Καλως ήρθατε στο Γιουσουρούμ...

1860: περί των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης

2012-01-28T01:22:00.003+02:00

Ήδη από τo 1860 γινόταν συζήτηση για την δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής συνομοσπονδίας, των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης. Ο Προυντόν ακούγοντας και αναλύοντας τα λεγόμενα και την προοπτική αυτή κατέγραψε την αποψή του:

«...Με αυτό, το µόνο που αντιλαµβάνονται είναι µια συµµαχία όλων των κρατών που υπάρχουν επί του παρόντος στην Ευρώπη, µικρών και µεγάλων, η οποία θα κατευθύνεται υπό την προεδρία ενός µόνιµου Συµβουλίου. Λαµβάνεται ως δεδοµένο ότι κάθε κράτος θα διατηρεί τη µορφή κυβέρνησης που του ταιριάζει καλύτερα. Εφόσον, όµως, κάθε κράτος θα έχει αριθµό ψήφων στο Συµβούλιο ανάλογο του πληθυσµού και της έκτασής του, τα µικρά κράτη σ’ αυτή την υποτιθέµενη συνοµοσπονδία σύντοµα θα ενσωµατωθούν στα µεγάλα...»

2012 και η "Ευρωπαϊκή συνομοσπονδία" δείχνει να αποτελεί την δυσάρεστη εκπλήρωση (??) των σκέψεων και φόβων του Προυντών και όχι μόνο. Οι "μεγάλοι" της Ευρώπης αποφασίζουν και οι ΄"μικροί" και "άτακτοι" υπομένουν και υποφέρουν.Κατά τα άλλα Ευρωπαϊκή ΕΝΩΣΗ. Στα καλά και εύκολα όλοι μαζί. Στα κακά και δύσκολα ο καθένας μόνος του και να φυλάει τον απαυτό του. Καλό σας/μας βράδυ.

''Εδώ δεν υπάρχει άσυλο'' - Μια ταινία για την ελληνική ανεξάρτητη σκηνή του '80!!

2012-01-21T00:16:00.003+02:00

Η ελληνική ροκ σκηνή έφτασε πλέον τις 5 δεκαετίες ύπαρξης. Σ΄αυτό τον μισό αιώνα υπήρξε μονάχα μία δεκαετία όπου η ελληνική σκηνή συγχρονίστηκε απόλυτα με την αμερικάνικη, την αγγλική και γενικότερα την ευρωπαϊκή μουσική πραγματικότητα –η δεκαετία του ’80. Πράγματι, σ΄εκείνη τη δεκαετία η μουσική που έπαιζαν τα συγκροτήματα της ανεξάρτητης σκηνής στα κλαμπ της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης δεν διέφερε από όσα παίζονταν στο Λονδίνο, στη Νέα Υόρκη, στο Βερολίνο ή το Παρίσι. Οι ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρείες της Αγγλίας, της Αμερικής, της Γερμανίας και της Γαλλίας φιλοξενούσαν ελληνικά συγκροτήματα στις συλλογές τους, όντας σε πλήρη συνεργασία με τις ελληνικές ανεξάρτητες εταιρείες. Η ψηφιδωτή αποτύπωση αυτού του φαινομένου είναι ο σκοπός του συγκεκριμένου ντοκιμαντέρ.

Μέσα από συνεντεύξεις μελών των σημαντικότερων συγκροτημάτων της ανεξάρτητης σκηνής του ΄80 αλλά και ανθρώπων που συμμετείχαν στη διαμόρφωση του συγκεκριμένου ρεύματος, μέσα από φωτογραφίες, ακουστικό και οπτικό υλικό, μέσα από διαδρομές σε ιστορικά μουσικά στέκια θα καταγραφεί η ιδιότυπη ιδιοσυγκρασία αυτών των ανθρώπων, η επαναστατική πρακτική DIY (Do It yourself) η οποία οδήγησε τα συγκροτήματα στην αυτοδιαχείριση του καλλιτεχνικού τους έργου, η απευθείας επίθεση στην διαστρεβλωμένη εμπορικά εικόνα του ροκ (what you see is what you get) και φυσικά η (ακόμα και σήμερα επιδραστική) μουσική τους δημιουργία.

Η ανεξάρτητη μουσική σκηνή του ’80 θα εξεταστεί μέσα από την ιστορική της διαδρομή με ορόσημα:

τη συναυλία των Police στο Σπόρτιγκ και το Τριήμερο Ανεξάρτητου Ροκ (1980-1981),

το διήμερο Rock in Athens στο Καλλιμάρμαρο (1985).

τις καταλήψεις σχολών στο κέντρο της Αθήνας και τη δολοφονία Καλτεζά (1984-1985),

την αποκέντρωση που ακολούθησε το κλείσιμο των μαγαζιών στα Εξάρχεια και την διάχυση-διάλυση του μουσικού ρεύματος στις συνοικίες (1988-1989).

τη συναυλία στο Πεδίο του Άρεως (Triffids, PIL, Gun Club) που διακόπηκε βίαια από το κοινό και σήμανε το τέλος της αθωότητας για τη γενιά του 80.

την έξοδο των έγκλειστων διαμαρτυρόμενων του Πολυτεχνείου μετά την αθώωση Μελίστα (1990) η οποία σηματοδοτήθηκε από την συμβολική νίκη των «300 μέτρων πορείας χωρίς μπάτσους» κι από το συνταρακτικά χλευαστικό πανό «Είμαστε ο ανθός της νεολαίας».

Τα παραπάνω σηματοδοτούν την δημιουργία, την άνοδο και την απότομη κατάρρευση της συγκεκριμένης μουσικής σκηνής αλλά και ενός κινήματος της νεολαίας που καταπνίγηκε υπόγεια και βίαια.

Ο συσχετισμός του μουσικού-κοινωνικού αυτού ρεύματος της δεκαετίας του ’80 με την προηγούμενη και την επόμενη δεκαετία θα αποδοθούν μέσα από την μυθοπλαστική απεικόνιση της διαδρομής μιας κασέτας (χαρακτηριστικό μέσο διάδοσης της μουσικής για την δεκαετία του ’80) την οποία προσπαθεί να παραδώσει για γυναίκα-φάντασμα (σύμβολο της δεκαετίας του ’70) και να παραλάβει μια γυναίκα-οδοστρωτήρας (σύμβολο της δεκαετίας του ’90). Η διαδρομή της κασέτας θα ολοκληρωθεί ξεπερνώντας την άρνηση των συγκροτημάτων της δεκαετίας του ΄80 να συνδιαλλαγούν τόσο με το πεθαμένο παρελθόν όσο και με το ομογενοποιημένο μέλλον.

Ο τίτλος του ντοκιμαντέρ είναι παρμένος από την παρακάτω φράση, του Αστυνομικού Δ/ντη Αττικής: ««Απαγορεύεται η πορεία αλλά και συγκέντρωση στο χώρο της πλατείας, η οποία εξάλλου δεν σας προσφέρει άσυλο. Και εφ' όσον τολμήστε να φωνάξτε συνθήματα όπως - μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι - τότε θα συλληφθείτε και θα ισοπεδωθείτε!!» η οποία ειπώθηκε στις 9 Μαϊου 1985 στην πλατεία Εξαρχείων και πυροδότησε ένα ολόκληρο κίνημα καταλήψεων και συγκρούσεων. Φυσικά ο τίτλος του ντοκιμαντέρ είναι αμφίσημος, εφόσον υπονοεί την πλήρη έλλειψη φιλικού-προστατευτικού κοινωνικού περιβάλλοντος που αντιμετώπισαν (και κόντρα στην οποία συσπειρώθηκαν) τα ανεξάρτητα συγκροτήματα της δεκαετίας του ’80.

Έτσι κι αλλιώς, η γενιά του ΄80 αντιμετωπίστηκε με τόση εχθρότητα από τους κομματικοποιημένους μεγαλύτερους (δεξιούς αλλά και αριστερούς) ώστε το μόνο άσυλο στο οποίο της επιτράπηκε να κρυφτεί ήταν το ψυχιατρικό άσυλο.

Έχουν προσεγγιστεί και θα συμμετάσχουν στο συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ μέλη των παρακάτω συγκροτημάτων: Antitroppau Council, Metro Decay, Magic De Spell, Cpt. Nefos, Libido Blume, Villa 21, Yell-o-Yell, Headleaders, Παρθενογένεσις, Stress, Auschwitz, Αρνάκια, ΑΝΤΙ, Ανυπόφοροι, Last Drive, Χωρίς Περιδέραιο, Γενιά του Χάους, Panx Romana, Ex Human, Not 2 without 3, South of no North.

Επίσης ο Πέτρος Κουτσούμπας (ιδιοκτήτης του ΑΝ και συνιδιοκτήτης του ΠΗΓΑΣΟΥ), ο Χρήστος Μανωλίτσης (ηχολήπτης και παραγωγός των περισσότερων συγκροτημάτων της εποχής), ο Νέστορας Ηλιάδης (dj στο ΙΡΙΣ, το ΑΛΛΟΘΙ και το ΡΟΔΟΝ, δημιουργός της ομάδας EXODUS), ο Παναγιώτης «Κάιν» Παπαδόπουλος (αναρχικός, δημιουργός του εντύπου τοίχου ΣΠΑΣΤΗΣ κ.λ.π.

more@ http://sportingsucks.blogspot.com

Επιτέλους Εν πλώ!!!

2012-01-10T21:43:00.004+02:00

Eπιτέλους ένας από τους πιο σπάνιους δίσκους στην ελληνική δισκογραφία επανεκδίδεται! Και αν υπάρχουν δυό – τρείς δίσκοι που χαρακτήρισαν και οριοθέτησαν το ελληνικό ροκ , αυτός είναι σίγουρα ο ένας ! Οι «Εν Πλώ» φτιάχτηκαν το 1985 από τους Ντίνο Σαδίκη και Δήμο Ζαμάνο και έπαιζαν αυτό που ονομάστηκε μετα- πάνκ (post punk) με ελληνικό στίχο βέβαια. Με παραγωγή αισθητά καλύτερη και διαφορετική από τις άλλες εγχώριες , ο ήχος στηριζόταν στις σκληρές κιθάρες και την παθιασμένη ερμηνεία του Σαδίκη αλλά αυτό δεν πρέπει να ξεγελάει . Η μουσική τους με στοιχεία από παράδοση και ρεμπέτικο ήταν περισσότερο ελληνική από αυτή πολλών! Το τότε Lp εκδόθηκε σε 1001 τεμάχια και αυτή τη στιγμή αποτελεί ένα από τα πιο συλλεκτικά κομμάτια της ελληνικής δισκογραφίας. Η έκδοση της Alltogethernow είναι μία αποθορυβοποιημένη και remastered έκδοση , από τους Τίτο Καργιωτάκη και Χρήστο Χαρμπίλα , του δίσκου βινυλίου και του 7” single που κυκλοφόρησε αργότερα με το περιοδικό «Στις σκιές του Β 23» . Το ένθετο επίσης είναι αναβαθμισμένο με σημειώσεις του Ντίνου Σαδίκη , ενώ στο cd θα περιέχεται και ένα σπάνιο βίντεο των «Εν Πλώ» . Στην έκδοση του βνυλίου το 7” single περιέχεται ξεχωριστά σαν δώρο .

Αργότερα θα εκδοθεί και άλλος ένας δίσκος των «Εν Πλώ» με τα 5 κομμάτια του EP που δεν κυκλοφόρησαν ποτέ μαζί με live και ακυκλοφόρητα.

Ο δίσκος είναι διαθέσιμος απο το on-line δισκοπωλείο της alltogethernow καθώς και σε επιλεγμένα καταστήματα

Οι απλοί άνθρωποι, ο χρόνος που φεύγει, το Σύνταγμα και μια Καλή Χρόνια

2011-12-31T15:49:00.007+02:00

(Σε λίγο θα) πάει ο παλιός ο χρόνος. το 2011 θα ανήκει στο (ένδοξο?) παρελθόν.Αν και η μέτρηση του χρόνου είναι καθαρά ανθρώπινη επινόηση έχει εξελιχθεί σε έναν από τους μεγαλύτερους δυνάστες μας. Τέτοιες ημέρες συνηθίζεται η ανασκόπηση των γεγονότων που σημάδεψαν όπως λέγεται τον χρόνο που φεύγει. Όμως ακόμη και πίσω από γεγονότα κρύβονται οι άνθρωποι. Εμείς είμαστε οι πραγματικοί πρωταγωνιστές όλων, είτε καλων είτε κακών. Άνθρωποι ήταν στις πλατείες του αραβικού κόσμου και διαδήλωναν. Άνθρωποι ήταν και είναι πίσω από τους οικονομικούς δέικτες της ύφεσης και αυτοί υποφέρουν. Άνθρωποι στις δικές μας πλατείες και δρόμους. Άνθρωποι γιόρτασαν την ανεξαρτησία του Σουδάν. Άνρωποι υπέφεραν και υποφέρουν από τον σεισμό στην Ιαπωνία και τις πλημμλυρες στην ΝΑ Ασία. Άνθρωποι και παιδιά πεθαίνουν από πείνα στην Σομαλία. Πάντα και παντού άνθρωποι απλοί και καθημερινοί. Οι άλλοι, οι γκλαμουράτοι, οι χαρτογιακάδες, τα μεγάλα "κεφάλια", οι "άρχοντες" βρίσκονται σε ρεβεγιόν, σε αίθουσες χρηματιστηρίων, συσκέψεων, υπουργικούς θώκους, μέσα στα πολυτελή τους αυτόκινητα και τις επαύλεις. Όσο και να θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι αυτοί καθορίζουν τους κανόνες του παιχνιδιού και ότι αυτοί είναι οι πρωταγωνιστές δεν θα το καταφέρουν. Εμείς γράφουμε το σενάριο, σκηνοθετούμε αλλά και έχουμε την ευθύνη της μουσικής επιμέλειας των γεγονότων. Εμείς και όχι αυτοί. Όταν τα καταλάβουμε αυτό, τότε θα μιλάμε για μια πραγματικά καλή χρονιά. Εδώ πιστεύουμε ότι το "Σύνταγμα της Ελλάδας" είναι ένα βαθύ πολιτικό και κοινωνικό κείμενο, όσο και αν κάποιοι προσπαθούν να το κάνουν κουρελόχαρτο. Ιδού τι αναφέρει το 'Σύνταγμα":

Άρθρο 1
3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό, υπαρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.

Άρθρο 2
1. Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχικής υποχρέωση της Πολιτείας.

Άρθρο 4
1. Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.
7. Τίτλοι ευγένειας ή διάκρισης ούτε απονέμονται ούτε αναγνωρίζονται σε Έλληνες πολίτες.

Άρθρο 9Α
Καθένας έχει δικαίωμα προστασίας από τη συλλογή, επεξεργασία και χρήση, ιδίως με ηλεκτρονικά μέσα, των προσωπικών του δεδομένων, όπως νόμος ορίζει. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων διασφαλίζεται από ανεξάρτητη αρχή, που συγκροτείται και λειτουργεί, όπως νόμος ορίζει.

Άρθρο 16
Όλοι οι Έλληνες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας, σε όλες τις βαθμίδες της, στα κρατικά εκπαιδευτήρια. Το Κράτος ενισχύει τους σπουδαστές που διακρίνονται, καθώς και αυτούς που έχουν ανάγκη από βοήθεια ή ειδική προστασία, ανάλογα με τις ικανότητές τους.

Άρθρο 22
5. Το Κράτος μεριμνά για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων, όπως νόμος ορίζει.

ΤΜΗΜΑ Δ': Ακροτελεύτια διάταξη
Άρθρο 120
4. Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία

Θα μπορούσαμε να βάλουμε άλλα τόσα άρθρα από το Σύνταγμα αλλά δεν έχει νόημα. Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο εδώ.

Και δείτε εδώ μερικές καταπληκτικές φωτογραφίες με τα γεγονότα του 2011.

ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ.

Villa 21 και Rehearsed Dreams από την Inner Ear!!!

2011-12-28T01:06:00.006+02:00

Mετά τα 7΄΄ singles Αthens Burning I & ΙΙ των Stress, έρχεται ακόμη μια ιστορική επανακυκλοφορία. Αυτή την φορά μιλάμε για ένα συγκρότημα θρύλο και δύο LP και δυο 7'' από τα πιο σπάνια και ακριβά (όταν και αν τα έβρισκε κανείς) της ελληνικής δισκογραφίας. Μιλάμε για τους Villa 21 φυσικά και την κίνηση της Inner Ear να επανακυκλοφορήσει όλη τους την δισκογραφία στην ιστορική Creep Records. Προσθέστε και το 7'' των Rehearsed Dreams και έχετε το καλύτερο δώρο των γιορτών. Αναλυτικά η ανακοίνωση της Inner Ear.

------------------------------ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ--------------------------------

Η Inner Ear επανακυκλοφορεί όλη τη δισκογραφία των Villa 21, στην ιστορική Creep Records, σε ένα πολυτελές Limited box set . Μία περίοδος στην οποία κυκλοφόρησαν τα δύο πρώτα τους LP (“Ghost on The Move” και “Men Of Clay”) και τα δύο μοναδικά τους επτάϊντσα (“I See No!/The dream” και “Move”). Στα παραπάνω προσθέστε ένα πλούσιο booklet με όλες τις δημοσιεύσεις του Τύπου της εποχής και σπάνιες φωτογραφίες του συγκροτήματος. Και για το τέλος μία πραγματικά μεγάλη έκπληξη για όλους τους φίλους του ελληνικού post punk: τρία κομμάτια των ιστορικών Rehearsed Dreams ηχογραφημένα το 1985, τα οποία κυκλοφορούν για πρώτη φορά σε ένα συλλεκτικό επτάϊντσο. Ένα ακόμα συγκρότημα της Creep Records το οποίο κυκλοφόρησε ένα και μόνο LP αναφοράς με τίτλο “Repulsion” την ίδια χρονιά. Τα κομμάτια προέρχονται από ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις του συγκροτήματος και θα δουν για πρώτη φορά το φως της μέρας. Ή το σκοτάδι της νύχτας αν το προτιμάτε...

Και οι δύο κυκλοφορίες είναι για προπαραραγγελία στο online shop της Inner Ear στην κατηγορία “reissues”. Προλάβετε πριν εξαντληθούν!

--------------------------------------------

Eυχασιστούμε το αδελφικό blog http://urbanaspirines.blogspot.com/2011/12/villa-21-creep-records.html γιαν την υπενθύμιση!!!

Χρόνια Πολλά μα πάνω από όλα Ειρήνη!!!

2011-12-25T15:53:00.002+02:00

«Η ειρήνη θα έρθει μόνο τότε, όταν οι αιτίες που προκαλούν τον πόλεμο κατανικηθούν. Όσο θα διαρκεί η κυριαρχία μιας χώρας πάνω στην άλλη ή η εκμετάλλευση μιας τάξης από μια άλλη, αδιάκοπα θα γίνονται προσπάθειες για την ανατροπή της υπάρχουσας κατάστασης. Ποτέ η ειρήνη δεν μπορεί να 'ρθει απ' τον ιμπεριαλισμό και τον καπιταλισμό."

Παντίτ Τζαβαρχαλάλ Νεχρού (1889 – 1964)

Δημήτρης Θεολόγου : Φταίνε τα τραγούδια

2011-12-21T23:02:00.003+02:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ISBN: 978-960-99366-5-1, σχήμα 17x 24, σελ.144

Τα κείμενα του Δημήτρη Θεολόγου τόσο τα πεζά, όσο και τα έμμετρα, ανακατεύουν μνήμες και εποχές, «Χρωματίζουν» μια πορεία ζωής, με στίχους, τραγούδια και έντονες βιωματικές αναφορές, δοσμένες με ευαισθησία και αφηγηματικό λόγο.

Στο βιβλίο του καταγράφει δυνατές στιγμές της διαδρομής του, από τις φτωχογειτονιές της Νέας Ιωνίας στο Βόλο στα δύσκολα μετεμφυλιακά χρόνια, στο Νέο Ψυχικό της δεκαετίας του ’60, το Νέο Ψυχικό των μικρασιατών προσφύγων , με τα μικρά σπιτάκια και τις αυλές. Και διατηρεί ζωντανή και δεμένη με όμορφα τραγούδια στιχάκια, αυτή τη διαδρομή με το δικό του πήγαιν’ έλα Βόλος – Αθήνα – Βόλος.

Μέσα από αφηγήσεις, ντοκουμέντα και φωτογραφίες μιλά για τους ωραίους ανθρώπους που τον έκαναν να αγαπήσει με πάθος την μουσική και τα τραγούδια. Τον Παναγιώτη Αχειλά, μεγάλο καλλιτέχνη στο βιολί και το κανονάκι και τον Νίκο Θεολόγου λαϊκό τραγουδιστή της μικρασιατικής παράδοσης. Δάσκαλοι κι οι δυο, στυλοβάτες της σχολής παραδοσιακής μουσικής της Νέας Ιωνίας του Βόλου, που έφεραν πολλούς νέους ανθρώπους κοντά στην μουσική παράδοση των προσφύγων και έδωσαν δεκάδες συναυλίες σε όλοι την Ελλάδα.

Ο Δημήτρης Θεολόγου γεννήθηκε και έζησε τα πρώτα του χρόνια στην Νέα Ιωνία του Βόλου. Στα πέτρινα χρόνια του ΄60 η οικογένεια του αναγκάστηκε να μεταναστεύσει στην Αθήνα (στο Νέο Ψυχικό). Τελειώνοντας το δημοτικό ξεκίνησε να δουλεύει σαν υπάλληλος σε βιβλιοπωλείο ενώ παράλληλα τελείωσε νυχτερινό Γυμνάσιο & Λύκειο.
Έκανε ραδιοφωνικές εκπομπές για μια δεκαετία. Ταξίδεψε με όχημα την μουσική και τα τραγούδια μέσα από τις συχνότητες της «Κοκκινοσκουφίτσα στα fm», του «Αιγαίο fm», του «Ράδιο Βερόνικα» και της «Αθηναϊκής Ραδιοφωνίας». Σήμερα εργάζεται σαν υπεύθυνος πωλήσεων στο χώρο των βιβλιοχαρτοπωλείων και κατοικεί στο Χαλάνδρι.

Stress : “Athens Burning I” & “Athens Burning II”

2011-12-16T00:15:00.003+02:00

Είναι σίγουρα από τις επανακυκλοφορίες που περιμέναμε πολέ καιρό. Β B-otherSide records 30 χρόνια μετά μας δίνει την ευκαιρία να βάλουμε στην δικσοθήκη μας ένα από τα "σπάνια" κομμάτια του παζλ ελληνική ανεξάρτητη μουσική. Η αλήθεια είναι ότι το Δελτίο Τύπου μας ήρθε εδώ και λίγο καιρό, και συγκεκριμένα πριν από τις 3 Δεκεμβρίου που ήταν η επίσημη (επανα)κυκλοφορία των Stress. Διαβάστε λοιπόν και σπεύστε.

---------------------ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-------------------------

Έχουν περάσει 30 ακριβώς χρόνια από την δημιουργία του Athens Burning από τους Stress και το μήνυμά τους παραμένει ειδικά αυτήν την περίοδο, πιο επίκαιρο από ποτέ. Η B-otherSide records με χαρά φέρνει στο φως τις ηχογραφήσεις της πρώτης περιόδου των Stress ,από το 1982 έως και το 1985 ,συνολικά 9 τραγούδια μοιρασμένα σε 2 διαφορετικά single, σε 500 αριθμημένες κόπιες. Τις ηχογραφήσεις προλογίζει ο Αργύρης Ζήλος, σε ένα απόσπασμα από την πρώτη ραδιοφωνική παρουσίαση των Stress.Τα singles περιλαμβάνουν ένα 4-σέλιδο ένθετο με φωτογραφίες και στίχους στα ελληνικά και αγγλικά, ενώ οι πρώτες 100 κόπιες θα δίνονται σε ειδική συσκευασία που θα περιλαμβάνει ένα κουτί με το σήμα της μπάντας,τα δύο singles και μια αφίσα σε μέγεθος Α3, υπογεγραμμένη από την μπάντα, αποκλειστικά μέσα από το mailorder της Labyrinth Of Thoughts (http://labyrinthofthoughts.gr/).

Alexander Herzen: η πρόοδος, ο στόχος και η απάτη

2011-12-11T23:25:00.003+02:00

Είναι πραγματικά περίεργο πως κάποιοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι όλες αυτές οι θυσίες στις οποίες μας υποβάλλουν είναι για το καλό τόσο το δικό μας όσο και των επόμενων γενεών. Το έργο "θυσίες εδώ και ρύζι και μέλι μετά" είναι χιλιοπαιγμένο και ίσως να αρχίζει να κουράζει. Ολόκληρες θρησκείες και πολιτικά συστήματα έχουν στηριχτεί σε αυτό και πλέον ίσως είναι καιρός να γραφτεί νέο σενάριο. Και αν το θέμα του "σωστού" και "ηθικού" τρόπου ζωής μπορεί και να το συζητήσουμε και να έχει και ενδιαφέρον, εκείνο για το οποίο δεν μπαίνουμε καν στην διαδικασία ανταλλαγής απόψεων είναι αυτό των θυσιών των κοινωνικών και ανθρωπιστικών κεκτημένων ώστε να ζήσουν κάποιοι, κάποτε σε έναν ίσως καλύτερο κόσμο. Και επειδή τα περισσότερα (άν όχι όλα) έχουν ειπωθεί κατά το παρελθόν και καλύτερα από εμάς ας πάμε στο 1847 όπου ο Ρώσος διανοούμενος και φίλος του Μπακούνιν (έτσι για να δώσουμε και πλαίσιο στο οποίο κινούταν) Αλεξάντερ Χέρζεν έγραφε:

"Αν η πρόοδος είναι ο στόχος, τότε για ποιούς δουλεύουμε; Ποιός είναι αυτός ο Μολόχ, ο οποίος, καθώς τον πλησιάζουν οι καταπονημένοι, αντί να τους επιβραβεύει, αποτραβιέται και, σαν παρηγοριά στα εξαντλημένα πλήθη που φωνάζουν "Εμείς, οι μελλοθάνατοι, σε χαιρετούμε!", μπορεί να δώσει μόνο τη γελοία απάντηση ότι με το θάνατό τους όλα θα είναι ωραία στη γη; Επιθυμείτε πραγματικά να καταδικάσετε τα ανθρώπινα όντα, τα οποία ζουν σήμερα το θλιβερό ρόλο των καρυάτιδων που βαστούν την οροφή, πάνω στην οποία μια μέρα θα χορεύουν άλλοι, ή το ρόλο των άθλιων δούλων στη γαλέρα που, βουτηγμένοι ως τα γόνατα στη λάσπη, τραβούν κουπί με τις ταπεινόφρονες λέξεις στη σημαία τους: "Μελλοντική Πρόοδος"; Ένας στόχος που είναι απείρως μακριά δεν είναι καν στόχος, είναι απάτη. Ένας στόχος πρέπει να είναι κοντά - τουλάχιστον στο μισθό του εργάτη ή στη χαρά από την εργασία που εκτελείται. Κάθε εποχή, κάθε γενιά, κάθε ζωή είχε, και έχει τις δικές της εμπειρίες, και en route νέα αιτήματα γεννιούνται, νέες μέθοδοι".

Το παραπάνω απόσπασμα έχει χρησιμοποιηθεί πολλάκις σε συζητήσεις περί του καθεστώτος της (πρώην) Σοβιετικής Ένωσης αλλά σίγουρα δεν είναι και άσχετο στην κουβέντα περί των θυσιών που μας ζητούν οι υπέρμαχοι των (νεο)φιλελέυθερων και καπιταλιστικών ιδεωδών. Αλήθεια αυτές οι θυσίες θα προστατεύσουν των μέλλον των παιδιών μας ή το παρών κάποιων ξένων?? Και αν σε κάποιους τέτοιες κουβέντες ακούγονται ουτοπικές δεν πειράζει. Καληνύχτα τους και καλό μας ξημέρωμα.

Το Σινέ Γιουσουρούμ παρουσιάζει: Νίκος Καζαντζάκης: Ακροβάτης πάνω από το χάος!!

2011-11-30T22:26:00.002+02:00

Νίκος Καζαντζάκης. Ο συγγραφέας του Ζορμπά. Ο άνθρωπος που δεν δίστασε να γράψει ότι πραγματικά σκεφτόταν και ας αυτό τον οδήγησε σε σύγκρουση με όλων των λογιών τα κατεστημένα (πολιτικά, θρησκευτικά κλπ). Τα χέρι που έγραψε μια ασκητική διαφορετική από τις άλλες και άγγιξε (και αγγίζει) γενιές και γενιές. Από τον Αλέξη Ζορμπά, στον Ελ Γκρέκο και από εκεί στον φτωχούλη του θεού και στον τελευταίο πειρασμό. Αφορισμοί, (αυτο)εξορία, ταξίδια μα πάντα "μια φούχτα χώμα που το κουβαλούσε μαζί του παντού με σκοπό να το επιστρέψει εκεί που άνηκε.". Τα υπόλοιπα στην ταινία-αφιέρωμα στον Ν. Καζαντζάκη με τίτλο Νίκος Καζαντζάκης: Ακροβάτης πάνω από το χάος. Καλή σας προβολή. Αντιγράφουμε από την σελίδα του Ρεπορτάζ Χωρία Σύνορα:

"Μια ταινία μεγάλου μήκους και μικτής τεχνικής (ντοκουμέντα, δραματοποιημένες σκηνές και χρήση ψηφιακής τεχνολογίας) για τη ζωή και το έργο του Νίκου Καζαντζάκη. Ενα κινηματογραφικό έργο, που ανιχνεύει τον πυρήνα της ρωμαλέας σκέψης, την περιπετειώδη ζωή και το βαθύ ψυχισμό της πληθωρικής προσωπικότητάς του, με αφορμή τη συμπλήρωση πενήντα χρόνων από τον θάνατό του (1957).

Γυρισμένο στα βήματα του Καζαντζάκη, σε δεκάδες μέρη της Ελλάδας και του εξωτερικού, το ντοκιμαντέρ αναδεικνύει μια άγνωστη πτυχή της πνευματικής δραστηριότητας του Καζαντζάκη, αυτήν της γραφής σεναρίου, δεδομένου - όπως αναφέρει ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος Λευτέρης Χαρωνίτης - ότι είναι από τους πρώτους που διείδαν τη μεγάλη εξέλιξη του κινηματογράφου, στη δεκαετία του 1920."

Σκηνοθεσία: Λευτέρης Χαρωνίτης
Σενάριο: Λευτέρης Χαρωνίτης, Επιστημονικός Σύμβουλος: Σταμάτης Φιλιππίδης
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Σάκης Μανιάτης
Μοντάζ: Ανδρέας Μότσιος
Ήχος: Γιώργος Χριστοδούλου
Μουσική: Χρήστος Λεοντής
Παραγωγή: Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ηρακλείου & ΕΚΚ
Αφήγηση: Μαρία Τζομπανάκη, Χρήστος Τσάγκας, Αχιλλέας Κυριακίδης, Τάσσος Γουδέλης, Αγάπη Μανούρα

ΤΟ πρώτο μέρος

Ν. Καζαντζάκης: Ακροβάτης πάνω από το χάος (1/2) by tvxorissinora

Το δεύτερο μέρος

Ν. Καζαντζάκης: Ακροβάτης πάνω από το χάος (2/2) by tvxorissinora

Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: The Girls

2011-11-20T23:36:00.005+02:00

Είμαστε στο 1966 και τέσσερα δεκαεξάχρονα κορίτσια από την Αθήνα δημιουργούν το πρώτο ελληνικό γυναικείο συγκρότημα garage. Λίγο αργότερα γίνονται και το πρώτο ελληνικό γυναικείο γκρουπ που θα ηχογραφήσει δίσκο στην χώρα μας. Πρόκειται για ένα 45άρι με τίτλο Hellow Beethoven / Rocket For Girls που κυκλοφόρησε από την Music Box (Jenny Mastorakis - The Girls, 1966). Οι the Girls ήταν: Μπέσσυ - κιθάρα, Μαρί Ανν -μπάσο, τραγούδι, Έφη - όργανο, Τζούλι - ντραμς, τραγούδι. Δυστυχώς αυτά είναι τα μοναδικά στοιχεία που έχουμε για τις The Girls.

Hints and Tips:

Τα κομμάτια των THe Girls μπορεί κανείς να τα βρει στις συλλογές: Greek Garage Bands of The 60's (1991), Τα πρώτα Ελληνικά Συγλροτήματα Sixties Garage Bands (2003) καθώς και στην Αμερικάνικη συλλογή Girls in The Garage!!!

Oι The Girls ήταν επίσης και το μοναδικό γυναικείο συγκρότημα που ηχογράφησε στην δεκαετία του 60.

Εν (αναμονή) πλω!!!

2011-11-11T22:18:00.001+02:00

Τέος Ρόμβος: Τρία Φεγγάρια στην Πλατεία (διαβάστε και κατεβάστε δωρεάν)

2011-11-06T17:55:00.003+02:00

Τέος Ρόμβος λοιπόν. Πολλοί συγκρίνουν την επίδραση του έργου του με την επίδραση που είχε ο Μεγάλος Ανατολικός του Εμπειρίκου. Είναι ίσως από τους λιγότερο γνωστούς (στο ευρύ κοινό) συγγραφείς της γενιάς του. Κοιτάζοντας την πορεία της ζωής του δεν μπορείς παρά να του αποδώσεις (και δικαιωματικά) τον του πολίτη του κόσμου. Μην πάει όμως ο νους σας σε cosmopolital καταστάσεις. Όταν λέμε (κοσμο)πολίτη αναφερόμαστε σε, φτώχεια, ταλαιπωρίες, "προβλήματα" με την κάθε είδους εξουσία και πολλές φορές σε αυτό που οι καθώς πρέπει ονομάζουν αλητεία. Από την Αθήνα (όπου γεννήθηκε), στα καράβια που μπαρκάρισε μαζί τους το 1961, και μετά στην Γαλλία του 68, την Αμέρικα και την Αφρική με ενδιάμεσο σταθμό την Γερμανία. Επιστροφή στην πατρίδα, πέρασμα από το Κρανίδι Πελοποννήσου και μετά στην πανέμορφη Άνω Χώρα της Σύρου. Με το πολυεπιδραστικό του έργο του να καλύπτει χρονικά πάνω από τέσσερις δεκαετίας ο Τέος Ρόμβος αποφάσισε στα μέσα του περασμένου Φλεβάρη να "ελευθερώσει" στο δίκτυο όλο του το έργο. Επισκεφτείτε το ιστολόγιό του και απολαύστε κείμενα, απόψεις και βίντεο από όλη την διαδρομή του συγγραφέα. Εμείς επιλέξαμε για σήμερα το "Τρία Φεγγάρια στην Πλατεία". (διαβάστε το ή κατεβάστε το ολόκληρο εδώ) Τα υπόλοιπα τα αφήνουμε σε εσάς να τα ανακαλύψετε. (http://romvos.wordpress.com)

--------------ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ-----------

Τη νύχτα εκείνη που καίγονταν τα Εξάρχεια, με πρόσωπα βγαλμένα από φλαμανδικούς πίνακες με λιγοστούς φωτισμούς σε απαλό κίτρινο χρώμα, με μάτια γάτων που βλέπανε στο σκοτάδι, με τον πόθο και το πάθος της ανατροπής στο αίμα, στην ψυχή, στο μυαλό και στα χέρια, γυρνάγανε οι σκιές μας στα αναχώματα και στα οδοφράγματα που είχαμε στήσει τη μέρα και απωθούσαμε τους οργανωμένους που έρχονταν να χαλάσουν... Και κάθε νύχτα καιγότανε η πλατεία με τα μεθύσια, τις ξέφρενες συζητήσεις, τις ασυναρτησίες, τους έρωτες, τις φωνές, τους τσακωμούς, τους ντενεκέδες των σκουπιδιών που κυλάγανε στην κατηφοριά, τα άδεια μπουκάλια που σπάγανε με εκκωφαντικό θόρυβο στους τοίχους των κοιμισμένων πολυκατοικιών, τα εκατό που φτάνανε και κάνανε απειλητικούς κύκλους σαν καρχαρίες γύρω στην πλατεία, κοιτάζοντας προκλητικά κι εκείνοι κι εμείς, ένα παιχνίδι με κλέφτες και αστυνόμους.[...]

04/11/2011 : The Mission live@Fuzz

2011-11-02T23:18:00.004+02:00

Είναι γεγονός. Οι Mission για μια και μοναδική εμφάνιση στην Αθήνα. Σε μια βραδιά γεμάτη νοσταλγία και μόνο. Ξεχάστε ότι άλλο είχατε να κάνετε εκείνη την ημέρα. Οι Mission είναι εδώ και στο Fuzz. Μαζί τους, ως opening act, οι Common Sense σε μια από τις λίγες ζωντανές τους εμφανίσεις και λίγο (??) πριν την ολοκλήρωση (???) του νέου και τελευταίου τους άλμπουμ με τίτλο "Sunset". Μια δυνατή βραδιά μόνο για εκείνους που μπορούν να αντέξουν την νοσταλγία και τα πήγαινέλα στο παρελθόν που μας στιγμάτισε για πάντα.

-------------ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ--------------

Ο Wayne Hussey, o Craig Adams και ο Simon Hinkler ενώνουν ξανά τις δυνάμεις τους και έρχονται στην Αθήνα στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής περιοδείας τους για τη συμπλήρωση 25 χρόνων επιτυχημένης πορείας.Πρόκειται για μία ιδιαίτερη βραδιά καθώς οι Mission θα παρουσιάσουν τραγούδια μόνο από τα albums που ηχογράφησαν με το αρχικό line up! Το set, σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Hussey «δεν θα έχει καθόλου καινούργια τραγούδια. Αυτό το show των Mission έχει να κάνει μόνο με τη νοσταλγία!» Μαζί με τους Sisters Of Mercy (από τους οποίους, ως γνωστόν, προέρχονται ο Hussey και ο Adams), τους Cult και τους Fields Of The Nephilim, οι Mission αποτελούν ένα από τα εμβληματικότερα ονόματα στο χώρο του Gothic / Hard Rock. Η αρχή έγινε με το θρυλικό Wasteland- με τους αιχμηρούς στίχους και το πρώτο Top 20 hit single του γκρουπ - για να ακολουθήσουν μία πληθώρα επιτυχημένων singles, - τα οποία θα ακούσουμε live - όπως τα Tower Of Strength, Butterfly On A Wheel, Garden Of Delight, Deliverance, Beyond The Pale, Serpents Kiss, Stay With Me, Severina, Hand Across The Ocean, Like A Child Again, Never Again, Evangeline κ.α., Κομμάτια - σταθμός τόσο για το ίδιο το γκρουπ όσο και για ένα ολόκληρο μουσικό κίνημα, που δυόμιση δεκαετίες μετά φαίνεται να το επηρεάζει ακόμα!

Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: Art of Parties

2011-10-28T19:29:00.010+03:00

Δανείστηκαν το όνομά τους από ένα κομμάτι των Βρετανών Japan (από τον δίσκο Tin Drum). Σχηματίστηκαν στην Αθήνα στις αρχές της δεκαετίας του 80 από τους: Andy(Παντελής Βασιλάκης, vocals, guitars), James (Δημήτρης Βασιλάκης, Vassilakis vocals, bass, keys), Adam (Θανάσης Οικονόμου, guitars), και τον Γιώργο Ορφανουδάκη. Στην συνέχεια την θέση του Ορφανουδάκη στα drums πήρε ο Κώστας Κυριακίδης, ενώ αργότερα και μετά από μερικές αλλαγές στην θέση του drummer ο Γιώργος Κατσσούφης έγινε μέλος των Art Of Parties παίζοντας synths.

Με την πάροδο των χρόνων ο Δημήτρης πήρε την θέση του στα σαξόφωνα, ο Παντελής δούλεψε τόσο στα σαξόφωνα όσο και στα synths, ενώ διάφοροι μουσικοί συνεργάστηκαν με το γκρουπ. Οι Art Of Parties έπαιζαν new wave ενώ δεν ήταν (και δεν είναι) λίγοι εκείνοι που τους θεωρούν ένα από τα καλύτερα electro pop συγκροτήματα της δεκαετίας του 80.

Το 1984 κυκλοφόρησαν,από την θρυλική Creep, το single "Last Time / Central Room" το οποίο και θεωρείται ένα από τα καλύτερα του είδους στην ελληνική μουσική σκηνή. Το 1990 κυκλοφορούν το ένα και μοναδικό τους LP με τίτλο "Elements" από την Pulse Records. To 1984 συμμετείχαν (μαζί με Metro Decay, Villa 21 και Cpt. Nefos) στο ανεπανάληπτο και επίσης θρυλικό live στο Λύκειο της Γκράβας στην Αθήνα (23/03/1984).

Hints and tips

O Kώστας Κυριακίσης υπήρξε μέλος των Spitfire, των Vavel και των Raw Silk.

Στην συλλογή που έχει κυκλοφορήσει, ανεπίσημα, από το live στην Γκράβα, οι Art Of Parties φέρονται να συμμετέχουν με 2 κομμάτια το Νο More Words και ένα χωρίς τίτλο. Ο τίτλος του κομματιού αυτού (μάλλον) είναι Love.

Tα κομμάτια του Single περιέχονται και στην συλλογή "Returns of The Creeps- The singles" από την Creep φυσικά.

Ο Δημήτρης Βασιλάκης είναι καταξιωμένος μουσικός της jazz (saxo) και είναι βασικό μέλος του Dimitri Vassilakis Quintet. Έχει επίσης συγγράψει ένα από δημοφιλέστερα βιβλία για εκμάθηση σαξοφώνου στην Ελλάδα (Μελέτη Σαξοφώνου).

O Παντελής Βασιλάκης είναι ειδικός Μουσικής και Ακουστικής στο DePaul University, Chicago, IL.

Ο Θανάσης Οικονόμου είναι καθηγητής Αρχιτεκτονικής στο Georgia Tech, Atlanta, GA.

&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;

Ακούστε το νέο άλμπουμ των 2L8: New Battles, without honor and humanity!!!

2011-10-21T00:28:00.003+03:00

Περιμέναμε αρκετό καιρό για το νέο βήμα των 2L8. Η αλήθεια είναι όταν μάθαμε τον τίτλο του νέου τους άλμπουμ παραξενευτήκαμε.Βλέπετε "New Battles, without honor and humanity" είναι επίσης τίτλος ιαπωνικής ταινίας (1973 του Kinji Fukasaku που ανήκει στο είδους Yakuza film και είναι εμπνευσμένη από μια σειρά άρθρων του διάσημου Ιάπωνα δημοσιογράφου Kōichi Iiboshi), αλλά και τίτλος κομματιού του (επίσης Ιάπωνα μουσικού) Tomoyasu Hotei, μια εκτέλεση του οποίου περιέχεται και στο soundtrack της ταινίας Kill Bill (ξεχάστε την ταινία και κρατήστε μόνο το OST). Πριν λίγες ημέρες λοιπόν λάβαμε το δελτίο τύπου της νέας κυκλοφορίας των 2L8 και αμέσως σπεύσαμε να την ακούσουμε στην επίσημη ιστοσελίδα τους, Προτού (ξανα)ακούσουμε το νέο διπλό άλμπουμ ας ρίξουμε μια ματιά στο τι μας έλεγαν οι 2L8 μέσα από το δελτίο αυτό.

----Δελτίο τύπου κυκλοφορίας “New Battles, without honor and humanity”---

Οι 2L8 στις 14 Φεβρουαρίου του 2011 ζητούν από τους φίλους τους να αποδείξουν έμπρακτα την αγάπη τους και να βρεθούν αρωγοί σε μία καινοτόμο διαδραστική μουσική ενέργεια. Και η έκκληση τους γίνεται δεκτή με ενθουσιασμό. Μερικούς μήνες αργότερα παρουσιάζουν τελειωμένη την νέα τους δισκογραφική απόπειρα με γενικό τίτλο "New Battles, without honor and humanity", ένα άλμπουμ το οποίο θα είναι το πρώτο στη χώρα μας το οποίο χρηματοδοτήθηκε από το ίδιο το κοινό! Και πόση, μα πόση σημασία έχει για ένα άλμπουμ το οποίο πραγματεύεται τις μάχες γενεών για ισότητα, ισονομία, ελευθερία, να καταφέρνει να βγαίνει άσπιλο, μακριά από τους κανόνες του κέρδους! Αυτό το χρωστάμε σε όλους τους φίλους μας, που τόσο αλτρουιστικά στηρίξανε την προσπάθεια μας, και τώρα έφτασε η ώρα να επιστρέψουμε την αγάπη που μας δόθηκε! Μία από τις μεγαλύτερες παραγωγές που έχουν γίνει στη χώρα μας έφτασε στην ολοκλήρωση της, ένα διπλό άλμπουμ χωρισμένο σε 32 μουσικά τμήματα, χρηματοδοτημένο από πολλούς αλλά ελεύθερο για ΌΛΟΥΣ.

Γιατί η μουσική πρέπει να είναι ελεύθερη.

Μπείτε στο official site των 2L8, www.2L8.gr, ακολουθείστε το link και κατεβάσετε το νέο διπλό album με ελεύθερη συνεισφορά

--------------------------------------------------------

Και τώρα ακούστε το New Battles, without honor and humanity!

CD1- Sunlight
&amp;amp;amp;lt;a href="http://2l8toolate.bandcamp.com/album/new-battles-without-honor-and-humanity-sunlight"&amp;amp;amp;gt;New Battles, without honor and humanity - Sunlight by 2L8&amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;gt;

CD2 - Moonlight
&amp;amp;amp;lt;a href="http://2l8toolate.bandcamp.com/album/new-battles-without-honor-and-humanity-moonlight"&amp;amp;amp;gt;New Battles, without honor and humanity - Moonlight by 2L8&amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;gt;

giusurum's links :

Συζήτηση με τον 2L8 - giusurum.blogspot.com/2009/09/2l8.html

2L8 LINKS
www.2L8.gr
http://www.facebook.com/2l8toolate
http://twitter.com/2l8toolate
http://www.dailymotion.com/2-L8
http://theplacepromisedinourearlydays.blogspot.com/

?

2011-10-14T00:46:00.002+03:00

Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: Yellow Pages

2011-10-07T20:28:00.005+03:00

Οι Yellow Pages είναι ακόμη μια περίπτωση συγκροτήματος από την δεκαετία του 80 για το οποίο δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου πληροφορίες. Η μοναδική τους κυκλοφορία είναι ένα 7'' το 1982 με τίτλο Now I Know/Nightmares από την Happening Records. Από το 7'' και το οπισθόφυλλό του προέρχονται οι μοναδικές πληροφορίες που έχουμε για το αυτούς. Τα μέλη τους ήταν: Sotiris (Σωτήρης Φασουλόπουλος)- μπάσο και φωνητικά, Basil (Βασίλης Μποροβάς)- φωνητικά, κιθάρες και synth, John - πλήκτρα, Alexandre-ντραμς, Υannis- κιθάρες.

Πρόκειται για ένα "κλασσικό" new wave συγκρότημα της εποχής με επιρροές από New Order, Stranglers κ.α . Δυστυχώς είναι δύσκολο να εντοπίσει κανείς τα μετέπειτα βήματα των μελών των Yellow Pages. Όποιος διαθέτει επιπλέον υλικό ή και πληροφορίες για τους Yellow PAges ας επικοινωνήσει μαζί μας.

Hints and tips

Την παραγωγή του single των Yellow Pages έκαναν o Γιώργος Σκαρλάτος (Magic de spell) και ο Θοδωρής Βλαχάκης (Magic de spell, Alice In A Nightmare, Τα Παιδιά Του Ήλιου).

Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Πολιτισμού Πάτρας 13ο Διεθνές Πανόραμα 1/10 – 8/10/2011

2011-09-30T01:39:00.002+03:00

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Πολιτισμού Πάτρας συνεχίζει φέτος την επί 13 χρόνια πορεία του, σταθερό στην φιλοσοφία να αποτελεί ενα πόλο έλξης Τέχνης και Πολιτισμού. Να στέκεται ως το πεδίο όπου δημιουργός, έργο και θεατής βρίσκονται σε συνεχή διάλογο. Να είναι ο παράγοντας που αναζητεί και προβάλλει το νέο, το καινούριο μέσα από το πρωτότυπο έργο τέχνης, το κινηματογραφικό έργο και όχι μόνο. Ένας φορέας τέχνης και πολιτισμού που επιβραβεύει την κινητοποίηση της ελεύθερης έκφρασης και του πνευματικού διαλόγου παράλληλα με την έξοδο απο την πνευματική αδράνεια και την εξατομίκευση.

Με βασικό άξονα το κινηματογραφικό έργο το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου και Πολιτισμού Πάτρας ήδη από πέρυσι επεκτείνει τις δραστηριότητές του σε ποικίλα πεδία των τεχνών όπως το θέατρο, τη φωτογραφία, την ποίηση, την έντεχνη μουσική και την εικαστική δημιουργία, μέσω της συμμετοχής όλο και περισσότερων προσώπων - φορέων της πόλης και όχι μόνο που δραστηριοποιούνται σε θέματα τέχνης και πολιτισμού.

Σε μια εποχή κρίσης το Φεστιβάλ επιχειρεί να διερευνήσει κατά πόσο η τέχνη, ο πολιτισμός και μαζί, άρρηκτα, η γηγενής ανθρώπινη έκφραση επηρεάζονται ή περνούν τους δικούς τους δύσκολους καιρούς, με την βεβαιότητα ότι δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η αναζήτηση του νέου, του καινούριου, του δημιουργικού θα στηρίξει την βεβαιότητα αυτή και θα γεννήσει λύσεισ και διεξόδους.

Η ανταπόκριση εκτός των ορίων της Πάτρας τόσο σε συμμετοχές όσο και σε υποδοχή του ίδιου του Φεστιβάλ, καθώς αυτό ταξιδεύει όλο το χρόνο σε όλη την Ελλάδα, ενίσχυσαν τον διεθνή χαρακτήρα του Φεστιβάλ αλλά και επετεύχθη κάτι πολύ σημαντικότερο. Απέδειξε την ανάγκη για συνύπαρξη των ανθρώπων και των τεχνών, για συνδιαλλαγή των ιδεών και της κουλτούρας και έγινε ένας ακόμη τόπος όπου άνθρωποι διαφορετικοί σε όλα τα επίπεδα εκφράστηκαν και παράλληλα επικοινώνησαν, με αλληλοσεβασμό και κριτική σκέψη, το ατομικό και το συλλογικό μέσω της εγγενούς γλώσσας της ανθρώπινης φύσης, της τέχνης.

more@

http://www.independent.gr/

Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: Shit Hit The Fan

2011-09-23T00:15:00.017+03:00

Οι Shit Hit The Fan δημιουργήθηκαν στην Αθήνα το 1995 και είναι από εκείνες τις περιπτώσεις των συγκροτημάτων που παρέμειναν μακριά από την πεπατημένη "εμπορική" οδό και προτίμησαν τις ζωντανές εμφανίσεις σε διάφορα στέκια, καταλήψεις και χώρος με ιδεολογικό υπόβαθρο. Η αλήθεια είναι ότι δεν είναι εύκολο να εντοπίσεις τα ίχνη τους στο πέρασμα των χρόνων αφού ακόμη και για τα μέλη τους ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά. Δημιουργήθηκαν από τον Κώστα Διαβολίτση (συνθέτη και τραγουδιστή των πρώτων Deus X Machina) ενώ μπάσο έπαιζε η Κερασιά (πρώην Petunia Pig), ενώ -δυστυχώς- δεν υπάρχει κάποια πληροφορία για τα υπόλοιπα μέλη τους.

Η παρουσία του Διαβολίτση όπως είναι φυσικό "δάνεισε" πολλά στοιχεία στους SHTF από το ύφος των πρώτων Deus X Machina δίνοντας στον ήχο τους έντονα αρώματα punk και hardcore. Η μοναδική τους κυκλοφορία είναι ένα 7'' (Οκτώβριος του 1995) από την D.I.Y Records (D.I.Y 002) που συνχρηματοδοτήθηκε από την κολεκτίβα της "VIllas Amalias". Πρόκυται για ένα πολύ σπάνιο 7" με λιτό artwork (χάρτινος φάκελος σφραγισμένος το λογότυπο του συγκροτήματος) που κυκλοφόρησε σε (πολύ) περιορισμένα αντίτυπα και περιείχε 5 κομμάτια: Sunday, Overdrive, Change, Lovedog και Yeoew!.

To 1996 συμμετέχουν με τα κομμάτια City και Freddy Kruegeration, στην συλλογή "Διατάραξη Κοινής Ησυχία" που κυκλοφόρησε επίσης από την D.I.Y Records (D.I.Y 003), ενώ έναν χρόνο αργότερα τα κομμάτια τους Words και Mine συμπεριλαμβάνονται στην κασσετοσυλλογή "1000+1 Tilt #5 - The Growing Out Of Me".

Hints and Tips

Στο εσωτερικό του φακέλου (εκτός από το 7'') υπήρχε και οι στίχοι σε χειρόγραφο βιβλιαράκι το οποίο κυκλοφόρησε σε δυο χρώματα, πορτοκαλί και κίτρινο.

O Διαβολίτσης μετά του SHTF έφταξε τους Λεπτοδείκτες και το 2010 τους So Uzd.

H Κερασιά αργότερα πέρασε και από τους Pop In Noise όπου και τραγουδούσε.

Shit Hit The Fan - City

Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: Moist Device

2011-09-17T15:45:00.008+03:00

Οι Moist Device δημιουργήθηκαν το 1985 στην Αθήνα και η μουσική τους χαρακτηρίζεται ως ένα από τα καλύτερα δείγματα Ελληνικής post-punk. Είναι η εποχή που φαινομενικά η πανκ έχει "πεθάνει" αλλά η κληρονομιά της επηρεάζει σχεδόν τα πάντα γύρω από την Ροκ μουσική. Τα μέλη του γκρουπ ήταν: Γιάννης Κωστοβασίλης (Kokobil) κιθάρα και φωνή, Γιώργος Πιπίνης (Pop) μπάσο και φωνή, Γιώργος Δρακόπουλος (Vrutos) πλήκτρα, Τάσος Κάτσαρης (Saxulis) σαξόφωνο και Στέφανος Λαρεντζάκης (Larry) τύμπανα. Οι Κωστοβασίλης και Λαρεντζάκης υπήρξαν μάλη των θρυλικών Χωρίς Περιδέραιο.

Η μοναδική τους κυκλοφορία ήταν το 7'' Six days (don't make a week)/Youth can never die από την Enigma ( η οποία έχει κυκλοφορήσει μεταξύ των άλλων και την συλλογή Διατάραξη Κοινής Ησυχίας) σε παραγωγή Σπύρου Περιστέρη. Το single κυκλοφόρησε σε 500 αντίτυπα και ως εξώφυλλο χρησιμοποιήθηκε μια φωτογραφία του διάσημου Βρετανού φωτογράφου Donald McCullin.

Παρόλο που είχαν εκρηκτική σκηνική παρουσία και το single τους άφησε τις καλύτερες των εντυπώσεων οι Moist Device διαλύθηκαν σχεδόν αμέσως μετά την κυκλοφορία του. Μετά την διάλυσή του όλα τα μέλη τους συμμετείχαν σε αρκετές γνωστές μπάντες της εποχής. Ο Δρακόπουλος στους "Venericna Bolest" και "Γενιά Του Χάους", ο Κάτσαρης στους "Libido Blume", ο Πιπίνης στους "Venericna Bolest" και πολύ αργότερα ο Λαρεντζάκης στις "Κουμπότρυπες Α.Ε."

Hints and Tips

Το κομμάτι τους Youth can never die συμπεριλήφθηκε στην συλλογή "Inspiration?? Oh Yew Inspiration" που κυκλοφόρησε από την GANUMA DE LINARUS και το ΠΑΝ- ΔΑΙΜΩΝΙΟ (http://pandemonio.wordpress.com)

Στην σελίδα τους στο myspace μπορείτε να ακούσετε και δυο επιπλέον του single κομμάτια (το Flashes και το Camel) από ζωντανή τους εμφάνιση.

12/09 -30/10/2011 - Έκθεση PEEPEE: Λάκης και Άρης Ιωνάς/The Callas

2011-09-14T19:25:00.010+03:00

Ο Πολιτιστικός Οργανισμός ATOPOS Contemporary Visual Culture (ATOPOS CVC) εισάγει την νέα του θεματική έρευνα γύρω από το ανθρώπινο σώμα και τις σύγχρονες ερωτικές πρακτικές, με την έκθεση Peepee των Λάκη και Άρη Ιωνά / The Callas, σε επιμέλεια Βασίλη Ζηδιανάκη. Από τον Σεπτέμβριο έως και τον Οκτώβριο του 2011, οι The Callas παρουσιάζουν την δεύτερη ατομική τους έκθεση με τίτλο Peepee. Η έκθεση περιλαμβάνει σειρά από video projections, installations και performances ειδικά σχεδιασμένα για τα ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά στοιχεία του κτηρίου της ATOPOS CVC, στην οδό Σαλαμίνος 72, και πλαισιωμένα από τις ζωντανές μουσικές εμφανίσεις των The Callas. Με την έκθεση Peepee των The Callas, η ATOPOS CVC συμμετέχει στην διεθνή πλατφόρμα σύγχρονης τέχνης ReMap 3. Παράλληλα με την έκθεση, η ATOPOS CVC παρουσιάζει το Atopic Bodies [NINE]: The Dancendettes.

Το Atopic Bοdies είναι ένα project της ATOPOS CVC εν εξελίξει, το οποίο εξερευνά την εκκεντρική και αταξινόμητη φύση του ανθρώπινου σώματος στη σύγχρονη οπτική κουλτούρα. Στο Atopic Bodies [NINE]: The Dancendettes, η ATOPOS CVC συνεργάζεται με τους Callas και τις Callasettes, την γυναικεία συμπληρωματική χορευτική τους ομάδα, και παρουσιάζει μία σειρά από performances πάνω στο νέο installation-stage των καλλιτεχνών.

Ερωτικός μυστικισμός θα κατακλύσει το κτήριο της ATOPOS CVC. Ένα κολάζ από Rock ‘n’ Roll παγανισμό, χορό μέχρις εσχάτων, ηδονοβλεπτικές εξομολογήσεις, προσευχή και κατάνυξη μπροστά στο τεράστιο τίποτα. Οι The Callas δημιουργούν έναν εκστατικό κόσμο όπου ο αισθησιασμός και οι απόκρυφες σκέψεις θα κυριαρχήσουν. Στα πλαίσια της έκθεσης Peepee, θα κυκλοφορήσει σε περιορισμένα αντίτυπα συλλεκτική έκδοση από τη σειρά SLAVES TO ATOPOS με πρωτότυπα κείμενα των Νάντια Αργυροπούλου, Χριστόφορου Μαρίνου και Ξένιας Καλπακτσόγλου. Κάθε έκδοση θα συνοδεύεται από ένα 7’’ single με δύο καινούργια τραγούδια των The Callas, τα οποία θα αποτελούν και το soundtrack των εμφανίσεων. Όλα τα παραπάνω θα είναι ένθετα σε μια μοναδική χειροποίητη θήκη-κέντημα φτιαγμένη από τους καλλιτέχνες.

Οι καλλιτέχνες Λάκης και Άρης Ιωνάς τα τελευταία πέντε χρόνια δημιουργούν έργα σε ένα ευρύ φάσμα που περιλαμβάνει τα εικαστικά, την μουσική, την μόδα και την performance. Μέσα από μια DIY αισθητική, παντρεύουν στοιχεία της Ελληνικής λαϊκής παράδοσης όπως την αρχιτεκτονική, τις ενδυμασίες, τους μύθους και τα εργόχειρα, με αυτά της Punk Rock ‘n’ Roll κουλτούρας. Οι Callasettes αποτελούνται από τις: Αννίτα Πολυχρόνη, Μαριλένα Πετρίδου, Μαρία Νικολουλέα, Αγνή Παπαδέλλη Ροσέτου.

H ATOPOS CVC είναι ένας μη κερδοσκοπικός πολιτιστικός οργανισμός που ιδρύθηκε το 2003 στην Αθήνα από τον Στάμο Φαφαλιό και τον Βασίλη Ζηδιανάκη. Έχει ως σκοπό την υλοποίηση καινοτόμων προγραμμάτων που ερευνούν φαινόμενα του σύγχρονου οπτικού πολιτισμού με ιδιαίτερη έμφαση σε ό,τι αφορά το ανθρώπινο σώμα και το ένδυμα.

Concert and performance opening hours: 21:00-22:00 (5.00 € entrance)

MORE@
www.atopos.gr
www.thecallas.com

Από τη Γη στη Σελήνη - Έκθεση ζωγραφικής του Άγγελου Σπάρταλη.

2011-09-10T18:10:00.005+03:00

Τη Δευτέρα 12 Σεπτεμβρίου στις 20:00 εγκαινιάζεται στη γκαλερί TITANIUM στην Αθήνα, η έκθεση ζωγραφικής του Άγγελου Σπάρταλη με τίτλο «από τη Γη στη Σελήνη». Στην έκθεση που θα διαρκέσει έως και τις 3 Οκτωβρίου, θα παρουσιαστούν λάδια σε καμβά μεγάλων διαστάσεων αλλά και μικρότερα λάδια σε χαρτί, μία κατασκευή και ένα video. Επιμελητής της έκθεσης είναι ο ιστορικός τέχνης, επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μάνος Στεφανίδης, ο οποίος και θα μιλήσει για τα έργα την ημέρα των εγκαινίων στις 21:00.

more@ http://www.spartalis.gr/cfiles/paint/single143_greek.htm

Δείτε σε flash όλα τα έργα της έκθεσης εδώ:

http://www.spartalis.gr/cfiles/paint/APRIL_2010/Kozas/MOON_FLASH/MOON_03.htm

Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: Impossible Tymes

2011-09-02T00:15:00.005+03:00

Σήμερα θα κινηθούμε σε διαφορετικά μονοπάτια και ήχους από ότι στο προηγούμενο μέρος των χρονικών. Έχουμε λοιπόν Impossible Tymes. Ένα γκρουπ για το οποίο δεν έχουν γραφτεί (από ότι γνωρίζουμε τουλάχιστον) αρκετά πράγματα παρόλο που έδωσε πολλά στην ελληνική Αγγλώφωνη ποπ (τόσο σε τραγούδια όσο και σε δυναμικό). Δημιουργήθηκαν το 1992 από μέλη των Next Time Passion και των One night Souzan. H βασική τους σύνθεση ήταν : Ζήσιμος (The Crooner) κιθάρα - φωνή (μέλος των one night souzan), Mάκης Πετράτος (skychild) μπάσο-προγραμματισμός και Ηλίας Παπαδόπουλος (Mr Undecided) πλήκτρα (μέλος των Next Time Passions).

Όπως είναι φυσικό είχαν την βοήθεια και από φίλους μουσικούς μέλη άλλων συγκροτημάτων όπως: οι George D. και Alexandros (φωνητικά, κιθάρα, κρουστά από τους Pillow), ο Konstandinos (drums, από τους Kissamatic Lovebubbles) και ο John Din (harmonica από τους Next Time Passions). Οι δύο πρώτοι ήταν και τα "έξτρα" μέλη των Impossbile Tymes στην ηχογράφηση του πρώτου τους Demo.

H πρώτη και μοναδική τουςς επίσημη κυκλοφορία ήταν το 7'' split The Things You Love/Dream Brush Paint μαζί με τους Next Time Passions, το οποίο κυκλοφόρησε σε συνεργασία της ελληνικής "This Happy Feeling " και της Ισπανικής Elefant Records το 1994.

Αργότερα συμμετείχαν με διάφορα κομμάτια τους σε αρκετές συλλογές. Το Dreambrushpain συμπεριλήφθηκε στην συλλογή Pop secrets του fanzine voice (1996) και στην συλλογή Picnic basket της Αμερικάνικης shelflife( 2001) . Τα Τhe things you love και το Coach station reunion (cover στο κομμάτι των Field Mice) ήταν στην συλλογή Τry a little sunshine της Pop Art (1999 ). Το aphrodite smokes μπορεί κανείς να το βρεi στην συλλογή του noise See Dee (1998 ).

Πρόλαβαν και κυκλοφόρησαν και 2 (όπως λέγεται) demo κασέτες. Η μια είχε τίτλο Popadelic, όρος που χρησιμοποιούσαν πάντα οι Impossible Tymes για να περιγράψουν την μουσική τους.

Hints and Tips

Οι Impossible Tymes συμμετείχαν και στην κασετοσυλλογή του γνωστού Radio Ουτοπία "Τhe only Original" to 1994 με το κομμάτι May be tomorrow.!!!

H This Happy Feeling δημιουργήθηκε το 1993 στην Αθήνα από τον The Crooner και τον Μάκη Π.

Ακούστε εδώ κάτι σπάνιο και "άγνωστο". Impossible Tymes και Wouldn't You" (cover στο κομμάτι των The Laughing Apple) από την κασσέτα single των Impossible Tymes.

Τα Χρονικά της Ελληνικής Ποπ και Ροκ: Petunia Pig

2011-08-26T21:12:00.008+03:00

Οι Petunia Pig δημιουργήθηκαν στη Πάτρα στα τέλη του 1988 ως αμιγώς γυναικείο γκρουπ που έπαιζε ένα μείγμα Punk Rock. Η αρχική (τετραμελής) σύνθεση ήταν: Κερασιά(φωνή), 'Αντα (μπάσο), Ιωάννα (κιθάρα), Λίτσα (τύμπανα) και (προφανώς) δανείστηκαν το όνομά τους από τη γνωστή γουρουνίτσα των Looney Tunes. Όταν οι "Όρα Μηδέν" διαλύθηκαν ο Νίκος Πισπίρης ("Ψάθινο Καρότο", "SS Party") "μετακόμισε" στα ντραμς των Petunia Pig και το συγκρότημα άρχισε να γράφει τα πρώτα δικά του κομμάτια. Η πρώτη τους ανεπίσημη κυκλοφορία ήταν μια Demo κασέτα το 1991 που περιείχε δέκα κομμάτια. Την ίδια χρονιά συμμετέχουν με το κομμάτι "The End" στην κασετοσυλλογή του Ράδιο Ουτοπία με τίτλο "You Ain't Got No Friends No More" και με το "A Dream So Grey" στην 7'' συλλογή "Fragmenta II" του ιστορικού φανζίν "Σκιές του Β-23". Εκείνη την χρονιά αποχωρεί η Ιωάννα, την αντικαθιστά ο Κώστας Βασιλάκης και η μπάντα αρχίζει να κινείται σε ρυθμούς και λογική D.I.Y (η πρώτη ελληνική μπάντα που ¨τόλμησε" κάτι τέτοιο). Έναν χρόνο μετά (1992) η μπάντα διαλύεται και τα μέλη της διασκορπίζονται σε διάφορα γκρουπ. Το 1997 το περιοδικό "Voice" κυκλοφορεί την συλλογή (CD) με τίτλο 'Girls Re-Write Rock" στην οποία συμπεριλαμβάνονται 2 κομμάτια τω Petunia Pig, το "Broken Doll" και το "Prisoner And Judge".

Hints and Tips

Η Άντα ( Λαμπάρα) υπήρξε ιδρυτικό μέλος των Villa21 (μαζί με τον Κώστα Ποθουλάκη -ex Παρθενογένησις). Αργότερα έπαιξε και τραγούδησε (μεχρι το 1996) στις Nonmandol.

Ο Βασιλάκης με τον Πισπιρή μετά την διάλυση των Petunia δημιούργησαν αρχικά τους "Madonna's Cant" και αργότερα τους "No Logo".

Η Κερασιά βρέθηκε να παίζει μπάσο στους "Shit Hit The Fan" και αργότερα να τραγουδάει στους "Pop In Noise".

Επίσημη κυκλοφορία των PEtunia δεν υπήρξε ποτέ και εκτός των συλλογών που αναφέρθηκαν ήδη oi Petunia συμμετείχαν και σε μια άλλη κασετοσυλλογή ενός fanzine με τίτλο Κόλαση (η εν λόγο συλλογή δεν έχει βρεθεί ακόμη στο γιουσουρούμ).

Αύγουστος

2011-08-22T20:48:00.006+03:00

Τον Αύγουστο λέει δεν υπάρχουν ειδήσεις. Σύμφωνα με έναν άλλο αστικό μύθο του Αυγουστιάτικο φεγγάρι είναι το πιο όμορφο του χρόνου. Τον Αύγουστο επίσης παραμένει κλειστή η ελληνική βουλή (ενώ τον άλλο καιρό που είναι ανοικτή ...). H λαϊκή σοφία θέλει "κάθε πράγμα στον καιρό του και ο κολιός τον Αύγουστο" ενώ ο μεγαλύτερος σύγχρονος μύθος θέλει τα μπάνια του λαού να γίνονται κυρίως Αύγουστο, αλλά έτσι όπως πάει στο πράγμα δεν το βλέπουμε να γίνονται ούτε τον Μάη τον κούρο (για να θυμηθούμε μια άλλη σοφή λαϊκή ρύση). Ενώ φαίνεται με την νέα "φοροεπιδρομή" και εξαθλίωση (του λαού) που σχεδιάζεται να πάμε "Και από Αύγουστο... χειμώνα". Επίσης αυτόν τον Αύγουστο από ότι δείχνουν τα πράγματα θα "πέσει" το καθεστώς Καντάφι κάνοντας αριστερούς, δεξιούς και άλλους πολιτικά ενταγμένους να πανηγυρίζουν, ενώ δεν έχουμε καταλάβει γιατί γίνεται τόσο ντόρος και μέγα θέμα αν θα ξεκινήσει λέει το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου τέλος Αυγούστου ή θα πάει για αργότερα. Και λες αν αρχίσει Οκτώβριο θα αλλάξει η ζωή μας και θα αποκτήσει αυτό που ονομάζεται αθλητισμός στην χώρα μας αξιοπρέπεια και νόημα. Συνήθως ο Αύγουστος είναι συνδεμένος με τα μεγάλα πανηγύρια της Ελληνικής υπαίθρου αλλά και με τις μεγάλες πυρκαγιές (βλ. 2007, 2009 κλπ). Και μην ξεχνάμε ότι κάποτε παρακαλούσαμε τον Αύγουστο να έρχεται δυο φορές τον χρόνο.

Μερικά σημαντικά γεγονότα που συνέβησαν Αύγουστο

06/08/1945 Βομβαρδισμός της Χιροσίμα από τις δυνάμεις των ΗΠΑ με χρήση ατομικής βόμβας
08/08/1973 πεθαίνει ο Νίκος Ζαχαριάδης. Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ (1935-1956), μια από τις πιο πολυσυζητημένες και αμφιλεγόμενες προσωπικότητες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.
09/08/1945 Βομβαρδισμός του Ναγκασάκι από τις δυνάμεις των ΗΠΑ με χρήση ατομικής βόμβας
13/08/1961 έναρξη της ανέγερσης του τοίχους του Βερολίνου
13/08/1968 ο Αλέκος Παναγούλης αποπειράται να ανατινάξει τον Παπαδόπουλο. Δυστυχώς απέτυχε και συνελήφθη
17/08/1987 πεθαίνει σε ηλικία 93 ετών ο Ρούντολφ Ες. Ηγετικό στέλεχος των Ναζί.
20/08/1944 γέννηση του Ρατζίβ Γκάντι
20/08/1940 Δολοφονήθηκε στο Μεξικό από πράκτορες του Στάλιν ο Λέων Τρότσκι
22/08/1922 δολοφονείται σε ενέδρα ο Ιρλανδός επαναστάτης Μαϊκλ Κόλινς
25/08/1949 5:30 το πρωί. Ο στρατός εξαπολύει την τελική επίθεσή του στον Γράμμο κατά των ανταρτών
29/08/1922 Οι Τούρκοι πυρπολούν τη Σμύρνη.

(ακούστε την νέα δουλειά των) Beirut - The Rip Tide

2011-08-11T21:02:00.006+03:00

Τέσσερα σχεδόν χρόνια μετά το "The Flying Club Cup" (2007), οι Beirut επιστρέφουν με το τρίτο ολοκληρωμένο τους άλμπουμ με τίτλο "The Rip Tide" (το "March of the Zapotec/Holland" του 2009 είναι στην ουσία ένα διπλό EP και όχι μια ολοκληρωμένη δουλειά). Ο Zach Condon δείχνει έτοιμος να κάνει το επόμενο βήμα ως συνθέτης χωρίς να απομακρύνεται από τα (ethnic) μουσικά μονοπάτια που αποτελούν το σήμα κατατεθέν των Beirut. Ακούγοντας κανείς το "The Ripe Tide" αντιλαμβάνεται αμέσως την "ωρίμανση" τόσο του Condon όσο και των υπολοίπων του γκρουπ. Εξάλλου δεν θα υπήρχε λόγος να βγάλουν μια ολοκληρωμένη δουλειά μετά από τέσσερα χρόνια χωρίς να έχουν να μας "επιδείξουν¨ τέτοιου είδους στοιχεία. Στο "Rip Tide" εξακολουθούμε και μαγευόμαστε από τον τρόπο που οι Beirut χρησιμοποιούν "κλασσικά" όργανα (γιουκαλίλι, τούμπα, τσέλο κλπ που τους έκαναν διάσημους), γράφοντας παράλληλα φρέσκια μουσική. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε τον περασμένο χειμώνα στην Νέα Υόρκη και πρόκειται να κυκλοφορήσει υπό την σκέπη της Pompeii Records (ιδιοκτησίας του Condon) στις 30 Αυγούστου σε βινίλιο και σε CD. Φυσικά εδώ και λίγο καιρό είναι διαθέσιμο για "κατέβασμα" από τα γνωστά ηλεκτρονικά μέσα οπότε όσιο πιστοί προσέλθετε.

Στο Rip Tide οι Beirut ταξιδεύουν μεταξύ Ανατολικού Harlem και Santa Fe συνεχίζοντας τα (τοπο)αναφορικά τους κομμάτια και αφήνοντας εμάς να φανταστούμε τις εικόνες του ταξιδιού τους αυτού. Όσοι λοιπόν έχετε στην λίστα των αγαπημένων σας κάποια από ή όλες τις προηγούμενες δουλειές των Beirut σίγουρα θα προσθέσετε και το Rip Tide. Ενώ όσοι δεν έχετε ταξιδέψει μαζί τους ετοιμαστείτε αυτή την φορά να βγάλετε εισιτήριο.

Ακούστε ολόκληρο Rip Tide εδώ και πείτε μας την γνώμη σας.

Βασίλης Ραφαηλίδης: περί των επαναστατικών κινημάτων και του τέλους του καπιταλισμού

2011-08-05T19:47:00.008+03:00

Τις τελευταίες ημέρες ακούγοντας (θέλοντας και μη αφού όπου και να πας αυτά ακούς) για την κρίση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος, μας έρχεται στο μυαλό το εξής απόσπασμα από το βιβλίο του Ραφαηλίδη με τίτλο "Επαναστατικά και Απελευθερωτικά Κινήματα":

"...Ούτως ή άλλως είναι (ο κομουνισμός) ο νόμιμος διάδοχος του καπιταλισμού. Που, όπως όλα, κάποτε θα πεθάνει κι αυτός. Είτε σε δυστύχημα (μη αναστρέψιμη μεγάλη οικονομική κρίση), είτε με ευθανασία (επανάσταση), είτε από γήρας. Όπως και να πεθάνει όμως,το σίγουρο είναι πως θα πεθάνει. Όλοι ευχόμαστε να πεθάνει, όσο γίνεται πιο ήσυχα. Αν μάλιστα αυτοκτονήσει από τύψεις, τόσο καλύτερο για όλους μας. Αλλά που τέτοια ευαισθησία Άλλωστε, το απαγορεύει και ο καλός του σύμμαχος, ο κατεστημένος και ιδρυματικός χριστιανισμός...."

Λέτε τελικά το δυστύχημα να είναι κοντά??? ¨Η τελικά θα τον σώσουν οι καλοί γιατροί (χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, αγορές) και λοιποί συγγενής?? Αλήθεια τώρα που μιλήσαμε για γιατρειές τέτοιου τύπου έχουμε μια απορία. Γιατί σε όλον τον κόσμο οι δικτάτορες, οι άκρα πιστεύοντες τον φιλελευθερισμό (που συνήθως είναι συνδεδεμένος με τον καπιταλισμό) χρησιμοποιούν εκφράσεις και ατάκες για ασθενής, γιατρειές, επείγοντα περιστατικά κλπ??? Τι να πρωτοθυμηθούμε?? Τον Παπαδόπουλο??? Τον Παπανδρέου (νύν και πρώην), τους Ευρωπαίους "σωτήρες" μας?? Τους Αμερικάνους όταν πρόκειται να "αποδώσουν δικαιοσύνη" σε κάποια γωνιά του πλανήτη?? Τέλος πάντων. Ας γυρίσουμε στον Ραφαηλίδη.

Ανεξάρτητα αν συμφωνεί κανείς μαζί του ή όχι, αν ανήκει στον ίδιο πολιτικό διάδρομο ή είναι στο απέναντι κτήριο, δεν μπορεί παρά να θαυμάσει τον τρόπο γραφής του και το πως χειρίζεται τις λέξεις. Στο βιβλίο (αυτό) επιχειρεί μια σύντομη καταγραφή των επαναστατικών κινημάτων ανά τον κόσμο, από τον θάνατο του Στάλιν μέχρι και το τέλος του "υπαρκτού σοσιαλισμού" το 1991. Μέσα στις σελίδες του περνούν προσωπικότητες, επαναστάσεις και χώρες όπως : Κάστρο, Γκεβάρα και Κούβα, Αλιέντε και Χιλή, Μπολιβάρ και Σαν Μαρτίν, Χρουτσώφ Αμέρικα και Βιετνάμ, Λιβύρη Καντάφι, Αλγερία και Πάμπλο κ.α.

Μετά και τα γεγονότα των τελευταίων μηνών σε Αλγερία, Λιβύη και Αίγυπτο έχει τεράστιο ενδιαφέρον να διαβάσει κανείς για το πως αντιμετώπιζε ο Ραφαηλίδης και πολλοί άλλοι την Επανάσταση π.χ του Καντάφι πριν 15 περίπου χρόνια. Τι έλεγε ο περισσότερος κόσμος και που τελικά κατέληξε η ιστορία (αν κατέληξε τελικά κάπου και αν αυτό το κάπου είναι το τώρα). Διαβάστε και θυμηθείτε τις αντιδράσεις πολλών επαναστατημένων ανθρώπων τον καιρό που ο Καντάφι απαλλοτρίωνε τις ιδιοκτησίες των Αμερικάνικων και Αγγλικών εταιριών στην Λιβύη και συγκρίνετέ τες με τις αντιδράσεις της ίδιας κοπής ανθρώπων τους τελευταίους μήνες και από την στιγμή που ξεκίνησε η επανάσταση του λαού της Λιβύης. Και όλα αυτά σε μια χώρα που όπως πολύ σωστά γράφει ο Ραφαηλίδης "..Μέχρι το τέλος του περασμένου (εικοστού) αιώνα κανείς δεν είχε ακούσει να γίνεται λόγος για αυτή την χώρα που λέγεται Λιβύη.."

Θα μπορούσαμε να γράψουμε και να συζητήσουμε πολλά ακόμη για το βιβλίο του Ραφαηλίδη. Όμως καλύτερα να μείνουμε στα λίγα και όποιοι θέλουν ας επιστρέψουν ή να γνωρίσουν τις σελίδες του. Περισσότερα επί χάρτου λοιπόν.

The Last Drive: Heavy Liquid και η επί χάρτου συνέχειά του!!!

2011-07-28T21:22:00.006+03:00

Τι σχέση έχει η Μαγδαληνή με την Ελληνική αγγλόφωνη μουσική??? Τελικά το Heavy Liquid είναι η τελευταία (χρονικά) κυκλοφορία των Lst Drive ή όχι??? Αλήθεια όλα αυτά το πόστερ των live των Last Drive σε ύφος κόμικ είναι τυχαία??? Οι πρώην κιθαρίστες του συγκροτήματος Οι Nick Pop Mind και P.E.P.P. ξαναεμφανίζονται στο Heavy Lequid??? Τελικά είναι Last Drive ή Lust Drive??? Και γιατί όλα αυτά τα ερωτήματα???

Ένα χρόνο (2010) μετά την κυκλοφορία του Heavy Lequid το γνωστό κομιξάδικο της Ασκληπιού Tilt, εισέβαλε και στο χώρο των εκδόσεων με το "At the Drive Ink"!!! Πρόκειται για την προσπάθεια 32 νέων και ταλαντούχων Ελλήνων καλλιτεχνών (κομίστες, γραφίστες, εικαστικοί κλπ) να παρουσιάσουν την δική τους εκδοχή, άποψη, ιδέα για τους Last Drive και το Heavy Liquid, Και όπως σημειωνόταν στο δελτίο τύπου της εκδοτικής αυτής προσπάθειας "... Δεν πρόκειται για εικαστικές «διασκευές» των τραγουδιών. Ο κάθε δημιουργός με αφορμή ένα τραγούδι, ένα ρεφραίν, ένα τίτλο ή ακόμα και το ίδιο το συγκρότημα έφτιαξε μια δικιά του εικόνα, μια δικιά του ιστορία. Το αποτέλεσμα είναι μια πανδαισία απόψεων και στυλ..."

Δεν ήταν όμως οι Last Drive που εμπνεύστηκαν την όλη ιστορία. Αφορμή στάθηκε η δημοσίευση στο διαδίκτυο ενός πορτρέτου της Μαγδαληνής, εμπνευσμένου από το ομώνυμο τραγούδι του συγκροτήματος. Αυτό ήταν. Κομίστες, γραφίστες, ζωγράφοι μα πάνω από όλα φαν των Last Drive ένωσαν τα μελανοδοχεία τους και το αποτέλεσμα είναι ένα 140 σελίδων κόμικ γεμάτο ροκ μουσική. Οι 32 που συμμετείχαν στην δημιουργία του At the Drive Ink είναι: Διαμαντής Αιδίνης, Γιώργος Αλαχούζος, Ερμής Ατζέμογλου, Σπύρος Βερύκιος, Τόλης Γιοβανίτης, Βασίλης Γκογκτζίλας, Μιχάλης Διαλυνάς, Λάζαρος Ζήκος, Γιάννης Κράνης, Χάρης Λαγκούσης, Βασίλης Λώλος, Τάσος Μαραγκός, Γιάννης Μπαρδάκος, Άγγελος Μπολότος, Nick Pop Mind, Γιώργος Νίκας, Παναγιώτης Πανταζής, Αλέκος Παπαδάτος, Τάσος Παπαιωάννου, Νορτζίν Περσάκη, Νίκος Πετροπουλέας, P.E.P.P, Στέφανος Ρόκος, Σούπερ Κατερίνα, Νεκτάριος Σταματόπουλος, Γιάννης Στύλος, Δημήτρης Ταξής, Τόμεκ, Γιώργος Τραγάκης, Γιάννης Τσιτσώνης, Νίκος Χριστόλης, Κων Χρυσούλης,

Το βιβλίο θα μπορεί κανείς να το προμηθευτεί από το Tilt, Ασκληπιού 37, Αθήνα, από το διαδικτυακό κατάστημα του συγκροτήματος http://thelastdrive.bigcartel.com καθώς από όλα τα καλά κομιξάδικα της χώρας!!!!

Common Sense - Sunset. Ακούστε κομμάτια από το νέο τους (ακυκλοφόρητο) LP !!!!

2011-07-22T01:00:00.007+03:00

Για τους Common Sense τα έχουμε πει πολλές φορές. Είναι από εκείνα τα συγκροτήματα που δεν παίζουν (μουσική) απλώς για να το λένε. 18 χρόνια από το υπέροχο “Grotesque” του 1993 δείχνουν έτοιμοι να μας χαρίσουν την νέα (και τελευταία???) δουλειά τους με τίτλο SUNSET. Κομμάτια από το Sunset ακούγονται στις (λίγες και επιλεγμένες) ζωντανές τους εμφανίσεις. Εμείς βρήκαμε και σας παρουσιάζουμε 3 από τα κομμάτια του δίσκου. Το Sparrows, το Crash & Burn και φυσικά το Ocean Rage που κλέβει την παράσταση. Μέχρι να πάρουμε στα χέρια μας ολόκληρο τον δίσκο ας ακούσουμε:

Sparrows

Ocean Rage

Crash & Burn

giusurum links:

http://giusurum.blogspot.com/2009/12/common-sense-p-release-party.html

http://giusurum.blogspot.com/2008/12/common-sense-indie.html

common sene links:

http://www.myspace.com/commonsensegr

http://www.facebook.com/pages/Common-Sense-GR/51476693508

Ρεμπέτικο- Ένα Γαλλικό κόμικ για μια Ελληνική μουσική!!

2011-07-16T23:50:00.008+03:00

Πόσο περίεργο είναι να διαβάζεις ένα κομικ για το ρεμπέτικο γραμμένο από έναν Γάλλο?? Αλήθεια πώς μπορεί να αποδώσει την ατμόσφαιρα της χρυσής εποχής του ρεμπέτικου ένας ξένος ο οποίος δεν είναι και μουσικόλόγος?? Ο David Prudhomme μας μεταφέρει στο 1936, σε μια περίεργη και ταραγμένη περίοδο της ελληνικής ιστορίας και μας διηγείται την ζωή των ρεμπετών. Το κόμικ του Prudhomme μπορεί να μην είναι μια αναλυτική παρουσίαση του ρεμπέτικου αλλά καταφέρνει να μας βάλει στην ατμόσφαιρα της εποχής δίνοντάς μας παράλληλα και αρκετά στοιχεία της ιστορίας του. Παρακολουθώντας μια μέρα από την ζωή τεσσάρων μουσικών της εποχής (με ονόματα όχι τυχαία επιλεγμένα Μάρκος, Σταύρος, Μπάτης και Μπέμπα) ταξιδεύουμε στον κόσμο του μπαγλαμά, των καταγωγίων και των διώξεων του ρεμπέτικου από το καθεστώς Μεταξά (διότι σύμφωνα με την "φιλοσοφία" του Τρίτου Πολιτισμού όπως την αποκαλούσε η δικτατορία του Μεταξά, η χώρα "βαδίζει προς την δύση" και το ρεμπέτικο δεν ήταν στοιχείο συνοδοιπορίας). Μέσα στις σελίδες και τα σχέδιο του Prudhomme βλέπουμε την διασκέδαση των ανθρώπων αυτών, με τα μπουζούκια, τις φασαρίες, τις απαγορευμένες ουσίες και φυσικά τους σμπίρους (χωροφύλακες του καθεστώτος Μεταξά) τους τεκέδες, την ιδιότυπη γλώσσα και τις γυναίκες.

Ο Prudhomme δημιούργησε το κόμικ εμπνευσμένος από το βιβλίο της Γκέιλ Χολστ "Ο δρόμος του ρεμπέτικου". Ο ίδιος σημειώνει και μας προειδοποιεί "...Έλληνας δεν είμαι, ούτε μουσικός και ούτε καν καπνίζω...". Παρόλα αυτά μια χαρά τα κατάφερε με το Rembetiko του!!

¨Όταν ο Gillespie συνάντησε τον Τσιτσάνη!!!

2011-07-10T16:42:00.008+03:00

Όχι δεν έχουμε τρελαθεί και ούτε τάσεις μυθοπλασίας έχουμε!!! Ο Gillespie είχε έρθει το 1956 στην Αθήνα για 3 προγραμματισμένες εμφανίσεις, ενώ λίγο αργότερα κυκλοφόρησε και ο δίσκος Dizzy in Greece με το εξώφυλλο να δείχνει τον Dizzy ντυμένο τσολιά κρατώντας στην αγκαλιά του την μεγάλη του αγάπη, την τρομπέτα του. Αυτό είναι λίγο πολύ γνωστό. Αυτό που δεν είναι και τόσο γνωστό είναι η συνάντηση του μεγάλου τζαζίστα με τον Μάνο Χατζιδάκι και τον Βασίλη Τσιτσάνη. Η ιστορία έγινε γνωστή μέσα από μια συνέντευξη της Καίτης Κασιμάτη-Μυριβήλη στον Θάνο Φωσκαρίνη που δημοσιεύτηκε στο ένθετο της Ελευθεροτυπίας ¨Βιβλιοθήκη" στις 23/10/2010. Από εκεί "δανειστήκαμε" τα αποσπάσματα που αναφέρονται στο γεγονός και σας τα μεταφέρουμε.

"...Ενα από τα συγκροτήματα που ήρθαν στην Αθήνα από τη Νέα Υόρκη ήταν μια ορχήστρα τζαζ, η οποία αποτελούνταν από μαύρους μουσικούς, υπό τη διεύθυνση του τρομπετίστα και μαέστρου της ορχήστρας Ντίζι Γκιλέσπι, ένα από τα ιερά τέρατα της τζαζ. Ενορχηστρωτής της ορχήστρας και πιανίστας ήταν ο, νέος τότε και αργότερα διάσημος συνθέτης τής τζαζ, Κουίνσι Τζόουνς....

.....Ο διάσημος πλέον Κουίνσι Τζόουνς ήταν τότε ο πιανίστας της ορχήστρας τού Γκιλέσπι. Δόθηκαν 3 συναυλίες στο Θέατρο «Ρεξ», τις οποίες φυσικά παρακολούθησε ο Μάνος και γνωρίστηκε με τους μουσικούς. Επειδή οι προσκλήσεις γι' αυτές τις συναυλίες βασίζονταν σε πρωτόκολλο, ο Γκιλέσπι δεν ήταν και πολύ ικανοποιημένος με το κοινό των συναυλιών και ζήτησε να προσφέρει μια συναυλία αποκλειστικά για φοιτητές με ελεύθερη είσοδο. Εκείνο το βράδυ έγινε πανζουρλισμός. Ο φοιτητόκοσμος κατέκλεισε το θέατρο, οι νέοι κρέμονταν σαν τσαμπιά σταφύλια από τα θεωρεία, χειροκροτούσαν και φωνάζαν το όνομα του Γκιλέσπι. Οταν τελείωσε η συναυλία, όρμησαν στη σκηνή, σήκωσαν τον Γκιλέσπι στα χέρια και τον κατέβασαν μέχρι την Ομόνοια. Την άλλη μέρα το απόγευμα είχαμε συνάντηση με τον Αχιλλέα Μαμάκη στους ραδιοθαλάμους του Ζαππείου, για συνεντεύξεις με τους Γκιλέσπι και Κ. Τζόουνς για την εκπομπή του «Το θέατρο στο μικρόφωνο». Μαζί είχε έρθει και ο Μάνος και όταν τελείωσαν οι συνεντεύξεις, ήταν πια αργά το βράδυ, ο Μάνος πρότεινε να τους πάμε κάπου να φάμε, και αποφάσισε να πάμε στου Τσιτσάνη, κάτω στις Τζιτζιφιές. Εξηγήσαμε στους φίλους ποιος ήταν ο Τσιτσάνης και ξεκινήσαμε. Ο Τσιτσάνης μάς δέχτηκε με χαρά και αρχοντιά, εφόσον ο Μάνος τού σύστησε τους αμερικανούς μουσικούς και αναφέρθηκε στη μουσική τους. Οι ξένοι τόσο πολύ ενθουσιάστηκαν με τη μουσική και τα τραγούδια που άκουγαν απ' τον Τσιτσάνη και τον Παπαϊωάννου, ώστε κάποια στιγμή ο Τσιτσάνης ζήτησε από τον Γκιλέσπι και τον Τζόουνς να παίξουν κάτι όλοι μαζί. Ανέβηκαν στο πάλκο και οι δύο. Ο μεν Κουίνσι Τζόουνς κάθησε στο πιάνο, ο Γκιλέσπι έπαιζε την τρομπέτα του και ο Τσιτσάνης μπουζούκι, δημιουργώντας ένα απίστευτο jam session (αυτοσχεδιασμοί) ανεπανάληπτο. Ακόμα λυπάμαι που δεν είχαμε μαζί μας ένα φορητό μαγνητόφωνο να ηχογραφήσουμε αυτή την τόσο ασυνήθιστη μουσική που έβγαινε από τους αυτοσχεδιασμούς. Καθήσαμε ώς τα ξημερώματα...."

** την ιστορία μας υπενθύμισαν πριν από καιρό τα παιδιά του http://www.jazzmusicgr.com/

DEBTOCRACY: Αξίζει να το( ξανα)δείτε!

2011-07-06T23:32:00.006+03:00

Ανεξάρτητα αν συμφωνείς με όσα ακούγονται σε αυτό και αν τελικά τα πιστεύεις (ερευνώντας τα ή όχι), το DebtOcracy είναι από εκείνα τα ντοκιμαντέρ που δεν φοβούνται να πούνε την γνώμη τους και δεν θα προβαλλόταν εύκολα από κάποιο κανάλι χωρίς ίσως περικοπές, παρεμβολές κλπ. Το DebtOcracy έγειρε συζητήσεις και αντιγνωμείς τόσο ως προς τον τρόπο που προσεγγίζει το θέμα της κρίσης αλλά και όσο αφορά τον τρόπο και τα μέσα που γυρίστηκε και προωθήθηκε (από ποιους άραγε???). Φυσικά για όλα αυτά μπορείτε να βρέιτε στοιχεία στο επίσημο site του (http://www.debtocracy.gr/) καθώς και σε πληθώρα δημοσιευμάτων στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο.

Πριν την "προβολή" του εδώ στο γιουσουρούμ αντιγράφουμε (και θυμόμαστε) από την σελίδα του Debtocracy :"...Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ένα ντοκιμαντέρ με παραγωγό το θεατή. Το DEBTOCRACY αναζητά τα αίτια της κρίσης χρέους και προτείνει λύσεις που αποκρύπτονται από την κυβέρνηση και τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Το ντοκιμαντέρ θα διανέμεται δωρεάν από τα τέλη Μαρτίου χωρίς δικαιώματα χρήσης και αναμετάδοσης και θα υποτιτλιστεί σε τουλάχιστον τρεις γλώσσες.

Ο Αρης Χατζηστεφάνου και η Κατερίνα Κιτίδη μιλούν με οικονομολόγους, δημοσιογράφους και προσωπικότητες από όλο τον κόσμο περιγράφοντας τα βήματα που οδήγησαν την Ελλάδα στην παγίδα του χρέους- τη χρεοκρατία. Το DEBTOCRACY παρακολουθεί την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα. .."

Η συνέχεια επί της οθόνης και εδώ

Debtocracy FINAL by BitsnBytes

(κατεβάστε δωρεάν Νο8) Inner Ear Smplr INS02!!!

2011-06-30T23:03:00.008+03:00

Φθάσαμε αισίως στο Ν08!!! Μετά την δυνατή από κάθε άποψη συλλογή της Sinalonga ακολουθεί η Inner Ear. Η πατρινή εταιρεία που δείχνει να κρατά τα σκήπτρα της εγχώριας αγγλόφωνης δισκογραφίας μας προσφέρει εδώ και λίγο καιρό μια συλλογή με επιλογές από τις τελευταίες της κυκλοφορίες. Συγκρατήστε ονόματα και απολαύστε το tracklist της συλλογής που μπορείτε να κατεβάσετε εντελώς δωρεάν από την σελίδα της Inner Ear στο BandCamp.

1. Abbie Gale - Born To Be A Star

2. Marietta Fafouti - Don't Stop

3. Film feat. Hildur Kristín Stefánsdóttir - Halmur Fuglsins

4. Φοίβος Δεληβοριάς (Foivos Delivorias) - Αμφιβολία (Amfivolia)

5. The Boy - Νήμα (Nima)

6. Berlin Brides - Ballad For The Touched-Deprived

7. Modrec - Hunter Without Nails

8.Playground Noise - April 24

9. Tango With Lions - Sad Big Blue Eyes

10.Burgundy Grapes - Last Train To Berlin

11.drog_A_tek - Homeland III

12.Film feat. Hildur Kristín Stefánsdóttir - Halmur Fuglsins (Larry Gus Remix)

13.Tango With Lions - Policeman (Fantastikoi Hxoi Remix)

download link: http://innerear.bandcamp.com/album/smplr-ins02

Και μέχρι να "κατεβεί" η συλλογή ακούστε την εδώ!!!!!

Smplr (INS02) by Inner Ear

48ώρες ζωντανά από την Πλατεία Συντάγματος!!!!

2011-06-28T19:45:00.002+03:00

Δείτε σε ζωντανή σύνδεση το τι συμβαίνει στην Πλατεία Συντάγματος τώρα αλλά και κατά τη διάρκεια της διήμερης (28/06 & 29/06) Γενικής Απεργίας. Φυσικά το καλύτερο είναι η φυσική παρουσία σε κάθε πλατεία της χώρας.

LIVE STREAMING: Γενική Απεργία ενάντια στο... by News247

(Δείτε το) Ocean Rage. To νέο κομμάτι των Common Sense.

2011-06-25T22:18:00.003+03:00

Το κομμάτι λέγεται Ocean Rage και κλέβει την παράσταση σε κάθε εμφάνιση των Common Sense. Δεν έχει ηχογραφηθεί ακόμη (??) επίσημα και κατά πάσα πιθανότητα θα περιλαμβάνεται στο νέο,και πολυαναμενόμενο, άλμπουμ των Common Sesne (με τίτλο Sunset -?-).

(κατεβάστε δωρεάν Νο7) SPINALONGA RECORDS ONLINE FREE SAMPLER!!!

2011-06-19T20:53:00.003+03:00

Το κατεβάστε δωρεάν Ν07 μας έρχεται από την γνωστή και φίλη Spinalonga Records!!!

H καλοκαιρινή κολεξιόν της μη-κερδοσκοπικής συνεργατικής Spinalonga Records είναι εδώ! Σε αυτό το online δείγμα βρίσκει κανείς 19 συγκροτήματα από τις τελευταίες κυκλοφορίες της Spinalonga (the Dive, the Bliss), τον back catalogue (τι να λέμε!) πολλά νέα κομμάτια από αγαπημένους όπως οι Semen of the sun, Planet of Zeus, τους φίλους Gevende από Τουρκία αλλά και όχι τόσο γνωστά ονόματα... ...όπως λέει και ο Μπέολ το αφαν γκατέ της φάσης.

Μπορείτε να την κατεβάσετε την συλλογή THIS IS HEAVY HEAVY HEAVY (2011) από το http://www.spinalonga.net/media.php μαζί και με όλα τα άλλα καλούδια της spinalonga!!! και όσο αφορά στο Tracklist έχουμε και λέμε (ακούμε):

01. the Dive – Pets in Rabbies ::: taken from 'The dive' (Spinalonga Records/Lab Records)

02. Gevende - Vigeland ::: taken from 'Sen Balik Degilsin ki (you are no fish) ' (Baykus Music) {from Turkey}

03. the Bliss - To the son ::: taken from 'Gabbatha' (Spinalonga Records)

04. Biri biri - Chlup ::: taken from 'Biri Biri' (Spinalonga Records)

05. Circassian - Sally ::: taken from upcoming album – previously unreleased

06. Mastrubation goes cloud - Alone and Desert ::: previously unrelased

07. Bad Mathematics - proud ::: taken from 'Un-natural progression' (Self-released)

08. Semen of the sun – Roses ::: taken from upcoming album – previously unreleased

09. One Leg Mary – Speit Gazolin ::: previously unreleased

10. Planet of Zeus – Vanity Suit ::: taken from 'Macho Libre' (B-Otherside Digital)

11. Stereoheathen - Realize ::: Previously unreleased

12. Cube – Noir ::: taken from upcoming album by Spinalonga Records

13. the Screaming Fly – Just Say ::: taken from debut album (Self-released)

14. Plastic Flowers – Japanese Vegetables ::: taken from Meltdown EP (Cakes and Tapes)

15. the Rosewood Brothers – Not much ::: taken from 'Homemade music' (self-released)

16. Raindogs – Bitter Nick ::: taken from upcoming album by Lab Records

17. Bubasvabe - Son Cosas de la Vida ::: taken from Bubasvabe (self-released)

18. Three Way Plane – Straigh Jacket Society (Dj Anarxx remix) ::: previously unreleased

19. Yellow Devil Sauce – Dr. Chakravarti::: taken from 'Early Dinner at Dr' Chakravarti's' (Spinalonga/CTS/TFK)

download link: http://www.spinalonga.net/media.php

Διήμερο Velvet Prize 2011: 17 & 18 Ιουνίου στο six d.o.g.s!!!

2011-06-17T17:32:00.002+03:00

Tο διήμερο Velvet Prize 2011 θα πραγματοποιηθεί στο Six D.o.g.s την Παρασκευή 17 και το Σάββατο 18 Ιουνίου. Με απονομές βραβείων, εικαστική έκθεση, video-προβολές, dj sets, live εμφανίσεις και special guests τους The Victorian English Gentlemens Club (UK) (Σάββατο 18 Ιουνίου).

Και όλα αυτά με ελεύθερη είσοδο!!!!

Το Euro πέθανε!! Ζήτω η Λιρέτα Εξαρχείων!!!

2011-06-14T17:59:00.008+03:00

Όσοι κυκλοφορείτε στην περιοχή των Εξαρχείων θα έχετε σίγουρα προσέξει κάτι "περίεργες" αφισέτες που δείχνουν κάτι "περίεργα" χαρτονομίσματα. Ε..Δεν πρόκειται για περίεργα και μη υπαρκτά χαρτονομίσματα αλλά για το νέο (υπό έκδοση) νόμισμα της (πανέμορφης από πολλές απόψεις) περιοχής των Εξαρχείων (το Λαϊκό Ταμείο Εξαρχείων διατείνεται ότι έχει ήδη εκτυπωθεί και είναι έτοιμο προς χρήση!-τουλάχιστον σε χαρτονομίσματα των 100 και των 1.000).

Στα δύο χαρτονομίσματα θα απεικονίζονται δύο γνωστές φυσιογνωμίες της περιοχής: η ποιήτρια και ηθοποιός Κατερίνα Γώγου (στο 100άρικο) και ο συγγραφέας Λεωνίδας Χρηστάκης (στο 1.000άρικο). Όπως σημειώνει το Λαϊκό Ταμείο Εξαρχείων "Το 2001, μετά τη χρεοκοπία του κράτους στην Αργεντινή, η πτώση της εμπιστοσύνης στο εθνικό νόμισμα και στο τραπεζικό σύστημα της χώρας οδήγησαν σε μεγάλη πτώση την προσφορά χρήματος. Πολλές επαρχίες τύπωσαν δικά τους νομίσματα, τα οποία κυκλοφορούσαν παράλληλα με το πέσο. Υπολογίζεται ότι 15%-20% του πληθυσμού χρησιμοποιούσε πλην του πέσο και άλλα (δευτερογενή) νομίσματα. Μόνο στο Μπουένος Άιρες κυκλοφόρησαν 17 τέτοια νομίσματα. Το 2011, και ενώ περιμένουμε την επίσημη δήλωση χρεοκοπίας της Ελλάδας, τα Εξάρχεια ετοιμάζονται να τυπώσουν το δικό τους νόμισμα. Το νέο νόμισμα αναμένεται να τονώσει την παραγωγική δραστηριότητα και να βοηθήσει την ομαλή μετάβαση στον αντιπραγματισμό".

Πράγματι ενδιαφέρουσα πρόταση και προοπτική!! Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι στην Αργεντινή οι του συστήματος για να σταματήσουν το εναλλακτικό αυτό σύστημα ανταλλαγής αγαθών και υπηρεσιών γέμισαν τις τοπικές κοινότητες με πλαστά νομίσματα. Τέλος να αναφερθούμε και σην περίπτωση της Μαγνησίας όπου ένα δίκτυο ανθρώπων συναλλάσσεται με την χρήση των Τοπικών Εναλλακτικών Μονάδων (ΤΕΜ), και το εγχείρημά τους μέχρις στιγμής δείχνει δυνατό και εξελίξιμο. Περισσότερα εδώ ενώ σύντομα θα αναφερθούμε αναλυτικά και από εδώ για τις ΤΕΜ.

Το Σινέ Γιουσουρούμ παρουσιάζει: Thelonious Monk: Straight, No Chaser!!!!

2011-06-08T17:21:00.007+03:00

Το Straight, No Chaser αποτελεί ένα από τα διαμαντένια μουσικά ντοκιμαντέρ. Πρόκειται για ένα φιλμ αφιέρωμα/εμβάθυνση στον σημαντικότερο (ίσως) πιανίστα της jazz όλων των εποχών. Τον Thelonious Monk. Τον άνθρωπο που άλλαξε ριζικά τον τρόπο που οι (επόμενοι jazz) πιανίστες θα καθόντουσαν στο πιάνο και θα ακουμπούσαν τα πλήκτρα της μπλε περιοχής. Ο Monk είναι,μετά τον Duke Ellington, ο δεύτερος πιο "ηχογραφημένος'καλλιτέχνης της jazz. Το παράδοξο είναι ότι ο "Δούκας" έγραψε περισσότερα από 1000 κομμάτια ενώ ο Monk περίπου 70!!!!! Το Straight,No Chaser περιλαμβάνει αρχειακό υλικό από ζωντανές εμφανίσεις του σχήματος του Monk, συνεντεύξεις με φίλους του και μέλη της οικογένειάς του και αποτελεί τον καλύτερο ξεναγό για τον κόσμο του "καλόγερου" της jazz.

Η σκηνοθεσία είναι της Charlotte Zwerin, ενώ η παραγωγή είναι της Malpaso Productions του Clint Eastwood. Και μην σας φαίνεται παράξενη η ανάμειξη του Eastwood στο συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ καθώς είναι ένας από τους μεγαλύτερους λάτρεις και γνώστης της jazz. Το Straight,No Chaser κυκλοφόρησε το 1988 και ταξίδευσε σε πολλά φεστιβάλ ανά τον κόσμο κερδίζοντας το χειροκρότημα (και όχι μόνο προς τιμήν του Monk)!!! Καθίστε αναπαυτικά, χαλαρώστε και απολαύστε το. Καλή σας και μας προβολή!!!

"Κουράγιο Έλληνες" ή "Ξυπνήστε Έλληνες" ?????

2011-05-29T15:14:00.006+03:00

σκόρπιες σκέψεις και συσσωρευμένη οργή

Έχει περάσει (λίγο παραπάνω από) ένας χρόνος από την έλευση των "σωτήρων" του ΔΝΤ και εκείνη την "εκπληκτική" ατάκα εκείνου του τυπάκου. "Κουράγιο Έλληνες"!!! Ποιος του ζήτησε συμβουλές και συμπαράσταση δεν έχουμε καταλάβει!!! Σε αυτόν τον χρόνο έγιναν πολλά και ακόμη περισσότερα δεν έγιναν. Σίγουρα από τα σημεία κλειδιά στην όποια διάθεση αντίδρασης έπαιξε εκείνη η αποφράδα ημέρα και "πράξη" έξω και μέσα από το υποκατάστημα της Marfin. Ήταν ίσως η χαριστική βολή σε ένα "κίνημα" που προσπαθούσε να γεννηθεί μακριά (??) από σημαίες και υποκινητές-καπηλευτές. Στην αρχή "πέρασε" η γραμμή του ότι "η χώρα δεν πρέπει να πτωχεύσει γιατί συν τοις άλλοις οι πολίτες θα χάσουν τα λεφτά τους που είναι στις τράπεζες κλπ κλπ κλπ". Ο Έλληνας δεν θέλει και πολύ σε τέτοιες καταστάσεις. Ο συνήθης (δυστυχώς) τρόπος αντίδρασης του έχει την φιλοσοφία του "κάτσε να σωθώ εγώ πρώτα και μετά βλέπουμε για τους άλλους". Δηλαδή μακριά από τον ... (ναι καλά το σκέφτεστε) η φωτιά και όπου να 'ναι. Ναι και φυσικά τα λεφτά αυτά μπορεί να ήταν / είναι κόποι μιας ζωής αλλά κανείς δεν έχει τα (ναι και αυτό καλά το σκεφτήκατε) να μιλήσει για το που μπορεί να βρέθηκαν / βγήκαν πολλά από αυτά τα χρήματα. Και μετά αφού σώσαμε τις καταθέσεις μας (καλά κάνετε και γελάτε) ήρθε και η ώρα του λογαριασμού. Τρεις το λάδι τρεις το ξύδι μας είπαν ότι σας δώσαμε τόσα, σας σώσαμε (αντε γεια δηλαδή) και τώρα ΣΟΥΖΑ!! ΑΧΝΑ!! ΤΣΙΜΟΥΔΙΑ!! Εμείς θα αποφασίζουμε, θα διατάζουμε και εσείς θα εκτελείται. Η συνέχεια δυστυχώς γνωστή σε όλους μας. ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΜΙΣΘΩΝ. ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ. ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ (γιατί στην αντάρα ο λύκος χαίρεται και το εκμεταλλεύεται). Αλλά τα λετάκια μας τα σώσαμε.Και ο λαός (στην ουσία) τίποτα. Εξάλλου και επανάσταση να θέλεις να κάνεις αν δεν είσαι χορτάτος (ή τουλάχιστον να μην πεινάς) δεν πρόκειται να κάνεις τίποτα. Εκτός αν φτάσεις στην εξαθλίωση. Σε αυτήν την περίπτωση έχουμε τρεις πιθανές αντίδρασης: ή να παραδωθείς τελείως, ή να αρχίσεις να "τρως" τον διπλανό σου για να επιβιώσεις. ή τέλος να πάρεις φόρα και να μην αφήσεις τίποτε και κανέναν όρθιο. Προς το παρόν η πιθανότητα που δείχνει να επικρατεί στην χώρα μας δεν είναι η τρίτη!!! Και πως να είναι?? Πως να επαναστατήσεις όμως όταν πρέπει να κάνεις 2 και 3 δουλειές για να τα βγάλεις πέρα?? Όταν σε κυνηγάνε τράπεζες, οτε, δεη κλπ ΔΕΚΟ??? Ε?? ΠΩΣ?? Συμφωνούμε αλλά αν δεν επαναστατήσεις εσύ (εγώ, εμείς κλπ) ποιος θα το κάνει?? Ο τραπεζίτης που σε κυνηγά?? Ή η εφορία???

Έπρεπε να περάσει ένας χρόνος και να έρθουν οι Ισπανοί να μας θίξουν με εκείνο το περίφημο αλλά και πετυχημένο "ησυχία μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες" που ακούστηκε στις πλατείες τους.Κάπως έτσι ξεκίνησε και το διάσημο πλέον κίνημα των αγανακτισμένων. Από την πλατεία πουέρτα δελ σολ της Μαδρίτης λοιπόν σε όλες τις πλατείες της χώρας. Δεν ξέρουμε αν οι Έλληνες ξύπνησαν ή απλώς άνοιξαν τα μάτια τους για λίγο για να αλλάξουν πλευρό. Ο χρόνος θα δείξει. Δεν ξέρουμε καν ο τρόπος αυτός αντίδρασης είναι ο ενδεδειγμένος. Αν θα βγάλει πουθενά ή θα μας βλέπει ο Ολι Ρεν από καμία TV και θα γελά σκεπτόμενος "άστους να εκτονωθούν και από Δευτέρα τα λέμε"!!

Αυτό που ξέρουμε ότι παντού βλέπουμε απογοητευμένους και έντονα προβληματισμένους ανθρώπους. Ακόμη και στις πλατείες αυτές τις ημέρες δεν είναι οι άνθρωποι γεμάτοι ζωντάνια. ενέργεια κλπ. Τους βλέπεις όλους μέσα στην μαυρίλα. Και πως να μην είναι θα μας πείτε!! Ε αυτό είναι το χειρότερο που μπορεί να κάνεις κάποιος σε έναν λαό. Να του αφαιρέσει το δικαίωμα της ελπίδας. Να τον φτάσει σε τέτοιο σημείο που να θεωρεί κάθε προσπάθεια καλυτέρευσης μάταιη!! Και μπορεί όποιος δεν ελπίζει και δεν φοβάται τίποτε να είναι ελεύθερος αλλά ελευθερία χωρίς όρεξη και αγώνα για καλυτέρευση των πάντων δεν είναι ελευθερία αλλά η χειρότερη μορφή σκλαβιάς!!! Και μέσα σε όλα αυτά να υπάρχουν κάποιοι που προσπαθούν να τοποθετήσουν την σημαία τους μπροστά στις πλατείες. Ακόμη και τώρα!! Λες και το μεγάλο ζήτημα είναι ποιος θα καρπωθεί μια πιθανή μεγαλειώδη αντίδραση/ξέσπασμα. Βλέπεται στο πρόσφατο παρελθόν (βλ. 7ετία) δεν ήταν και στην πρώτη γραμμή και δεν μπορούν ακόμη να το ξεπεράσουν ενώ κάποιοι άλλοι την εξαργύρωσαν πολύ ακριβά και άλλοι ακόμη δεν μας λένε τι έκαναν εκείνη την εποχή. Άλλοι διάβαζαν και άλλοι έπαιζαν γκολφ στα Παρίσια. Παρόλα αυτά ο ραγιάς έλληνας ζει και βασιλεύει. Τα δυο "μεγάλα" κόμματα αυτή την εποχή δεν συμπληρώνουν μαζί 60%. Κάποιοι πανηγυρίζουν διότι όπως λένε το ποσοστό αυτό είναι το χαμηλότερο των τελευταίων δεκαετιών. Εμάς γιατί όμως μας φαίνεται τεράστιο και αφύσικο?? Και μην ξεχνάτε ότι είναι πολύ πιθανόν σε περίπτωση εκλογών ο "ραγιάς" να ξεχάσει τα πάντα και τα ποσοστά αυτά να πλησιάσουν ή και να ξεπεράσουν το 80% και πάλι (φυσικά μεταξύ αυτών που θα ψηφίσουν). Είστε σίγουροι ότι δεν πρόκειται να γίνει αυτό?? Οι κομματικές σημαίες είναι σίγουρο ότι θα επιστρέψουν σε ορισμένα μπαλκόνια και αυτό είναι που σε οδηγεί στην απορία "πως είναι δυνατόν αυτός ο λαός να ξεχνά τόσο έυκολα??" Απάντηση μην περιμένετε. Το ερευνά η επιστήμη.

Φυσικά και είναι θέμα παιδείας που λένε και οι σοβαροί στα παράθυρα. Φυσικά είναι και θέμα νοοτροπίας που επίσης πιπιλάνε αλλά το ποιος είναι υπεύθυνος για την παιδεία αυτού του άμοιρου(??) λαού δεν μας λένε. Ναι φταίει και ο λαός που κυνηγούσε μια θεσούλα στο δημόσιο αλλά ποιος του τάιζε αυτές τις ιδέες??? την παιδεία του ο καθής μπορεί να την φτιάξει μόνος του φτάνει να έχει χρόνο και καλή διάθεση. Δεν γίνεται να ασχολείσαι με την αγωγή της ψυχής σου όταν ολημερίς κυνηγάς την επιβίωση και πάντα μένεις ξωπίσω της. Εξάλλου η παιδεία είναι είναι πλέον ακριβό "σπόρ" και απευθύνεται στην "ελίτ"!! Ίσως αυτό να επιδιώκεται. Λαός που μένει απαίδευτος και τρώει ότι τηλεοπτικό και "πολιτισμικό" σκουπίδι του πετάς (αφού δεν του έχεις αφήσει άλλες επιλογές) είναι πιο εύκολο να τον κουμαντάρεις και να μην αντιδρά.

Όταν ο λαός ακόμη στενάζει στα γήπεδα και αποθεώνει τον κάθε τυχάρπαστο που ελέγχει το "παρασκήνιο" και το παίζει μάγκας τι περιμένεις?? Το θέμα μας και αυτό το σαββατοκύριακο είναι να κερδίσει η ομαδάρα μας και όλοι οι άλλοι να πάνε να.... (ναι..ναι..καλά το μαντέψατε). Ξαστεριά δεν ξέρουμε πότε θα κάνει αλλά όσο οι πλατείες και οι δρόμοι θα γεμίζουν ελπίδα υπάρχει!! Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΓΡΑΦΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΡΕΚΛΕΣ!!!

Α. Και να μην το ξεχάσουμε. ΟΧΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ και τι θα γίνει.Όπως και δεν ξέρουμε τι πρέπει να γίνει. Μπορεί η λύση να ήταν η εξ αρχής χρεωκοπία αλλά δεν μας εγγυάται κανείς ότι μέσω αυτής θα αυξάναμε π.χ τις εξαγωγές μας (λόγω φτηνών προϊόντων μας) γιατί πολύ απλά η πρωτογενής παραγωγή της χώρας έχει πεθάνει εδώ και χρόνια. Πολύ πριν ακόμη και από το "όλα τα κιλά όλα τα λεφτά". Όταν οδήγησαν τους αγρότες να γίνουν επιδοματο-κυνηγοί και όχι παραγωγοί και τους νεολαίους να ονειρεύονται θέσεις στο δημόσιο και όχι την δημιουργία. Ακόμη και να μας χάριζαν όλο το χρέος δεν είμαστε σίγουροι ότι σε 5-10 χρόνια δεν θα είμαστε στην ίδια ή και χειρότερη κατάσταση. Καλό σας και μας βράδυ!!!

(Κατεβάστε Δωρεάν Νο6) Lower Cut by Lower Cut!!

2011-05-21T20:05:00.005+03:00

Όσο αφορά στο Κατεβάστε Δωρεάν (και νόμιμα) είχαμε μείνει στο Νο5. Ήρθε ο καιρός λοιπόν για το Ν06. Πρόκειται για το πρώτο (ομότιτλο) EP των Αθηναίων Lower Cut. Εμάς μας συστήθηκαν μέσω των γνωστών και μη εξαιρετέων Fadeout (οι οποίοι ήταν οι πρώτοι που είχαν φιλοξενηθεί εδώ στο γιουσουρούμ). Oι Lower Cut δημιουργήθηκαν το 2009 όταν ο Πάνος (κιθάρα - φωνητικά) και ο Βαγγέλης (κιθάρα), αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις αλλά και την αγάπη τους για την μουσική. Κάπου εκεί εμφανίστηκαν στο πλάνο και ο Γιάννης (μπάσο), ο Αλέξης (πλήκτρα) και ο Κώστας (ντράμς). Ένα χρόνο αργότερα η μπάντα παίρνει στην σημερινή της μορφή με την προσθήκη του Billy στην θέση του Κώστα.

Και κάπως έτσι προέκυψε και το πρώτο τους ομότιτλο EP, το οποίο διαθέτουν για δωρεάν κατέβασμα μέσα από την σελίδα τους στο bandcamp. Εμείς το κατεβάσαμε το ακούσαμε και το ευχαριστηθήκαμε. Είναι από εκείνα τα δείγματα μουσικών δυνατοτήτων ενός γκρουπ που σε αφήνουν ικανοποιημένο καταρχήν με αυτό που άκουσες (ανεξάρτητα από το θέματα που υπάρχουν σε κάθε πρώτη ανεπίσημη κυκλοφορία ενός γκρουπ) και σε κάνουν να προσμένεις το επόμενο βήμα τους. Φανταστείτε ένα μείγμα showgaze και alternative rock (αν και οι ταμπέλες δεν μας αρέσουν στην μουσική, απλά να δώσουμε το στίγμα της μουσικής κίνησης των Lower Cut). Ακούστε εδώ αλλά και στην σελίδα των Lower Cut. Κατεβάστε το και φυσικά πείτε μας την γνώμη σας.

Lower Cut by Lower Cut

Plain Crazy: το ντεμπούτο του Mickey

2011-05-15T16:51:00.003+03:00

Σαν σήμερα το 1928 ο Mickey Mouse κάνει το ντεμπούτο του στην μεγάλη οθόνη με το Plain Crazy. Δείτε το και απολαύστε το . Είναι προτιμότερο από τo να ασχολούμαστε με την eurovision ή τον απίθανο τυπάκο - υπαλληλάκο Στρος Καν και τις περιπέτειες του στην Αμέρικα. To Plain Crazy προβλήθηκε πρώτη φορά σαν σήμερα με σκοπό την παρουσίαση του στους ειδικούς και τους δημοσιογράφους αλλά η επίσημη πρεμιέρα του έγινε τον Δεκέμβριο του 1928.Καλά σας προβολή!!!

WHAT IS ALL THIS ABOUT????

2011-05-11T20:31:00.002+03:00

Εμ. Εδώ σας θέλουμε!!

Τι είναι αυτό τώρα???

Αναμένουμε απαντήσεις!!!!

Ακόμη ένας Μάιος αρχίζει

2011-04-30T19:30:00.005+03:00

Πέρυσι γράφαμε ότι ο μήνας αυτός έχει κάτι. Ήταν λίγο πριν την ολοκληρωτική παράδοση του "δίκιου του εργάτη" στην Τρόικα. Ένας χρόνος μετά και με την τρόικα ακόμη πάνω από τα κεφάλια μας και ίσως πάνω από όλους το μόνο που έχει αλλάξει είναι η καθημερινότητά μας και αυτή όχι προς το καλύτερο φυσικά. Σε εκείνο το κείμενο θυμόμασταν τους αγώνες των εργατών στο Σικάγο. τον Πρώτο εορτασμό της Πρωτομαγιάς στην χώρα μας, την εκτέλεση των 200 ανήμερα πρωτομαγιάς από τους Γερμανούς και φυσικά την ματωμένη πρωτομαγιά του 36 στην Θεσσαλονίκη αλλά και τον περίφημο Μάη του 68. Έναν χρόνο μετά δεν έχουμε κάτι να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε. Δυστυχώς και αυτή η άνοιξη θα μας πληγώσει, χωρίς να ξέρουμε πότε επιτέλους θα αντιληφθούμε όλοι μας ότι η πραγματική ομορφιά είναι στους δρόμους και όχι σε πολυτελή γραφεία και όμορφες θέσεις. Ένας χρόνος μετά και ακόμη δεν μπορούμε να χωνέψουμε εκείνον τον απίστευτο τυπάκι - υπαλληλάκο των μεγαλοσυμφερόντων και το "Κουράγιο Έλληνες"!!! Άντε ρε που θα μας κάνεις και υποδείξεις.

Διαβάστε εδώ ολόκληρο το περσινό κείμενο.

The Wall live in Athens (????)

2011-04-23T12:33:00.003+03:00

Πριν μερικές ημέρες ο μάνατζερ του Roger Waters ανακοίνωσε ότι θα χρειαστεί να αλλάξει ο προγραμματισμός για τις συναυλίες του καλλιτέχνη στο Μιλάνο. Μέχρι εδώ όλα καλά και δεν έχουμε κάποιο ιδιαίτερο θέμα. Αυτό όμως όπως συνέχισε ο μάνατζερ οφείλεται στο γεγονός ότι πρόκειται να κινηματογραφηθεί το κονσέρτο στην Ελλάδα για τις ανάγκες του DVd που θα κυκλοφορήσει αργότερα από τα σόου του The Wall!!!! Με άλλα λόγια και αν τελικά γίνουν πράξη αυτά, η Αθήνα μαζί με το Λονδίνο έχουν επιλεγεί ώς τα μέρη στα οποία θα γίνουν τα γυρίσματα για το DVD του Τhe Wall. Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη η ημερομηνία κατά την οποία θα γίνει η παρουσίαση του The Wall ούτε και ο τόπος. Για την ημερομηνία και εφόσον γίνει επαναπρογραμματισμός των συναυλιών στο Μιλάνο υποθέτουμε ότι θα είναι αρχές Ιουλίου και όσο για τον τόπο είναι πιθανό να γίνει στο Terra Vibe όπου πριν μερικά χρόνια είχε εμφανιστεί ο Waters και είχε παρουσιάσει μεταξύ των άλλων ολόκληρο το Dark Side Of the Moon 30 χρόνια μετά την τελευταία του παρουσίαση (ελπίζουμε όχι με τα προβλήματα που είχανε προκύψει τότε). Και αν όλα αυτά τελικά συμβούν υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να δούμε στο πλευρό του Waters και τον David Gilmour καθώς έχει ανακοινωθεί ότι ο Gilmour θα παίξει μαζί του στα 2-3 σόου τα οποία και θα κινηματογραφηθούν!!! Λέτε??? για να δούμε!!!!

Το Σινέ Γιουσουρούμ παρουσιάζει: Chico and Rita

2011-04-14T13:01:00.022+03:00

Ο Chico, ένας νεαρός πιανίστας που έχει όνειρο να παίξει στην Νέα Υόρκη πλάι στα μεγάλα του ινδάλματα, και η Rita, μια όμορφη και ανερχόμενη τραγουδίστρια των καμπαρέ. Οι δυο τους γνωρίζονται και ερωτεύονται στην Αβάνα της δεκαετίας τους 50 με την γεμάτη συγκινήσεις ατμόσφαιρα (ταξικές διακρίσεις, επανάσταση κλπ). Η μουσική που τους έφερε κοντά είναι αυτή που θα τους αποξενώσει και θα τους απομακρύνει. Ένα μουσικό-ρομαντικό ταξίδι στις τρεις από τις μεγάλες πρωτεύουσες της latin και της jazz. Αβάνα, Νέα Υόρκη και Παρίσι. Τελικά τι θα κερδίσει?? Ο έρωτας και η μουσική ή η ματαιοδοξία και η πεζή καθημερινότητα??

Tο βραβευμένο Chico and Rita αποτελεί δημιουργία των Φερνάντο Τρουέμπα (βραβευμένου με Οσκαρ και BAFTA για το «Belle Epoque») και Ξαβιέ Μαρισκάλ (σχεδιαστή της μασκότ των Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελώνης), οι οποίοι αποτελούν από μόνοι τους μια πηγή σιγουριάς και εγγύησης για το τελικό αποτέλεσμα που (θα) προβάλλεται στην μεγάλη οθόνη. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην μαγευτείς από την αποτύπωση της Κουβανέζικης πραγματικότητας στα σχέδια του Μαρισκάλ. Οι χαρακτήρες είναι δυνατά επίσης χαρτιά και πολλοί ήδη μιλάνε για την νέα Jesica Rabbit. Χρόνια είχαμε να δούμε έναν πραγματικό και θηλυκό χαρακτήρα σε animation film. Η πλοκή περιέχει όλα εκείνα τα συστατικά που μπορεί να κάνουν επιτυχία. Ένα (μελαγχολικό και γλυκόπικρο) love story εμπλουτισμένο με ένα soundtrack βγαλμένο από τις μεγάλες στιγμές του παντρέματος της Κουβανέζικης μουσικής με την Jazz, με τους Thelonius Monk, Tito Puente, Dizy Gillespie, Chano Pozo να κάνουν και αυτοί το πέρασμά τους στην ταινία. Σαν να λέμε "Buena Vista Social Club" σε animation έκδοση λοιπόν.

Το Chico and Rita προβάλλεται αυτές τις ημέρες στις αίθουσες και δεν πρέπει να την χάσουμε με τίποτε. Ανεξάρτητα αν σας αρέσουν τα animation ή όχι, το Chico and Rita είναι μια από τις πιο όμορφες ταινίες που έχουν γυριστεί ποτέ με θέμα την jazz και αυτό από μόνο του είναι αρκετό αν δεν έχετε ήδη πειστεί!! Πάρτε και μια γεύση από το soundtrack και καλή σας (και μας) προβολή!!!

Common Sense live @ Rodeo - Σάββατο 09 Απριλίου

2011-04-05T16:32:00.002+03:00

“When paths will meet in one, lit by the same sun”

COMMON SENSE Live 9/4/2011

Σάββατο 9 Απριλίου 2011 / είσοδος: 10 ευρώ / έναρξη: 22:00.

Οι Common Sense ζωντανά στη σκηνή του Rodeo Live Club για μία μοναδική συναυλία. Από το διαχρονικό “Grotesque” του 1993 στο “Time stood still” του 2009, και έπεται συνέχεια... Τη σκηνή προθερμαίνουν οι Balzac Diva.

Common Sense: 1989 μέχρι και σήμερα, μ’ ένα «διάλειμμα» δέκα χρόνων… Πέντε άνθρωποι, όχι πάντα οι ίδιοι, ούτε πάντα ίδιοι, γράφουν τραγούδια για τις ζωές τους. Μια ιστορία κοινότυπη, μια ιστορία μοναδική. Χαρά και λύπη, ευτυχία και πόνος, όνειρο κι εφιάλτης. Μελωδίες και θόρυβος, γαλήνη και ένταση, λυρισμός και θυμός, σαν τη Θάλασσα, άλλοτε φιλόξενη κι άλλοτε φονική, σαν μια Πανσέληνο που χάνεται και γεμίζει, ξανά και ξανά. Common Sense: κοινή λογική. Μια έννοια που για κάποιους είναι ιδανικό, για άλλους εχθρός. Τη χρειαζόμαστε αλλά και τη μισούμε. Όμως όταν η ψυχή λαχταράει να εκφραστεί, η δική μας «κοινή λογική» δίνει ζωή στο συναίσθημα, δίνει ζωή σε μας τους ίδιους.

Χρήστος Ζούμπας (κιθάρες), Γιώργος Καρανικολάου (τύμπανα), Τατιάνα Σταυρουλάκη (φωνή), Νίκος Φωκάς (πλήκτρα), Αφροδίτη Ρήγα (μπάσο)

http://www.myspace.com/commonsensegr

http://www.facebook.com/pages/Common-Sense-GR/51476693508

Giusurum Presents: Baby Guru, το νέο καμάρι της Inner Ear και όχι μόνο!!!

2011-03-31T22:36:00.010+03:00

Πέρυσι (περίπου ίδια εποχή) η Inner Ear μας σύστηνε τους Electric Litany και ένα από τα άλμπουμ εκπλήξεις της χρονιάς (how to be a child and win the war) γραμμένο "κάπου" στην Αγγλία σε μια εγκαταλειμμένη εκκλησία. Φέτος η πατρινή εταιρεία δεν χρειάστηκε να ψάξει τόσο μακριά για να μας "χαρίσει" το νέο της καμάρι. Οι Baby Guru ζουν στην Ελλάδα (Αθήνα) και δεν ηχογραφούν σε εκκλησίες αλλά σε ένα υπόγειο γκαράζ στο Μαρούσι. Τρεις παιδικοί φίλοι, ο Γιάννης (king elephant), ο Γιώργος (obi Serotone) και ο Άξιος (sir Kosmiche), που παίζουν μαζί από το λύκειο, κυκλοφόρησαν πριν λίγες ημέρες το ντεμπούτο (ομώνυμο) άλμπουμ τους και μέχρι στιγμής οι κριτικές και οι εντυπώσεις είναι (και δίκαια) με το μέρος τους. Και αν πέρυσι μεγάλη πρωταγωνίστρια στο άλμπουμ των Electric Litany ήταν η κιθάρα, φέτος αποτελεί την μεγάλη απούσα. Κάτι όμως που οι Baby Guru μετατρέπουν σε δυνατό τους σημείο. Αφρικάνικα κρουστά, έντονα πλήκτρα, κράουτ, samplers, θόρυβοι και ηλεκτρονικά στοιχεία δημιουργούν ένα μείγμα δυναμίτη που όσο το γεύεσαι τόσο το αναζητάς. Ακούγοντας το Baby Guru δεν γίνεται να μην φέρεις στο μυαλό σου τα πλήκτρα του Manzarek στο Not to touch the earth και είναι αδύνατον να μην κάνεις αλλεπάλληλα alle retour στην διαδρομή 60's - 10's! Όλα δείχνουν ότι έχουμε να κάνουμε με αυτό που οι "ειδικοί" και μη, αποκαλούν next big thing, κάτι που οι Baby Guru πρέπει να δικαιολογήσουν με τα επόμενα βήματά τους. Βήματα στα οποία θα θέλαμε να ακούσουμε περισσότερα φωνητικά (με και χωρίς φίλτρα) και (γιατί όχι και) κιθάρες, ώστε να μπούνε σε αυτό που (και) οι ίδιοι αποκαλούν τετράγωνη λογική της ροκ μπάντας. Μέχρι τότε : pull the echo out of my head!!!!

giusrurum's picks: Secondary Angle And Shades Of Infinity, Inner Space, Heres Comes The Luliluri

tips & info: Το Baby Guru κυκλοφορεί και σε χρωματιστό βινίλιο!!!

links: http://www.myspace.com/babyguruband

Αλήθεια τι ετοιμάζει το γιουσουρούμ???

2011-03-25T01:28:00.005+02:00

Βρείτε και κερδίστε!!!

Κατεβάστε Δωρεάν Νo5 : Exposed By Observers - Fake Stories

2011-03-18T23:12:00.005+02:00

Οι Exposed By Observers είναι μια electronica μπάντα από την Αθήνα με την οποία μέχρις στιγμής δεν είχαμε την ευκαιρία να ασχοληθούμε. Έχουνε κυκλοφορήσει ένα EP, το 2009, με τίτλο Secondhand Youth στην Sonic Playground, έχουν περιοδεύσει στην Ελλάδα με το Velvet Bus. Το 2010 συγκεντρώθηκαν σε studio δουλειά, με τον ήχος τους να "μεταμορφώνεται" συνεχώς και διαφέρει από το "electropunk" του EP μας με το οποίο τους παρομοίωσαν με Crystal Castles, Atari Teenage Riot, Prodigy κ.α. Πριν από λίγο καιρό λάβαμε ένα emai, - Δελτίο τύπου το οποίο μας ενημέρωνε για τα νέα του γκρουπ και τα επόμενα βήματά τους. Έτσι πριν να παρουσιάσουμε αναλυτικά τους Exposed By Observers θα ακούσουμε το τι έχουν να μας πούνε οι ίδιοι!!!

--------------------------------------------------------------------------------------------

Τον Ιανουάριο ξεκινήσαμε ένα νέο τρόπο κυκλοφορίας την μουσική μας. Κάθε μήνα δίνουμε δωρεάν από το site μας δύο κομμάτια προς download. Όποιος θέλει να τα κατεβάσει γράφεται με το mail του στην λίστα μας και κατευθείαν κατεβάζει τα κομμάτια του κάθε μήνα όπως και τα επόμενα. Το όλο εγχείρημα το ονομάζουμε Fake Stories το όποιο είναι αποτέλεσμα studio δουλειάς που κάναμε τον προηγούμενο χρόνο.

Τα κομμάτια κάθε μήνα διαφέρουν ηχητικά από αυτά του επόμενου διότι πειραματιζόμαστε σε διαφορετικές τεχνικές, ιδέες και ήχους κάθε φορά.

Το Fake Stories #1 περιέχει τα κομμάτια Doubt Is Dead και Fake Stories Never Get Old.

Το Fake Stories #2 τα Skinny Danny και Juno.

Τέλος, το επόμενο, Fake Stories #3 θα περιέχει τα κομμάτια Save Your Word και Dolls.

----------------------------------------------------------------

Όπως ξέρετε δεν είμαστε και τόσο fan της electronica κ.α. Οι Exposed By Observers και η μουσική τους όμως δεν είναι εύκολο να περάσουν απαρατήρητοι. Και φυσικά η κίνησή τους αυτή να δίνουν δωρεάν την μουσική τους μέσω της ιστοσελίδας τους δεν μπορούσε να μην αναδημοσιευτεί εδώ στο γιουσουρούμ. Μέχρι την αναλυτική παρουσίαση των Exposed By Observers και μέχρι το Fake Stories #3 ακούστε τα κομμάτια των δύο πρώτων (fakes stories) και σπεύσατε στην ιστοσελίδα τους για τα υπόλοιπα!!!

Fake Stories by Exposed By Observers

Giusurum Presents: Leaf Loft - E.P "eraserhead project" (ή κατεβάστε δωρεάν Νο4)

2011-03-11T21:56:00.011+02:00

Η αλήθεια είναι ότι οι εισαγωγές στα πόστ (και γενικά στα κείμενα) είναι το πιο δύσκολο κομμάτι. Ειδικά όταν έχεις να γράψεις για κάτι που σου αρέσει πολύ. Με τον σημερινό μας (Leaf Loft) "καλεσμένο" μας ενώνει η "τρέλα" για τον David Lynch. Ναι εκείνον τον "τρελό" και "ακαταλβίστικο" σκηνοθέτη που τις ταινίες του ελάχιστοι τις καταλαβαίνουν αλλά οι περισσότεροι της αγαπούν!!! Όσοι έχετε δει το Eraserhead, το mulholland drive, το Twin Peaks ή την Χαμένη Λεωφόρο μας καταλαβαίνετε!!!!! Οι πρώτες μας κουβέντες ήταν γύρω από τον κινηματογράφο του Lynch!!!! Φυσικά είχε προηγηθεί και η γνωριμία μας μέσο των Vello Leaf , οπότε το πράγμα ήρθε και έδεσε που λένε. Η άλλη μεγάλη αλήθεια είναι ότι δυσκολευτήκαμε να τον πείσουμε (τον καλεσμένο μας) να μας γράψει ο ίδιος την ιστορία του project Leaf Loft. Σήμερα λοιπόν φιλοξενούμε έναν ιδιαίτερα ταλαντούχο μουσικό που μας εξιστορεί την δική του εκδοχή για μια αγαπημένη του (και μας) ταινία και την μουσική της επένδυση, το Eraserhead του David Lynch!!! Ας διαβάσουμε τι έχει να μας πει.

--------------------------------------------------------------------------------------

"........

Δεκέμβρης 2002.

Μετά από μια νυχτερινή προβολή του "Lost Highway", πέρασα το υπόλοιπο της βραδιάς γράφοντας ένα από τα πρώτα μου ηλεκτροακουστικά/ambient κομμάτια. Ο τίτλος του ήταν "Renee", όπως το όνομα της Patricia Arquette στην ταινία (ένα από τα 2 ονόματα της τέλοσπαντων). Η ενορχήστρωση περιλάμβανε αποκλειστικά ηλεκτρικό μπάσο και samples από έναν διάλογο της ταινίας. Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με τον David Lynch σε τέτοιο επίπεδο αλλά και η αφορμή για τη δημιουργία του "Leaf Loft" project.

"Leaf Loft" project.

Ένα νυχτερινό project το οποίο έχει ως πηγή έμπνευσης σκηνές από ατμοσφαιρικές ταινίες και βιβλία, εικόνες από όνειρα ή έντονες αναμνήσεις.

Μελωδικότητα και ρυθμικότητα υποσυνείδητα μεταφέρονται στο background ή απλώς εξαφανίζονται. Η σύνθεση ήχων, η δημιουργία drones και η τοποθέτηση τους στο χώρο είναι η βάση για το κάθε κομμάτι.

Φλεβάρης 2005.

Σύντομο ταξίδι στο Λονδίνο. Ήταν απόγευμα Δευτέρας όταν μπήκα σε ένα HMV και αγόρασα το dvd του Eraserhead. Στο τέλος εκείνης της εβδομάδας, πίσω στην Κρήτη, έγινε η πρώτη για μένα προβολή του.

Λίγους μήνες αργότερα η πτυχιακή που ανέλαβα για τη σχολή μου (ΤΕΙ Μουσικής Τεχνολογίας & Ακουστικής) είχε τίτλο "Μουσική σύνθεση και ηχητικός σχεδιασμός για την ταινία Eraserhead".

Καλοκαίρι 2006 μέχρι Άνοιξη 2009.

Ασταμάτητες προβολές της ταινίας ή μεμονωμένων σκηνών της. Αρχικά χωρίς ήχο. Σταδιακά τα πάντα έμπαιναν στη θέση τους. Τα βήματα του Henry, οι πόρτες που τρίζουν, οι λιγοστοί διάλογοι, το κλάμα του μεταλαγμένου μωρού, ο ήχος του γκρίζου δωματίου, και φυσικά η μουσική.

Η δική μου εκδοχή στο soundtrack του Eraserhead είχε 12 κομμάτια, όλα εμπνευσμένα από την ταινία, γραμμένα για τις ανάγκες της κάθε σκηνής. Από αυτό το soundtrack προέκυψε το mini album "e.p." (eraserhead project ή extended play). 6 συνθέσεις από 6 σκηνές της ταινίας. Σκοτεινές, παρανοϊκές, Lynch-ικές. Το βασικό μέσο σύνθεσης είναι το ηλεκτρικό μπάσο, παραμορφωμένο, κατεστραμένο. Λίγα δευτερόλεπτα ηλεκτρικής κιθάρας, 2-3 λεπτά πιάνου και λίγα παραπάνω λεπτά υπόκοφων strings συμπληρώνουν το 30λεπτο κολάζ ήχων.

..................."

-----------------------------------------------------------------------

Αυτά λοιπόν για το project leaf loft και το E.P "eraserhead project". Όσοι θέλετε να το κατεβάσετε μπορείτε να το κάνετε ΕΝΤΕΛΩΣ ΔΩΡΕΑΝ από εδώ, ενώ ΕΔΩ μπορείτε να δείτε στο youtube στο κανάλι του Leaf Loft όλα τα κομμάτια του EP μαζί με τις αντίστοιχες σκηνές από την ταινία. Εμείς αφού ευχαριστήσουμε τον "Leaf Loft", σας αφήνουμε ένα δείγμα από αυτά που μπορείτε να δείτε στο κανάλι του.

Το Σινέ Γιουσουρούμ παρουσιάζει: The story of a sign!!!

2011-03-06T21:15:00.003+02:00

Πόσο και πώς μπορεί να επηρεάσει έναν συνάνθρωπό μας μια επιγραφή??? Δείτε και απολαύστε την ταινία μικρού μήκους The story of a sing που μας έρχεται από την Ισπανία. Πρόκειται για την νικήτρια ταινία του φεστιβάλ των Κανών 2008. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στην υπέροχη μουσική του Luis Bacalov (il postino κ.α) και στο υπέροχα απλό γύρισμα της ταινίας. Σκηνοθεσία, παραγωγή και σενάριο του 24χρονου τότε Alonso Alvarez!!! Καλή σας προβολή!!!

Common Sense live@Rodeo (Sat 2 April) - The sunset sessions

2011-03-02T22:48:00.003+02:00

Να και ένα live από εκείνα που δεν είναι να χάνει κανείς. Και είναι και Σάββατο!!! Όσοι πιστοί στο Rodeo!! Mας υπόσχονται και αρκετά νέα κομμάτια (sunset sessions) (ίσως) από ένα νέο άλμπουμ (???)!!! Εμείς αναμένουμε την συνέχεια του Sun Comes Up 16 ολόκληρα χρόνια!!!

Κατεβάστε δωρεάν Νο3: The Fuzzy Nerds - Beam Album

2011-02-24T11:59:00.006+02:00

Nα μαστε λοιπόν και στο Νο3 του Κατεβάστε δωρεάν. Σήμερα αναδημοσιεύουμε το δελτίο τύπου που λάβαμε από τους The Fuzzy Nerds και αφορά στο Βeam Album!! Tι μας ανακοινώνουν??? Έχουμε και λέμε:

--------------------------------------

Το mp3 και οι αντίστοιχες ποιότητες ήχου που βρίσκει κανείς στο διαδίκτυο αποτελούν πλέον παρελθόν αναφορικά τουλάχιστον με τα Album των Fuzzy Nerds

Από τώρα και στο εξής το Fuzzy Nerds Beam Album είναι διαθέσιμο σε ΠΛΗΡΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑ CD HXOY για downloading στη διεύθυνση http://www.heedia.com/fuzzynerds

Θα είναι διαθέσιμο ΔΩΡΕΑΝ για τους φίλους των fuzzy μόνο ΓΙΑ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΑ ΜΕΧΡΙ τις 28 Φλεβάρη του 2011! (Κωδικός : fuzzy@mirror)

Μετά από αυτή την ημερομηνία θα μπορείτε να το κατεβάσετε ΜΟΝΟ ΜΕΣΩ PAYPAL ή ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΚΑΡΤΑΣ στην ίδια πάντα διεύθυνση : http://www.heedia.com/fuzzynerds

Από εκεί επίσης μπορείτε να παραγγείλετε τα Album των Fuzzy Nerds και σε φυσική μορφή και να σας αποσταλλούν στο σπίτι σας μέσα σε 2 το πολύ εργάσιμες ημέρες από την TMC Music.

--------------------------------------------------

Όσοι πιστοί λοιπόν προσέλθετε μέχρι τις 28 Φλεβάρη και αποκτήστε ΔΩΡΕΑΝ και ΝΟΜΙΜΑ ένα ακόμη άλμπουμ ορόσημο της Ελληνικής Αγγλόφωνης Σκηνής. Ορόσημο εκτός της ποιότητας του και εξαιτίας του ότι ήταν το πρώτο άλμπουμ το οποίο δημιούργησε ένα νέο ψηφιακό format με σκοπό το κατέβασμα!!!

Ο David Gilmour στο Intractive Guitar-το νέο free e-magazine για την κιθάρα!!!

2011-02-18T22:27:00.005+02:00

Διαβάστε στο Interactive guitar,το νέο free e-περιοδικό για την κιθάρα,ένα μεγάλο αφιέρωμα στον David Gilmour!!! H πρόσβαση στο Interactive guitar είναι δωρεάν και δεν χρειάζεται εγγραφή κλπ. Απλά μπαίνετε στο site του περιοδικού και το ξεφυλλιζετε. Στο πρώτο τεύχος διαβάστε μια ντουζίνα άρθρα για τον μεγάλο κιθαρίστα των Pink Floyd και μάθετε μερικά από τα μυστικά του. Σας ξεναγεί ο ίδιος στον μουσικό του κόσμο και σας "δείχνει" τα μοναπάτια του δικού του ιδιαίτερου παιξίματος. Ένα πραγματικά ενδιαφέρον περιοδικό με ένα πολύ δυνατό πρώτο αφιέρωμα. Εμείς το απολαύσαμε και αναμένουμε την συνέχεια!!!

THE CALLAS OBJEKT- Σήμερα στις 21:00 μια τελευταία παράσταση!!!

2011-02-12T01:21:00.001+02:00

THE CALLAS- OBJEKT

Οι Callas, μετά από τις 6 επιτυχημένες performances που έδωσαν στο στούντιό τους για την παρουσίαση της καινούργιας τους δισκογραφικής δουλειάς με τίτλο "Objekt", συνεχίζουν με μία ακόμα παράσταση μαζί με τις Callasettes για όσους δεν πρόλαβαν να κλείσουν θέση!

Το Σάββατο 12 Φεβρουαρίου και ώρα 9.00 μ.μ. μια τελευταία παράσταση!

Είσοδος: 15€
στην τιμή συμπεριλαμβάνεται ένα συλλεκτικό LP "Objekt" με χειροποίητο εξώφυλλο

BOOZE BY DONATION

The Studio. Μιλτιάδου 17, 4ος όροφος
Για κρατήσεις θέσεων επικοινωνήστε στα 2103314923 και info@thecallas.com

www.thecallas.com

Νίκος Ξυλούρης -(Ο7/071936 - 08/02/1980)

2011-02-08T22:36:00.005+02:00

Δε λυγάνε τα ξεράδια

και πονάνε τα ρημάδια!

Σαν σήμερα πριν από 31 χρόνια έφυγε από την ζωή ο Νίκος Ξυλούρης. Ο Αρχάγγελος της Κρήτης. Ο άνθρωπος που έμαθε την Ελλάδα να ακούει κρητική λυρα και να ανατριχιάζει. Τι να γράψει κανείς για τον καλλιτέχνη και τον άνθρωπο Νίκο Ξυλούρη?? Ποιός δεν έχει σιγοτραγουδήσει το "Ήτανε μια φορά", το "Αγρίμια και αγριμάκια μου"? Ποιος δεν έχει θαυμάσει την φωνή του Ξυλούρη στα Ριζίτικα, τον Ερωτόκριτο ή στο Μεγάλο μας Τσίρκο. 31 χρόνια μετά και ο Ψαρονίκος εξακολουθεί και συντροφεύει τα βράδια εκατοντάδων φοιτητοπαρέων και φαντάρων. Συνεχίζει να είναι δίπλα μας σε κάθε πορεία και να δίνει το σύνθημα "Πότε θα κάμνει ξαστεριά??". Τ'αγρίμια είναι που θα φέρουν την ξαστεριά. Τ' αγρίμια και όχι οι βολεμένοι. Ο τελάλης θα ξαναβγεί στους δρόμους και θα ψάξει για νέους συντρόφους. Καλά να περνάς όπου και να είσαι Αρχάγγελε!!

"...κι όλο θαρρώ πως έρχονται τ' αηδόνια.."

Kοίτα! Οι άλλοι έχουν κινήσει
κι' έχ' η πλάση κοκκινήσει
κι' άλλος ήλιος έχει βγη
σ' άλλη θάλασσ', άλλη γης".

Κατεβάστε Δωρεάν (Νο2): Serpentine - City Closed for Now!!!

2011-01-27T21:08:00.004+02:00

Καταβάστε Δωρεάν Νο2 λοιπόν (το Νο1 εδώ)!!!! Και αυτή την φορά με να ΕP από αυτά που έχουν χαρακτηριστεί ώς σπάνια!!! Όσοι το έχετε, κρατάτε στα χέρια σας έναν μικρό θυσαυρό!! Το City Closed for Now είχε μοιραστεί Φεβρουάριο του 2007 στην είσοδο του ΑN club όπου οι Serpentine έκαναν μια απίστευτη (κατά τους παρευρισκόμενους) εμφάνιση έχοντας ως Guest τον Patrick Duff, τους My Wet Calvin και την Monika!! Πρόκειται για ένα EP με τέσσερα τραγούδια: το ομότιτλο, το The Prey, το Word of Μouth και το Midnight Runaway Special!!! Περισσότερα για τους Serpentine μπορείτε να διαβάσετε εδώ και εδώ (συνέντευξη του Γιάννη Ματσούκα drummer των Serpentine η οποία στην ουσία ήταν και η αυλαίο στην ιστορία τυ γκρουπ, αφού αμέσως μετά "κατάβηκε" και η σελίδα τους στο Myspace)!!! Πριν κατεβάσετε τα κομμάτια του άλμπουμ ακούστε και απολαύστε τα εδώ στο γιουσουρούμ!!!

Serpentine - City Closed For Now (ακούστε κάτω κατεβάστε εδώ!!!)

Serpentine - Midnight Runaway Special (ακούστε κάτω κατεβάστε εδώ!!!)

Serpentine - The Prey (ακούστε κάτω κατεβάστε εδώ!!!)

Serpentine - Word of Μouth (ακούστε κάτω κατεβάστε εδώ!!!)

Εμείς απλά να υπενθυμίσουμε ότι όλα τα άλμπουμ που θα συμπεριλάβουμε στην ενότητα Καταβάστε Δωρεάν, τα έχουν ανεβάσει για ελεύρη διακίνηση τα ίδια τα συγκροτήματα ή/και οι ετερείες τους!!! Αναμένατε την συνέχεια λοιπόν!!!
Μέχρι τότε: LETS DO IT SERPENTINE ANYTIME!!!!

Δηματάτης Ντίνος: 25 χρόνια ελληνικού ροκ!!

2011-01-20T00:47:00.005+02:00

Καιρό είχαμε να συζητήσουμε για κάποιο βιβλίο. Η αλήθεια είναι ότι σας έχουμε συνηθίσει σε θέματα γύρω από την ελληνική (αγγλόφωνη κυρίως) μουσική σκηνή και το εγχώριο ροκ. Ε..Λέμε να μην ξεφύγουμε και πολύ από τις συνήθειες μας και να παρουσιάσουμε ένα βιβλίο που πρέπει να μελετήσει ο καθένας που ενδιαφέρεται για τα εγχώρια μουσικά δρώμενα. Μιλάμε για το βιβλίο "25 χρόνια ελληνικού ροκ" του Ντίνου Δηματάκη. O Δηματάκης, δικηγόρος στο επάγγελμα, είναι παλιός μουσικογραφιάς της Θεσσαλονίκης ενώ έχει περάσει και απο το ραδιόφωνο με την εκπομπη "Στην άκρη της βελόνας", η οποία είχε αναδειχθεί στα τέλη της δεκαετίας του 80, από το περιοδικό "Ποπ&Ροκ", ανάμεσα στις καλύτερες μουσικές εκμπομπές.

Το βιβλίο επιχειρεί μια αναδρομή και μια παρουσίαση της πορείας του ελληνικού ροκ από τα μέσα της δεκαετίας του 60 μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 80. Στις σελίδες του μπορεί να βρεί κανείς στοιχεία από τους forminx και τους Aphrodite's Child, μέχρι τους Socrates, τους Poll και τους (πιο) σύγχρονους Last Drive και Panx Romana. Μπορεί κανείς να μελετήσει την δισκογραφία των κυριότερων συγκροτημάτων αλλά και μεμονωμένων καλλιτεχνών τριών δεκαετιών (60,70 και 80). Γίνεται αναφορά στα μουσικά περιοδικά εκείνων των εποχών αλλά και μια μικρή καταγραφή των ανθρώπων που επηρέσαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τα μουσικά πράγματα στην χώρα ,χωρίς φυσικά να ξεχνάμε και το φωτογραφικό υλικό που παρουσιάζει ο Δηματάκης. Όπως σε κάθε βιβλίο ιστορικού περιεχομένου έτσι και στο "25 χρόνια ελληνικού ροκ" υπάρχουν μικρές παραλήψεις και λαθάκια χωρίς όμως να μειώνεται στο ελάχιστο η σημαντικότητα του βιβλίου. Επίσης μην αναμένετε να διαβάσετε μόνο για ροκ συγκροτήμτα αλλά θα βρείτε και πολλές αναφορές σε ποπ καταστάσεις αλλά και σε αυτό που ονομάστηκε κάποια στιγμή "μοντέρνο ελληνικό τραγούδι". Εμείς το απολαύσαμε και το συνιστούμε ενεπιφύλακτα σε όλους όσοι επιθυμούν να μελετήσουν το θέμα "ελληνικό ροκ".

Μια (επική) συζήτηση με τον Alex K. των Last Drive (ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ)!!!

2011-01-12T18:33:00.013+02:00

keep on Rocking its the only hop we have!!

Αφού διαβάστε το πρώτο μέρος της πραγματικά ενδιαφέρουσας (από κάθε άποψη) συζήτησης με τον Alex K. των Last Drive και αφού απολαύσατε και λίγο τον Θείο Νώντα να παίζει μπαλίτσα τι μένει?? Το δεύτερο μέρος!!Να 'μαστε λοιπόν!!

---------------------------

Giusurum: Άλλοι ψηφίζουν Heatwave, άλλοι Blood Nirvana και άλλοι το F*Head Entropy. Εσείς ξεχωρίζετε κάποια από τις δουλειές σας? Αν ήταν να παίζατε έναν μόνο κομμάτι σε μια συναυλία ποιο θα ήταν αυτό?
Alex K.: Δύσκολη ερώτηση. Κάθε δίσκος ήταν μια συγκεκριμένη περίοδος και είναι πολύ σημαντικό να το κοιτάς εκ των υστέρων, γιατί βρίσκεις μέσα εκεί κομμάτια από τη ζωή σου που εσύ τα είχες ξεχάσει, αλλά αυτά πρόλαβαν να τρυπώσουν μέσα στα τραγούδια. Επιρροές, καταστάσεις. Ίσως οποιοδήποτε κομμάτι θα μπορούσαμε να το τραβήξουμε τόσο που να δώσουμε όσα θα θέλαμε να δώσουμε σε μια ολόκληρη συναυλία.

Giusurum: Από το 1995 και (ευτυχώς) την προσωρινή διάλυση των Last Drive μέχρι και την επανασύνδεση σας το2007 τι έκαναν μουσικά τα μέλη των Last Drive; Υπήρχε μουσική (και όχι μόνο) επικοινωνία όλο αυτό το διάστημα;
Alex K.: Όλοι δουλεύαμε με τη μουσική και κάναμε δίσκους, με άλλα σχήματα (Blackmail, Earthbound, Speedball, προσωπικές δουλειές). Ναι επαφή πάντα υπήρχε, αν και στην αρχή τα πράγματα ήταν δύσκολα μεταξύ μας, γιατί η διάλυση μας ήταν κάτι που βιώσαμε όλοι πολύ έντονα.

Giusurum:Η κυκλοφορία των Midnite Hop, Time is not Important αλλά και του Heavy Liquid έγινε από "μικρές" εταιρείες. Είναι η απάντηση των Last Drive (και όχι μόνο) στην βουλιμία κερδοφορίας των ¨μεγάλων¨ πολυεθνικών; Και η κυκλοφορία του Heavy Liquid σε βινύλιο έγινε για λόγους συναισθηματικούς;
Alex K.: Καμιά μεγάλη εταιρεία δεν μπορεί πλέον να προσφέρει σε ένα συγκρότημα σαν τους Last Drive αυτό που μπορούν να προσφέρουν οι ίδιοι στους εαυτούς τους: Την ικανοποίηση ότι είναι οι ίδιοι κύριοι του υλικού τους και μπορούν να το διαχειριστούν όπως θέλουν.
Έχουμε πολλά χιλιόμετρα πίσω μας και μπορούμε να διατηρούμε μια συνολική εικόνα του πράγματος∙ δεν κυνηγάμε χίμαιρες, όσο γλυκιές κι αν είναι. Δεν ζούμε από τη μουσική, αλλά αυτό τώρα μας προσφέρει μια ευπρόσδεκτη, δημιουργική ελευθερία να δράσουμε σύμφωνα με τις πραγματικές μας ανάγκες. Την εποχή που κυριαρχούσαν οι πολυεθνικές, για κάθε μουσικό που ζούσε σαν βασιλιάς υπήρχαν άλλοι δέκα χιλιάδες που απλώς συνωστίζονταν στον προθάλαμο και θεωρούσαν τους εαυτούς τους losers∙ αυτό ήταν μια νοσηρή κατάσταση. Υπήρχε όμως και ένας παράλληλος κόσμος∙ όταν έβγαινες στο δρόμο και έβλεπες άλλα χίλια συγκροτήματα να κάνουν το ίδιο σ’ όλη την Ευρώπη, καταλάβαινες ότι αυτός είναι ο παράδεισος που ζητούσες. Οι L.D. είχαν την τύχη να το κάνουν αυτό σε μικρή σχετικά ηλικία, και καταλάβαμε ότι το πιο σημαντικό ήταν να συνεχίσουμε να παίζουμε και να εξελισσόμαστε σαν μπάντα. Οι πολυεθνικές έπεσαν στο λάκκο που έσκαψαν οι ίδιες. Κάποια στιγμή στα ‘90s αποφάσισαν να «σκοτώσουν» το βινύλιο και να ξαναπουλήσουν όλο τους το ρεπερτόριο σε μορφή cd, που ήταν πολύ φθηνότερο στην παραγωγή του αλλά ακριβότερο για τον αγοραστή. Όμως οι άνθρωποι κατάλαβαν πολύ γρήγορα ότι το cd ήταν μια απάτη -άρχισαν να φτιάχνουν οι ίδιοι cd πάμφθηνα-, έτσι όταν ήρθε το mp3 και έπειτα το free downloading οι πολυεθνικές εταιρείες είχαν χάσει πια κάθε αξιοπιστία, αποδεικνύοντας ότι η διάθεση της μουσικής δεν μπορεί να υπάρξει αποκλειστικά με όρους κέρδους. Η νέα κατάσταση ξανάφερε με πολύ δυναμικό τρόπο στο προσκήνιο τις ανεξάρτητες αλλά και τον μουσικό-παραγωγό. Είναι αλήθεια ότι δεν πιστεύαμε ότι θα ζούσαμε ποτέ μια τέτοια αλλαγή.
Η κυκλοφορία του Liquid σε βινύλιο έγινε γιατί πιστεύουμε ότι το βινύλιο είναι η πιο απολαυστική μορφή αναπαραγωγής ήχου, ίσως επειδή όλοι μας ξεκινήσαμε ακούγοντας δίσκους σε πικ απ.

Giusurum: Τελικά υπάρχει αυτό λέμε ελληνική ανεξάρτητη μουσική σκηνή;
Alex K.:Όλα τα συγκροτήματα και οι μεμονωμένοι μουσικοί που έχουν γράψει ή παίξει τη μουσική τους στο συγκεκριμένο τόπο έχουν κάποιες κοινές εμπειρίες, είτε θέλουν να το παραδεχθούν είτε όχι. Συνεπώς, όλοι αυτοί συνθέτουν την ελληνική σκηνή, που δεν νομίζω ότι ορίζεται τόσο από τη μορφή της, όσο από τις συνθήκες δημιουργίας. Όταν έπαιζες ροκ στην Ελλάδα (τουλάχιστον παλιότερα) στην ουσία βίωνες μία σχεδόν φανταστική κατάσταση, καθώς οι αναφορές σου ήταν ανύπαρκτες στον τόπο όπου ζούσες. Έτσι, και μόνο η ύπαρξη του γκρουπ σαν ομάδα που έκανε μια μουσική δήλωση άλλαζε την εικόνα, καλλιεργούσε την αίσθηση κοινότητας και έκανε το περιβάλλον λιγότερο ξένο. Αυτή είναι και η αίσθηση της ανεξάρτητης σκηνής όπως την έχουμε ζήσει τουλάχιστον εμείς, και όχι μόνο στην Ελλάδα.

Giusurum:Αλήθεια είναι εύκολο να υπάρξει ελληνόφωνο ροκ;
Alex K.: Νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο πράγμα –ο ρυθμός του ροκ και τα φωνήεντα της ελληνικής γλώσσας δεν ταιριάζουν εύκολα- αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν μαγικές στιγμές. Αναφέρομαι στη διαδρομή από το Βρώμικο Ψωμί του Σαββόπουλου, τα μπλουζ του Δημήτρη Πουλικάκου και του Παύλου Σιδηρόπουλου μέχρι τις Τρύπες και τον Γιάννη Αγγελάκα.

Giusurum:Όταν ο Δημήτρης Κοτσέλης σας μιλησε για το "20000 miles Ahead: A Last Drive story" ποια ήταν η αντίδραση σας και οι πρώτες σας σκέψεις?
Alex K.: Δεν πιστεύαμε ότι θα γινόταν ποτέ κάτι τέτοιο. Ήταν μεγάλη τιμή για μας ότι η ιστορία μας έδωσε κίνητρο σε μια ομάδα νέων καλλιτεχνών. Το έβγαλαν πέρα με σχεδόν ανύπαρκτο budget, δούλεψαν όπως ακριβώς πρέπει να δουλεύει μια ομάδα που γυρίζει ένα rockumentary: με πάθος, τσαμπουκά, ελάχιστες ώρες ύπνου και πολλές…μπύρες. Επίσης, νιώσαμε κάπως αμήχανα που όλοι αυτοί οι άνθρωποι που μιλούσαν στην ταινία έλεγαν τόσο όμορφα πράγματα με τρόπο που έδειχνε ότι η κατάσταση δεν αφορούσε μόνο εμάς, αλλά μια ευρύτερη ομάδα ανθρώπων, που πίστεψαν στο συγκρότημα και μας βοήθησαν με κάθε τρόπο. Και αυτό ήταν το πιο τιμητικό για μας.

Giusurum:Τώρα που λέμε για πρώτες σκέψεις. Όταν (ξανα)ανεβήκατε στην σκηνή το 2007 ως Last Drive ποια ήταν τα συναισθήματά σας; Περιμένατε όλη αυτή την θετική αντίδραση του κοινού;
Alex K.: Η χαρά και η συγκίνηση που ζήσαμε εκείνες τις μέρες είναι δύσκολο να περιγραφούν, και είμαι σίγουρος ότι κανείς από μας δεν πρόκειται να τις ξεχάσει όσο ζει. Ήταν σαν να ξαναβρίσκεις την ισορροπία σου πάνω σε τεντωμένο σκοινί. Πραγματική μαγεία. Δύσκολα μπορείς να το ανταποδώσεις αυτό στον κόσμο, αυτή την υπέροχη έκπληξη που μας έδωσε την ενέργεια να συνεχίσουμε

Giusurum:Ποιά είναι η ζωντανή σας εμφάνιση που δεν θα ξεχάσετε ποτέ;
Alex K.: Αυτή για την οποία μόλις μιλήσαμε, ξεχωρίζει.

Giusurum:Τα σχέδια των Last Drive από εδώ και πέρα;
Alex K.: Υπάρχει καινούργιο υλικό, που ήδη το δουλεύουμε. Σκεφτόμαστε να κυκλοφορήσουμε ένα σαρανταπεντάρι στα τέλη της άνοιξης.

Μια (επική) συζήτηση με τον Alex K. των Last Drive (ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ)!!!

2011-01-05T18:30:00.015+02:00

Οι Last Drive είναι από τις αδυναμίες μας. Ένα από τα ιστορικότερα ελληνικά αγγλόφωνα συγκροτήματα. Μιλάμε για ένα από τα λίγα ελληνικά γκρουπ που ξεπέρασαν τα στενά (μουσικά) μας σύνορα. Με αφορμή την κυκλοφορία (και όχι μόνο) του Heavy Liquid αναζητήσαμε τον Aλέξη Καλοφωλιά (Alex K.) (με την βοήθεια ενός φίλου του γιουσουρούμ) για μια κουβέντα μαζί του. Βλέπετε είχαμε νέο υλικό από τους Drive μετά από 15 ολόκληρα χρόνια και δεν γινόταν να το προσπεράσουμε αυτό τόσο απλά. Η κουβέντα μας κατέληξε επική από όλες τις απόψεις. Διαβάστε σήμερα το πρώτο της μέρος και σε λίγες ημέρες και το υπόλοιπο. ΠΡΟΣΟΧΗ στις φωτογραφίες. Απολαυστε τους Last Drive να παίζουν μπαλίτσα με τον Πουλικάκο στα τέλη της δεκαετίας του 80 λίγο πριν από κοινή τους εμφάνιση στο στο Άλσος!!! Ακούστε επίσης το νέο κομμάτι των Drive Love&Terror από την συλλογή HORROR & ROMANCE ON ANOTHER PLANEΤ του ζωγράφου Στέφανυ Ρόκου. Ο λόγος στον Alex K..

-------------------------------------------------------------

Giusurum: Αλήθεια πως προέκυψε το όνομά σας;
Alex K. : Είναι, βεβαίως, παλιά ιστορία: Στις αρχές του '80, σε ένα μπαρ όπου συχνάζαμε, Last Drive ήταν το τελευταίο κοκτέιλ στο κατάλογο, που εξασφάλιζε…αυτό που υποσχόταν το όνομά του. Την τελευταία βόλτα. Ήταν η εποχή που ψάχναμε όνομα για το συγκρότημα που τότε ήταν ακόμα περισσότερο ιδέα παρά πραγματικότητα, και ένα βράδυ ο Χρήστος το κοίταξε και γύρισε και είπε «Αυτό θα είναι το όνομα του γκρουπ». Και αυτό ήταν. Μας πήγαινε μια χαρά, γιατί ενσάρκωνε όλο αυτό που είχαμε στο μυαλό μας για τη μυθολογία του ροκ εν ρολ, Eddie Cochran, James Dean κλπ.

Giusurum: Η πρώτη σας εμφάνιση ήταν στο Rodeo τον Δεκέμβριο του 1983. Τι θυμάστε από εκείνη την βραδιά?
Alex K.: Ότι ήταν μαζεμένοι όλοι οι φίλοι μας και ότι δεν ξέραμε πού παν τα τέσσερα από ήχο και τα υπόλοιπα, αλλά βγήκε πέρα. Έγινε στο πλαίσιο μιας σειρά από πάρτι με την ονομασία Cult, που γίνονταν εκείνη την εποχή στην Αθήνα. Είχαμε φτιάξει μόνοι μας τις αφίσες, κάτι φωτοτυπίες, και τις είχαμε κολλήσει σε στέκια, σχολές, μαγαζιά κ.λ.π. Τώρα ακούγεται ίσως γραφικό, με το ίντερνετ και όλα αυτά, αλλά τότε δεν υπήρχε άλλος τρόπος να μαθευτεί. Κατά τα άλλα, παίξαμε τέσσερις, με τον Πάνο (P.E.P.P.) στη σύνθεσή μας, που μετά έφυγε από την μπάντα για να γυρίσει το ’88, πριν το Heatwave, όταν πια έφυγε ο Νίκος (Pop Mind). Θυμάμαι ότι ήταν εκεί ο Παύλος (Σιδηρόπουλος), που μας βοήθησε μάλιστα να φτιάξουμε τον ήχο στους ενισχυτές. Εκείνη την εποχή έπαιζε εκεί με την μπάντα του, τον είχαμε δει λίγες μέρες πριν.

Giusurum: Όταν αρχίζατε να παίζεται ως Last Drive περιμένατε όλη αυτή την πορεία στα μουσικά δρώμενα της χώρας και όχι μόνο?
Alex K.: Έτσι όπως δρούσαν οι Last Drive τότε, καλά καλά δεν ξέραμε αν θα παίζουμε τον άλλο χρόνο. Δεν είχαμε κάποιο προηγούμενο στο μυαλό μας. Άλλωστε, το punk που μας παρακίνησε να παίξουμε, μόνο με τη διάρκεια δεν είχε σχέση. Σιγά σιγά καθώς περνούσε ο καιρός, νιώσαμε μέσα από τα τραγούδια και τη μουσική συνεργασία ότι το πράγμα μπορεί να έχει μια πορεία.

Giusurum: Tελικά είναι (και πόσο) εφικτό για ένα συγκρότημα (ή καλλιτέχνη) από την Ελλάδα να κάνει καριέρα στο εξωτερικό?
Alex K.: Και βέβαια είναι εφικτό, αποδεικνύεται μάλιστα καθημερινά πλέον. Το κύκλωμα που θα βοηθήσει ένα underground group να παίξει εκτός Ελλάδας αν διαθέτει το κίνητρο και το πείσμα, υπάρχει και σήμερα, όπως και παλιά. Μια εποχή στα ‘90s η διακίνηση του underground rock πέρασε στις μεγάλες εταιρείες, και ήταν πολύ δύσκολο να κινηθεί κάτι έξω από αυτό το κανάλι. Tώρα η κατάσταση μοιάζει περισσότερο με τα ’80s, όταν το «μικρό» λειτουργούσε. Τότε υπήρχε ένα δυνατό υπόγειο κύκλωμα στο rock n roll, που διατηρήθηκε και στη συνέχεια. Αυτό το κύκλωμα δεν έχει σταματήσει να λειτουργεί μέχρι σήμερα, βασίζεται σε συναυλίες σε μικρά μαγαζιά ή χώρους-στέκια κλπ. από μικρούς προμότερ που είναι στην ουσία fans της μουσικής, ενώ το ίντερνετ που ένα μέρος του έχει πάρει το ρόλο που είχαν παλιά τα zines. Τώρα είναι πιο εύκολο για ένα νέο συγκρότημα να προσεγγίσει το κοινό που μπορεί να δείξει ενδιαφέρον για το υλικό του. Χρειάζεται βέβαια χρόνος και επιμονή, γιατί τώρα μια νέα μπάντα πρέπει να ξεχωρίσει ανάμεσα σε πολλές περισσότερες, αλλά αυτά τα δύο είναι απαραίτητα όταν παίζεις αυτή τη μουσική.

Giusurum: Το πρώτο σας single Midnite Hop θεωρείται (και είναι) από τα πιο δυσεύρετα, σπάνια και collectors items της ελληνικής μουσικής. Εχει φτάσει να πωλείται (στις μέρες μας) ακόμη και σε 3ψήφια νούμερα euros. Τελικά μήπως κάποιοι πλουτίζουν με την δουλειά άλλων και βγάζουν πολλαπλάσια από τους δημιουργούς?
Alex K.: Όταν ξαναβγήκε το σινγκλ το 2007 χαρήκαμε αφάνταστα, γιατί εκτός των άλλων κάποιοι από μας…δεν το είχαν καν, κάπου το είχαν χάσει στην πορεία. Το συγκεκριμένο σινγκλ κυκλοφόρησε το ΄85 σαν προσπάθεια μιας παρέας ανθρώπων, της Art Nounveau του Νίκου Κοντογούρη, του Γρηγόρη του Βάιου κ.ά. που μας βοήθησαν να το ηχογραφήσουμε και να το κυκλοφορήσουμε. Και όταν ξαναβγήκε τόσα χρόνια αργότερα, πάλι κυκλοφόρησε από μια παρέα, των παιδιών της Blind Bastard, και νομίζω ότι και τότε και τώρα το πράγμα έγινε όπως ακριβώς έπρεπε. Προσωπικά δεν είμαι συλλέκτης δίσκων, αλλά έχω φίλους συλλέκτες και μπορώ να καταλάβω τη συγκίνηση που νιώθουν μπροστά σε ένα παλιό βινύλιο την εποχή του mp3. Συμφωνώ όμως, ότι είναι πράγματι εξωφρενικό να παίζουν τέτοιες τιμές.

(listen)Last Drive - Love& Terror

Giusurum: Στην επανακυκλοφορία του Midnite Hop, αλλά και στο Time is not Important υπάρχει η ένδειξη pay no more than...Τι σας οδήγησε σε αυτή την κίνηση?
Alex K.: Η ιδέα, και η συνεπακόλουθη επιθυμία, να διαχειριστείς το υλικό σου με όρους που θέτεις ο ίδιος. Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον για ένα μουσικό και μπορεί να είναι πολύ δημιουργικό, να επιλέγει ο ίδιος δηλαδή τις συνθήκες της επαφής με το κοινό του, και γίνεται με πολύ μεγαλύτερη ευκολία απ’ ότι πριν. Άλλωστε, και οι νέες μορφές διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων, βασίζονται εν πολλοίς σε αυτή την ιδέα, ότι ο κάθε δημιουργός μπορεί να διαχειρίζεται ο ίδιος το υλικό του –αλλά και να διαθέτει τα πνευματικά του δικαιώματα- με τον τρόπο που επιλέγει ο ίδιος. Αυτές οι ανάγκες δημιουργήθηκαν από την ροή της πληροφορίας, που είναι τέτοια ώστε να αλλάζει σχεδόν καθημερινά το τοπίο. Μέσα σε όλο αυτό το χάος, δίπλα στις εφιαλτικές εκδοχές του μέλλοντος που φέρνει η γενίκευση του κοινωνικού ελέγχου μέσω της τεχνολογίας, αναδεικνύονται και πλευρές που μέχρι πριν κάποια χρόνια φάνταζαν ουτοπικές, όπως η αυτοδιαχείριση του καλλιτεχνικού έργου.

Giusurum: Λίγοι γνωρίζουν για το "Το Φως Και Η Σκιά Του" (1986), ένα EP με ελληνικό στίχο. με την συμμετοχή τριων εκ των Last Drive. Πως προέκυψε αυτό?? Θα ξαναδοκιμάζατε ποτέ κάτι ανάλογο?
Alex K.: Αυτό το E.P. ήταν μια δημιουργία του Γιώργου (Καρανικόλα) που όλοι όσοι συμμετείχαμε ήμαστε (και είμαστε) περήφανοι γι’ αυτό. Θυμάμαι ότι έγινε σαν ένας φόρος τιμής του Γιώργου σε μια από τις μεγάλες αγάπες όλων μας, τους Suicide, και ηχογραφήθηκε μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο, αν θυμάμαι καλά. Κάποια από τα τραγούδια ήταν τελείως έξω από το μουσικό μας ύφος εκείνη την εποχή. Μας ήταν πολύ εύκολο να συνεννοηθούμε στο στούντιο, όπως γίνεται όταν παίζεις συχνά με κάποιον, λες μια κουβέντα και ο άλλος την πιάνει αμέσως και το πράγμα παίρνει το δρόμο του. Αναμφίβολα θα ξαναδοκιμάζαμε κάτι τέτοιο με μεγάλη ευχαρίστηση.

Giusurum: Από τις αρχές τις δεκαετίας του 80 μέχρι και σήμερα τι είναι αυτό που έχει αλλάξει στους Last Drive??
Alex K.: Όταν ξεκινούσαμε στα ‘80s ήμαστε παιδιά που μάθαιναν να παίζουν. Σήμερα έχουμε καταλάβει ότι δεν θα σταματήσουμε ποτέ να μαθαίνουμε να παίζουμε, αλλά δεν είμαστε πλέον παιδιά. Ένα σημαντικό κομμάτι έχει αλλάξει, αλλά ένα άλλο σημαντικό κομμάτι παραμένει το ίδιο.

Giusurum: Στην ελληνική ροκ μουσική?
Alex K.: Νομίζω ότι σήμερα είναι πολύ πιο εξωστρεφής, πιο βέβαιη για τον εαυτό της και πολύ πιο ενδιαφέρουσα, σε γενικές γραμμές. Σιγά-σιγά τείνει να εκλείψει η ταύτισή της με μία κατάσταση που προϋπόθετε πολύ αγώνα για να επιβιώσει, και αυτό είναι καλό από μία άποψη. Ο ήχος είναι πολύ καλύτερος, και το πράγμα «πατάει» κάπου, φαίνεται και στις δουλειές των συγκροτημάτων που ακούγονται πιο τολμηρές σε σχέση με τις επιρροές τους. Όμως τώρα το ροκ δεν είναι η αποκλειστική φωνή της νεολαίας, πρέπει να ανταγωνιστεί πολλά άλλα είδη για το ενδιαφέρον του κόσμου, να προβάλλει τα χαρακτηριστικά του σε μια εποχή εξαιρετικά απαιτητική και δύσκολη, που είναι επόμενο να γεννάει έκφραση. Βγαίνουν τόσες καινούργιες δουλειές που καλά δεν προλαβαίνεις να τις ακούσεις, αλλά είμαι σίγουρος ότι αυτή η κατάσταση θα αφήσει γερό αποτύπωμα, θα εκφράσει δημιουργικά την οργή μιας γενιάς που κάποιοι την πετάνε στα σκουπίδια και ζητάνε να τους πει κι ευχαριστώ.

Ακόμη μια Πρωτοχρονιά. Χρόνια Πολλά λοιπόν!!!

2010-12-31T17:28:00.008+02:00

Μέρες που είναι άλλοι θα επιλέξουν το ξενύχτι, άλλοι θα καθήσουν σπίτι με τους δικούς τους , άλλοι θα μεζευτούν σε φιλικό (ή και συγγενικό) σπίτι, και άλλοι θα το ρίξουν στα χαρτιά (για το καλό της ημέρας και μόνο). Αυτά συνήθως συμβαίνουν στις αναπτυγμένες χώρες. Στις αναπτυσόμενες ή και τις υποανάπτυκτες (τελικά δεν έχουμε καταλάβει αν αυτή η ανάπτυξη που εννοούν είναι καλό ή κακό) η ημέρα (και το βράδυ) για την πλειοψηφία του πληθυσμού τους θα κυλήσουν όπως όλες οι υπόλοιπες τους χρόνου. Δύσκολα, (ίσως) χωρίς φαγητό, (ίσως) χωρίς νερό, και (ίσως) χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Το να σκεφτόμαστε αυτές τις ημέρες τα παιδιά στην Αφρική δεν είναι κακό. Το να τα σκεφτόμαστε ΜΟΝΟ αυτές τις ημέρες ίσως είναι ΚΑΚΟ, υποκριτικό και πράξη απενεχοποίησης. Δεν θα πρέπει επίσης να ξεχνούμε ή να κρύβουμε κάτω απο την λάμψη των χριστουγεννιάτικων δένδρων και ότι πολλοί συνάνθρωποί μας που ζούνε δίπλα μας, ίσως να περνάνε παρόμοιες καταστάσεις. Ας ρίξουμε μια ματιά γύρω μας και να αντιληφθούμε ότι δεν είναι όλα λαμπερά και άσπρα. Τα υλικά αλλάζουν χέρια καθημερινά με ιλλιγγιώδη ταχύτητα χωρίς να στέκονται σε "ιδιοκτησιακά" θέματα. Σήμερα δικό μου, αύριο δικό σου και μεθάυριο ίσως κανενός μας.

Τις γιορτινές ημέρες μια από τις μεγαλύτερες απολαύσεις και επιβραβεύσεις είναι το χαμόγελο των μικρών παιδιών και των ηλικιωμένων στη θέα των δώρων και της οικογενεικής θαλπωρής. Αυτά τα χαμόγελα και τίποτε άλλο είναι που πρέπει να μας οπλίζουν με θετική ενέργεια και διάθεση να αλλάξουμε τα πράγματα. Εμέις/εσείς/αυτοί τα κάναμε "μπαχαλο". Τα παιδιά δεν είναι υποχρεωμενα να πραλάβουν καμμένη γή ή να κάνουν απογραφή στο τι θα τους παραδώσουμε.

Ένα απο τα ελάχιστα καλά της κρίσης που μας ανάγκασαν να βιωνουμε καθημερινά είναι η ευκαιρία του να πάψουμε να σκεφτόμαστε το ΕΓΩ και να βάλουμε το ΕΜΕΙΣ στην σωστή του θέση. Πάνω από και να περικλείει το κάθε ΕΓΩ/ΕΣΥ/ΑΥΤΟΣ/ΑΥΤΗ. Είχαμε πει να μην γκρινιάξουμε τέτοιες ημέρες αλλά δεν μας βγαίνει. Τι να κάνουμε?? Λοιπόν σταματάμε εδώ γιατί αντί για ευχές στο τέλος θα το ρίξουμε στην γκρίνα (αν δεν το έχουμε ήδη κάνει).

Χρόνια Πολλά λοιπόν και καλή μας χρονιά. Ότι και να κάνετε σήμερα το βράδυ να είστε και να περάσετε καλά. ¨Οσο για αύριο το πρωί όταν με το καλό ξυπνήσουμε, μαζί με τον καφέ ας ακούσουμε λίγη καλή μουσική. Την ευκαιρία μας την δίνει για ακόμη μια χρονιά η ΕΤ1 στις 12:00 το μεσημέρι με την απευθείας μετάδοση της Πρωτοχρονιάτικης Συναυλίας της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης, από την Musikverein της αυστριακής πρωτεύουσας (διευθύνει ο καινούργιος καλλιτεχνικός διευθυντής της Κρατικής Όπερας της Βιέννης, ο αρχιμουσικός Franz Welser-Moest). Η καλή μουσική αλλάζει πάντα την διάθεση και σε γεμίζει.

Και για μπαίνουμε στο κλίμα δείτε τον Herbert Von Karajan να διευθύνει την Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Βιέννης την Πρωτοχρονιά του 1987 και ακούστε το κομμάτι που κλείνει παραδοσικαή την συγκεκριμένη συναυλία, το Radetzky March. Καλό σας βράδυ και καλή μας χρονιά.

Από τον Όμηρο στον Καββαδία

2010-12-29T00:24:00.005+02:00

Σήμερα είναι η τελευταία ημέρα λειτουργίας της έκθεσης ζωγραφικής με τίτλο «Από τον Όμηρο στον Καββαδία» που φιλοξενείται στη Δημοτική Πινακοθήκη Πειραιά σε συνεργασία με το Σχολείο Δεύτερης ευκαιρίας των φυλακών Κορυδαλλού. Ο επισκέπτης της έκθεσης θα "δει" τους Έλληνες ποιητές, μέσα από τα μάτια σαράντα δυο κρατούμενων των φυλακών Κορυδαλλού.

Οι δημιουργοί παρά τον εγκλεισμό και την απομόνωση φιλοτέχνησαν με δημιουργικότητα και ευαισθησία την σειρά έργων τέχνης και «μεταμόρφωσαν» τη φυλακή σε ζωντανό πυρήνα καλλιτεχνικής έκφρασης.

Η Πινακοθήκη Πειραιά φιλοξένησε για πρώτη φορά την έκθεση των κρατουμένων το 2005. Την ίδια χρονιά παρουσίασε έργα των κρατουμένων εμπνευσμένα από την «Γκουέρνικα» του Πάμπλο Πικάσο.

Η οργάνωση της έκθεσης στοχεύει στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης ενάντια στις προκαταλήψεις που αντιμετωπίζουν οι κρατούμενοι και επιπλέον, στην μείωση του κοινωνικού στιγματισμού, της περιθωριοποίησης και της απομόνωσης μεγάλου αριθμού ατόμων μετά την αποφυλάκιση τους.

Ώρες λειτουργίας: 10:00 -13:00 και 18:00 – 21:00

Πληροφορίες: τηλ. 210-4101401-2

Τίποτε άλλο. Όποιος μπορεί να επισκεφτει την έκθεση ας το κάνει και δεν θα χάσει. Γιατί σε κάποια πράγματα υπάρχει και η άλλη όψη. Η άλλη πραγματικότητα, που μπορεί να μην "πουλάει" στην TV αλλά κερδίζει στον πραγματικό κόσμο. Οι άνθρωποι δεν ειναί καλοί όταν κατοικούν σε παλάτια και κακοί όταν είναι εγκλισμένοι στα (ο θεός να τα κάνει) σωφρονιστικα καταστήματα. Δεν έχουν επίπεδο και μορφωση (μόνο) όταν έχουν πάει σε οδεία και σε μπαλέτα. Η ευγένεια της ψυχής και οι πραγματικοί νικητές συνήθως αποφεύγουν τα φώτα και την πολυκοσμία. Τα φοβούνται αυτά γιατί ξέρουν ότι είναι ψεύτικα και παροδικά. Καλό σας και μας βράδυ.

Οι Pink Floyd και οι Cure σας εύχονται Καλά Χριστούγεννα!!!

2010-12-24T17:40:00.005+02:00

Τον Δεκέμβριο του 1975 οι Pink Floyd εμφανίστηκαν σε show του BBC και ανάμεσα στα κομμάτια που έπαιξαν ήταν και το Μerry Xmas Song!!! To κομμάτι που ερμήευσε ο Nick Mason δεν έχει ηχογραφηθέι ποτέ επίσημα και μπορεί κάποιος να το ακούσει μόνο στο bootleg 'Survivor'.

Οι επόμενοι που πέρασαν για ευχές είναι οι Cure. Οι θεατές στο Wembleyτον Δεκέμβριο του 1987 έπαθαν κατι όταν άκουσαν και είδαν τον Smith να απολαμβάνει τις στιγμές που τραγουδούσε το Μerry Christmas Everybody.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΜΑΣ!!!

Κατεβάστε δωρεάν: Τα δύο άλμπουμ των Infidelity!!!

2010-12-19T20:13:00.008+02:00

Στο γιουσουρούμ αποφασίσαμε να σας δίνουμε πληροφορίες για το πως και απο πού να κατεβάζετε δωρεάν και νόμιμα άλμπουμ της ελληνικής αγγλόφωνης σκηνής. Μιλάμε για άλμπουμ που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο μας έχουν κερδίσει και που συνήθως οι ίδιοι οι καλλιτέχνες επιλέγουν να διανήμουν δωρεάν μέσω δικτύου. Η αρχή γίνεται με τους infidelity, για τους οποίους τα έχουμε πει αναλυτικά εδώ. (για το άλμπουμ τους in the city μας τα έγραψαν οι ίδιοι εδώ). Οι infidelity λοιπόν αποφάσισαν να δώσουν για λίγες ημέρες και τα δύο τους άλμπουμ για δωρεάν "κατέβασμα" μέσα από την σελίδα τους στο bandcamp.

Εδώ μπορείτε να ακούσετε και να κατεβάσετε ολόκληρο το Viewer From a Black Star(2005)

και εδώ μπορείτε να ακούσετε και να κατεβάσετε ολόκληρο το Ιn The city (2009)

Καλή σας ακρόαση. Έπονται και άλλα. so stay tuned!!!

Το δρομολόγιο του περιβάλλοντος: Κυότο - Κοπεχγάγη - Κανκούν -Νότιος Αφρική!!!

2010-12-13T18:13:00.010+02:00

Μετά και το περσινό ναυάγιο της Κοπεχγάγης ελάχιστοι είχαν μεγάλες προσδοκίες όσο αφορούσε στην τελική έκβαση της Συνδιάσκεψης του ΟΗΕ για τις κλιματικές αλλαγές στην Κανκούν του Μεξικού. Το Σάββατο όμως εγκρίθηκε από τους διαπραγματευτές το κείμενο της συμβιβαστικής συμφωνίας που προτάθηκε στη σύνοδο για τις κλιματικές αλλαγές. Τι απομένει τώρα?? Η οριστική του έγκριση από τους Υπουργούς Περιβάλλοντος και τους "ηγέτες" των χωρών που συμετείχαν και έγκριναν το σχέδιο. Τι "κέρδισε" το περιβάλλον από την Κανκούν??? Αν το δούμε με θετική προοπτική έγινε το πρώτο βήμα για την οριστική επίλυση του θέματος "της μετά Κυότο Εποχής". Κοιταζοντας και αναλύντάς το όμως με ψυχρά κριτήρια το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι δόθηκε μια ακόμη παράταση μέχρι το μεγάλο βήμα. Στα θετικά συγκαταλέγονται σίγουρα:

η δημιουργία ενός ετήσιου «πράσινου ταμείου» 100 δισ. δολαρίων έως το 2020 προκειμένου να κατευθύνει τα δισεκατομμύρια που απαιτούνται για την καταπολέμηση των κλιματικών αλλαγών και της αποδάσωσης στον αναπτυσσόμενο κόσμο.
η πρόοδος που υπήρξε στη σύσταση ενός μηχανισμού προστασίας των τροπικών δασών και των αυτοχθόνων πληθυσμών.

Φυσικά και έχουν πολλά να γίνουν και ο χρόνος ειναι περιορισμένος. Ένας χρόνος μέχρι την επόμενη σύσκεψη στην Νότιο Αφρική. Τα γκρίζα σημεία πολλά (π.χ ποιές θα είναι οι πηγές των πόρων του Ταμείου?). Η Ευρώπη θα πρέπει και οφείλει να είναι οδηγός στις εξελίξεις στον επόμενο χρόνο. Ας σταματήσει για λίγο η "αγαπητή" Μέρκελ να ασχολείται με τα spreads των χωρών της Μεσογείου (αντε να μας αφήσει στην υσηχία μας) και να δει τι θα κάνει η χώρα της και η Ε.Ε (τις τύχες της οποίας δυστυχώς δείχνει να κρατά στα χέρια της μεσω των οικονομικών πιέσεων) με το θέμα "Προστασία Περιββάλοντος". Γιατί καλή η ευημερία αλλά η αειφορία (που τόσο μελάνι και φαιά ουσία έχουν χαλάσει οι Ευρωπαϊοι ηγέτες -τρομάρα μας-) είναι "λίγο πιο σοβαρό" θέμα!!! Όσο για την χώρα μας?? Ανεξαρτήτως των εξελίξεων σε Ευρωπαϊκό και Παγκόσμιο επίπεδο η προστασία του Περιβάλλοντος και η (προσοχή η ΟΡΘΗ) αξιοποίηση των φυσικών πόρων της θα αποτελέσει μεγάλο βήμα προς την έξοδο από τις όποιες (οικονομικές και μη) Σκύλες και όποιες Χάρυβδες!!! Αντε γιατί η αναφορά στα "κρυφά" πετρέλαια κλπ έχει αρχίσει να κουράζει και να εκθέτει πολλούς από τους ανθρώπους που συντηρούν το θέμα (και δεν αναφερόμαστε σε δημοσιογράφους)!!!

Διαβάστε επίσης:
Το ναυάγιο της Κοπεγχάγης - Kathimerini
Εγκρίθηκε η συμβιβαστική συμφωνία για το κλίμα - Pathfinder
Οικολόγοι Πράσινοι - ΚΑΝΚΟΥΝ: ΔΕ ΣΩΘΗΚΕ ΤΟ ΚΛΙΜΑ, ΑΠΟΦΕΥΧΘΗΚΕ ΟΜΩΣ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ
Εγκρίθηκε η συμβιβαστική συμφωνία για το κλίμα - GreenPeace

06 Δεκέμβρη 2010: Δύο χρόνια μετά...

2010-12-05T20:28:00.004+02:00

Το άρθρο αυτό το Μ. Χατζιδακι, δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Το Τέταρτο”, με αφορμή τα επεισόδια που έγιναν το Μάιο του 1986. Και όμως παραμένει επικαιρο και δείχνει να γράφτηκε τον Δεκέμβρη του 2008. Αφιερωμένο στους απόντες "πνευματικούς" Έλληνες !!

"...Μια μωβ σκιά Μαΐου ξάπλωσε στον τόπο. Οσα συνέβησαν στα Εξάρχεια και στη Νομική Σχολή. Και στην οδό Σκουφά και Σόλωνος, Μαυρομιχάλη και Ιπποκράτους ενόχλησαν τους Ελληνες πολίτες και αγανάκτησαν τον Τύπο ολόκληρο. Γιατί δεν τους εξολοθρεύουν και δεν τους σπάνε το κεφάλι. Γιατί δεν ρίχνουν δακρυγόνα. Και η Σύγκλητος και οι φοιτητές όλων των παρατάξεων, όλοι αγανακτισμένοι με τα τριάντα-εκατό παιδιά που δεν το βάζουν κάτω, δεν εννοούνε να παραδεχτούν πως η όποια ελευθερία ανήκει μόνο στους αστυνομικούς και τους ηλικιωμένους. Που δεν μπορούν να αντιληφθούν γιατί καταδιώκονται αδιάκοπα, προπηλακίζονται ατελείωτα και συνεχώς υποχρεούνται να δέχονται εξευτελισμούς. Κι ο προπηλακισμός αρχίζει από τον δάσκαλο, τον επιστάτη του σχολείου, από τον οδηγό και τον εισπράκτορα του λεωφορείου, απ' τον καθηγητή και τον δημόσιο λειτουργό ώς τον δημόσιο υπάλληλο, από τους αξιωματικούς κι εκπαιδευτές στο κέντρο κατατάξεως ώς τον τυχαίο μοτοσικλετιστή της τροχαίας που θα του ζητήσει άδειες, ταυτότητες και πιστοποιητικά. Ως τον γιατρό του νοσοκομείου που θα τον πάνε σηκωτό, ύστερα από τη γροθιά του οργάνου της τάξεως. Και το γνωρίζουμε πολύ καλά.

Εξύβριση αρχής - έτσι ονομάζεται η απαίτηση εξηγήσεων. Χειροδικία κατά της αρχής - έτσι είθισται να αποκαλείται η ενστικτώδης κίνηση του αμυνόμενου νέου. Και η ιστορία δεν έχει τέλος. Η ανωνυμία και η εισαγγελική αρχή θα του προσφέρει ή μια τραυματική αγανάκτηση ισόβια ή τον επιζητούμενο από την πολιτεία ευνουχισμό του. Αυτή είναι μια καθημερινή πραγματικότητα και, δυστυχώς, γνησίως ελληνική τα πρόσφατα και τελευταία σαράντα χρόνια - όσα είχα δηλαδή την ευτυχία να ζήσω σαν επώνυμος πολίτης εις τούτον τον ένδοξον κατά τα άλλα τόπον μας.

Μια μωβ σκιά Μαΐου σκέπασε την Αθήνα. Κι όμως δεν βρέθηκε ένας δημοσιογράφος, μια εφημερίδα ν' αγανακτήσει και να διαμαρτυρηθεί, να καταγγείλει την αλήθεια για αυτό το τρίγωνο του αίσχους. Σκουφά, Μαυρομιχάλη και Ιπποκράτους. Κι άρχισε μια σκόπιμη, ύποπτη κι έντεχνη σύγχυση τριών ασχέτων μεταξύ των περιπτώσεων. Οι νεαροί των Εξαρχείων να παρουσιάζονται ίδιοι με τους αλήτες των γηπέδων, τους επονομαζόμενους χούλιγκανς, και επιπλέον να καλλιεργείται η εντύπωση στην κοινή γνώμη, με στήλες ολόκληρες των θλιβερών εφημερίδων μας, ότι οι νέοι αυτοί, οι αναρχικοί, είναι οι βομβιστές και ίσως οι πιθανοί δράστες των δολοφονιών ή εμπρησμών. Και φυσικά, όταν με το καλό τελειώσει η δίωξη των εκατό, σαράντα ή είκοσι παιδιών και η όλη επιχείρηση στεφθεί με «επιτυχία», να πάρει τις διαστάσεις ενός πραγματικού θριάμβου... κατά του εγκλήματος. Την ίδια ώρα που δολοφονούνται εκδότες και οι δολοφόνοι δεν ανευρίσκονται. Δολοφονούνται πολίτες και οι δολοφόνοι δεν αποκαλύπτονται. Πεθαίνουν νέοι από ξυλοδαρμούς και οι δράστες κυκλοφορούν ανενόχλητοι και, τέλος, δεν... ανακαλύπτονται.

Την ίδια ώρα η πολιτεία αγανακτεί διότι υπάρχουν μερικά ζωντανά της κύτταρα που αντιδρούν άτεχνα, ανοργάνωτα, ίσως μ' αφέλεια, σ' όλην αυτή την οργανωμένη κρατική ασχήμια, αντί να βλογάμε τον Θεό που βρίσκονται ακόμη μερικοί που δεν συνήθισαν στην «παρουσία του τέρατος». (...) Κορίτσια κι αγόρια με γυαλιά, έτσι καθώς κοιτάτε με απορία κι αγανάκτηση για ό,τι συμβαίνει γύρω σας, είμαι μαζί σας. Και σας αγαπώ».

1η Δεκεμβρίου: World AIDS Day

2010-11-30T19:43:00.006+02:00

H 1η Δεκεμβρίου έχει καθιερωθει από το 1988 ως Παγκόσμια ημέρα κατά του AIDS. Τρεις δεκαετίες μετά την ανακάλυψη του ιού (HIV) δυστυχώς δεν έχει ακόμη παρασκευαστεί εμβόλιο και δεν υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία για τη νόσο. Όμως, πολλές από τις εκδηλώσεις της λοίμωξης αντιμετωπίζονται, και οι φορείς της νόσου εμφανίζουν τα συμπτώματα της ασθένειας πολλά χρόνια μετά τη μόλυνσή τους. Για το θέμα εχουν γραφτεί εκατομύρια άρθρα και δεν νομίζουμε ότι ενα δικό μας θα πρόσεθετε κατι καινούργιο. Εμεις απλώς υπενθυμίζουμε το νόημα της ημέρας με μια φωτογραφία από το Δημαρχείο της Βιέννης (Ιούλιος 2010) κατα την διάρκεια των εορτασμών του 18ου Life Ball, του μεγαλύτερου γεγονότος στην Ευρώπη για την υποστήριξη των ατόμων με AIDS αλλά και του αγώνα κατά της νόσου. Φανταστείτε να τοποθετούταν σε Ελληνικό Δημαρχείο κάτι τέτοιο!!! Ποιος θα έσωζε το Δήμαρχο. Ασε που είχαμε και εκλογες και δεν ειναι ώρες αυτές για τέτοια πράγματα!!! Ενδιαφέρον έχει να ρίξετε μια ματια στην επίσιμη σελίδα του World AIDS Day και ψάξτε να βρείτε τι (και αν γίνονται) εκδηλώσεις για το θέμα στην χώρα μας!!!

Δώδεκα χρόνια "Γέφυρα"

2010-11-25T22:27:00.002+02:00

Η MANIFEST by Mojo παρουσιάζει τους HEAVY για πρώτη φορά στην Πάτρα

2010-11-18T21:10:00.005+02:00

Η MANIFEST by Mojo παρουσιάζει τους HEAVY για πρώτη φορά στην Πάτρα. 21 Νοεμβρίου στον πολυχώρο Πολιτεία.

Οι "μουσικά σχιζοφρενείς" εκπρόσωποι της garage-soul σκηνής από την Μεγάλη Βρετανία έρχονται με τις αποσκευές τους γεμάτες από neo soul και funky ρυθμούς μέχρι hip hop και κιθάρες που ηλεκτρίζουν την ατμόσφαιρα! Ετοιμαστείτε για ένα "heavy" live!

Στο Noid, ένα μικρό χωριό στα νοτιοδυτικά του Βath , δημιουργούνται μερικά από τα πιο ¨επικίνδυνα και άρρωστα ¨riffs & beats από 4 προσωπικότητες που μοιάζουν με λύκους. Οι Ηeavy άρχισαν να ¨ κλέβουν ¨και να ¨κόβουν¨ ρυθμούς από τους Bo Diddley , Little Walter και τους Parliaments και τα συνδύασαν με της δικής τους πατέντας υψηλής ποιότητας ¨βρωμιά¨! Μεθυστικές κιθαριστικές μελωδίες , δυνατές μπασογραμμές με ονειρικά φωνητικά , τα ¨βάζουν¨ με όλα τα είδη της μουσικής και δημιουργούν το χαρμάνι της funk , soul και rock μουσικής ταυτότητας των Ηeavy

Οι Ηeavy δεν σταματούν να μπερδεύουν τα είδη της μουσικής και οι ίδιοι δηλώνουν υπερήφανοι σχιζοφρενείς της! Από την country στην rhythm and blues και το garage punk και το rock n roll θα διαπιστώσετε ότι οι heavy είναι σαν ομάδα χημικών που μαγειρεύει , μπερδεύει και χτυπά στο σέικερ όλα τα παραπάνω είδη μουσικής και δημιουργούν τον δικό τους μοναδικό ήχο.

Το πρώτο τους άλμπουμ ¨ Great Vengeance and Furious Fire¨ κυκλοφόρησε απ την counter records το 2007 και απέσπασε την προσοχή του κοινού με τα That kind of man , Girl και Set me free , κοινό το οποίο ήταν έτοιμο για την τελευταία τους κυκλοφορία : The House that dirt built. από την Ninja Tunes Τα How u like me now , Sixteen , Short Change Hero μερικά απο τα τραγούδια που ήδη έχουν ¨ καταλάβει ¨τα ραδιόφωνα και τα club!Τόσο ¨βρώμικο¨ , τόσο ¨βαρύ¨ τόση πολύ ενέργεια γαρνιρισμένη με soul που δεν ακούς συχνά πια… οι heavy έχουν δημιουργήσει ένα τέρας…

The Heavy ζωντανά στην Πάτρα την Κυριακή 21 Νοεμβρίου στον πολυχώρο Πολιτεία.
Τιμές εισιτήριων στην προπώληση
Φοιτητικό-μαθητικό:17 Euros, Κανονικό :22 Euros,
Τιμές εισιτήριων στην πόρτα
Φοιτητικό-μαθητικό:22 Euros, Κανονικό: 25 Euros

Στέφανος Ρόκος: “Horror & Romance on Another Planet”

2010-11-11T12:37:00.006+02:00

Ο Στέφανος Ρόκος, η νέα σειρά έργων του σε χαρτί και καμβά με τίτλο “Τρόμος και Ρομάντζο σε Έναν Άλλον Πλανήτη” και η μουσική συλλογή “Horror & Romance on Another Planet” με τη συμμετοχή 18 Ελλήνων και ξένων μουσικών και συγκροτημάτων, στο Αγκάθι.

Ο Στέφανος Ρόκος πλαισιώνει την καινούρια ατομική του έκθεση στο Αγκάθι (την έκτη σε συνεργασία με το συγκεκριμένο χώρο, συμπεριλαμβανομένων τριών συμμετοχών σε αντίστοιχες Art Athina) με μία μουσική συλλογή αντί καταλόγου, και τη συμμετοχή 18 μουσικών και συγκροτημάτων από το ευρύτερο φάσμα της pop /rock μουσικής τόσο της Ελλάδας όσο και του εξωτερικού, οι οποίοι έγραψαν και ηχογράφησαν από ένα πρωτότυπο τραγούδι ή σύνθεση ειδικά για την έκθεση. Όλοι καλλιτέχνες που ανέκαθεν εκτιμούσε ο Στέφανος Ρόκος, στο άλμπουμ συμμετέχουν οι Έλληνες Bokomolech, Mανώλης Αγγελάκης, Κόρε. Ύδρο, Ιnterstellar Overdrive, Φοίβος Δεληβοριάς, Αρλέτα, Sigmatropic και The Last Drive, οι Βέλγοι Zita Swoon, Rudy Trouve, Maxon Blewitt, S.W.A.N. και Nunee & The Sad Beeds, η Αμερικανοαγγλίδα Piney Gir, οι Φινλανδοί Beautiful People με την Αμερικανίδα Carla Torgerson, οι Αμερικάνοι Bobby Conn και The Fiery Furnaces και η Καναδέζα Krista Muir.
Bρείτε το πλήρες tracklist και φωτογραφίες των έργων στο http://www.horrorandromance.com.

ΕΓΚΑΙΝΙΑ: ΔΕΥΤΕΡΑ 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2010 // ΩΡΑ 20:00
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ – 10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
ΔΕΥΤΕΡΑ ΕΩΣ ΣΑΒΒΑΤΟ 11.00 – 13.30 & ΤΡΙΤΗ ΕΩΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18.30 – 20.30
ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ ΑΓΚΑΘΙ: Μηθύμνης 12 & Επτανήσου. Πλατεία Αμερικής. Αθήνα. Τηλ 210 8640250

Το cd θα διατίθεται κατά τη διάρκεια της έκθεσης, και αποκλειστικά μέσω του ίδιου του καλλιτέχνη στη συνέχεια, ενώ το βράδυ των εγκαινίων θα ακολουθήσει afterparty στο ΤΩΡΑ Κ44 (Κωνσταντινουπόλεως 44, Γκάζι) με ελεύθερη είσοδο και live εμφάνιση της Piney Gir με την τετραμελή μπάντα της από το Λονδίνο.

--------------------------------------------

Στην διεύθυνση http://www.horrorandromance.com. θα μπορείτε από τις 13 Νοεμβρίου ν ακούσετε όλα τα πρωτότυπα τραγούδια της συλλογής. Μέχρι τότε πάρτε ένα πρώτο μικρό αλλά όχι ασήμαντο δείγμα ακούγοντας το κομμάτι Αgencion Grigo των Ingerstellar Overdrive. Όταν θα είναι διαθέσιμα και τα υπόλοιπα κομμάτια για εκρόαση θα επανέλθουμε με τις καινο΄θργιες συνθέσεις των Last Drive, των Bokomolech και των Sigmatropic.

Ο καλός Στρατιώτης Σβεϊκ, η ελευθερία και οι σοσιαλιστές!!!

2010-11-03T20:24:00.007+02:00

"...Αργότερα στο ψυχιατρείο ο Σβεϊκ μιλούσε και έλεγε καλά λόγια για τον εαυτό του και για τους άλλους τρόφιμους.
- Λευτεριά. Κάνεις ότι σου καπνίσει χωρίς να δώσεις λογαριαμό σε κανένα. Κυλιέσαι, ουρλιάζεις, ξεγνυμνώνεσαι,παραμιλάς, δαγκώνεις, χτυπάς και τέτοια. Αν όλα αυτά κάποιος τα έκανε στο δρόμο θα΄ταν περίεργα και παράξενα και τρελά. Στο ψυχιατρείο θεωρούνται πολύ φυσικά. Ούτε..ούτε στα όνειρά τους οι σοσιαλιστές είδαν τέτοιου είδους λευτεριά. Μπορεί να έισαι ο Θεός, διάβολος, Παναγιά, Πάππας,Ναπολέοντας, Βασιλιάς, Αυτοκράτορας, Άγιος...Είναι γιομάτος ο παράδεισος από όλους αυτούς και απόλες τις ιδέες. Την πιο μεγάλη φασαρία κάει ένας φιλαράκος που λέει ότι είναι ο δεκάξι τόμος της Μγάλης Εγκυκλοπαίδειας. Έχει πλάκα ο άνθρωπος. Από τον καθένα ζητάει να βρει την λέξη "ραπτομηχανή". Αλήθεια το λέω ότι και αν κάνει κάποιος εδώ μέσα είναι καλώς καμωμένο....."

-----------------------------

Απόσπασμα από το βιβλίο του Γιάροσλαβ Χάσεκ Ο Καλός Στρατιώτης Σβέικ (Švejk). Ο Χάσεκ(1883 - 1923) ήταν Τσέχος σατιρικός συγγραφέας. Ευτύχησε να ζήσει στην Πράγα σε μια επόχή που αυτή ήταν κέντρο λογοτεχνίας με γνωστά ονόματα όπως ο Φραντς Κάφκα και ο Μαξ Μπροντ. Ο Καλός Στρατιώτης Σβέικ αποτελεί αντίδραση στα γεγονότα του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου και αναφέρεται στην ιστορία ενός απλού και ασήμαντου ανθρώπου που προσπαθεί να ξεφύγει από τον στρατό. Η σχολαστική πραγματοποίηση των στρατιωτικών εντολών αποκαλύπτει τον παραλογισμό και την γελοιότητα του συστήματος. Θεωρείται κλασσικό αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας και βρίσκεται συχνά μέσα σε καταλόγους των 100 καλύτερων βιβλίων. Το έργο αυτό ,που έγινε εθνικό μνημείο λόγου για τους Τσέχους πατριώτες, δεν ολοκληρώθηκε ποτέ αφού ο Χάσεκ πέθανε το 1923 πριν το τελειώσει. Διαβάστε το και βρείτε ομοιότητες με την σημερινή πραγματικότητα. Αλήθεια γιατί ορισμένα πράγματα, όπως η γελοιότητα του συστήματος, δεν αλλάζουν ποτέ?? Η απάντηση δική σας!!! Όσο για το απόσπασμα?? Τυχαίο??? Και οι παραληλησμοί δικοί σας επίσης.