Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελληνικό ροκ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελληνικό ροκ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 11 Απριλίου 2021

Το ΣΙνε Γιουσουρούμ παρουσιάζει: Χορός για Μουσική ένα φιλμ χωρίς περιδέραιο

To καλοκαίρι του '78 στην Αγγλία, ο Plastic Bertrand, ο ήχος του περιπτερά και η Εύα η τρελή που κοιτάζει το φεγγάρι στα μάτια. Σκόρπιες λέξεις και εικόνες που συνθέτουν την ιστορία των Χωρίς Περιδέραιο, μέσα από συνοπτικές αφηγήσεις του Νίκου Αγγελή.
 
Μια εκ βαθέων συζήτηση με τον Νίκο, ένα ζεστό μεσημέρι τον Μάη του '18 (χωρίς φόβους και πολύχρωμες κορδέλες), λίγες μέρες πριν αναχωρήσει για το διάστημα. Το περιεχόμενο αυτού του μικρού ντοκιμαντέρ, συμπληρώνουν αφηγήσεις μουσικών, φίλων και συνεργατών του συγκροτήματος.
 
Συμμετέχουν:
Νίκος Αγγελής (Χωρίς Περιδέραιο), Αλέξανδρος (Alexandros, 80s Ways Records), Τάκης Γιαννούτσος (Yeah!), Παντελής Θεοδωρίδης (Regressverbot, Athens Computer Underground),
Λούης Κοντούλης (Stress), Γιάννης Ντρενογιάννης (Yeah!, The Anti Troppau Council, Cpt Neφοs) & Λεωνίδας Σκιαδάς (Death Disco Club).
 
Σκηνοθεσία-Κάμερα-Μοντάζ: Νίκος Χαντζής 
Παραγωγή: Press Eject and Give me the Tape
 
Το βιντεοσκοπημένο υλικό των Νίκου Αγγελή, Παντελή Θεοδωρίδη, Λεωνίδα Σκιαδά και Αλέξανδρου, γυρίστηκε το 2018 και αποτελεί μέρος των outtakes του μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ ''Music For Ordinary Life Machines'' (2019). To ''Χορός για Μουσική'' είναι αποτέλεσμα αξιοποίησης των συγκεκριμένων outtakes, πλαισιώνοντας έτσι την βίντεο-ενότητα ''MFOLM: B Sides & Others''. 

Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014

Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: O Νίκος Δρίβας μας συστήνει το βιβλίο του "Release The Bats: Η Ιστορία Της Ελληνική Σκοτεινής Εναλλακτικής Σκηνής"

Πριν από λίγο καιρό ζητήσαμε από τον Νίκο Δρίβα ένα κείμενο για το βιβλίο του με τίτλο Release The Bats. Το Release The Bats είναι μια καταγραφή της Ιστορίας της Ελληνικής Σκοτεινής Εναλλακτικής Σκηνής και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ars Nocturna. Μια δουλειά πολλών ετών που κατάφερε να βρει τον δρόμο της προς τα βιβλιοπωλεία τον Δεκέμβριο του 2012. Συγκεκριμένα, όλο αυτό το εγχείρημα πήρε τον συγγραφέα του Νίκο Δρίβα, δέκα χρόνια να ολοκληρώσει. Ο Νίκος (ας μας επιτραπεί να τον αποκαλούμε με τον μικρό του) δέχτηκε και να το τι λέει ο ίδιος για το βιβλίο αλλά και την σκοτεινή πλευρά της ελληνικής εναλλακτικής μουσικής.
 ----------------------------------------------------------- 
Το "Release The Bats: Η Ιστορία Της Ελληνική Σκοτεινής Εναλλακτικής Σκηνής" προσπαθεί να καταγράψει με εξαντλητικό τρόπο όσα διαδραματίστηκαν στην σκηνή αυτή, τη εξέλιξη της, συναυλίες (από ελληνικά και ξένα συγκροτήματα) και τα κυριότερα σχήματα που την αντιπροσώπευσαν. Μια ιστορία που εξελίσσεται μέσα σε 264 σελίδες, χωρισμένη σε 4 μέρη, ένα για κάθε δεκαετία ('80, '90, '00, '10), με αναλυτικά κεφάλαια για 40 περίπου συγκροτήματα και άλλα τόσα με μικρότερες αναφορές. Με πλούσιο φωτογραφικό υλικό με πάνω από 200 φωτογραφίες ασπρόμαυρες και 120 έγχρωμες από γκρουπ, συναυλίες, αφίσες καθώς και πάνω από 160 εξώφυλλα, τα οποία συμβάλουν στην οπτική πλευρά του βιβλίου κάνοντας το ένα συναρπαστικό ταξίδι στο χρόνο. 

Και τι δεν μας θυμίζει. Από την ελληνική punk σκηνή στις αρχές της δεκαετίας του ’80 με επίκεντρο την περιοχή της Πλάκας (κλαμπ Αρετούσα και Madd) και τις πρώτες σημαντικές κυκλοφορίες όπως το πρώτο punk σινγκλ «Nightmare» των Magic De Spell το 1981. Περιγράφοντας μας πως η μετάβαση από τον punk ήχο στο new wave και στο dark wave αντίστοιχα διακρίνεται από κάποιες συναυλίες ορόσημα: το τριήμερο Ανεξάρτητου Ροκ στο Σπόρτιγκ το Σεπτέμβριο του 1982 με τους Birthday Party και New Order καθώς και την εμφάνιση των Bauhaus το 1983. Την ίδια περίοδο εμφανίζεται η ανεξάρτητη Creep Records η οποία ιδρύθηκε το 1982 και έκανε αρχή με το σίνγκλ «Shoot The Truth» των Yell-O- Yell και ακολούθησαν κυκλοφορίες από Villa 21, South Of No North και Rehearsed Dreams. Το συγκρότημα που θα μπορούσε να πει κανείς ότι μύησε τους Έλληνες στο darkwave πιο μαζικά ήταν οι Cure. Η εμφάνισή τους στο φεστιβάλ Rock In Athens το 1985 ήταν αυτή που επηρέασε και εισήγαγε ολόκληρη την gothic κουλτούρα σε ένα ευρύτερο κοινό. Στην συνέχεια είχαμε τα live των Damned, Christian Death, The Mission και Siouxsie And The Banshees. Το κλαμπ Rebound στην πλατεία Αμερικής ήταν αυτό που έμελλε να γίνει η στέγη της dark σκηνής. Η συγκεκριμένη δεκαετία θα επιδείξει μερικά ακόμα ιστορικά συγκροτήματα όπως: Forward Music Quintet, Metro Decay, Film Noir, Slow Motion, Flowers Of Romance και Ding An Sich. 

Στην δεκαετία του ’90 βλέπουμε πως η σκηνή άρχισε να εδραιώνετε με νέα κλαμπ να ανοίγουν στην Αθήνα που έπαιζαν αποκλειστικά gothic, όπως το Dark Sun αλλά και το The Crow. Επίσης, πολλά από τα alternative κλαμπ οργάνωναν τακτικά βραδιές gothic. Η ομάδα New Dark διοργάνωνε πάρτι στο κλαμπ Memphis, στο Χοροστάσιο είχαμε τα Gothic Meetings του dj Γιώργου Φακίνου και η ομάδα Medieval Industry ανέλαβε τη μουσική στο κλαμπ Rebound. Με την έναρξη της νέας δεκαετίας τα ξένα συγκροτήματα συνέχιζαν να επισκέπτονται τη χώρα μας για συναυλίες με μεγαλύτερη συχνότητα. Έτσι μας δόθηκε η ευκαιρία και είδαμε από κοντά τους Dead Can Dance, The Sisters Of Mercy, Diary Of Dreams, Echo And The Bunnymen, Death In June και Clan Of Xymox. Πληθώρα ήταν και τα εγχώρια σχήματα που μας απασχόλησαν την δεκαετία αυτή. Κινούμενοι πάνω στο gothic / darkwave στοιχείο που κυριαρχούσε την εποχή της δράσης τους, μακρύς ήταν και εδώ ο κατάλογος των συγκροτημάτων, Braindead, Insomnia, Distorted Image, Into The Abyss, Illusion Fades, Drops, Ophelia’s Garden, Tilbury On Cloves, Decadence, Nexus και οι Δαιμονία Νύμφη. 

 Με τη νέα χιλιετηρίδα η dark και gothic σκηνή στην Ελλάδα ανανεώθηκε με περισσότερα ηλεκτρονικά στοιχεία. Οι djs στα κλαμπ πλέον έπαιζαν περισσότερο industrial, EBM, electro και λιγότερο ρετρό gothic του ’80 και του ’90. Όσον αφορά σε συναυλίες, είδαμε τους Sol Invictus, Garden Of Delight, Einstürzende Neubauten, Covenant, VNV Nation. Από τις αξιοσημείωτες στιγμές ήταν το πρώτο φεστιβάλ Elfentanz  πραγματοποιήθηκε στο κλαμπ Ρόδον το 2002, όπου εμφανίστηκαν οι Suicide Commando και Deine Lakaien. Ακόμα θα βλέπαμε τους Wolfsheim, And Also The Trees, Current 93 και Fields Of The Nephilim. Η πρώτη αυτή δεκαετία της χιλιετίας μας χάρισε ένα ποικίλο ηχητικό κράμα συγκροτημάτων. Έτσι είχαμε τους κινούμενοι στο χώρο του industrial / EBM, τους Iambia και High Level Static από τη Θεσσαλονίκη, τους gothic rockers Past Perfect και Opened Paradise, Defile Des Ames με neo-folk επιρροές, Siva Six και PreEmptive Strike 0.1 με σκοτεινούς ηλεκτρονικούς ήχους και δυνατά χορευτικά beat και τους Human Puppets που είχαν σύμμαχό τους τα παλιά αναλογικά synths.

 Η ιστορία ολοκληρώνετε στην τρέχουσα δεκαετία που η dark σκηνή αισίως άρχισε να διανύει την τέταρτη δεκαετία της. Κάνοντας αναφορά στα νέα τότε σχήματα New Zero God, Mani Deum και Glimmer Void καθώς και αναφορές για τις συναυλίες των Rammstein, Killing Joke, Ordo Rosarius Equilibrio και Lebanon Hanover.

 Το βιβλίο συνοδεύει συλλογή CD με 17 συγκροτήματα αντιπροσωπευτικά των διαφόρων εποχών και τάσεων καλύπτοντας όλο το φάσμα της σκηνής. Στην συλλογή συμμετέχουν οι Flowers Of Romance, Braindead, Distorted Image, Insomnia, Nexus, High Level Static, Decode, Illusion Fades, Drops, Human Puppets, Ding An Sich, Past Perfect, Δαιμονία Νύμφη, Tilbury On Cloves, Glimmer Void, Slow Motion και Decadence με ηχογραφήσεις από το 1985 έως το 2012, πολλές από τις οποίες κυκλοφορούν για πρώτη φορά εδώ και άλλες για πρώτη φορά σε CD.

 Το βιβλίο συμπεριλαμβάνει ακόμα…  

…αναλυτικά κεφάλαια για:  

Magic De Spell, Yell-O-Yell, Villa 21, Forward Music Quintet, Metro Decay, South Of No North, Λευκή Συμφωνία, Viridian Green, Scoria, Film Noir, Slow Motion, Flowers Of Romance, In Trance 95, Ding An Sich, The Braindead, Insomnia, Distorted Image, Into The Abyss, The Illusion Fades, The Drops, Wasteland, The Ophelia’s Garden, Blue Birds Refuse To Fly, Tilbury On Cloves, Decadence, Nexus, Δαιμονία Νύμφη, Iambia, Dark Runner, Ivory Frequency, High Level Static, Arkane, Past Perfect, Decode, Defile Des Ames, Genetic Variation, Siva Six, PreEmptive Strike 0.1, Opened Paradise, Human Puppets, Forkys, Glimmer Void, Mani Deum, New Zero God. 

 … και με μικρότερες αναφορές για:  

Παρθενογένεσις, Stress, Panx Romana, Homicide, Ανυπόφοροι, Guillotines, Soldiers Of Anarchy, R.R. Hearse, Ex Humans, Birth Ward 82, Κουμπότρυπες, Αρνάκια,  Teenage Dolls, Γενιά του Χάους, Ausschwitss, T.V.C., Yellow Pages, Cpt. Nefos, Reporters, Headleaders, Anti-Troppau Council, Clown, Art Of Parties, Αδιέξοδο, Grover, Deus Ex Machina, Αντί, Yellow Pages, Χωρίς Περιδέραιο, Psycho, Proxies, Statues In Motion, Plastic Dolls, Silent Moves, Hands Of Cain, Moist Device, Rehearsed Dreams, Not Only Bones, Libido Blume, Not 2 Without 3, X-Mandarina Duck, Venericna Bolest, Alive She Died, Trespass, Mind Over Matter, The Lesbians, Split Image, Fear Condition, Stained Veil, Morel, Alice In A Nightmare, Συνθετικοί, Dada Data, Spiders Web, Raw, Kitchenware Orchestra, This Fluid, Servants Of Mephistophelis, Three Miles Away, Outland, 16 Days, Dead Babies, In Furs, Nick Frontman, Spinalonga, Διάφανα Κρίνα, Common Sense, En Garde, Horror Vacui, Glaufx Garland, Alpha P, NNT, Ophthalmos, Own Kernel, Ellinikon, Schadenfreunde, Spatium Saevus Sonitus, Supermarket, The Narrator Mr. Cricket, Carpe Diem, Body Works, Dreams Fade In Time, Seelenblut, Achimi, Ventirati, Atria, Transmitted Terrorpulse, Astyplaz, Wintermute, Garden In Black, Hometaping, Άδης, Starcry, minDecease, Rain Novelty, Astralon, Δημήτρης Κοργιαλάς, Audioplug, Broken Seals, After Dusk, Cylix, Notte, Christabel Etheriel, Virgins O.R Pigeons, Subheim, Electric Litany, Strange Zero, Cirrus, Distopia, Gas Masked Lestat, Wave Tank, Korean Factor, ForeSin, Electree, Cybergoat, Psychic Stigma, De:Tech, Delightful, Inline.Sex.Terror., In Vein, Clouds By Night, Elysion, Toxikka, Dark Awake, Cinemascope, Nadir, Phoenix Catscratch, Dirty Granny Tales, Τέθριππον, CygnosiC, Drama Queen, Envy Never Dies, Dark Delight, In Scissors, Hydra Division V, 6.Aborted.6.Fotus.6., Child From The Crypt, Shtraf-Bat, The Exetix, Skull & Dawn, Dark Souls Day.

Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011

Πέμπτη 20 Ιανουαρίου 2011

Δηματάτης Ντίνος: 25 χρόνια ελληνικού ροκ!!

Καιρό είχαμε να συζητήσουμε για κάποιο βιβλίο. Η αλήθεια είναι ότι σας έχουμε συνηθίσει σε θέματα γύρω από την ελληνική (αγγλόφωνη κυρίως) μουσική σκηνή και το εγχώριο ροκ. Ε..Λέμε να μην ξεφύγουμε και πολύ από τις συνήθειες μας και να παρουσιάσουμε ένα βιβλίο που πρέπει να μελετήσει ο καθένας που ενδιαφέρεται για τα εγχώρια μουσικά δρώμενα. Μιλάμε για το βιβλίο "25 χρόνια ελληνικού ροκ" του Ντίνου Δηματάκη. O Δηματάκης, δικηγόρος στο επάγγελμα, είναι παλιός μουσικογραφιάς της Θεσσαλονίκης ενώ έχει περάσει και απο το ραδιόφωνο με την εκπομπη "Στην άκρη της βελόνας", η οποία είχε αναδειχθεί στα τέλη της δεκαετίας του 80, από το περιοδικό "Ποπ&Ροκ", ανάμεσα στις καλύτερες μουσικές εκμπομπές.

Το βιβλίο επιχειρεί μια αναδρομή και μια παρουσίαση της πορείας του ελληνικού ροκ από τα μέσα της δεκαετίας του 60 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 80. Στις σελίδες του μπορεί να βρεί κανείς στοιχεία από τους forminx και τους Aphrodite's Child, μέχρι τους Socrates, τους Poll και τους (πιο) σύγχρονους Last Drive και Panx Romana. Μπορεί κανείς να μελετήσει την δισκογραφία των κυριότερων συγκροτημάτων αλλά και μεμονωμένων καλλιτεχνών τριών δεκαετιών (60,70 και 80). Γίνεται αναφορά στα μουσικά περιοδικά εκείνων των εποχών αλλά και μια μικρή καταγραφή των ανθρώπων που επηρέσαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τα μουσικά πράγματα στην χώρα ,χωρίς φυσικά να ξεχνάμε και το φωτογραφικό υλικό που παρουσιάζει ο Δηματάκης. Όπως σε κάθε βιβλίο ιστορικού περιεχομένου έτσι και στο "25 χρόνια ελληνικού ροκ" υπάρχουν μικρές παραλήψεις και λαθάκια χωρίς όμως να μειώνεται στο ελάχιστο η σημαντικότητα του βιβλίου. Επίσης μην αναμένετε να διαβάσετε μόνο για ροκ συγκροτήμτα αλλά θα βρείτε και πολλές αναφορές σε ποπ καταστάσεις αλλά και σε αυτό που ονομάστηκε κάποια στιγμή "μοντέρνο ελληνικό τραγούδι". Εμείς το απολαύσαμε και το συνιστούμε ενεπιφύλακτα σε όλους όσοι επιθυμούν να μελετήσουν το θέμα "ελληνικό ροκ".


Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008

Παύλος Σιδηρόπουλος: Η πορεία ενός μοναχικού πρίγκιπα...

Το Σάββατο (06/12) συμπληρώθηκαν 18 χρόνια από την ημέρα που ο πρίγκιπας του Ελληνικού Ροκ έφυγε από την ζωή. Ήταν 6 Δεκεμβρίου του 1990 όταν ο Παύλος Σιδηρόπουλος πεθαίνει από ανακοπή καρδιάς λόγω υπερβολικής δόσης ηρωίνης στο σπίτι μιας φίλης του στο Νέο Κόσμο. Δεν είναι εύκολο να γράψεις και να μιλήσεις για τον Σιδηρόπουλο. Όπως για όλους τους καλλιτέχνες του διαμετρήματός του. Κινδυνεύεις να ακουστείς «ξερόλας», «τετριμμένος» κλπ. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι καλό να αφήνεις το έργο του καλλιτέχνη να μιλά. Εξάλλου εκεί πρέπει να επικεντρωνόμαστε στο έργο και όχι στην προσωπική ζωή ενός π.χ τραγουδιστή. Εντάξει το να γνωρίζεις κάποια πράγματα για την ζωή του σε βοηθά να κατανοήσεις την διαδικασία δημιουργίας μέσα από τις καταστάσεις που βιώνει και τον επηρεάζουν. Αλλά μέχρι εκεί. Εμείς εδώ θα αρκεστούμε σ'ένα σύντομο βιογραφικό του, λιτό και επιγραμματικό. Τα πολλά και σημαντικά τα έχει πει ο ίδιος με την μουσική και τους στίχους του.

Ο Παύλος Σιδηρόπουλος ήταν δισέγγονος του Ζορμπά και ανιψιός της Έλλης Αλεξίου και τέτοιες ρίζες δεν μπορούσαν παρά να δώσουν έναν μοναδικό και πολύτιμο καρπό. Γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1948 στην Αθήνα, ενώ η καλλιτεχνική του πορεία. ξεκίνησε την καριέρα του το 1970 όταν γνώρισε τον Παντελή Δεληγιαννίδη (στη Θεσσαλονίκη όπου συγκατοικεί με τον Βαγγέλη Γερμανό και σπουδάζει μαθηματικός) και δημιούργησαν το συγκρότημα-ντουέτο "Δάμων και Φιντίας". Κυκλοφορούν το 7" «Το ξέσπασμα/Ο κόσμος τους» ενώ συμμετέχουν με δύο κομμάτια στο πρώτο λάιβ δίσκος της ελληνικής δισκογραφίας «Ζωντανοί στο Κύτταρο (Η ποπ στην Αθήνα)» στον οποίο συμμετέχουν όλοι οι ροκ-ποπ σταρ της εποχής. Εκεί γνωρίζονται και ενσωματώνονται με τα "Μπουρμπούλια" (έπαιζαν με τον Σαββόπουλο) και μαζί κυκλοφορούν το δίσκο "Ο Ντάμης ο ληστής" λογοκριμένο σε "Ο Ντάμης ο σκληρός". Το 1976 γνωρίζεται με τους αδερφούς Σπυρόπουλους και τους «Σπυριδούλα». Με τους «Σπυριδούλα» κυκλοφορούν το 1978 έναν από τους σημαντικότερους και καλύτερους δίσκους της Ελληνικής ροκ μουσικής το "Φλού". Δεν υπογράφει συμβόλαιο αλλά ένα "χαρτί" που έλεγε ότι αποποιείται πάσας οικονομικής απαιτήσεως!!! Την προηγούμενη χρονιά πρωταγωνιστεί στην ταινία «Ο ασυμβίβαστος» του Αντρέα Θωμόπουλου. Το soundtrack της ταινίας κυκλοφορεί δύο χρόνια μετά και ο Παύλος μας δείχνει πόσο απλή μπορεί να είναι η καλή μουσική. Παίζοντας μόνο μια κιθάρα μας χαρίζει μια από τις καλύτερες στιγμές της Ελληνικής μουσικής. Το «¨Να μ’ αγαπάς θα παραμείνει για πάντα μια από τις αγαπημένες μπαλάντες όλων μας, στιγματίζοντας την μουσική ιστορία ετούτου του τόπου. Το 1980 ο Παύλος Σιδηρόπουλος δημιουργεί τους "Απροσάρμοστους" και μαζί τους πορεύεται μέχρι το τέλος .Το 1982 κυκλοφορούν το καταπληκτικό "Εν λευκώ". Τα τραγούδια "Η" και "Αντεργκράουντ με στράς" λογοκρίνονται, για "προτροπή στη χρήση ναρκωτικών" και το τραγούδι "Ύστατη στιγμή" για "προσβολή της δημοσίας αιδούς". Το 1985 κυκλοφορούν το "Zorba the freak". Το 1987 πραγματοποιεί μια συγκλονιστική εμφάνιση στο Ηρώδειο στη συναυλία του Γιάννη Μαρκόπουλου και το 1988 συμμετέχει στο δίσκο "Ηλεκτρικός Θησέας" του συνθέτη σε στίχους Δημήτρης Βάρος). 1989 και κυκλοφορεί το κάτω του μετρίου "Χωρίς μακιγιάζ" (ηχογραφημένος ζωντανά στο Μετρό). Το φθινόπωρο του 1990 οι «Απροσάρμοστοι» εμφανίζονται στο Αν με τον Παύλο να εμφανίζεται με το χέρι δεμένο λόγο της παράλυσης που έχει κάνει την εμφάνισής της. Στις 6 Δεκεμβρίου βρίσκεται νεκρός και περνά στην συντροφιά των αγίων της ελληνικής μουσικής. Την επόμενη χρονία οι Απροσάρμοστοι κυκλοφορούν το "Άντε και καλή τύχη μάγκες", όπου ορισμένα τραγούδια είχε προλάβει να τα ηχογραφήσει ο Παύλος Σιδηρόπουλος και τα υπόλοιπα τα ερμήνευσαν διάφοροι καλλιτέχνες. Το 1992 κυκλοφορούν "Τα μπλουζ του πρίγκιπα" με πειραματικές ηχογραφήσεις του διαστήματος 1979-1981. Είναι η προσπάθεια του Παύλου Σιδηρόπουλου να παντρέψει το μπλουζ με το ρεμπέτικο.

Δεν έχουμε κάτι άλλο να προσθέσουμε. Απλώς ακούστε στο βίντεο που ακολουθεί την τελευταία συνέντευξη του Παύλου Σιδηρόπουλου λίγο καιρό πριν πεθάνει καθώς και το αφιέρωμα της εκπομπής «Η μηχανή του χρόνου» στον πρίγκιπα του Ελληνικού Ροκ. «Καλή τύχη Μάγκα» όπου και να είσαι.

(η τελευταία συνέντευξη)

το αφιέρωμα της εκπομπής «Η μηχανή του χρόνου»