. Τα λόγια είναι περιττά. Τι να γράψεις? Οι λέξεις δεν θα είναι στα υπέροχα "συννεφάκια" και δεν θα έχουν την ίδια βαρύτητα. 

Κυρίες και κύριοι. Κάτι από τα παλιά. Κάτι από το παρελθόν, το παρόν αλλά και ταυτόχρονα το μέλλον. ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ. Τα δυο πρώτα τεύχη από το 1966. Διαβάστε τα ολόκληρα εδώ. 

Μίκυ Μάους - τεύχη 1 και 2 1966 by admin6198 on Scribd

Tunnel 57 A True Escape-Story - Ένα comic για το διασημότερο tunnel διαφυγής από το Ανατολικό στο Δυτικό Βερολίνο

Τον Μάιο του 2013 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Christoph Links Verlag και το Berlin Wall  Foundation το comic με τίτλο «Tunnel 57: A True Escape Story» (ISBN-13: 978-3861537298) του Thomas Henseler και της Susanne Buddenberg. Το comic «καταγράφει» την αληθινή ιστορία του περίφημου Tunnel 57 που δημιουργήθηκε το 1964 όταν μια ομάδα φοιτητών αποφάσισε να σκάψει ένα τούνελ κάτω από το Τοίχος του Βερολίνου για να βοηθήσουν όσους περισσότερους Ανατολικογερμανούς μπορούσαν να περάσουν στη Δύση.

Τον πυρήνα της ομάδας αποτελούσαν ο Wolfang Fuchs (25 ετών) ο οποίος είχε ήδη οργανώσει την δημιουργία 4 τούνελ διαφυγής, ο Hubert Hohlbein (22ετών) ο οποίος ήθελε να βοηθήσει την μητέρα του να περάσει στο Δυτικό Βερολίνο, ο Reinhard Furrer (24 ετών) και ο Christian Zobel (23ετών).Μέλος της ομάδας των φοιτητών ήταν και ο 25χρονος (τότε) Γιοακίμ Νέουμαν (Joachim Neumann) ο οποίος είχε αποφασίσει να κάνει τα πάντα ώστε να βοηθήσει την κοπέλα του (Κρίστα) να περάσει στο Δυτικό Βερολίνο όπου ο ίδιος βρισκόταν ήδη.

Οι εργασίες διάνοιξης άρχισαν τον Απρίλιο (1964) και σκοπός ήταν η κατασκευή ενός tunnel μήκους 145m το οποίο θα άρχιζε από το Δυτικό Βερολίνο (στην οδό Bernauer αρ.97 στο υπόγειο ενός εγκαταλειμμένου αρτοποιείου), θα περνούσε κάτω από το τοίχος και την «νεκρή ζώνη» και θα κατέληγε στο Ανατολικό Βερολίνο στην αυλή μιας ανθρακαποθήκης (στη οδό Strerlitzer αρ.55).

Έξι μήνες μετά, κατά τους οποίους 4-5 άντρες εργαζόταν σε 12ωρες καθημερινές βάρδιες, το tunnel ήταν έτοιμο και η αδρεναλίνη της ομάδας στα ύψη.

«..Δουλεύαμε νύχτα-μέρα σε βάρδιες, 12 ώρες η καθεμία. Ήταν πολύ δύσκολη δουλειά. Την ημέρα που θα άνοιγε το τούνελ, βρήκα ένα γράμμα από την κοπέλα μου, που έλεγε ότι είχε βγει από τη φυλακή. Έπρεπε αμέσως να πάω να ανοίξω το τούνελ γιατί δεν υπήρχε χρόνος. Της έστειλα μήνυμα με ένα φίλο μου. Του έδωσα ένα μικρό αρκουδάκι που μου είχε αγοράσει εκείνη πριν από χρόνια. Έτσι θα ήξερε με βεβαιότητα ότι εγώ είχα στείλει αυτόν τον άνδρα και κανένας άλλος..», διηγείται ο Νέουμαν.

Το βράδυ 4 προς 5 Οκτωβρίου, 57 άτομα (εξ ου και το όνομα tunnel 57) αναμεσά τους και η Κρίστα περνούν μέσω του tunnel από το Ανατολικό στο Δυτικό Βερολίνο. Το επόμενο βράδυ όμως η ύπαρξη του tunnel προδίδεται στις μυστικές υπηρεσίες της Ανατολικής Γερμανίας και η ομάδα αναγκάζεται να το εγκαταλείψει.

Κατά την διάρκεια της επιχείρησης των Ανατολικογερμανικών υπηρεσιών ο Christian Zobel ανταλλάσσει πυροβολισμούς με τους συνοριακούς φύλακες και τραυματίζει τον Egon Schultz (21 ετών) οποίος τελικά υποκύπτει στα τραύματα του. Τον θάνατο του Schultz εκμεταλλεύεται η Ανατολική Γερμανία παρουσιάζοντας τον ως ήρωα και δίνοντας το όνομά του σε σχολεία, κτήρια κλπ. 

Η αλήθεια για τον θάνατο του Schultz όμως όπως αποκαλύφθηκε μετά την πτώση του τοίχους ήταν λίγο διαφορετική. Η έκθεση αυτοψίας που είχε συνταχθεί από τον Otto Prokop για λογαριασμό της κυβέρνησης της Ανατολικής Γερμανίας υποδείκνυε ότι ο Schultz είχε τραυματιστεί ελαφρά στον ώμο από τις σφαίρες του Zobel και ότι οι μοιραίοι για αυτόν πυροβολισμοί προήλθαν από το αυτόματο όπλο (τύπου Kalashnikov) ενός άλλου ανατολικογερμανού συνοριακού φρουρού.  

Όπως είναι φυσικό οι υπηρεσίες πληροφοριών και ασφάλειας απέκρυψαν την έκθεση του Prokop και κανένας δεν ήξερε για αυτή μέχρι αρκετά μετά την πτώση του τοίχους. Ο  Zobe, ο οποίος έγινε γιατρός, πέθανε πιστεύοντας ότι αυτός ήταν που σκότωσε τον Schultz. Λίγο καιρό μετά τα γεγονότα του tunnel 57 ο Neumann και η Κρίστα παντρεύτηκαν και έμειναν μαζί για πάνω από 40 χρόνια μέχρι τη στιγμή που εκείνη «έφυγε» από τη ζωή. 

Αυτή λοιπόν είναι η ιστορία του περίφημου tunnel 57 και το σενάριο του comic "Tunnel 57: A True Escape Story" του Thomas Henseler και της Susanne Buddenberg.  Όσοι για οποιονδήποτε λόγο βρεθείτε στο Βερολίνο ψάξτε το και πάρτε το μαζί σας πίσω. Τέλος ακούστε εδώ την ιστορία από πρώτο χέρι και τον ίδιο  τον Neumann και την εκπομπή Witness του ΒΒC.

 

Η Πάπισσα Ιωάννα έγινε κόμικ

Το 1866 κυκλοφόρησε το αριστούργημα του Ροϊδη Πάπισσα Ιωάννα. Ο ίδιος είχε δώσει χαρακτηρίσει το έργο του ως «μεσαιωνική μελέτη». Ένα έργο που κρίθηκε «ως αντιχριστιανικόν και κακόηθες», με την υπ' αριθμόν 5688/04-04-1866 εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και ο Ροϊδης εκδιώχθηκε. 

Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Μια γυναίκα που καταφέρνει (σύμφωνα με τον μεσαιωνικό θρύλο) να φθάσει και να "καταλάβει" το θρόνο του Βατικανού κατά την περίοδο 855 - 858. Η ιστορία και ο θρύλος έχουν μεταφερθεί και στην μεγάλη οθόνη και πιο πρόσφατα το 2009 από τον σκηνιθέτη Σόνκε Βόρτμαν σε μια Γερμανο-Βρατανική παραγωγή με τίτλο "Die Päpstin".

Ας επανέρθουμε όμως στο 2015. Αυτή την φορά το μυθιστόρημα του Ροϊδη έμπνευσε τον Λευτέρη Παπαθανάση ο οποίος με βαση τα Ιωάννινα δημιούγησε το κόμικ "" που κυκοφόρησε τον Ιούνιο από τις  εκδόσεις ΚΨΜ. Πρόκειται για μια καταπληκτική δουλειά που αποδίδει την ιστορία ως "μεσαιωνικό εικονογραφημένον".